Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2014

Sodium Bicarbonate Η Διττανθρακική σόδα θεραπεύει τον καρκίνο

SODIUM BICARBONATE - Διττανθρακική σόδα: Κατάλληλη για θεραπευτικές χρήσεις Χωρίς Αλουμίνιο, Χωρίς Γλουτένη, Χωρίς Πρόσθετα.

Το όξινο ανθρακικό νάτριο είναι το βασικό δραστικό συστατικό στην μαγειρική σόδα. Όταν θελήσουμε να χρησιμοποιήσουμε την μαγειρική σόδα για θεραπευτικό σκοπό καλό θα ήταν να επιλέξουμε ένα προϊόν που θα είναι καλά ελεγμένο, ασφαλές από χημικά πρόσθετα και χωρίς αλουμίνιο το οποίο σε μακροπρόθεσμες χρήσεις μπορεί να γίνει τοξικό.

Τα ρομπότ έχουν το δικό τους διαδύκτιο

Το RoboEarth φιλοδοξεί να αποτελέσει μια διαδικτυακή πλατφόρμα μέσα από την οποία τα απανταχού ρομπότ θα επικοινωνούν μεταξύ τους και θα ανταλλάσσουν εμπειρίες και πληροφορίες

Ένα πιλοτικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα, το RoboEarth, που εδώ και τέσσερα χρόνια χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αποσκοπεί στη δημιουργία ενός διαδικτύου αποκλειστικά για ρομπότ, δοκιμάζεται για πρώτη φορά στο ολλανδικό πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν αυτή την εβδομάδα.

Οι κωμικοί έχουν ψυχωτικά χαρακτηριστικά

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης μελέτησαν κωμικούς από την Αυστραλία, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ και βρήκαν ότι οι άνθρωποι αυτοί παρουσίαζαν σημαντικά υψηλότερο σκορ σε τέσσερις τύπους ψυχωτικών χαρακτηριστικών, συγκριτικά με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στην έρευνα, οι οποίοι δεν είχαν δημιουργικές δουλειές.

Τα χαρακτηριστικά αυτά συμπεριλάμβαναν μια ροπή προς παρορμητική ή ακόμα και αντικοινωνική συμπεριφορά, καθώς και μια κλίση προς αποφυγή της οικειότητας.

«Τα δημιουργικά στοιχεία που απαιτούνται για να παραχθεί χιούμορ είναι εντυπωσιακά όμοια με αυτά που χαρακτηρίζουν την προσωπικότητα των ανθρώπων με ψύχωση, όπως σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή», εξηγεί επικεφαλής της έρευνας, Gordon Claridge, από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

«Η σχιζοφρένεια ως ψύχωση καταστρέφει το χιούμορ, ωστόσο μικρότερες δόσεις της μπορούν να αυξήσουν την ικανότητα του ανθρώπου να συνδέει περίεργα ή ασυνήθιστα πράγματα και να σκέφτεται εκτός πλαισίου», συμπληρώνει ο Claridge.

«Εθιστικό» παιχνίδι το Candy Crush

Η αύξηση των online παιχνιδιών μέσω των social media θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένα προβλήματα στην παιδική ηλικία προειδοποιούν οι ειδικοί, μιας και εισάγουν τα παιδιά στον κόσμο των τυχερών παιχνιδιών και του τζόγου, ακόμα και αν δεν περιλαμβάνουν χρήματα.

Παιχνίδια, όπως το Candy Crush Saga που έχει συγκεντρώσει εκατομμύρια παίκτες μέσω Facebook έχει την ικανότητα να εθίσει στον κόσμο του όλους του τους χρήστες.

Εν τω μεταξύ, πολλές ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης προσφέρουν ευκαιρίες για να παίξει κανείς online πόκερ με εικονικά χρήματα. Sites τυχερών παιχνιδιών  προσφέρουν επίσης δωρεάν παιχνίδια και επειδή δεν γίνεται με «αληθινά» χρήματα  δεν υπάρχουν και περιορισμοί στην ηλικία των παικτών.

Τα βρώμικα παιδιά είναι τα πιο υγιή

Να και κάτι που οι περισσότεροι από εσάς που είστε γονείς θα το πιστέψετε με δυσκολία: νέα έρευνα έδειξε ότι είναι δυνατόν να υπάρχουν παιδιά που είναι πάρα πολύ καθαρά. Ναι, καλά διαβάσατε. Αυτό συμβαίνει λόγω όλων αυτών των κρεμοσάπουνων, των απολυμαντικών υγρών για τα χέρια και τα μαντηλάκια τα οποία αποτρέπουν σε ένα βαθμό την έκθεση των παιδιών στα μικρόβια, που όμως είναι αναγκαία για να ισχυροποιηθεί το ανοσοποιητικό τους σύστημα.

Σύμφωνα με μία νέα έρευνα, η αυξημένη έκθεση στα μικρόβια βοηθάει την ανάπτυξη του ανοσοποιητικού και με αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται στο μέλλον αλλεργίες και άλλες ασθένειες που συνδέονται με το ανοσοποιητικό, όπως κολίτιδα και άσθμα.

Ερευνητές στο Bringham and Women’s Νοσοκομείο στη Βοστώνη διεξήγαγαν την έρευνα και δημοσίευσαν τα αποτελέσματά της στο τεύχος Μαρτίου στο περιοδικό Science. Εφαρμόζοντας την “υπόθεση της υγιεινής,” η ερευνητική ομάδα έδειξε ότι η έλλειψη έκθεσης σε μικρόβια κατά τη διάρκεια της μικρής παιδικής ηλικίας αυξάνει την ευαισθησία τους σε ορισμένες ασθένειες, επειδή η μειωμένη έκθεση σε αυτά (μικρόβια) καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματός τους.

Τα βιβλία αλλάζουν το μυαλό

Λέμε συχνά ότι ένα καλό βιβλίο ανοίγει το μυαλό. Τώρα οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι μπορεί και να το αλλάξει. Ερευνητές του Πανεπιστημίου Εμορι ανακάλυψαν ότι η ανάγνωση ενός μυθιστορήματος προκαλεί βιολογικές μεταβολές στον εγκέφαλο, οι οποίες μάλιστα παραμένουν για διάστημα μερικών ημερών.

Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι τα βιβλία που διαβάζουμε μας επηρεάζουν βαθύτερα από ό,τι ίσως νομίζαμε και ενδεχομένως ενισχύουν τις γνωσιακές μας ικανότητες. Περαιτέρω μελέτες θα δείξουν σε ποιον βαθμό συμβαίνει κάτι τέτοιο, όπως και αν τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά ανάλογα με το είδος του αναγνώσματος.

Ιστορίες που μας σημαδεύουν. «Οι ιστορίες διαμορφώνουν τη ζωή μας και σε ορισμένες περιπτώσεις καθορίζουν ένα άτομο» σημειώνει ο νευροεπιστήμονας Γκρέγκορι Μπερνς, διευθυντής του Κέντρου Νευροπολιτικής του Πανεπιστημίου Εμορι στην Ατλάντα των Ηνωμένων Πολιτειών και επικεφαλής της μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Brain Connectivity». «Θέλουμε να κατανοήσουμε πώς οι ιστορίες μπαίνουν στον εγκέφαλό μας και τι κάνουν σε αυτόν».

Τα πιο επικίνδυνα ζώδια σύμφωνα με στοιχεία του FBI

Το ζώδιο ενός ατόμου σχετίζεται άμεσα με το είδος του εγκλήματος που είναι πιθανό να διαπράξει. Αναλύοντας στοιχεία του FBI σχετικά με το ζώδιο συλληφθέντων κατά συρροή δολοφόνων οι ειδικοί κατέληξαν στο ποια ζώδια είναι τα πιο επικίνδυνα απ άποψη εγκληματικής συμπεριφοράς.

Τα ζώδια χωρίζονται σε 4 διαφορετικές κατηγορίες: Φωτιά, Νερό, Γη και Αέρας

Τα Ζώδια της Φωτιάς είναι Τοξότης , Κριός και Λέων. Από τα τρία , Τοξότης έχει τον μεγαλύτερο αριθμό εγκληματιών και είναι ο πιο δύσκολος να συλληφθεί, ο Κριός είναι συνήθως ο πιο βαριά οπλισμένος, αλλά στην πραγματικότητα ο πιο επικίνδυνος από τα ζώδια της φωτιάς είναι ο Λέων.

Το χάσμα μεταξύ ελληνικής πολιτείας και χριστιανισμού

Eνας από τους μύθους της νεοελληνικής ιδεολογίας είναι η περιβόητη συνέχεια αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και βυζαντινού χριστιανισμού. Oμως τέτοια συνέχεια δεν υπήρξε, αλλά αντιθέτως μεταξύ των δύο κόσμων υπήρξε ρήγμα, τομή, χάσμα, το οποίο ήλθε ως αποτέλεσμα δύο προηγούμενων ιστορικών πολιτισμικών και πολιτικών αλλαγών.

Η πρώτη ιστορική ρήξη ήταν η ήττα της αθηναϊκής δημοκρατίας από τις μακεδονικές φάλαγγες του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου στη Χαιρώνεια το 338 π.κ.ε. και η τελική κυριαρχία τους το 322 π.κ.ε. Μετά την ήττα αυτή και το τέλος του δημοκρατικού πολιτισμού, μετά την απώλεια της ελευθερίας, της ισότητας, της κυριαρχίας του νόμου και της συμμετοχής του δήμου στη λήψη των αποφάσεων και στην εξουσία, οι ελληνικές πόλεις βυθίζονται σε ανελεύθερα ολιγαρχικά και μοναρχικά καθεστώτα.

Ετσι τελειώνει το μοναδικό φαινόμενο της πόλεως, που έδωσε τις εκπληκτικές δημιουργίες σε όλους τους τομείς: πολιτική, ρητορική, δίκαιο, φιλοσοφία, πολιτικό στοχασμό, τραγωδία, κωμωδία, γλυπτική ... Εν τούτοις και στα ελληνιστικά χρόνια οι Ελληνες παρήγαγαν πολιτισμό (φιλοσοφία, τέχνες, μαθηματικά, επιστήμη) στα κέντρα της αυτοκρατορίας.

Καμία εμπιστοσύνη στο αύριο

Οι Λατίνοι συγγραφείς με τη φράση ‘Memento Mori’ υπενθυμίζουν τη παντοδυναμία και το αναπόφευκτο του θανάτου.

Λέγεται ότι την ώρα της στέψης των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, υπήρχε πάντα κάποιος που επαναλάμβανε στον αυτοκράτορα τη φράση «Memento Mori», που σημαίνει «θυμήσου το θάνατο». Αυτό γινόταν για να του υπενθυμίσει την θνησιμότητά του, ώστε να τον αποτρέψει από το να είναι άδικος και αλαζόνας.

Κατά τον Μεσαίωνα η φράση επανήλθε με ιδιαίτερη έμφαση στην θεία απόφαση και την σωτηρία της ψυχής. Για τον χριστιανισμό, η προοπτική του θανάτου χρησιμεύει για να τονίσει την κενότητα των απολαύσεων, της πολυτέλειας, καθώς και των ανθρώπινων επιτευγμάτων.

Η πιο ενδιαφέρουσα όμως επανεμφάνιση της φράσης έγινε κατά την Βικτωριανή εποχή, όπου η ανακάλυψη το 1839 της δαγκεροτυπίας (της πρώτης πρακτικής και εμπορικής φωτογραφικής διαδικασίας) μετέτρεψε την προσωπογραφία σε κάτι κοινό και προσιτό, ακόμα και ανάμεσα στους ανθρώπους που δεν μπορούσαν να πληρώσουν το αντίτιμο ενός ζωγραφικού πορτραίτου.

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014

Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιός είσαι

«Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιός είσαι» το ‘χεις ξανακούσει έτσι;

«Αν κάνεις παρέα με τσακάλια θα μάθεις δουλικότατα να τρως ψοφίμια. Αν κάνεις παρέα με τον αετό θα μάθεις περήφανα να πετάς. Αν κάνεις παρέα με σαλιγκάρια θα μάθεις γλοιωδώς να σέρνεσαι»

Τόσο απλό. Αλλά αυτό που είναι πραγματικά καταπληκτικό, είναι πως από τους πλέον ακατάλληλους ανθρώπους, που Εσύ έχεις αφήσει να είναι στην ζωή σου, ζητάς συμβουλές, γνώμες, απόψεις, καθοδήγηση, βοήθεια, συμπαράσταση. Αυτό που εισπράττεις ενώ δεν σε ικανοποιεί, πάντα, το δέχεσαι και λες το βαρύγδουπο “Έτσι είναι η ζωή” . Δεν είναι έτσι η ζωή, οι άνθρωποι που συναναστρέφεσαι είναι έτσι κι ΕΣΥ, επιτρέπεις σε ασήμαντους να καθορίζουν τις επιλογές σου, την ζωή σου, την Ενέργεια σου.

Είναι γεγονός ό,τι με κάποιους ανθρώπους θα περάσεις ένα βράδυ, με άλλους θα περάσεις περισσότερα βράδια, με άλλους μια ζωή, με κάποιους θα επενδύσεις τα χρήματα σου, τα συναισθήματα σου, το μέλλον σου. Κοίτα προσεκτικά που θα σταματήσεις να ζητήσεις οδηγίες για τον δρόμο της ζωής σου. 

Οι ελληνικές ρίζες της μελαγχολίας

Από τον Ιπποκράτη ως τον Αριστοτέλη, οι αρχαίοι Ελληνες θεωρούσαν την ψυχική νόσο των µοντέρνων καιρών αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής, της τέχνης και της ποίησης.

«There is no saying». Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο Φρόιντ σε µια επιστολή του τη θλίψη του για τον θάνατο της µητέρας του: «∆εν υπάρχουν λόγια».

Τώρα που η µελαγχολία βρίσκεται στο επίκεντρο της ζωής µας, τα λόγια αυτά αποκτούν µια παράξενη οικειότητα. Η µελαγχολία κρύβει µέσα της ένα κοµµάτι που αντιστέκεται στην ανάλυση. Ο µαύρος ήλιος όµως, αυτή η «σκοτεινή ύλη» που είναι η θλίψη, µοιάζει να είναι αναπόσπαστο κοµµάτι κάθε σκέψης, κάθε δηµιουργίας. Θα µπορούσαµε να πούµε ότι πλαστήκαµε θλιµµένοι. 

Η ανθρώπινη ύπαρξη, µας θυµίζει ο Τζορτζ Στάινερ, σηµαίνει εµπειρία αυτής της µελαγχολίας και µια ζωτική ικανότητα να την ξεπερνάµε. Μέσα από τον λόγο, τις σκέψεις, τα συναισθήµατα, µέσα από τις πολύµορφες διαδικασίες δηµιουργίας και µετουσίωσης. Και όµως, σήµερα η βίαια επιβεβληµένη εισβολή της µελαγχολίας στη ζωή µας µας βρίσκει ανέτοιµους από κάθε λυτρωτική διεργασία.

Η φιλοσοφία είναι τρόπος ζωής

«Η φιλοσοφία δεν είναι θεωρητική επιστήμη, αλλά τρόπος ζωής» μας απαντάει σε άπταιστα ελληνικά. «Δεν υπάρχει "φιλοσοφία 9 με 5". Ο φιλόσοφος δεν ασκεί απλώς ένα ακαδημαϊκό επάγγελμα. Στην αρχαιότητα, κάθε σχολή – επικούρειοι, στωικοί κτλ. – είχε τον δικό της τρόπο ζωής, αλλά όλες οι σχολές μοιράζονταν κάτι κοινό: αντιμετώπιζαν τη φιλοσοφία ως κάτι πραγματικό και όχι αφηρημένο. Ο φιλόσοφος έπρεπε να ζει ως φιλόσοφος. Πρόκειται για μια ιδέα που σήμερα πολλοί την (ξανα)ανακαλύπτουν». Σαν παράδειγμα για το πόσο σύγχρονη μπορεί να είναι η αρχαία ελληνική φιλοσοφία, αναφέρεται στα «Ηθικά» του Αριστοτέλη:

«Το κυριότερο πρόβλημα είναι το "τέλος", ο σκοπός της ζωής. Εκεί ο Αριστοτέλης λέει πράγματα που ισχύουν σήμερα. Για παράδειγμα, όλοι αναζητούν την ευδαιμονία, αλλά τι ακριβώς σημαίνει; Υλικές απολαύσεις, δόξα, γνώση; Όσον αφορά τη δόξα, ο Αριστοτέλης λέει ότι δεν μπορεί να αποτελεί μέρος της σωστής ευδαιμονίας γιατί εξαρτάται από άλλους. Αν κάποιος θέλει να είναι ευδαίμων, πρέπει να είναι με αυτάρκεια. Γι’ αυτό οι απασχολήσεις του πολιτικού δεν μπορούν να αποτελούν μέρος της ευδαιμονίας».

Ο  Τζον Γκλούκερ διδάσκει και ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, στο Ρέθυμνο. «Όλο και λιγότεροι φοιτητές γνωρίζουν αρχαία ελληνικά» παρατηρεί, διευκρινίζοντας ότι η τελευταία φορά που θα χαρακτήριζε ικανοποιητικές τις γνώσεις των φοιτητών του στα αρχαία ήταν πριν από τουλάχιστον έξι χρόνια.

Negro Village: Ζωολογικοί κήποι για ανθρώπους

Ζωολογικοί κήποι για ανθρώπους, μια τραγική πραγματικότητα!  Εδώ τους είχαν - και τους έχουν- για σκλάβους το να τους εκθέτουν είναι το λιγότερο !! Οι ανθρώπινοι «ζωολογικοί» κήποι, που ονομάζονταν επίσης «εθνολογικές εκθέσεις» ή «Negro Villages», ήταν χώροι (περιφραγμένα θεματικά πάρκα) στα οποία εκθέτονταν δημόσια ζωντανοί άνθρωποι τον 180, τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα.

Αυτό συνέβαινε ώστε οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι να δείξουν και να τονίσουν τις πολιτιστικές διαφορές μεταξύ εκείνων δηλαδή του δυτικού πολιτισμού και των μη ευρωπαϊκών λαών. Όπως ήταν επόμενο αυτά τα θεματικά πάρκα χρησιμοποιήθηκαν συχνά ή μόνο για προπαγανδιστικούς σκοπούς και για να επιβεβαιώσουν έτσι την ηλίθια θεωρία του Δαρβίνου. Ανθρώπινους ζωολογικούς κήπους βρίσκουμε στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, τη Βαρσοβία, τη Βαρκελώνη, το Αμβούργο και άλλες πόλεις σε όλο τον κόσμο. Ένα «Negro Village» ήταν ο πόλος έλξης για τους παριζιάνους το 1889. Πάνω από 28 εκατομμύρια τον επισκέφτηκαν.

Τα σταυρόλεξα ξανανιώνουν

Τα σταυρόλεξα ξανανιώνουν κατά 10 χρόνια τον εγκέφαλο των ηλικιωμένων: Η εξάσκηση του εγκεφάλου ενός ηλικιωμένου με σταυρόλεξα και μαθηματικά ή άλλα κουίζ μπορεί να ξανανιώσει τον εγκέφαλό του έως και δέκα χρόνια, απομακρύνοντας έτσι τα συμπτώματα της άνοιας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, την μεγαλύτερη και πιο μακροχρόνια μέχρι σήμερα του είδους της. Με άλλα λόγια, το μυαλό ενός 80χρονου μπορεί να «δουλεύει» όπως ενός 70χρονου, αν έχει προηγηθεί η κατάλληλη άσκησή του.

Και άλλες έρευνες στο παρελθόν έχουν δείξει την αξία μιας τέτοιας νοητικής «γυμναστικής» στην τρίτη ηλικία, είναι όμως η πρώτη φορά που διαπιστώνεται ότι η ωφέλεια για τους ηλικιωμένους είναι δυνατό να εκτείνεται σε τόσο βάθος χρόνου και μάλιστα χωρίς να έχουν καταβάλει στο παρελθόν πολύχρονη προσπάθεια. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς της Βαλτιμόρης Τζορτζ Ρέμποκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Γηριατρικής Εταιρίας, σύμφωνα με τη βρετανική «Τelegraph», μελέτησαν επί μία δεκαετία 2.800 άτομα με μέση ηλικία 74 ετών.

Τα βιντεοπαιχνίδια αυξάνουν τον όγκο της φαιάς ουσίας

Τα βιντεοπαιχνίδια αυξάνουν τον όγκο της φαιάς ουσίας κυρίως σε περιοχές που σχετίζονται με την μνήμη. Το τελευταίο διάστημα ακούμε όλο και πιο συχνά για τις κακές παρενέργειες χρήστης του υπολογιστή και του διαδικτύου: απομόνωση, εθισμός, μη φυσιολογική ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων στα παιδιά.

Όπως όμως συμβαίνει με όλα τα πράγματα στη ζωή, μέσα σε κάθε αρνητικό υπάρχει και κάτι θετικό και το αντίστροφο. Εν προκειμένω, φαίνεται πως η ενασχόληση με ηλεκτρονικά παιχνίδια έχει εκτός από τις αρνητικές και κάποιες καλές επιπτώσεις στην ανάπτυξη του εγκεφάλου μας.

Τα ψέματα των αριθμών

Λυπάμαι, αλλά έχω χάσει την πίστη μου σε αυτή τη χώρα. Προσπαθώ να βρω κάτι ν’ αναθαρρήσω, αλλά δεν γίνεται. Η βελτίωση των οικονομικών δεικτών δεν είναι αποτέλεσμα εξυγίανσης της οικονομίας, αλλά ακρωτηριασμού. 

Το παλιό ελληνικό μοντέλο πεθαίνει, αλλά δεν αντικαθίσταται από ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, γιατί ούτε εμείς θέλουμε να το δημιουργήσουμε, ούτε οι κυβερνήσεις μας έχουν ιδέα πως να το φτιάξουν, ούτε η Τρόικα πολυενδιαφέρεται πλέον. Για όσα αναφέρω παρακάτω, παραθέτω και σχετικά στοιχεία σε links, που συστήνω στους ενδιαφερόμενους να ακολουθήσουν. Πράγματι, λοιπόν, τόσο το πρωτογενές αποτέλεσμα του προϋπολογισμού, καθώς και το κυκλικά διορθωμένο, αλλά και το γενικό δημοσιονομικό ισοζύγιο της χώρας θα είναι φέτος καλύτερα από κάθε άλλου μνημονιακού κράτους, και από τα καλύτερα στον κόσμο. 

Πως είναι να ζει κανείς με προσωποαγνωσία;

Ο εγκέφαλός μας είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο επιβίωσης με τόσο πολλούς και πολύπλοκους μηχανισμούς που πολλές φορές τους αγνοούμε έως ότου συναντήσουμε κάποιον με κάποια λειτουργική δυσλειτουργία σχετιζόμενη με κάποιο συγκεκριμένο μηχανισμό. Μία από τις πιο περίεργες περιπτώσεις εγκεφαλικής δυσλειτουργίας είναι η περίπτωση της προσωποαγνωσίας.

Σύμφωνα με το ICD-9 η προσωποαγνωσία είναι μια μορφή ψυχοφυσικής οπτικής διαταραχής στην οποία κάποιος, λόγω εγκεφαλικής βλάβης ή ανωμαλίας, δεν μπορεί να αναγνωρίσει τα πρόσωπα τρίτων, αλλά δίχως αυτό να οφείλεται σε κάποια γενικότερη μνημονική διαταραχή (π.χ. κάποια μορφή αμνησίας). Με άλλα λόγια, το άτομο θυμάται πως έχει γνωρίσει το τάδε ή το δείνα πρόσωπο, αλλά εάν το δει μπροστά του δεν θα το αναγνωρίσει.

Η κοσμολογία σήμερα

Με αφορμή τις επιστημονικές απόψεις ενός ομοεθνή μου, του γνωστού φυσικού και ερευνητή Δημήτρη Νανόπουλου, ο οποίος είναι διευθυντής Αστροσωματιδιακής Φυσικής στο Κέντρο Προκεχωρημένων Ερευνών του Χιούστον (HARC) και διευθυντής ενός ερευνητικού τμήματος του World Laboratory στη Λωζάνη της Ελβετίας, όπως αυτές έχουν δημοσιευτεί, σε πολλές διαδικτυακές εφημερίδες (με αρχική πηγή πληροφοριών το ΑΠΕ-ΜΠΕ).

Με αφορμή τις δημοσιευμένες απόψεις του συγκεκριμένου φυσικού στις 10-03-11, οι οποίες υποστηρίζονται όπως είναι ή με μικρές διαφορές από μεγάλη μερίδα φυσικών, θα δούμε πόσο πιο κατανοητή, συνεπής και με προοπτική ανάπτυξης είναι η κοσμολογική θεωρία που ξεκινάει με τη θεμελιώδη σκέψη για ένα Σύμπαν πλήρες και πάντοτε ίδιο εντός των ορίων ενός μέγιστου χρονικού διαστήματος.

Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2014

Παντού ακούω τη σιωπή

Στη λιτανεία των κυμάτων,
στη μέρα που σβήνει στης νύχτας τη διαδοχή.

Παντού ακούω τη σιωπή.
Στη γη που περιγράφει τον ήλιο
Και στων άστρων την επαγρύπνηση.

Παντού ακούω τη σιωπή.
Στ' ακατάχτητα βουνά που καταχτούν το φως
Στη σκιά που απλώνεται και τρικυμίζει.

Παντού ακούω τη σιωπή.
Πίσω απ' τις φωνές των ανθρώπων,
μπρος από κάθε θόρυβο.

Παντού με ακούει μια σιωπή.
Παντού με προσμένει μια σιωπή.
Μια ατέλειωτα απλωμένη σιωπή
το τέλος κι η αρχή της σιωπής μου.

Τα 7 βήματα της απόρριψης

Άσχημο πράγμα η απόρριψη. Πείτε το «εγωισμό», πείτε το «αδικία» ή απλά «κακό timing», το θέμα είναι ότι σε κανέναν δεν αρέσει να μην…αρέσει. Ωστόσο, το «χαστούκι» αυτό μπορεί να ξυπνήσει και τον πιο αδαή. Απ’ την άλλη πλευρά πάλι η απόρριψη, κάποια στιγμή, είναι απαραίτητη (αν το φιλοσοφήσει κανείς), γιατί μας βοηθά να παραμένουμε ρεαλιστές και να εκτιμούμε την έγκριση, όταν έρθει βέβαια.

Επειδή όμως, το γνωστό «σουηδικό» μοντέλο της απόλυτης ευγένειας και του τύπου «δεν πειράζει, όλα καλά» θέλει πολύ (μα πάρα πολλή δουλειά, αφήστε που είναι σχεδόν απαγορευτικό για το μεσογειακό ταμπεραμέντο, όσο και αν προσπαθήσει κάποιος) ας πάμε σε κάτι πιο ρεαλιστικό: πώς αντιμετωπίζουμε την απόρριψη;

Μύθοι και προκαταλήψεις
Στην ερώτηση: «Πονάει η απόρριψη;», η απάντηση είναι δεδομένη: φυσικά, ειδικά εφόσον πρόκειται για ερωτική σχέση. Οι λόγοι είναι δύο κυρίως: 1ον) επειδή σας απορρίπτει κάποιος που εσείς θέλετε, αλλά τελικά δε μπορείτε να έχετε και 2ον) επειδή πληγώνεται ο εγωισμός σας.

Πολυλογία κι Επιπολαιότητα

Η καθημερινή πολυλογία μας έχει συνηθίσει στην επιπολαιότητα. Μιλάμε περισσότερο για συναισθηματικούς λόγους και με κάποια προσδοκία και όχι για να εξασφαλίσουμε τη λύση, τη γνώση, τη συνέπεια και τη συνεννόηση. Δεν διαθέτουμε τον απαραίτητο χρόνο για να στοχαζόμαστε και να καταγράφουμε τις σκέψεις μας, δεν ανατρέχουμε στις πηγές και στα βιβλία,

...προσπερνάμε όσα δεν θυμόμαστε ή δεν μας βολεύουν, μετά το πέρας της επίσημης εκπαίδευσης σταματάμε να διαβάζουμε βιβλία, δεν συζητάμε με μορφωμένους ανθρώπους ή εποικοδομητικά με τους φίλους μας, αρκούμαστε στις εντυπώσεις και σκεφτόμαστε πως θα περάσουμε το μήνυμα που μας εξυπηρετεί.

Web & Mobile TV: Στο μυαλό των marketers

Τι πιστεύουν άραγε οι έλληνες marketers για τη συγκεκριμένη αγορά και ποιες είναι μερικές από τις σημαντικότερες διεθνείς τάσεις στη Web & Mobile TV;

Η μέρα ήταν κουραστική και, παρότι ήταν νωρίς, δύσκολα κρατιόμουν ξύπνιος. Έτσι, το πήρα απόφαση, σηκώθηκα από τον καναπέ και σύρθηκα προς το κρεβάτι. Ήταν πιο μαλακό από ποτέ. Σκεπάστηκα και ο Μορφέας ήταν έτοιμος να αναλάβει δράση, όμως άκουσα τον χαρακτηριστικό ήχο.

Ήταν το smartphone που με ειδοποιούσε ότι είχε έρθει e-mail. Εργασιομανής γαρ, αν και τα μάτια μου έκλειναν, έριξα μια γρήγορη ματιά. Αμάν! Ήταν από τον Dave Bedwood, Ιδρυτή της περίφημης Lean Mean Fighting Machine, ο οποίος μου έγραψε ότι θα συμμετάσχει στο Athens Creativity Conference ’12. Γρήγορα του απάντησα και αφού ανταλλάξαμε μερικά e-mails ακόμα, πλέον είχα ξυπνήσει για τα καλά. Τι έκανα λοιπόν;

Δεν γερνάμε όλοι με τον ίδιο τρόπο.

Οι άνθρωποι, επειδή όλοι ανεξαίρετα γερνάνε και γίνονται όλο και πιο αδύναμοι, ώσπου τελικά να πεθάνουν, νομίζουν ότι αυτό είναι ένας καθολικός νόμος στη φύση και ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει γύρω τους με όλα τα άλλα είδη του πλανήτη. Όμως μια νέα μεγάλη διεθνής επιστημονική έρευνα έρχεται να καταρρίψει αυτήν τη λανθασμένη εντύπωση, δείχνοντας ότι το φαινόμενο της γήρανσης εμφανίζει μια αναπάντεχα μεγάλη ποικιλία.

Οι ερευνητές από τη Δανία, τη Γερμανία, την Ολλανδία και την Αυστραλία, με επικεφαλής τον καθηγητή εξελικτικής βιολογίας Όουεν Τζόουνς του πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", μελέτησαν συγκριτικά το φαινόμενο της γήρανσης σε μια μεγάλη γκάμα ειδών (θηλαστικά, σπονδυλωτά, ασπόνδυλα, φυτά, φύκη, μύκητες κ.α.).

Το βασικό -και μάλλον απρόσμενο- συμπέρασμα είναι ότι δεν εξασθενούν όλα τα ζώα καθώς γερνάνε (όπως συμβαίνει στον άνθρωπο, σε αρκετά άλλα θηλαστικά και στα πουλιά), ούτε αυξάνεται σε όλα η πιθανότητά τους να πεθάνουν από γηρατειά (θα πεθάνουν μεν, αλλά από άλλη αιτία, πχ θα γίνουν τροφή άλλου ζώου, θα καταστραφούν από μια φυσική καταστροφή κ.α.).

Ξέρετε πόσο κραγιόν τρώτε;

Το κραγιόν είναι ένα από τα αγαπημένα καλλυντικά των γυναικών. Σε όλες τις γυναικείες τσάντες υπάρχει πάντα ένα κραγιόν ή ένα lip-gloss για ώρα... ανάγκης. Που καταλήγει όμως το γυαλιστερό χρώμα των χειλιών και πόσο επικίνδυνο είναι για την υγεία.

Σύμφωνα με το οnmed.gr μελέτες έχουν δείξει ότι κάποια κραγιόν περιέχουν έως και οκτώ μέταλλα. Τα περισσότερα περιέχουν ίχνη μολύβδου ο οποίος, όμως, σύμφωνα με τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων δεν αποτελεί άμεσο κίνδυνο για την υγεία.

Πάντως, διαχρονικά οι δερματολόγοι εκφράζουν την ανησυχία τους για τις παρενέργειες των κραγιόν και για το λόγο αυτό συστύνουν στις γυναίκες να αποφεύγουν την επαναλαμβανόμενη χρήση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κάθε γυναίκα τρώει σε όλη της τη ζωή... 2,5 με 4 κιλά κραγιόν.

Πάει να πει πως τότε είχαν κινητή τηλεφωνία

Ένας Έλληνας και ένας Αιγύπτιος συζητούσαν για τον πολιτισμό τους:
- "Εμείς έχουμε τις πυραμίδες."
- "Κι εμείς έχουμε την Ακρόπολη."

- "Εμείς σκάψαμε κάτω από τις πυραμίδες και βρήκαμε καλώδια."
- "Και τι μ` αυτό;"
- "Πάει να πει πως τότε υπήρχαν τηλέφωνα!"

- "Κι εμείς σκάψαμε κάτω από την Ακρόπολη και δεν βρήκαμε τίποτα."
- "Και τι με αυτό;"
- "Πάει να πει πως τότε είχαν κινητή τηλεφωνία!"

Όχι άλλο ποιηταριό. Φτάνει πια αυτό το χάλι!

Μπορώ να αναφέρω αναρίθμητα ονόματα νέων ελλήνων "ποιητών" και "λογοτεχνών" τους οποίους έχει τύχει να ακούσω και εκ του σύνεγγυς σε "ποιητικές βραδιές" όπου μάλιστα παρευρίσκονται και αρκετοί επώνυμοι. Αλλά δεν έχει νόημα. Εκείνο που μετρά εν προκειμένω είναι η ουσία: Η νεοελληνική λογοτεχνία εδώ και αρκετά χρόνια βρίσκεται σε εξευτελιστικό επίπεδο.

Παρακολουθώ στενά τη νεοελληνική λογοτεχνία τα τελευταία 10 χρόνια, από τότε δηλαδή που ξεκίνησα να αποκτώ τη φιλολογική μου ιδιότητα. Η ποίηση του Καβάφη, του Ελύτη, του Γκάτσου, του Εγγονόπουλου και τόσων άλλων με έκαναν να διαλέξω και να σπουδάσω τη γλώσσα που μου κληροδότησαν εκείνοι, οι ποιητές.

Καθώς περνούν τα χρόνια θαρρείς πως στέρεψε το πηγάδι της αισθητικής και το ένα σκουπίδι δημοσιεύεται μετά το άλλο. Όποιος έχει χρήματα, εκδίδει με δικά του έξοδα την "ποιητική" του συλλογή και την στέλνει συστημένη σε ένα σωρό κόσμο. Και να'σου χρηματοδοτεί εκδηλώσεις, να'σου πληρώνει διαφημιστικό χώρο, να'σου προσκαλεί τη σάρα και τη μάρα της αυτοαποκαλούμενης σύγχρονης "διανόησης" για να αποκτήσει ιεροψάλτες της καλλιτεχνικής μεγαλοσύνης του!

«Οἱ Ἕλληνες εἶναι τεμπέληδες καὶ φοροφυγάδες»

Πιὸ ἐπίκαιρος ἀπὸ ποτὲ εἶναι ὁ Φρειδερίκος Νίτσε, ἀναμφισβήτητα ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους Γερμανοὺς φιλοσόφους καὶ συγκεκριμένα ἕνας ἀπὸ τοὺς πρώτους «ὑπαρξιστὲς» φιλοσόφους. Στὸ πρῶτο του βιβλίο, μὲ τίτλο «Ἡ Γέννηση τῆς Τραγωδίας» (1872) καὶ συγκεκριμένα στὸ κεφάλαιο 15, ὁ Νίτσε κάνει μία ἰδιαίτερα μνεία στὸ ἑλληνικὸ ἔθνος ἀποδεικνύοντας ὅτι ὁ Νίτσε εἶναι πολὺ μπροστὰ ἀπὸ τὴν ἐποχή του.

Ἡ στάση ὁρισμένων κύκλων στὴν Εὐρώπη ἀπέναντί μας σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴ δυσπιστία ποὺ ὑπάρχει γύρω ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες ἔχει προβληματίσει κατὰ καιροὺς καὶ τοὺς πιὸ αὐστηροὺς κριτές μας. «Οἱ Ἕλληνες εἶναι τεμπέληδες καὶ φοροφυγάδες» εἶναι μερικὰ μόνο ἀπὸ τὰ κοσμητικὰ σχόλια ποὺ ἀκούγονται διεθνῶς τοὺς τελευταίους μῆνες κάνοντας πολλοὺς νὰ ἀναρωτιοῦνται γιατί τόσο μένος γύρω ἀπὸ ἕνα λαὸ μὲ μία λαμπρὴ ἱστορία καὶ ἕνα ἀξιοζήλευτο πολιτισμό.

"Γυρισμός" Αγγελος Σικελιανός

Ὕπνος ἱερός, λιονταρίσιος,
τοῦ γυρισμοῦ, στὴ μεγάλη
τῆς ἀμμουδιᾶς ἁπλωσιά.
Στὴν καρδιά μου
τὰ βλέφαρά μου κλεισμένα·
καὶ λάμπει, ὡσὰν ἥλιος, βαθιά μου…

Βοὴ τοῦ πελάου πλημμυρίζει
τὶς φλέβες μου·
ἀπάνω μου τρίζει
σὰ μυλολίθαρο ὁ ἥλιος· 10
γεμάτες χτυπάει τὶς φτεροῦγες ὁ ἀγέρας·
ἀγκομαχάει τὸ ἄφαντο ἀξόνι.
Δέ μου ἀκούγεται ἡ τρίσβαθη ἀνάσα.
Γαληνεύει, ὡς στὸν ἄμμο, βαθιά μου
καὶ ἁπλώνεται ἡ θάλασσα πᾶσα -

Σὲ ψηλοθόλωτο κύμα
τὴν ὑψώνει τὸ ἀπέραντο χάδι·
ποτίζουν τὰ σπλάχνα
τὰ ὁλόδροσα φύκια,
ραντίζει τὰ διάφωτη ἡ ἄχνα 20
τοῦ ἀφροῦ ποὺ ξεσπάει στὰ χαλίκια·
πέρα σβήνει τὸ σύφυλλο βούισμα
ὁποῦ ξέχειλο ἀχοῦν τὰ τζιτζίκια.

Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014

Το σεξ είναι καταστροφικό

Το σεξ είναι καταστροφικό είτε για αναπαραγωγή είτε για ευχαρίστηση: Στο ανθρώπινο βασίλειο, ο βασικός σκοπός της σεξουαλικής επαφής είναι η αναπαραγωγή. Υπάρχει όμως και άλλη μια συγκαλυμμένη λειτουργία, που χρησιμεύει για να διασφαλίσει τη συνεχή ροή ενέργειας από τις γυναίκες στους άντρες. Οι άντρες αφήνουν συγκεκριμένες ενεργειακές γραμμές μέσα στο σώμα μιας γυναίκας.

Αυτές μοιάζουν με φωτεινές ταινίες ή σκουλήκια που κινούνται πρός τη μήτρα ρουφώντας συνεχώς ενέργεια. Τοποθετούνται για να διασφαλίσουν ότι μια σταθερή ποσότητα ενέργειας φτάνει στον άντρα που τις έβαλε. Αυτές οι ενεργειακές γραμμές, που εγκαθίστανται με τη σεξουαλική πράξη, κλέβουν και συσσωρεύουν ενέργεια από το γυναικείο σώμα πρός όφελος του άντρα που τις τοποθέτησε εκεί. (Σκέψου πόσο καταστροφικό είναι η ενναλαγή ερωτικών συντρόφων με οποιαδήποτε δκαιολογία κι αν το κάνεις)

Οι γυναίκες είναι η βάση για τη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους. Ο όγκος της ενέργειας που προέρχεται από αυτές διοχετεύεται όχι μόνο για την κυοφορία, τη γέννηση και την ανατροφή του παιδιού, αλλά επίσης για την εξασφάλιση του γεγονότος ότι ο άντρας έχει το ρόλο του σε όλη αυτή τη διαδικασία.

Δεν Μπορώ

Ως συνήθως, οι μεγαλύτεροι εχθροί του ανθρώπου είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Ο ίδιος σαμποτάρει διαρκώς τον εαυτό του, ο ίδιος τον υποβαθμίζει και τελικά ο ίδιος τον οδηγεί σε παράλυση και αδράνεια. 

Δεν αμφιβάλλω ότι και οι εξωτερικές επιρροές κάνουν κι αυτές τη δουλειά τους, αλλά μην ξεχνάς ότι είναι στο δικό σου χέρι μέχρι που θα τους επιτρέψεις να σε αγγίζουν. Αυτές οι δυο μικρές λέξεις μπορούν να κάνουν -και κάνουν-μεγαλύτερη ζημιά από όλες τις κρίσεις της γης.