Η πανίσχυρη θέληση των γλυπτών

Έχουν θέληση τα γλυπτά; Προφανώς και έχουν. Διαφορετικά θα έφευγαν. Δεν θα υπέμεναν τόσους αιώνες, την ιταμότητα και τον εξευτελισμό. Δεν θα μπορούσαν να αντέξουν τόσο σκοτάδι, αυτά που γεννήθηκαν από το φως. Δεν θα το άντεχαν, θα μάζευαν τα κομμάτια τους, θα έσκαβαν το χώμα μόνα τους, όσα από ντροπή είναι θαμμένα ακόμα, και μαζί μ΄ εκείνα που βρίσκονται στα μουσεία, θα άλλαζαν τόπο και πατρίδα. 

Όμως αυτά σφίγγουν το μάρμαρο, αγριεύουν το βλέμμα, όταν εμείς δεν τα θαυμάζουμε, και μένουν εδώ. Άλλα υπομένοντας το μαρτύριο του συμπλέγματος και άλλα αναμένοντας στωικά κάποια αξίνα να πετάξει το χώμα από πάνω τους. Το παράξενο με τα γλυπτά είναι ότι έχουν την ιδιοτροπία να αντέχουν στο χρόνο. Έχουν πανίσχυρη, πράγματι, θέληση να αντιστέκονται στη βαρβαρότητα και τον νεποτισμό αυτών που σπεύδουν πάντα να τα οικειοποιηθούν. 

Ας μην αδικούν, λοιπόν, κάποιοι τον υπουργό Πολιτισμού όταν στέλνει ευχαριστήριες επιστολές. Ξέρει τι λέει. «Εξ ιδίων» κρίνει άλλωστε τα «αλλότρια». Διότι, είμαι σίγουρος, πως γνωρίζει την περιπέτεια του πολιτισμικού μας πλούτου, ανά τους αιώνες. Είμαι βέβαιος ότι, εκτός από την οργή του για τον λόρδο Έλγιν και τη διεύθυνση του Βρετανικού Μουσείου, ξέρει καλά ιστορία και είναι εξίσου θυμωμένος με όλους τους υπόλοιπους καταστροφείς των ελληνικών γλυπτών. Και δεν είναι και λίγοι.

Η «ευφυΐα» των φυτών

Οι χορτοφάγοι θα πρέπει ίσως να αναθεωρήσουν μερικά πράγματα σχετικά με τις διατροφικές τους πρακτικές, σύμφωνα με πορίσματα νέων μελετών που έρχονται στο φως της δημοσιότητας και αφορούν την «ευφυΐα» των φυτών, την ικανότητά τους να «ακούνε» και να παράγουν ήχους.

Όπως δείχνουν οι έρευνες της βιολόγου δρ. Monica Gagliano και του ειδικού σε ζητήματα εμβιομηχανικής δρ. Rob Malkin, τα φυτά όχι μόνο έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν τους ήχους του περιβάλλοντός τους, αλλά και να παράγουν «θορύβους».

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι είναι ακόμη νωρίς για να αποφανθούν με βεβαιότητα αν αυτούς τους ήχους και θορύβους τους παράγουν σκόπιμα, ωστόσο είναι βάσιμες οι υποψίες τους ότι αυτές οι συμπεριφορές των φυτών ενδέχεται να αποτελούν μέρος ενός ευρέος συστήματος ευφυΐας.

Ο φθόνος της ευτυχίας

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο ανυπόφορο από τη θέαση της ευτυχίας του άλλου, όταν εμείς δεν τα πάμε καλά» έχει πει ο Γάλλος συγγραφέας Πασκάλ Μπρικνέρ.

Δεν ασπάζομαι τη γνώμη του, αλλά το βιώνω σχεδόν καθημερινά. Έτυχε μάλιστα να το συζητήσω και με κανά-δυο φίλους και να συμφωνήσουν μαζί μου.

Όταν με ρωτάνε «τι κάνεις» αυτόματα ξεστομίζω λόγια τα οποία δεν πιστεύω. Δυσκολεύομαι να απαντήσω «είμαι καλά», γιατί φοβάμαι ότι θα απογοητεύσω τον συνομιλητή μου. Νιώθω ότι οφείλω να βρεθώ σε μια θέση μίζερη και δυσάρεστη, ώστε να μη νιώσει άσχημα που αυτός δεν είναι καλά, άσχετα αν μας προβληματίζουν τα ίδια θέματα.

Αλλάζω άρα υπάρχω….

Η ζωή με πάει ή την πάω; Είναι κάτι που συχνά αναρωτιέμαι όταν δεν αντλώ ικανοποίηση από το πώς βαίνουν τα πράγματα στη ζωή μου.

Παίρνω λοιπόν την απόφαση να κάνω μία καινούργια αρχή.

Ή από την άλλη, εγώ μια χαρά ήμουν με την ζωή μου, αλλά κάτι συνέβη που με ταρακούνησε και χρειάζομαι να προσαρμοστώ σε καινούργια δεδομένα.

Δεν είναι επιλογή μου, αλλά μου προέκυψε.

Η αλλαγή είτε είναι μία εσωτερική απόφαση, είτε μία εξωτερική αναγκαιότητα μοιάζει να είναι αναπόφευκτη. Είναι η στιγμή που νιώθω ότι το χαλί τραβιέται κάτω από τα πόδια μου. Πότε, λοιπόν, έρχεται η στιγμή μίας απόφασης για αλλαγή;

Σε ένα πείραμα οι επιστήμονες έριξαν έναν βάτραχο σε μία κατσαρόλα με νερό που κόχλαζε. Ο βάτραχος αμέσως πετάχτηκε έξω από την κατσαρόλα.

Στην δεύτερη πειραματική συνθήκη ο βάτραχος τοποθετήθηκε στην κατσαρόλα με νερό σε κανονική θερμοκρασία που σταδιακά θερμαινόταν μέχρι το σημείο βρασμού. Ο βάτραχος που δεν αντιλήφθηκε την σταδιακή μεταβολή της θερμοκρασίας κατέληξε να σιγοκαίγεται με αποτέλεσμα να βράσει χωρίς να το καταλάβει.

Έρχεται η «Γνωσιακή Μηχανή»

Η ανθρώπινη γνώση και σκέψη υπήρξε ανέκαθεν δέσμια ενός μεγάλου προβλήματος, το οποίο είχε αντιληφθεί εγκαίρως στις έρευνές του περί λογικής, ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης.

Το πρόβλημα έχει ως εξής  η ανθρώπινη λογική ικανότητα είναι δέσμια ενός βασικού περιορισμού: μπορεί να αποφανθεί μόνο για πράγματα που έχουν συμβεί.

Με απλά λόγια, ο άνθρωπος είναι σε θέση να πει αν κάτι είναι αληθές η ψευδές, αν αυτό πράγματι συνέβη ή δεν συνέβη, μόνο για πράγματα τα οποία γνωρίζει εμπειρικά, δηλαδή για πράγματα τα οποία έχουν προηγηθεί χρονικά της παρατήρησής του.

Για παράδειγμα, μπορούμε να πούμε αν μια πόρτα είναι κλειστή μόνο όταν αυτή έχει κλείσει, δηλαδή εκ των υστέρων, όπως επίσης μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η πόρτα είναι ανοικτή, μόνο αφού αυτή έχει ανοίξει.

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι. Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές.
Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμό... Εσένα!

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας
τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας
τώρα που οι μακρινές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα
Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι
τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Οδυσσέας Ελύτης

Οι λέξεις αποτελούν το κυριότερο μέσο ελέγχου.

«Οι λέξεις αποτελούν το κυριότερο μέσο ελέγχου. Η υποβολή είναι λέξεις. Η πειθώ είναι λέξεις. Η διαταγή είναι λέξεις. Δεν υπάρχει μηχανή ελέγχου που να μη λειτουργεί με λέξεις(…) Ο λόγος πλέον είναι ιός. Ο λόγος μπορεί κάποτε να ήταν ένα υγιές νευρικό κύτταρο. Τώρα αποτελεί έναν παρασιτικό οργανισμό που εισβάλλει και προκαλεί βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα. 

Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απολέσει τη δυνατότητα επιλογής της σιωπής. Δοκιμάστε να σταματήσετε τον εσωτερικό σας μονόλογο: την εσωτερική, μη αρθρωμένη, αφωνική ομιλία. Προσπαθήστε να πετύχετε έστω και δέκα δευτερόλεπτα εσωτερικής σιωπής. Θα βρείτε μπροστά σας ένα οργανισμός που αντιστέκεται και που σας αναγκάζει να μιλήσετε. Ο οργανισμός αυτός είναι ο λόγος»

Το θέμα είναι να τολμάς!

Ένα παιχνίδι είναι.

Και σαν όλα τα παιχνίδια μπορεί να χάσεις ή να κερδίσεις. Μπορεί και να πληγωθείς.

Το θέμα είναι να τολμάς!

Για όλα τα όμορφα πράγματα στη ζωή πρέπει να τζογάρεις. Μόνο οι μούμιες είναι απόλυτα ασφαλείς στις προθήκες τους.

Να έχεις υπόψη σου,πως όταν παίρνεις σβάρνα τη ζωή σαν να είναι μια σειρά από μπαράκια,σε μερικά από αυτά σερβίρουν μπόμπες.Αν σε πιάσει πονοκέφαλος δεν είναι ανάγκη να βαρέσεις συναγερμό.Θα περάσει..

Συμβουλές για καλή τύχη και ευτυχία

Θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και να υιοθετήσουμε κάποιες απλές πρακτικές στην καθημερινή μας ζωή

* Να καταγράψουμε και να συνειδητοποιήσουμε τα λάθη που έχουμε ήδη κάνει και να συμφωνήσουμε να μην τα ξανακάνουμε.

* Να οριοθετήσουμε την ευτυχία μας σε ένα καινούργιο πλαίσιο που δεν θα είναι μόνο υλιστικό. Η ευτυχία δεν εξαρτάται μόνο από την οικονομική άνεση.

* Να προσπαθήσουμε να εξασφαλίσουμε την ψυχική μας γαλήνη και εσωτερική ηρεμία, αποφεύγοντας αρνητικές ενέργειες, συμπεριφορές και, πάνω απ’ όλα, σκέψεις και τάσεις. Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι κάποιες δυσκολίες στη ζωή μας έχουν τελικά καλό σκοπό για το μέλλον μας και πρέπει να τις υπομένουμε καρτερικά. Ακόμα, πρέπει να προσπαθούμε να διακρίνουμε τα λάθη μας, όταν κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα εκφραστεί κάποια στιγμή στη ζωή μας.

* Να αγαπήσουμε τον κόσμο μας όπως είναι και να θεωρήσουμε ότι κάποιοι άνθρωποι που συμπεριφέρονται αρνητικά χρειάζονται ουσιαστικά βοήθεια και συμπόνια.

* Να νικήσουμε το υπερεγώ μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι οι όποιες επιτυχίες σημειώνουμε κάποιες στιγμές στη ζωή μας είναι απόρροια της συμβολής και κάποιων άλλων προϋποθέσεων-βοηθειών που έχουμε κληροδοτήσει από το σύμπαν.

Μας κουφαίνουν τα κάμπριο!

Το να οδηγεί κανείς το κάμπριό του με κατεβασμένη την κουκούλα και μεγάλη ταχύτητα μπορεί να είναι in, αλλά έχει μια απρόσμενη συνέπεια: μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και – το χειρότερο – μόνιμες βλάβες στην ακοή. Γιατί; Η απάντηση κρύβεται στον συνδυασμένο θόρυβο της μηχανής, του δρόμου, της κίνησης και του αέρα.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Otolaryngology - Head and Neck Surgery» και θέλησε να διερευνήσει σε τι επίπεδα ήχου εκτίθεται κανείς όταν οδηγεί το κάμπριο αυτοκίνητό του σε αυτοκινητόδρομο, με κατεβασμένη κουκούλα, και με ταχύτητα 50, 60 και 70 μίλια την ώρα (80, 96 και 112 χιλιόμετρα την ώρα αντιστοίχως).

Για να το διαπιστώσουν αυτό, δύο ερευνητές άρχισαν να οδηγούν διάφορα κάμπριο αυτοκίνητα, διαφορετικές ώρες της ημέρας και σε διαφορετικές συνθήκες κίνησης. Στη διάρκεια της οδήγησης μετρούσαν συνεχώς την ένταση του ήχου, τόσο στη θέση του οδηγού όσο και σε αυτή του συνοδηγού. Οι μετρήσεις γίνονταν με ένα βαθμονομημένο iPhone εξοπλισμένο με ειδικό λογισμικό μέτρησης των ντεσιμπέλ (είναι η μονάδα μέτρησης του ήχου).

Κρύωμα; Κάν' το όπως η γιαγιά

Όταν κανείς είναι κρυωμένος, ο χρόνος «σέρνεται». Οι εργάσιμες ώρες κυλούν αργά και βασανιστικά, ο ύπνος είναι ανήσυχος και με διακοπές, η παρουσία άλλων ανθρώπων γύρω μας, πηγή διαρκούς ενόχλησης. Φυσικό είναι λοιπόν να σπεύδουμε στο φαρμακείο για να προμηθευτούμε ό,τι ανακουφιστικό κυκλοφορεί. 

Όμως, ακόμα και οι επιστήμονες παραδέχονται ότι τα φαρμακευτικά σκευάσματα πολύ λίγο βοηθούν σε σχέση με το απλό κρύωμα. Η μόνη αποδεδειγμένα αποτελεσματική «αγωγή» είναι ακόμα και σήμερα τα γιατροσόφια των γιαγιάδων και των μαμάδων μας.

Ας θυμηθούμε λοιπόν τα κυριότερα:

1. Κοιμόμαστε με ανασηκωμένο κεφάλι. Μερικά έξτρα μαξιλάρια θα μας βοηθήσουν να αναπνέουμε πιο εύκολα ώστε το πρωί να είμαστε ξεκούραστοι.

2. Κάνουμε ζεστά ντους. Ο ατμός που παράγεται από το ζεστό νερό βοηθάει στο άνοιγμα των αναπνευστικών οδών.

Οι θετικές σκέψεις μας κάνουν πιο ευτυχισμένους

Ακόμη και αν ανησυχούμε συχνά για το μέλλον, φαίνεται πως κατά βάθος είμαστε αισιόδοξοι. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Μάλιστα, όσο δύσκολα και αν είναι τα πράγματα, έχουμε την τάση να θεωρούμε πως τελικά όλα θα πάνε καλά. Αυτό από μόνο του είναι ικανό να μας φτιάξει τη διάθεση βραχυπρόθεσμα, αλλά και να αυξήσει τις πιθανότητες να συμβεί πράγματι κάτι καλό στο μέλλον. Πώς κατέληξαν οι ειδικοί στο παραπάνω συμπέρασμα; 

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι επιστήμονες ζήτησαν από μια ομάδα εθελοντών να απαντήσει σε μια σειρά από ερωτήσεις. Στόχος τους ήταν να δουν κατά πόσον η ψυχική τους διάθεση μπορούσε να επηρεαστεί από το πώς έφερναν στο μυαλό τους περιστατικά του παρελθόντος, αλλά και γεγονότα που θα μπορούσαν να συμβούν στο μέλλον.

Αυτά που διαπίστωσαν είναι ενδεικτικά: όσο πιο εύκολα ανακαλούσαν οι συμμετέχοντες θετικά φορτισμένες εμπειρίες, τόσο πιο χαρούμενοι αισθάνονταν. Τα αρνητικά συμβάντα του παρελθόντος, πάλι, έρχονταν στην επιφάνεια με μεγαλύτερη δυσκολία, συνοδευόμενα από θλίψη. Όταν όμως ζητήθηκε από τους εθελοντές να οραματιστούν το μέλλον, τότε αυτοί στη συντριπτική τους πλειοψηφία σκέφτηκαν θετικά.

Οι συμφορές του δανεισμού

''Το δανείζεσθαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας εστίν'' 

«Ο δανεισμός είναι πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας»! Το είπε ο Πλούταρχος τον 1ο μ.κ.ε αιώνα και να που έφθασε η στιγμή να εκτιμηθούν οι λόγοι του.

« Έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν σου λείπουν. Δεν έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου»,

«Οι οφειλέτες είναι δούλοι όλων των δανειστών τους. Είναι δούλοι δούλων αναιδών και βάρβαρων και βάναυσων».

Η σύμβαση του Αλτρουισμού

Ο αλτρουισμός, αυτή η ηθική αρχή που δηλώνει την ανιδιοτελή μέριμνα για τους άλλους, αυτή η συνειδητή άρνηση του ατομικού συμφέροντος προς όφελος του συλλογικού, είναι μια δυσνόητη έννοια για πολλούς. Ιδιαίτερα σ’ ένα σύστημα μαζικής δημοκρατίας όπου ο καθένας είναι άγνωστος για τους άλλους, πώς να επινοηθεί ο αλτρουισμός; Ενώ η λέξη φιλοξενία είναι εντελώς συνηθισμένη, είναι ενδεικτικό ότι η λέξη αλτρουισμός δεν είναι ελληνικής προέλευσης και ότι η μόνη λέξη που σχετίζεται μ’ αυτήν την έννοια και είναι θετικότατη σε άλλες γλώσσες και που είναι ελληνικής προέλευσης, η εμπάθεια, έχει μια αρνητική έννοια στα ελληνικά.

Κι αν πιστεύουμε στις ρηξικέλευθες ιδέες του Ludwig Wittgenstein και θυμηθούμε «Τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του μυαλού μου. Οι γνώσεις μου περιορίζονται σε ό,τι μπορώ να αποτυπώσω λεκτικά» καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η διαδικασία της επινόησης της λέξης αλτρουισμός.

Η λεκτική δυσκολία προκαλεί μια γνωστική δυσκολία στο κοινό που δεν γνωρίζει τα νοητικά σχήματα αυτής της ηθικής αρχής. Γι’ αυτόν τον λόγο, η φυσιολογική ανταπόκριση στον αλτρουισμό δεν είναι πρώτα θετική, μα ερωτηματική. Η θετική πράξη δεν είναι επαρκής. Πάντα υπάρχει η ερώτηση: Γιατί το κάνετε αυτό; Λες και αυτό που είναι δυσνόητο να είναι αναγκαστικά επικίνδυνο. Η μόνη απάντηση στον λόγο της ύπαρξης του αλτρουισμού είναι: η ανάγκη.

Η φιλοσοφία της Ανατολής

Τρία πολύ σημαντικά παρακλάδια της φιλοσοφίας εμφανίστηκαν περίπου στην ίδια περίοδο της αρχαιότητας, δηλαδή από το 600 έως το 400 π.Χ. Το ένα παρακλάδι, που ήταν και υπεύθυνο για τη γενική εικόνα που έχουν οι περισσότεροι για τους φιλόσοφους, είναι η Αθηναϊκή σχολή με κορυφαίες φυσιογνωμίες τους Σωκράτη, Πλάτωνα και Αριστοτέλη. Αυτοί βασίζονταν και σε μερικούς σπουδαίους προσωκρατικούς (όπως οι Κυνικοί και οι πρώιμοι Στωικοί). 

Τον ίδιο καιρό, σε ένα διαφορετικό σημείο του πλανήτη, οι Σοφοί των Δασών της Ινδίας, με πιο διάσημο τον Σιντάρτα Γκοτάμα (Βούδα), συμπλήρωναν την ινδουιστική κοσμοθεωρία. Στην άλλη άκρη του κόσμου, ο Κομφούκιος και ο Λάο Τσου ανέπτυσσαν τον κομφουκιανισμό και τον τσοϊσμό, τα οποία μαζί με το παλιότερο I Τσινγκ αποτελούσαν τον πυρήνα της κινέζικης φιλοσοφίας.

Πόσο ελεύθερη είναι η ελεύθερη βούληση;

Όπως έγραψε ο Ουίλιαμ Τζέιμς το 1890, «το γεγονός ότι η ζωή μας φαίνεται συναρπαστική, οφείλεται στην αίσθησή μας ότι αποφασίζουμε για τα πράγματα κάθε στιγμή και ότι τίποτε δεν είναι προαποφασισμένο αναρίθμητα χρόνια πριν». 

Φυσικοί, νευρολόγοι και μηχανικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών συμμετέχουν πλέον στη συζήτηση των επιγόνων του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη περί της ουσίας της ελεύθερης βούλησης, εάν διαθέτουμε ή όχι κι αν όχι γιατί μέχρι πρότινος πιστεύαμε ότι είχαμε. «Πρόκειται για αυταπάτη; Ιδού η απορία», τόνισε ο φιλόσοφος των επιστημών, Μάικλ Σέλμπερσταϊν του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, προσθέτοντας ότι το δεύτερο ερώτημα είναι εάν η δημόσια συζήτηση του θέματος θα υποδαυλίσει τον πόλεμο των πολιτισμών.

Η ακεραιότητα σου είναι το πεπρωμένο σου.

"Η ψυχή είναι "βαμμένη" από τα χρώματα των σκέψεων σου...σκέψου μονάχα εκείνα τα πράγματα που είναι σε συντονισμό με τις αρχές σου και που μπορούν να αντέξουν το φως της ημέρας. Εσύ μπορείς να διαλέξεις το "περιεχόμενο" της προσωπικότητας σου. Μέρα με την μέρα γίνεσαι αυτό που διαλέγεις, αυτό που σκέφτεσαι και αυτό που κάνεις. Η ακεραιότητα σου είναι το πεπρωμένο σου. Αυτή είναι το φως που φωτίζει το μονοπάτι σου." 

Νοημοσύνη και Κυβερνοπόλεμος

Στον Κυβερνοπόλεμο, η απόσταση δεν έχει ουσιαστικά νόημα και η προσέγγισή μας πρέπει να είναι τοπολογική. Επί του πρακτέου, αυτό που έχει σημασία είναι καθαρά ο χρόνος. Και στην κρυπτασφάλεια αυτός είναι ο σημαντικός και κυρίαρχος παράγοντας γιατί η ασφάλεια έχει ημερομηνία λήξης, αφού κάθε κώδικας σπάζεται και το σπάσιμο είναι αποκλειστικά θέμα χρόνου. 

Κατά συνέπεια δεν υπάρχει λόγος να αναζητούμε την πληρότητα. Έτσι εισχωρούμε στο πλαίσιο του Popper σε συνδυασμό με τον Kuhn, αλλά ακολουθούμε την μεθοδολογία του Feyerabend. Επειδή δεν υπάρχει γραμμικότητα στην εξέλιξη αλλά ούτε και συνέχεια, η ασυνέχεια δημιουργεί προβλήματα στις προβλέψεις.

Ωδή για έναν πιστό σύντροφο

* Κάθε μέρα μαζί μου, εικοσιτέσσερις ώρες, ποτέ δεν κοιμάται. 

* Με ξυπνάει το πρωί με μουσική, φέρνοντας εφημερίδες, μετά ραδιόφωνο - ίσως και λίγη τηλεόραση. Έχει ό,τι ζητήσω, όπου το ζητήσω. Στον δρόμο, στο τρόλεϊ, στο τρένο.

* Ξέρει τα πάντα: γεωγραφία, ιστορία, πολιτική, ιατρική, μαθηματικά, φυσική, ξένες γλώσσες -κι απαντά αμέσως σε όλες τις απορίες.

* Όταν θέλω να συγκρατήσω κάτι, το φωτογραφίζει - κι αν κινείται, το μαγνητοσκοπεί. Αν του ζητήσω, το στέλνει όπου του πω.

* Καταγράφει τις σκέψεις και τις σημειώσεις μου. Με διακριτική φωνή μου υπενθυμίζει τα ραντεβού, τις δουλειές μου, γιορτές, γενέθλια. Ό,τι εντολή του δώσω, την εκτελεί αμέσως.

Ακου μουσική για καλή υγεία

Για τους επιστήμονες, το μέγα ερώτημα είναι τι ακριβώς συμβαίνει στον εγκέφαλό μας που επιτρέπει στη μουσική να ασκεί τόσο ισχυρή επίδραση στην ψυχή μας και πως μπορεί αυτή η επίδραση να ωφελήσει το σώμα μας. Τον γρίφο αρχίζουν να επιλύουν μελέτες των τελευταίων ετών, οι οποίες δείχνουν πως όταν ακούμε αλλά και όταν παίζουμε μουσική, ελαττώνεται η αρτηριακή πίεση, μειώνεται ο καρδιακός παλμός, περιορίζεται το στρες και αμβλύνονται το άγχος και η κατάθλιψη. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις πως όσοι παίζουν κάποιο μουσικό όργανο έχουν πιο γερό ανοσοποιητικό σύστημα και, μεγαλώνοντας, διατηρούν πιο οξείες τις νοητικές λειτουργίες τους.

Μία από τις σχετικές μελέτες αποτελεί συνδυασμένη ανάλυση 400 προγενέστερωνκαι διεξήχθη από ερευνητική ομάδα υπό τον δρα Ντάνιελ Λεβάιτιν,καθηγητή Ψυχολογίας & Συμπεριφορικής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ του Καναδά και έναν από τους γνωστότερους μελετητές της νευροεπιστήμης της μουσικής.

Γιατί το κόκκινο κρασί δεν ταιριάζει με ψάρι

Επιστήμονες ερεύνησαν και βρήκαν γιατί τα κόκκινα κρασιά δεν συνδυάζονται με τα ψάρια και τα θαλασσινά. Διαπίστωσαν ότι ευθύνεται ο σίδηρος, ο οποίος εξηγεί την αισθητηριακή αλλεργία μας στον συνδυασμό αυτόν. Μπορεί να μην είναι η ανακάλυψη του αιώνα, όμως οι γαστρονόμοι του πλανήτη θα την εκτιμήσουν. Το ότι το κόκκινο κρασί δεν ταιριάζει με τα θαλασσινά είναι κάτι σαν θρησκευτικό δόγμα για τους γευσιγνώστες.

Ο λόγος είναι ότι ο συνδυασμός τους συνήθως δημιουργεί μια έντονη και δυσάρεστη ψαρίσια επίγευση. Η παραδοσιακή εξήγηση βασίζεται στην παρουσία των τανινών- χημικές ουσίες που κάνουν τα κόκκινα κρασιά στυφά. Όμως πού και πού εμφανίζεται κάποιο κόκκινο κρασί που συνοδεύει ευχάριστα τα θαλασσινά. Με ποια κρασιά συμβαίνει αυτό, αποτελούσε ώς τώρα μυστήριο που ακόμη και οι καλύτεροι σομελιέ δεν κατανοούσαν. Την απάντηση έδωσε ομάδα ερευνητών της εταιρείας Μercian Corporation στην Καναγκάουα της Ιαπωνίας, με επικεφαλής τον Τακαγιούκι Ταμούρα, με μια σειρά πειραμάτων που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Journal of Αgricultural and Food Chemistry».

Γιατί γράφω

«Δεν γράφω για μια εκλεκτή μειοψηφία, που δε σημαίνει τίποτα για μένα, αλλ’ ούτε και για κείνη τη χιλιολιβανισμένη πλατωνική κατηγορία που είναι γνωστή ως οι μάζες. Δυσπιστώ και στις δύο αυτές αφαιρέσεις τις τόσο προσφιλείς στους δημαγωγούς. Γράφω για τον εαυτό μου και για τους φίλους μου. Γράφω, ακόμα, για να κάνω ευκολότερο το πέρασμα του χρόνου»

Χόρχε Λουίς Μπόρχες.

Ξετυλίγοντας Τα Συναισθήματα

Τα συναισθήματα είναι πολύτιμοι αγγελιοφόροι που μας βοηθούν να ικανοποιήσουμε τις βασικές μας ανάγκες και να επιβιώσουμε. Κι ενώ η πολύπλοκη φύση των συναισθημάτων μας εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους και παίρνει κάθε λογής διαφορετικές μορφές, οι βασικές οικογένειες των συναισθημάτων είναι μετρημένες στα δάχτυλα.

Οι πιο σημαντικές από αυτές είναι η ευτυχία, η λύπη, ο φόβος, η  αηδία και ο θυμός. Κάθε συναίσθημα  είναι μια αντίδραση απέναντι σε μία χαρακτηριστική κατάσταση: φοβόμαστε όταν απειλούμαστε από κάποιο κίνδυνο, λυπόμαστε όταν χάνουμε κάτι πολύτιμο, χαιρόμαστε όταν οι ανάγκες μας εκπληρώνονται κι ούτω καθ’εξής.

Εξελικτικά, τα συναισθήματα μας είναι σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι προσωρινά κι έτσι η συναισθηματική μας αντίδραση διαρκεί μόνο όσο το ερέθισμα που την υποκίνησε συνεχίζει να υπάρχει.  Με αυτό τον τρόπο κρατιόμαστε σε εγρήγορση για να αντιδράσουμε στο επόμενο ερέθισμα που θα έρθει.

Βέβαια κάποιες καταστάσεις είναι μακροπρόθεσμες κι έτσι είναι και οι συναισθηματικές μας αποκρίσεις. Για παράδειγμα, η λύπη που σχετίζεται με το πένθος μπορεί να διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ίσως μια στιγμή αισθανόμαστε καλύτερα αλλά μια ανάμνηση μας βυθίζει και πάλι πίσω στη λύπη της απώλειας. Ακόμα βέβαια και με το πένθος, η ψυχή μας βρίσκει τρόπο να θεραπεύσει τον εαυτό της με τον καιρό.

Θεωρείες για την Πανσέληνο

Το ολόγιομο φεγγάρι μας οδηγεί στην τρέλα; Μύθος ή πραγματικότητα Η Σελήνη και ειδικά η  πανσέληνος έχει συσχετιστεί με ένα σωρό σκοτεινά μυστικά και θεωρίες, ενώ η επιρροή των μαγνητικών της κυμάτων στη Γη κυμαίνεται ανάμεσα σε επιστημονικά στοιχεία και αστικούς μύθους. Ένας από τους ευρέως αστικούς μύθους που κυκλοφορούν κυρίως για την Πανσέληνο του Αυγούστου είναι ότι επηρεάζει έντονα την ψυχολογία των ανθρώπων εντείνοντας τις ψυχικές τους διαταραχές.

Μπορεί κάποιοι να προτείνουν για σήμερα την παραμονή στο σπίτι αποφεύγοντας τις πολλές κοινωνικές συναναστροφές και τις τυχόν συγκρούσεις υπό την επήρεια της πανσελήνου με τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή με έναν… λυκάνθρωπο, αλλά οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο σεληνιασμός δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί επιστημονικά.

Κομπόστες: Φρουτένιοι πειρασμοί

Οι κομπόστες είναι ένας ιδανικός τρόπος να απολαύσουμε τα φρούτα στην πιο γλυκιά τους εκδοχή! Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ένα από τα πιο αρωματικά γλυκά είναι αυτό που γίνεται με φρούτα.

Ελαφρύ και δροσερό επιδόρπιο, οι κομπόστες δεν μας επιβαρύνουν με πολλές θερμίδες και λιπαρά. Γίνονται εύκολα με φρέσκα φρούτα εποχής, αλλά και με αποξηραμένα. Όσο γι’ αυτές που θα φτιάξουμε εμείς στο σπίτι, είναι σαφώς ανώτερες από τις κομπόστες σε κονσέρβα.

Δείτε λοιπόν κάποιες απλές στην παρασκευή αλλά πλούσιες σε γεύση κι αρώματα κομπόστες.

Ο κόσμος δεν είναι τέλειος.

Ο κόσμος δεν είναι τέλειος. Το να επιλέξεις όμως, πως ΕΣΥ θέλεις να τον δεις είναι η μοναδική πραγματική δύναμη που έχεις.

T. L. Hayden

Ο Λιθοξόος

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας λιθοξόος που παραπονιόταν διαρκώς για τη ζωή του. Μια μέρα, πηγαίνοντας στο σπίτι ενός πλούσιου εμπόρου για να πουλήσει ένα αγαλματίδιο που είχε φτιάξει, παρατήρησε με ζήλια τη χλιδή μέσα στην οποία ζούσε ο έμπορος και ελεεινολογώντας τον εαυτό του, ευχήθηκε να γίνει σαν αυτόν. 

Προς μεγάλη του έκπληξη, η ευχή του ως δια μαγείας εκπληρώθηκε κι ο άνθρωπός μας ευτυχισμένος, ζούσε μέσα στην πολυτέλεια, απολαμβάνοντας τα πλούτη και την εκτίμηση των συνανθρώπων του.

Για την ομορφιά

Η αρετή είναι σαν μια πολύτιμη πέτρα, που δείχνει καλύτερα σε ένα απλό κόσμημα και σίγουρα η αρετή είναι καλύτερη σε ένα σώμα που είναι καλοφτιαγμένο, αλλά χωρίς λεπτά χαρακτηριστικά, και επιβλητικό μάλλον παρά όμορφο. Ούτε παρατηρείται γενικά, ότι οι πολύ ωραίοι άνθρωποι διαθέτουν κατά τα άλλα εξαιρετική αρετή.

Είναι σαν η φύση να προσπάθησε περισσότερο να αποφύγει κάποιο λάθος, παρά να δημιουργήσει το τέλειο. Και γι’ αυτό αποδεικνύονται ικανοί, αλλά χωρίς μεγάλο και υψηλό πνεύμα, και μελετούν τους τρόπους συμπεριφοράς μάλλον, παρά την αρετή.

Αλλά αυτό δεν είναι πάντα αλήθεια διότι ο Αύγουστος Καίσαρ, ο Τίτιος Βεσπασιανός, ο Φίλιππος ο Ωραίος της Γαλλίας, ο Εδουάρδος Δ’ της Αγγλίας, ο Αλκιβιάδης των Αθηνών, ο Σάχης Ισμαήλ Σοφή της Περσίας, ήταν όλοι υψηλά και μεγάλα πνεύματα, και εν τούτοις οι ωραιότεροι άνδρες των καιρών τους.

Στην ομορφιά, τα χαρακτηριστικά έχουν μεγαλύτερη σημασία από το χρώμα, και μια ευγενική και ευχάριστη έκφραση είναι πιο σημαντική από τα χαρακτηριστικά. Αυτή είναι το σημαντικότερο μέρος της ομορφιάς, που ένας πίνακας δεν μπορεί να εκφράσει, κι όχι μόνο, αλλά ούτε καν μπορεί να διακρίνει κανείς, την πρώτη φορά που αντικρίζει το ζωντανό άνθρωπο.

Η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον...

Η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον, και όποιος απελευθερώνεται από το μέλλον δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.

Ο άνθρωπος που σκύβει πάνω στη μοτοσυκλέτα του δεν μπορεί να συγκεντρωθεί παρά μόνο στην παρούσα στιγμή της πτήσης του. Γαντζώνεται πάνω σ'ενα κλάσμα χρόνου αποκομμένο και από το παρελθόν και από το μέλλον. Αποσπάται από τη συνέχεια του χρόνου, είναι εκτός χρόνου - με άλλα λόγια, βρίσκεται σε κατάσταση έκστασης.

Σ'αυτή την κατάσταση, δεν ξέρει τίποτα για τη γυναίκα του, τίποτα για τα παιδιά του, τίποτα για τις σκοτούρες του, και ως εκ τούτου δεν φοβάται - διότι: η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον, και όποιος απελευθερώνεται από το μέλλον δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.

H κοινωνία της δυστυχίας

«Τα έχετε όλα σήμερα, τι άλλο θέλετε;» λένε συχνά οι μεγαλύτεροι, επιρρίπτοντας εμμέσως ευθύνες σε όποιον παραπονείται ότι δεν αισθάνεται χαρά καίτοι ζει στην κοινωνία της υπερκατανάλωσης. Πράγματι, έχουμε πολλά, πολύ περισσότερα από τις προηγούμενες γενιές, ακόμα και τις μεταπολεμικές. Ζούμε στην κοινωνία της αφθονίας και ταυτόχρονα της «δυστυχίας».

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη ανακοίνωση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για την κατάσταση του κόσμου και την ψυχική υγεία, η υφήλιος βρίσκεται στα πρόθυρα άλλης μιας πανδημίας, μιας «σιωπηλής» αλλά βασανιστικής επιδημίας.

Μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια, η κλινική κατάθλιψη θα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι υγειονομικοί φορείς. Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 450 εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη πάσχουν από ψυχικά νοσήματα, με πρώτες τις διαταραχές της διάθεσης. Ο διεθνής υγειονομικός οργανισμός, εξάλλου, επισημαίνει ότι η κατάθλιψη είναι πολύ πιο διαδεδομένη από άλλα νοσήματα, όπως παραδείγματος χάριν ο καρκίνος, ο διαβήτης κ. ο. κ., τα οποία, όμως, προκαλούν πολύ μεγαλύτερο φόβο.