Από τα βάθη των αιώνων ο ίππος υπήρξε φίλος, βοηθός, συνοδός του ανθρώπου.
Τόσο πολύ συνυφάνθηκαν οι ζωές τους, που από αυτήν την ταύτιση δημιουργήθηκαν οι
Κένταυροι, μισοί άνθρωποι-μισοί ίπποι, ρωμαλαίοι, γενναίοι, ευφυείς.
Οι απολιθωμένοι σκελετοί, που βρέθηκαν σε διάφορα γεωλογικά στρώματα της
ευρώπης, αποδεικνύουν ότι ο ίππος ζούσε στα μέρη αυτά πολύ προτού εμφανισθεί ο
άνθρωπος και συνεχίζει να ζει ακόμη. Πράγμα που σημαίνει ότι ο ίππος είναι
σθεναρό ζώο που ανθίσταται ακόμη και στις γεωλογικές ανακατατάξεις…
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ώτα του, που μπορούμε να πούμε ότι είναι
ο καθρέφτης της ψυχής του. Από τη θέση τους μπορεί να καταλάβει κανείς την ψυχική κατάσταση του ζώου και
από την κίνησή τους το βαθμό της νευρικής του υπερδιέγερσης.
Ωτα προτεταμένα εκφράζουν φόβο, ώτα ανορθωμένα προδίδουν ανησυχία, ώτα
κατεβασμένα σημαίνουν ηρεμία, ώτα στραμμένα προς τα έξω μαρτυρούν οργή. Οι κινήσεις του ίππου είναι λεπτές και εκδηλώνουν ευγένεια, υπερηφάνεια αλλά
και ισχύ. Η νοημοσύνη, η αντίληψη και η καλωσύνη του είναι μεγάλες.