Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2014

Γιατί ο βάτραχος;

Η σύγκρουση με την πραγματικότητα που σου πλασάρουν και με την δική σου συμφωνία την αποδέχεσαι … είναι οδυνηρή.

Πριν κλάψεις, γκρινιάξεις και διαμαρτυρηθείς … κοιτάξου στον καθρέφτη, να δεις τον υπεύθυνο της δικής σου κατάντιας. … και αν το καταφέρεις αναρωτήσου.

Γιατί ο βάτραχος δεν χρειάζεται να είναι δούλος για να ζήσει;

Είναι ο ίππος, άλογο;

Από τα βάθη των αιώνων ο ίππος υπήρξε φίλος, βοηθός, συνοδός του ανθρώπου. Τόσο πολύ συνυφάνθηκαν οι ζωές τους, που από αυτήν την ταύτιση δημιουργήθηκαν οι Κένταυροι, μισοί άνθρωποι-μισοί ίπποι, ρωμαλαίοι, γενναίοι, ευφυείς.

Οι απολιθωμένοι σκελετοί, που βρέθηκαν σε διάφορα γεωλογικά στρώματα της ευρώπης, αποδεικνύουν ότι ο ίππος ζούσε στα μέρη αυτά πολύ προτού εμφανισθεί ο άνθρωπος και συνεχίζει να ζει ακόμη. Πράγμα που σημαίνει ότι ο ίππος είναι σθεναρό ζώο που ανθίσταται ακόμη και στις γεωλογικές ανακατατάξεις…

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ώτα του, που μπορούμε να πούμε ότι είναι ο καθρέφτης της ψυχής του. Από τη θέση τους μπορεί να καταλάβει κανείς την ψυχική κατάσταση του ζώου και από την κίνησή τους το βαθμό της νευρικής του υπερδιέγερσης.

Ωτα προτεταμένα εκφράζουν φόβο, ώτα ανορθωμένα προδίδουν ανησυχία, ώτα κατεβασμένα σημαίνουν ηρεμία, ώτα στραμμένα προς τα έξω μαρτυρούν οργή. Οι κινήσεις του ίππου είναι λεπτές και εκδηλώνουν ευγένεια, υπερηφάνεια αλλά και ισχύ. Η νοημοσύνη, η αντίληψη και η καλωσύνη του είναι μεγάλες.

Ο σοφός στη δυσκολία φαίνεται

Η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η χρήση της Αρετής στην ελπίδα και τη δυστυχία. Πρέπει, πραγματικά, να θεωρείται ο πιο άτυχος των ανθρώπων εκείνος που δεν έχει μάθει πως να αντέχει τη δυστυχία.

Κανένα ανθρώπινο ατύχημα δεν πρέπει να είναι απρόσμενο από εκείνους που είναι προικισμένοι με διάνοια. Να αντιμετωπίζεις τις ατυχίες σου με δύναμη και πολλή αξιοπρέπεια. Μη βλασφημείς και μην παραπονιέσαι αν η τύχη δεν σε έχει ευνοήσει, ή αν τα πράγματα έχουν πάει στραβά. Αυτά μόνο τείνουν να κάνουν τα πράγματα χειρότερα και όχι να τα βελτιώσουν. Σταμάτησε τα δάκρυά σου, διαφύλαξε την ηρεμία σου και κάνε ότι περνάει από το χέρι σου για να επανορθώσεις. Είναι μεγάλο πράγμα να είσαι σοφός εκεί όπου οφείλεις, σε καταστροφικές συνθήκες.

Συχνά, οι ανόητοι γίνονται σοφοί, κάτω από την πίεση των δυστυχιών. Εφ’ όσον είμαστε άνθρωποι δεν πρέπει να περιγελούμε αλλά να θρηνούμε για τις συμφορές των άλλων. Πάνω απ’ όλα τα πράγματα, να σέβεσαι τον εαυτό σου.

Να συμπεριφέρεσαι όπως ταιριάζει σ’ ένα Γιό του Θεού .Και ως τέτοιος, μη σκέφτεσαι με μικροπρέπεια ούτε με εκφυλισμό, σχετικά με τον εαυτό σου, ούτε να κρύβεις σκοτεινές σκέψεις. Εκείνος που έχει Φως μέσα του έχει μια λαμπρή μέρα, αν και περιβάλλεται από το σκοτάδι. Στον ευγενή όλα τα πράγματα είναι αγνά. Όλα τα σημεία του ανθρώπου, όπως εκείνα ενός αγάλματος, οφείλουν να είναι όμορφα.

Δεν μπορείς να είσαι τέλειος γι΄όλους

Κάποιοι άνθρωποι νιώθουν άγχος και πολλές φορές ενοχές όταν δεν καταφέρνουν να ικανοποιήσουν τους ανθρώπους γύρω τους.

Το κάνουν άραγε από πραγματική ανάγκη ή μήπως καθοδηγούνται από υποσυνείδητες ανασφάλειες; Μήπως δηλαδή στην προσπάθεια τους να ικανοποιήσουν τα θέλω των άλλων, προσπαθούν να αποσπάσουν κάποια μπράβο, τα όποια θα τονώσουν την αυτοπεποίθησή τους;

Οι άνθρωποι που είναι πάντα πρόθυμοι στο να καλύψουν τις ανάγκες των άλλων δυσκολεύονται να πουν σε κάποιον όχι, γιατί πιστεύουν πως αν δε το κάνουν θα τον απογοητεύσουν. Το θέμα όμως αυτό δημιουργεί χειρότερα προβλήματα, από το να πει κανείς «όχι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό». Το άτομο που πιέζεται να εξυπηρετήσει τους άλλους, νιώθει συχνά ματαιοδοξία και αδικία. Πιστεύει πως είναι δέσμιο στο να υπηρετεί τις ανάγκες των γύρω του σε βάρος των δικών του επιθυμιών.

Πώς επιλέγει κανείς να παίξει το ρόλο του «θύματος»; Συνήθως, το πρόβλημα πηγάζει από την παιδική ηλικία. Τα παιδιά που είχαν ως κίνητρο να ικανοποιούν και να ευχαριστούν τους γονείς τους, προσπαθώντας να είναι καλοί μαθητές ή υπάκουα παιδιά, αυτό θα μάθουν να κάνουν και αργότερα. Σιγά σιγά ο φόβος της απογοήτευσης μετατρέπεται σε φόβο της απόρριψης. Στο σημείο αυτό είναι που το άτομο αρχίζει να βιώνει κάτι πολύ επώδυνο και καταστροφικό. Αν δεν κάνω τι χάρη αυτή στον άντρα μου ή στα παιδιά μου, τότε δεν θα μ΄αγαπούν πια; ή δεν θα με εκτιμούν;

Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2014

Οι Έλληνες, οι γκρινιάρηδες!

Όταν μας λένε γκρινιάρηδες νομίζουμε ότι μας κατηγορούν, ενώ στην πραγματικότητα αναγνωρίζουν την κατηγορία μας. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι οι πιο έμπειροι φαντάροι του Ναπολέοντα ήταν οι γκρινιάρηδες. Έτσι τους ονόμαζε ο ίδιος, διότι διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες που υπήρχαν στην εκστρατεία.

Ήταν όμως οι πιο πιστοί και οι πιο αποτελεσματικοί για να καταλάβουν μια θέση και να την κρατήσουν όσο δυνατός και να ήταν ο εχθρός. Οι άλλοι τους ονόμαζαν: οι παλιοί της παλιάς. Δηλαδή οι παλιοί φαντάροι της παλιάς φρουράς.

Πλουτάρχου Περί Παίδων Αγωγής

Πρέπει λοιπόν να μην επιτρέπουμε το ελεύθερο παιδί να μην ακούει και μην παρακολουθεί όλα τ’ άλλα τα αποκαλούμενα εγκύκλια μαθήματα, αλλά αυτά μεν να τα μαθαίνει επιτροχάδην, έτσι που να πάρει μια γεύση (διότι είναι αδύνατο το τέλειο σε όλα), με τη φιλοσοφία όμως (πρέπει) να ασχολείται σοβαρά. Και μπορώ βέβαια με μια εικόνα να κάνω παραστατική τη γνώμη μου' όπως δηλαδή είναι καλό να περιηγηθεί κάποιος πολλές πόλεις, χρήσιμο όμως είναι να κατοικήσει στην άριστη...

Ακόμη, ο Βίων ο φιλόσοφος με χαριτωμένο τρόπο έλεγε ότι, όπως οι μνηστήρες, επειδή δεν μπορούσαν να πλησιάσουν την Πηνελόπη συνευρίσκονταν με τις υπηρέτριες της, έτσι και οι αδυνατούντες να φθάσουν τη φιλοσοφία, ματαιοπονούν σε άλλα μαθήματα μηδαμινής αξίας. Γι’ αυτόν το λόγο επιβάλλεται να καταστήσουμε τη φιλοσοφία ένα είδος συγκεφαλαίωσης της υπόλοιπης παιδείας.

Δηλαδή, για μεν τη φροντίδα του σώματος οι άνθρωποι βρήκαν δύο επιστήμες, την Ιατρική και τη Γυμναστική, εκ των οποίων η μεν πρώτη εξασφαλίζει την υγεία και η δεύτερη την ευεξία· των ασθενειών όμως της ψυχής και των παθών μόνο η φιλοσοφία είναι φάρμακο.

Διότι από αυτήν και με αυτήν είναι δυνατό να μάθουμε τι είναι καλό, τι αισχρό, τι δίκαιο, τι άδικο, τι γενικά είναι προτιμητέο, τι άξιο αποφυγής· πώς πρέπει να φερόμαστε στους θεούς, πώς στους γονείς, πώς στους γεροντότερους, πώς στους νόμους, (πώς στους ξένους), πώς στους άρχοντες, πώς στους φίλους, πώς στις γυναίκες, πώς στα τέκνα, πώς στους δούλους· ότι δηλαδή πρέπει τους μεν θεούς να σεβόμαστε, τους δε γονείς να τιμάμε, τους γεροντότερους να ντρεπόμαστε, στους νόμους να πειθαρχούμε, στους άρχοντες να υπακούουμε,

Ο πολύτιμος χρόνος

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει έως τώρα. Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.  Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Πότε έχεις μια ευτυχισμένη ζωή;

Μια έρευνα διάρκειας 75 ετών διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο του Harvard με κεντρικό ερώτημα τι χρειάζετομαστε στη ζωή μας για να είμαστε ευτχισμένοι. Το συμπέρασμα είναι πολύ πιο απλό απ' όσο φαντάζεστε... Σύμφωνα με τους ερευνητές "Ευτυχία είναι η αγάπη"

Το project ξεκίνησε το 1938. Στο μικροσκόπιο των ερευνητών μπήκαν οι ζωές 268 φοιτητών του Harvard για τα επόμενα 75 χρόνια. Η μελέτη έγινε με άξονα τα ψυχολογικά, ανθρωπολογικά και φυσικά χαρακτηριστικά τους, από τον τύπο της προσωπικότητάς τους έως το IQ, τις συνήθειες ποτού και τις οικογενειακές σχέσεις, σε μία προσπάθεια να αποσαφηνιστούν οι παράγοντες που συμβάλλουν περισσότερο στην ευημερία και την ευτυχία ενός ατόμου.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2009 με τίτλο “Grant Study”. Προσφάτως, ο George Vaillant, ο οποίος διηύθυνε την έρευνα για περισσότερο από τρεις δεκαετίες, δημοσιοποίησε μία σύνοψη των συμπερασμάτων με τίτλο Triumphs of Experience.

Οι αποφάσεις για το νέο Έτος ...κάνουν κακό

Ο καθένας μας έχει μια λίστα από συνήθειες που θα ήθελε να αλλάξει και το νέο έτος φαίνεται σαν μια τέλεια στιγμή για να ξεκινήσει. «Νέο έτος, νέος εαυτός» είναι μια φράση που θα δείτε να επαναλαμβάνεται ακόμα και στα έντυπα. Αλλά πρόκειται μόνο για ρητορική. Μόνο και μόνο επειδή μας ακούγεται σωστό δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα και αληθινό. Το έτος είναι βέβαιο ότι θα αλλάξει, αλλά κατά πάσα πιθανότητα εσείς θα είστε ο ίδιος την 1 Ιανουαρίου του 2014, όπως στις 31 Δεκεμβρίου 2013.

Οι στατιστικές είναι δυσοίωνες : μόνο το 8% των ανθρώπων που παίρνουν αποφάσεις για το νέο έτος τις εφαρμόζει, και όσοι τις τηρούν τις εγκαταλείπουν συνήθως μια εβδομάδα μετά. Οι εξωπραγματικές αποφάσεις είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε άμεσα μια συνήθεια που έχουμε από χρόνια. Αλλά είναι αυτό απαραιτήτως επιβλαβές;

Υπάρχει μια πιθανότητα να είναι. Αν η απόφαση για το νέο Έτος είναι να τρώτε λιγότερο, αλλά δεν έχετε κανένα σχέδιο σε ισχύ – ή ακόμα και αν έχετε ένα σχέδιο και αποτύχει – αυτό το γεγονός θα είναι επιζήμιο στην αυτοπεποίθησή σας. Αν έχετε ήδη μια περίπλοκη σχέση με τα τρόφιμα, πιθανότατα αυτό θα σας οδηγήσει στην κατανάλωση περισσότερου φαγητού.

Περί Βλακείας

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΚΑΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ, με τη βοήθεια της οποίας θα μπορούσα να επιχειρήσω να λυτρώσω τον κόσμο. Ακόμα και μέσα στα όρια της επιστημονικής επιφυλακτικότητας, δε βρήκα κάποια έρευνα με τέτοιο αντικείμενο ούτε καν μια ταύτιση γνωμών όσον αφορά στην έννοιά της, όπως θα μπορούσε καλώς ή κακώς να προκύψει από τη μελέτη συναφών θεμάτων.

Μπορεί αυτό να οφείλεται στην άγνοιά μου, αλλά το πιθανότερο είναι πως το ερώτημα «Τι είναι η βλακεία;» ανταποκρίνεται ελάχιστα στις συνθήκες της σημερινής διανόησης, όπως τα ερωτήματα τι είναι καλό, τι είναι ωραίο ή τι είναι ηλεκτρισμός. Εντούτοις είναι αρκετά ελκυστική η επιθυμία να προσδιοριστεί επιτέλους αυτή η έννοια και να δοθεί μία όσο το δυνατόν πιο νηφάλια απάντηση σε ένα τόσο πρωταρχικό ερώτημα κάθε ύπαρξης.

ΕΤΣΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΤΑΠΙΑΣΤΗΚΑ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΒΛΑΚΕΙΑ και όχι όπως εμφανίζεται -μια περιγραφή που θα αποτελούσε για μένα μάλλον ένα επαγγελματικό κίνητρο και μια αποστολή. Και καθώς δεν ήθελα να καταφύγω στη λογοτεχνία ούτε μπορούσα να το κάνω με επιστημονικό τρόπο, το επιχείρησα εντελώς απλοϊκά, όπως είναι πάντα το ευκολότερο σε τέτοιες περιπτώσεις, ξεκινώντας απλώς από τη χρήση της λέξης «βλακεία» και των συναφών της, αναζητώντας τα πιο κοινά παραδείγματα και φροντίζοντας να τα βάλω σε μια σειρά μόλις τα σημείωνα.

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014

Ο Τίγρης

Τίγρη, τίγρη, φλεγόμενη λάμψη
στης νυκτός τα δάση:
Ποιο αθάνατο χέρι η ματιά
μπορεί να παραστήσει τη τρομακτική σου συμμετρία;

Σε τι απύθμενα βάθη η ουρανούς
έκαιγε η φωτιά των ματιών σου;
Με τι φτερά αποθαρρευεται να σε γυρεύει;
Ποιο το χέρι π' αποτολμά ν' αναμετρήσει τη φωτιά;

Και ποιοι είναι οι ώμοι και ποια η τέχνη
Που θα λύγιζαν το σφρίγος της καρδιάς σου;
Και άμα τούτη η καρδιά αρχίζει να πάλλεται,
Ποιο τρεμάμενο χέρι; Και ποια τρεμάμενα πόδια;

Ποιο το σφυρί; Ποια η αλυσίδα;
Σε ποιο καμίνι χωνεύτηκε το μυαλό σου;
Ποιο το αμόνι; Ποια τρομερή λαβή;
Τολμά τους θανατηφόρους φόβους της να σου περάσει;

Όταν τ’ άστρα έριξαν τα δόρατά τους
Και πότισαν τα ουράνια με τα δάκρυά τους:

H λίμνη είναι ο Ιδανικός σου Εαυτός κι όχι το ποτήρι.

H λίμνη είναι ο Ιδανικός σου Εαυτός κι όχι το ποτήρι. Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας σοφός δάσκαλος toy Zen είχε κουραστεί να ακούει τον μαθητή του να γκρινιάζει, να δυσανασχετεί και να πονάει συνεχώς επί παντός θέματος.

Αποφάσισε να αναλάβει δράση και έστειλε μαθητή να του φέρει αλάτι. Όταν εκείνος γύρισε πίσω, ο δάσκαλός του είπε να ρίξει μια γερή δόση σε ένα ποτήρι και μετά να το πιεί.

«Τι γεύση έχει;» ρώτησε ο δάσκαλος.
«Πικρή» είπε ο μαθητής.

Μπορεί να πιάνεις πουλιά, μα όχι το κελαηδητό τους.

Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους.

Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας, και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δεν του ’χει από μιας αρχής δοθεί;

Ελύτης

Δύο πολύ δυνατές λέξεις "προίκα" στο παιδί σου

Υπάρχουν δύο πολύ δυνατές λέξεις που μπορείς να πεις στο παιδί σου και να είσαι σίγουρος -η πως είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις γι αυτό, όλη η περιουσία που θα του προσφέρεις, κάθε αξία, κάθε καλό, κάθε εφόδιο για να ανταπεξέλθει ...βρίσκεται σ' αυτές τις δύο λέξεις.

"Σ' Αγαπάω"

Να τις υποστηρίζεις και να τις δείχνεις εμπράκτως όλη την ημέρα κάθε δευτερόλεπτο.

Μην ξεχνάς να Αγαπάς με το μυαλό και όχι με την καρδιά. Όλη η αποτυχία της ανθρωπότητας βρίσκεται στο ότι "ἁγαπάει" με την καρδιά  και όχι με το μυαλό.

Επικοινωνία ή Γκρίνια; Ρώτησε τους Ινδιάνους

Οι ινδιάνοι και όχι μόνο της Αμερικής, είχαν πολύ έξυπνους τρόπους να χειρίζονται καθημερινά ζητήματα. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά αφού ήταν άνθρωποι που είχαν πολύ καλή επαφή με τον φυσικό κόσμο, όντας κυνηγοί και πολεμιστές. Είχαν το πολύτιμο στοιχείο της παρατηρητικότητας.

Πως θα μπορούσαν διαφορετικά να ανταπεξέλθουν στις σκληρές συνθήκες διαβίωσης. Είδαν λοιπόν πως όταν οι τραυματισμένοι κυνηγοί επικοινωνούσαν, για τα τραύματα τους, δηλ. γκρίνιαζαν συνεχώς, τα τραύματα τους αργούσαν να γιατρευτούν. Όχι μόνο αυτό, αλλά αυτή η συνεχής γκρίνια, επεκτεινόταν και στην υπόλοιποι ομάδα με αποτέλεσμα η φυλή να έχει πολλούς αγιάτρευτους κυνηγούς, και λίγους ικανούς. Με όλα τα άσχημα συνεπακόλουθα. Με έναν πολύ απλό τρόπο έλυσαν το πρόβλημα.

Όποιος ήθελε να επικοινωνήσει για τα τραύματα του, σωματικά ή ψυχικά, γινόταν ΜΟΝΟ ΔΗΜΟΣΙΑ. Η φυλή μαζευόταν και τον άκουγε με προσοχή και κατανόηση, τον συμβούλευαν τι να κάνει ή τι να μην κάνει, για να περάσει ο πόνος και να γιατρευτούν τα τραύματα. Αυτό μπορούσε να το κάνει κάποιος ΜΟΝΟ τρείς φορές. Αν επέμενε να συνεχίζει πέρα από τις τρείς επιτρεπόμενες φορές, η φυλή του γύριζε την πλάτη και δεν επιτρεπόταν σε κανέναν να τον ακούει.

Τυρί Φέτα:Το έδεσμα του Πολύφημου

Η φέτα είναι είδος τυριού στην άλμη, τις ρίζες της οποίας τις βρίσκουμε χιλιάδες χρόνια πριν στην Αρχαία Ελλάδα. Παρασκευάζεται αποκλειστικά από γάλα προβάτου ή αιγοπρόβειο, δηλαδή μείγμα με έως 30% γάλα κατσίκας.

Πιστεύεται ότι το βυζαντινό όνομα της φέτας ήταν "πρόσφατος" (δηλ. τυρός). Το όνομα φέτα είναι ιταλικής προέλευσης (<fetta) και προέρχεται από μια αναφορά του 17ου αιώνα στο είδος αυτού του τυριού που κοβόταν σε φέτες για να τοποθετηθεί στα βαρέλια.  Στην Κύπρο συνηθίζεται να γράφεται με δύο <Τ>, όπως άλλωστε προφέρεται και στην κυπριακή Διάλεκτο.

Η χρήση της φέτας είναι ευρέως γνωστή σε όλο τον κόσμο ως κύριο συστατικό της χωριάτικης σαλάτας. Εκτός από την χωριάτικη σαλάτα είναι κύριο συστατικό της τυρόπιτας, καθώς και πολλών άλλων εδεσμάτων που συνοδεύουν την Ελληνική κουζίνα. Από πολλούς έχει συνδεθεί κύρια με την μεσογειακή κουζίνα και αποτελεί ορόσημό της σε όλο τον κόσμο.

Σε μας εδώ μετράει το αποτέλεσμα.

Ένας ιερέας πεθαίνει και βρίσκεται στην είσοδο του Παραδείσου. Μπροστά του βρίσκεται ένας τύπος με μαύρο γυαλί, τζιν παντελόνι, φανταχτερό πουκάμισο και μυστήριο ύφος ...

Έρχεται ο άγιος Πέτρος και ρωτάει τον πρώτο:
- Ποιος είσαι, τέκνο μου εσύ;
- Ο Μητσάρας να 'ουμ'. 40 χρόνια ταξί, πρώτος στην πιάτσα Βαρδάρη-Λαχαναγορά, βασικά.
- Έλα, τέκνο μου, λέει ο άγιος Πέτρος. Πάρε αυτή τη μεταξωτή ρόμπα με τα χρυσά κοσμήματα και έλα στο βασίλειο των Ουρανών...
Ο Μήτσος περνάει λοιπόν στον Παράδεισο και έρχεται η σειρά του ιερέα.

Ποιοί κόπροι του Αυγεία;

«Τα λεφτά δεν κάνουν την ευτυχία, αλλά σε γλυτώνουν από πολλές δυστυχίες» αυτό λέει ο σοφός λαός. Και όταν μιλάει αυτός ο λαός, το έχει τσεκάρει πρώτα στο πετσί του.

Η ζωή έτσι κι αλλιώς έχει τόσες ματαιώσεις, τόσες μεταβάσεις, τόσες απώλειες και τόσα τραύματα, που για να τα διαχειριστεί κάποιος χρειάζεται όλους τους φιλοσόφους μαζί σε συνέδριο, όλους τους βούδες σε διαλογισμό, και τους καλλιτέχνες σε ντελίριο δημιουργικότητας.

Επιπλέον, δεν γεννιούνται και όλοι στις καλύτερες συνθήκες. Κάποιο πένθος κουβαλάνε με το καλημέρα σας, κάποιο χωρισμό γονιών, ή κάποια χρόνια ασθένεια αγαπημένου προσώπου, ακόμα και προσωπική, δική τους.

Όλα αυτά αν προσθέσεις και την αγωνία της επιβίωσης, όπως και τις απογοητεύσεις, τις συνεχείς δυσκολίες εναλλαγής ευθυνών, εκπαιδεύσεων, εργασιών, γίνονται ένα εκρηκτικό μείγμα… ζωής, από συνεχείς κρίσεις, δηλαδή συνεχείς αλλαγές.

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

Ταξιδεύοντας σαν αστραπή μέσα σε κάψουλες

O Έλον Μαξ, αμερικανός μηχανικός, δισεκατομμυριούχος και συνιδρυτής της SpaceX, παρουσίασε ένα σχέδιο για υπερηχητικά συστήματα δημόσιων μεταφορών.

Το Hyperloop όπως ονόμασε ο Μαξ το σύστημα, είναι ένα μέσο μεταφοράς, οι κάψουλες του οποίου με τους επιβάτες θα κινούνται σε τούνελ με κενό αέρος υπό την επίδραση μαγνητικών επιταχυντών με ταχύτητα μεγαλύτερη των 1000 χιλιομέτρων την ώρα.

Διαμάντια Αίματος ή Ζιρκόνια

Αν λατρεύετε τους κρυστάλλινους  πολύτιμους  λίθους, αλλά θέλετε να είστε απολύτως σίγουροι ότι δεν αγοράζετε διαμάντια αίματος, ποιος είναι ο ένας αλάνθαστος τρόπος να αποφευχθεί αυτό; Η αγορά του Cubic Ζιρκονία jewelry και όχι αληθινών  διαμαντιών είναι ο μόνος τρόπος για να είστε απολύτως 100% σίγουροι  ότι κανείς δεν βασανίζετε, δεν υποφέρει  και δεν ματώνει για την πέτρα που αγοράζετε.

Τι είναι ακριβώς τα διαμάντια του αίματος, αναρωτιέστε;  Ίσως έχετε δει την ταινία «Blood Diamond» είναι μια ταινία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα για πολύ γερά νεύρα.

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τις αρχές να παρακολουθούν την πορεία ενός διαμαντιού στην πορεία του στα μονοπάτια του πολέμου και του αίματος, επειδή μπορεί τόσο εύκολα ν’ αλλάξει και να μπει σε νόμιμη γραμμή πώλησης.

Την ιδέα να μην τρως τίποτα το βράδυ πρέπει να την ξεχάσεις

“Κόψε το βραδινό και θα καταφέρεις να χάσεις κιλά” Είναι όμως αυτή μια σωστή τακτική στη μάχη για σωστό και υγιές σώμα; Τι πρέπει να τρως για βραδινό; Πόση ώρα πριν πέσεις για ύπνο; Ας διαβάσουμε κάποιες συμβουλές για πιο υγιεινά και νόστιμα βραδινά γεύματα. Ας αρχίσουμε από τα βασικά!  

Την ιδέα να μην τρως τίποτα το βράδυ πρέπει να την ξεχάσεις. Όχι μόνο δεν θα σε βοηθήσει να χάσεις κιλά, αλλά αντίθετα ίσως και να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Έχουμε μάθει ότι τα όνειρά μας είναι σημαντικά

Η πραγματικότητα είναι τελείως σχετική, κι αυτό αποδεικνύεται από το αγωνιώδες πείσμα της να μην αναιρεθεί, και από την αδυναμία της να σε τιμωρήσει μόλις την αναιρέσεις.

Ξέρουμε ότι τα περισσότερα όνειρά μας δεν θα γίνουν αληθινά. Δεν θα γίνουν ποτέ αληθινά. Κι όμως, συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε. Αυτό λέει πολλά και δεν είναι τόσο παράδοξο όσο ακούγεται.

'Ζώ σημαίνει αφήνω τό παράλογο νά ζήσει''

Με τό αφήνω τό παράλογο νά ζήσει, εννοεί ότι όχι μόνο δέν πρέπει νά φοβόμαστε τό παράλογο, αλλά ότι άξίζει νά έπιδιώκουμε νά ζήσουμε με αύτό.

Οί ήρωες τού Camus, βιώνοντας τό παράλογο —καθώς τό παράλογο είναι αποκλειστικά βίωμα— βρίσκονται σέ κατάσταση έντασης, οδύνης αλλά ταυτοχρόνως καί σέ κατάσταση διαύγειας, άπό τήν Οποία αποσπούν δύναμη.

Ή μεγαλύτερη δύναμη αύτών των ήρώων είναι ότι δέν συναλλάσσονται καθόλου μέ τον ορθολογισμό, καί κατά συνέπεια δέν επιδιώκουν νά εξηγήσουν ορθολογικά τις έπιλογές ζωής πού κάνουν.

Είσαι εξερευνητής;

Αγωνιζόμαστε για την προέκταση της πραγματικότητας. Χρειαζόμαστε ένα παραμέρισμα της κουρτίνας, που ο συμβατικός κόσμος έχει τραβήξει μπροστά στα μάτια μας, μια νέα και μεγάλη προέκταση του οπτικού μας πεδίου, του πεδίου παρατήρησης.

Χρειαζόμαστε νέους τρόπους αντίληψης και κατανόησης, και νέους τρόπους μετάδοσης των πραγμάτων που θα αντιληφθούμε και θα κατανοήσουμε.

Η εξέλιξη είναι θέμα προσωπικών προσπαθειών

 Η θεμελιακή μας ιδέα είναι ότι ο Άνθρωπος,
έτσι όπως τον ξέρουμε, δεν είναι πλήρες Ον,
ότι η Φύση τον αναπτύσσει μόνο μέχρι ενός ορισμένου σημείου
και τότε τον εγκαταλείπει,
είτε για να αναπτυχθεί παραπέρα με τις δικές του προσπάθειες
ή να εκφυλιστεί και να χάσει την ικανότητα για ανάπτυξη.

Εξέλιξη του Ανθρώπου σε αυτήν την περίπτωση
θα σήμαινε την ανάπτυξη
ορισμένων εσωτερικών ιδιοτήτων και χαρακτηριστικών
που συνήθως παραμένουν υπανάπτυκτα
και δεν μπορούν ν'αναπτυχθούν αφ'εαυτού τους.

Αν ο άνθρωπος δεν την επιθυμεί,
ή αν δεν την επιθυμεί αρκετά δυνατά
και δεν καταβάλλει τις αναγκαίες προσπάθειες,
δεν θα αναπτυχθεί ποτέ.

Η εξέλιξη είναι θέμα προσωπικών προσπαθειών
και αναφορικά προς τη μάζα της ανθρωπότητας
αποτελεί σπάνια εξαίρεση.

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Δεν θέλω να με μεταφέρει ο άνεμος.

Μας μεταφέρει ο άνεμος; Στην ανθρώπινη ύπαρξη ενυπάρχουν πολλές τραγικές ειρωνείες. Ειρωνείες τις οποίες μπορεί ο ένας να ξέρει για τον άλλο, αλλά που πάντα ο παθών τις αγνοεί. Μία από αυτές είναι η εγγενής αντίφαση του ανθρώπινου όντος να επιζητεί τη σταθερότητα, σε έναν κόσμο διαρκώς μεταβαλλόμενο. Με μια ελαφριά φιλοσοφική διάθεση σας επιτρέπω να περιηγηθείτε για λίγο στους διαδρόμους της σκέψης μου...

Η ιστορία του πλανήτη έχει αποδείξει ότι επιβιώνει όχι ο ισχυρότερος, αλλά ο πιο ευπροσάρμοστος. Από τους δεινοσαύρους που εξαφανίστηκαν μέχρι τα μεγάλα κράτη και τις γιγαντιαίες επιχειρήσεις που κατακρημνίζονται από την οικονομική κρίση, βλέπουμε πραγματικά ότι τίποτε δεν είναι σταθερό.

Το Είναι μας δημιουργεί τη ζωή μας.

Υπάρχει μια σχέση αιτίας - αποτελέσματος μεταξύ της εσωτερικής μας ζωής και του εξωτερικού κόσμου, μεταξύ διαχρονικότητας και πεπερασμένου χρόνου. Όλα αυτά που αισθανόμαστε, όλα τα πάθη, οι σκέψεις και φαντασιώσεις μας, οι ελπίδες, οι φιλοδοξίες, τα μυστικά, οι αναμνήσεις και η φαντασία, οι φόβοι και οι αβεβαιότητες και όλες οι αισθήσεις μας, οι έρωτες και αυτά που αποστρεφόμαστε ανήκουν στον αληθινό κόσμο της ύπαρξης.

Το επίπεδο του Είναι, μας μπορεί να μας κάνει πλούσιους ή φτωχούς, μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους ή δυστυχισμένους, μπορεί να μας κάνει να πεθάνουμε ή να ζήσουμε για πάντα. Το Είναι δημιουργεί τη ζωή μας.

Φυτά και Ανθρώπινη Αύρα!

Τις στιγμές που ο άνθρωπος αναζήτησε ανακούφιση από πόνους και να γιατρευτεί, υπήρξε κοντά του πάντα το φυτικό βασίλειο με την πληθώρα θεραπευτικών βοτάνων, φυτών και δέντρων που δίνουν πνοή στον πλανήτη Γη.

Τα φυτά απλόχερα μοιράστηκαν κάθε θεραπευτική τους ιδιότητα σε κάθε ανθρώπινη σωματική κατάσταση βοηθώντας έτσι να συνεχίζεται η ζωή και η πλανητική ισορροπία.

Η φύση όμως έχει ιδιαίτερα λεπτοφυείς τρόπους να επιδρά πάνω στην ανθρώπινη ενέργεια, αγγίζοντας όλα τα πεδία με σύνεση και θετικότητα ώστε να γίνεται ένας πολύτιμος θεραπευτής όχι μόνο για το σώμα αλλά και την ψυχή, το συναίσθημα, το νου και το πνεύμα.

Κάθε λουλούδι, φυτό, δέντρο και βότανο έχει την δική του ξεχωριστή αύρα και ιδιότητα που ταιριάζουν στην ανθρώπινη υπόσταση με έναν τρόπο διαφορετικό από ότι οι κρύσταλλοι ή τα ζώα, ωστόσο όμως έχουν τα ίδια αποτελέσματα: ενισχύουν την αύρα, προστατεύουν από αρνητικότητα, φέρνουν άνοιγμα σε τομείς της ζωής μας και θεραπεύουν τις ψυχικές πληγές που δημιουργούνται μέσα μας.

Το DNA μας αλλάζει με την πρόθεση!

Σύμφωνα με την επιστήμη της επιγενετικής ( την μελέτη, δηλαδή, του τρόπου που παράγοντες εξωτερικοί του γενετικού υλικού – DNA – επηρεάζουν τις αλλαγές στην γονιδιακή έκφραση), τα βλαστοκύτταρα καθώς και το DNA μπορεί να τροποποιηθεί μέσω μαγνητικών πεδίων, θετικών νοητικών καταστάσεων, πρόθεσης καθώς και μέσω της συνοχής της καρδιάς. Κορυφαίοι επιστήμονες παγκοσμίως συμφωνούν πως η θεωρία του γενετικού ντετερμινισμού είναι λανθασμένη.
Η πεποίθηση ότι είμαστε θύματα του γενετικού μας κώδικα καταρρέει.

Το σύνολο των γενετικών πληροφοριών με το οποίο γεννιόμαστε – DNA – δεν αποτελεί τον μοναδικό καθοριστικό παράγοντα για την υγεία και την ευημερία μας. Ο βιολόγος Bruce Lipton, Ph.D., με ειδίκευση στην μελέτη των βλαστοκυττάρων, δίνοντας μια συνέντευξη στο περιοδικό «Super Consciousness» συζητά για την σημαντική διαφορά μεταξύ γενετικού ντετερμινισμού και επιγενετικής:

Το αόρατο χέρι της τεχνολογίας

Όπως κανείς δεν μπορούσε να ξέρει πού θα οδηγούσε η λύση του Γουτεμβέργιου, έτσι σήμερα δεν φανταζόμαστε πού οδηγεί η νέα τεχνολογία.

Όταν ο Ιωάννης Γουτεμβέργιος συναρμολογούσε το 1439 την πρώτη τυπογραφική πρέσα, δεν ήξερε ότι θα άλλαζε τον κόσμο. Δεν το ήθελε καν. Το έκανε για να κερδίσει χρήματα και πιθανότατα για να αποπληρώσει τους επενδυτές που του χρηματοδότησαν ένα προηγούμενο ανόητο εγχείρημα. Εκείνη την εποχή έφτιαχνε καθρέφτες από στιλβωμένο μέταλλο που είχαν τη «μαγική» ιδιότητα να αντανακλούν το αόρατο ιερό φως από θρησκευτικά λείψανα.