Οι άνθρωποι μεταφέρθηκαν στη Γη από εξωγήινους;

Ένας Αμερικανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι δεν προέρχονται από τη Γη αλλά μεταφέρθηκαν στον πλανήτη από εξωγήινους πάνω σε κομήτες πριν 60.000 με 200.000 χρόνια.

Μάλιστα ο Δρ. Ellis Silver επικαλείται διάφορα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τη φύση του ανθρώπου για να «αποδείξει» στο νέο του βιβλίο ότι οι άνθρωποι δεν εξελίχθηκαν μαζί με τις υπόλοιπες μορφές ζωής στον πλανήτη.

Ειδικότερα, ο Δρ. Silver αποδίδει τους πόνους στην πλάτη στο γεγονός ότι ο άνθρωπος κατάγεται από έναν κόσμο με πολύ χαμηλότερη βαρύτητα, ενώ υποστηρίζει πως καιγόμαστε από τον ήλιο επειδή δεν σχεδιαστήκαμε για να εκτεθούμε στο φως του.

Άλλο ένα παράδειγμα που αναφέρει είναι αυτό του τοκετού, λέγοντας πως τα μωρά έχουν ασυνήθιστα μεγάλα κεφάλια και δυσκολεύουν τη μητέρα στη γέννα, πρόβλημα που δεν αντιμετωπίζουν τα υπόλοιπα είδη στον πλανήτη.

Τι ακριβώς είναι η Βεβαιότητα;

Φαντάσου πως είσαι σε ένα αεροπλάνο με δύο πιλότους, ο ένας κυβερνά το αεροσκάφος τις ώρες της ημέρας, και ο άλλος τις ώρες της νύχτας. Πόσο μακριά θα φτάσεις  εάν κάθε πιλότος ξε­κινάει τη βάρδιά του ακολουθώντας την αντίθετη πορεία από αυτή που όρισε ο προηγούμενος;

Δεν είναι η απουσία της βεβαιότητας που ανακόπτει την πρόοδο και την ευημερία ενός ανθρώπου, αλλά η παρου­σία της αμφιταλάντευσης και της Αβεβαιότητας. Εάν επιτρέπεις να σε κατευθύνουν πότε η Βεβαιότητα από την μια και πότε η αμφιβολία από την άλλη, τελικά οδηγείσαι σε σύγχυση και σε λανθασμένα συμπεράσματα για τις ικανότητές σου, πετυχαίνοντας συγκεχυμένα αποτελέσματα. Η επιτυχία προϋποθέτει αφενός να έχεις βεβαιότητα στις ικανότητες και στα προσόντα σου και αφετέρου να υπερνικάς την αναποφασιστικότητα σου. Όπως αναφέρει μια άχρονη σοφία: 

    

«Οι αμφιβολίες και οι αβεβαιότητες πρέπει να απομακρύνονται πάση θυσία, αν κάποιος θέλει να πετύχει κάποιον αξιόλογο ΣΚΟΠΟ. Είναι διασπαστικά στοιχεία τα οποία στραβώνουν την ευθεία γραμμή της Δράσης, κάνοντάς την ανεπαρκή και άχρηστη. Με την αμφιβολία, τον φόβο, την αμφιταλάντευση δεν πέτυχε ποτέ κανείς τίποτα, και ούτε πρόκειται ποτέ να πετύχει». Κοίτα προσεκτικά την φωτογραφία επάνω και σκέψου, πόσο βαθμό αμφιβολίας στον εαυτό τους έχουν τα κορίτσια; Γιατί;

Τι ακριβώς είναι η Βεβαιότητα;

Την απήγαγαν!

Την απήγαγαν! (ισπανικά: Que se la llevaron!) είναι το όγδοο (8ο) από τη σειρά 80 χαρακτικών Τα Καπρίτσια (Los Caprichos) του Ισπανού καλλιτέχνη Φρανθίσκο Γκόγια. Ο Γκόγια δημιούργησε τα χαρακτικά αυτά κατά τα έτη 1797 και 1798, και τα δημοσίευσε σαν μία συλλογή έργων το 1799. Περιγράφοντας αυτή τη σειρά έργων, ο καλλιτέχνης ανέφερε ότι απεικονίζει τις αμέτρητες ιδιορρυθμίες και ανοησίες που υπάρχουν σε κάθε πολιτισμένη κοινωνία, και τις κοινές προκαταλήψεις και τις παραπλανητικές πρακτικές που τα έθιμα, η αμάθεια, ή η ιδιοτέλεια τις έχουν καταστήσει συνήθεις.

Το έργο: Στο χαρακτικό αυτό απεικονίζονται δύο άντρες που απαγάγουν μία γυναίκα. Το έργο αποτελεί μια βίαιη καταγγελία του Γκόγια για τη βία κατά των γυναικών. Μόνο το κεφάλι της γυναίκας αποδίδεται με λεπτομέρειες, ενώ τα πρόσωπα των απαγωγέων ούτε καν διακρίνονται. 

Ο ουρανός αλλά και πρόσωπα των δύο απαγωγέων είναι κατάμαυρα, ενώ τα ρούχα όλων των πρωταγωνιστών, καθώς και το πρόσωπο της γυναίκας, κατάλευκα. Περισσότερο απ’ ότι καθαυτό το γραμμικό στοιχείο, αυτό που εντυπωσιάζει εδώ, και το οποίο δημιουργεί την ατμόσφαιρα βίας και απειλής, είναι κυρίως η αξιοποίηση των τονικών αντιθέσεων που επιτρέπει η χρήση της ακουατίντας.

Ένα πέρασμα γι' αλλού

Φαντάσου ένα όμορφο τοπίο. Ο ήλιος λάμπει, ο ουρανός γαλάζιος, τα δέντρα καταπράσινα, τα πουλιά κελαηδούν, ένα ρυάκι κυλάει, λουλούδια, πεταλούδες φτερουγίζουν, μια υπέροχη θέα πέρα στον ορίζοντα, άνθρωποι που χαμογελούν, μια απόμακρη μελωδία, χρώματα, μικροί δρόμοι που οδηγούν σε άλλα όμορφα τοπία. Και, ανάμεσα σε όλα αυτά, κρυμμένη μέσα στο τοπίο, η μαύρη είσοδος μιας σπηλιάς. Κρυμμένη μέσα σε όλη αυτήν τη φωτεινή ομορφιά, μια μαύρη τρύπα. Η είσοδος για έναν άλλο κόσμο.

Φαντάσου τον εαυτό σου να εντοπίζει μέσα στην πολύχρωμη πολυπλοκότητα του τοπίου αυτήν την κρυφή μαύρη παρένθεση, και φαντάσου τον εαυτό σου να πλησιάζει προς τα εκεί, να στέκει λίγα μέτρα μακριά από αυτήν την πύλη, μια πύλη που δεν γνωρίζεις που οδηγεί.

Ένα πέρασμα για αλλού. Κρύος αέρας έρχεται από εκεί μέσα. Δεν υπάρχει τίποτε εκεί μέσα για σένα, δεν βλέπεις τίποτε, μόνο το σκοτάδι. Κοιτάς πίσω σου το πολύχρωμο φωτεινό και όμορφο τοπίο, κοιτάς μπροστά σου και βλέπεις την είσοδο του σκοταδιού. Συνειδητοποιείς αυτήν την παραφωνία, αυτήν την παρένθεση, αυτήν την μουτζούρα πάνω στον πίνακα της πραγματικότητας. Μια μαύρη τρύπα. (Μια σκοτεινή τρύπα που θυμίζει την τρύπα απ’ όπου ήρθαμε στον κόσμο και την τρύπα στην οποία θα καταλήξουμε όταν φύγουμε από τον κόσμο).

Το δίλημμα των φυλακισμένων

«Νομίζετε ότι ο πρωθυπουργός έχει την παραμικρή εξουσία; Ξυπνήστε, η αληθινή εξουσία είναι το Καρτέλ! Είναι η Microsoft, η Google, η Nestle, η Coca Cola, η Wal-Mart, η Monsanto, η Toyota, η Siemens, η ΑΒΒ, η Exxon, η Shukori, η Morgan Stanley, η Deutsche Bank, η Royal Dutch Shell, η Astra Zeneca, η Sanofi-Aventis και όλες οι άλλες πολυεθνικές.

Ορίστε, αυτή είναι η αληθινή κυβέρνηση του πλανήτη. Όταν συγκεντρώνονται κάθε τρείς μήνες, οι «προτάσεις συντονισμού», στις οποίες συμφωνούν, είναι πολύ πιο σημαντικές από όλα τα κυβερνητικά διατάγματα. Προτάσεις ... Είναι για γέλια.

Δεν είναι παιδί. Είναι κορίτσι!

Όπως δεν ξέρετε, παίδες μου αγαπημένοι, αυτήν την εποχή κρατάω ένα παιδί (δηλαδή, τι παιδί; Κορίτσι είναι, που λέει και η γιαγιά του η κυρία Μόρφω). Για τα προς το ζην, ξέρετε. Τώρα τι ζην μπορεί να εξασφαλίσει το 350άρι που παίρνω, μόνο η Πολυάννα μπορεί να δώσει ικανοποιητική απάντηση. Τες πα. Πάω λοιπόν κάθε πρωί στις 07:30 που την κάνουν οι γονείς απ΄ το σπίτι και μένω μέχρι τις 5 που γυρνάν επιτέλους κατευχαριστημένοι που ξεφορτώθηκαν το παιδί τους (Τι παιδί; Κορίτσι είναι) για 9 ώρες στα χέρια μιας ηλίθιας (εμού) που μετά της παίρνει άλλες 9 ώρες για να πάψει να μιλάει σαν τη Μιλούπα.

Σήμερα, 18 Νοεμβρίου 2013, η ηλίθια (εγώ, δηλαδή. Το εξηγώ γιατί κι εσείς που διαβάζετε μια ηλίθια, δεν θα είστε και αϊνστάινδες) ζήτησε από τη γιαγιά του την κυρία Μόρφω να έρθει για ένα δίωρο στο σπίτι να απασχολήσει το παιδί όσο η ηλίθια (εγώ πάλι, μην ξεχνιόμαστε) θα τελείωνε ένα essay που πρέπει να παραδώσει στον καθηγητή της (να και κάτι άλλο που δεν ξέρετε: κάνω ένα εξ αποστάσεως course στη χημεία) Μη με ρωτήσετε γιατί. Δεν ξέρω.

Αδυνατίστε με μαστίχα Χίου

Βρετανοί ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Γλασκόβης εξέτασαν κατά πόσο το μάσημα μαστίχας μπορεί να επηρεάσει το αίσθημα της πείνας και του κορεσμού και κατ’ επέκταση βραχυπρόθεσμα την πρόσληψη ενέργειας.

Εξήντα υγιείς ενήλικες με φυσιολογικό βάρος συμμετείχαν στην μελέτη, στην οποία εξετάστηκε αν το μάσημα μαστίχας, μετά το μεσημεριανό γεύμα μπορεί να επηρεάσει την κατανάλωση φαγητού στο επόμενο γεύμα ή κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης ημέρας. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι μεταγευματικά, η πείνα αυξάνονταν όσο περνούσε η ώρα και η επιθυμία κατανάλωσης γλυκών ή αλμυρών σνακ επίσης αυξάνονταν κατά το απόγευμα. 

Ωστόσο, τα άτομα που μασούσαν μαστίχα για 1 έως 2 ώρες μετά το μεσημεριανό γεύμα, είχαν μικρότερη πείνα το απόγευμα, λιγότερη τάση και επιθυμία να καταναλώσουν κάποιο γλυκό σνακ, ενώ δεν επηρεάστηκε η επιθυμία κατανάλωσης αλμυρού σνακ.

Συνολικά όμως βρέθηκε, ότι τα άτομα που μασούσαν μαστίχα, μετά το κυρίως γεύμα προσλάμβαναν λιγότερες θερμίδες στο επόμενο γεύμα και στη διάρκεια της υπόλοιπης ημέρας.

Γιατί έχουμε 5 δάχτυλα σε κάθε χέρι

Κοιτάζοντας τα χέρια και τα πόδια μας, έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί έχουμε ακριβώς πέντε δάχτυλα σε κάθε άκρο; Οι περισσότεροι άνθρωποι γεννιούνται με 10 δάχτυλα στα πόδια και 10 δάχτυλα στα χέρια τους. Γιατί όμως;

Σε κάθε γενιά, συμβαίνει μια μετάλλαξη, αν κάτι είναι χρήσιμο, μεταφέρεται στην επόμενη γενιά. Αυτό εξηγεί την παρουσία ενός άνδρα με 10 δάκτυλα στα χέρια και 10 στα πόδια - είναι ο αριθμός πιο βολικός για τον άνθρωπο.  Όλα πρέπει να γίνουν αρμονικά για να εξασφαλίσει ότι το σώμα μας θα λειτουργεί εύκολα και σωστά. Αυτοί που γεννιούνται με επιπλέον δάχτυλα, είναι δεδομένο ότι το DNA τους δεν είναι και τόσο σωστό ως προς το να είναι ανθρώπινο, έχει υποστεί ζημιά.

Στα ζώα και έντομα της φύσης: Υπάρχουν έντομα με 6 πόδια, και η αράχνη έχει 8 αυτή είναι και η σωστή ποσότητα, έτσι ώστε να μπορούν κανονικά να υπάρχουν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο σκύλος έχει 4 πόδια, όχι 5, ή 6. Υπάρχει και η θεωρία ότι το σύστημα των Δεκαδικών υπάρχει ακριβώς από το γεγονός ότι έχουμε 10 δάχτυλα. Αν είχαμε 6 ή 8 δάχτυλα, το σύστημα θα μπορούσε πιθανότατα να είχε αλλάξει. Η συμμετρία της φύσης είναι από μόνη της ένα πολύπλοκο "θαύμα". Υπάρχει μια άλλη ενδιαφέρουσα ερώτηση.

Πες κι ένα ευχαριστώ

Δεν είναι απαραίτητο να έχει κάνει κάποιος σπουδές ή σεμινάρια συμβουλευτικής σχέσεων για να ανακαλύψει τρόπους που ομορφαίνουν καθημερινά την επαφή με τον/την σύντροφό του. Γιατί δηλαδή τα αυτονόητα να χρειάζονται τεχνάσματα για να μπουν σε λειτουργία; 

Εκτός από την καλή επικοινωνία και το απολαυστικό σεξ υπάρχουν λέξεις, αγγίγματα, ματιές, χαμόγελα που γλυκαίνουν τη σχέση και τη δυναμώνουν. Απλά και ωραία πράγματα. Λίγα λεπτά να διαθέσει κάποιος για να σκεφτεί τι είναι αυτό που θα χαροποιήσει τον άνθρωπο που αγαπά και θα βρει χίλιες δυο ιδέες. Για παράδειγμα…

Μην ξεχνάς να λες «ευχαριστώ» (όχι ψεύτικο αλλά από καρδιάς) για οτιδήποτε φαινομενικά ασήμαντο σου προσφέρει καθημερινά. Ο άντρας δεν είναι κακό να λέει ένα «ευχαριστώ» στη γυναίκα του, μόλις τελειώσει το φαγητό του, και ένα – παραδοσιακό – «γεια στα χέρια σου», που σίγουρα θα την χαροποιήσει κάνοντάς την να αισθάνεται σημαντική και απαραίτητη. Και γιατί όχι, πού και πού να κάνει ένα τρυφερό χειροφίλημα. 

Αντίστοιχα η γυναίκα δεν είναι τρομερό να λέει ένα «ευχαριστώ» ή «γεια στα χέρια σου», όταν ο άντρας της αλλάζει μια λάμπα, διορθώνει κάποια ζημιά, κάνει οποιαδήποτε δουλειά στο σπίτι. Και επιπλέον να τον επιβραβεύει με ένα φιλί. Ο ένας προσφέρει στον άλλο με τον τρόπο του και αυτό πρέπει να εκτιμάται και από τις δύο πλευρές.

Οι Συνήθειες των τυχερών ανθρώπων

Έχουμε την τάση να θεωρούμε την τύχη ως μια ακαθόριστη δύναμη καλοσύνης που έρχεται από το σύμπαν. Μερικές φορές τα πράγματα είναι όντως έτσι, όμως πολλά πράγματα που χαρακτηρίζουμε «μοιραία» μπορεί να μην οφείλονται στην τύχη. Αντιθέτως, είναι το άμεσο αποτέλεσμα των πράξεών μας. Ακόμη και για να κερδίσουμε το λαχείο, άλλωστε, πρέπει πρώτα να αγοράσουμε το λαχνό.

Έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα που θεωρούν τον εαυτό τους τυχερά συμπεριφέρονται διαφορετικά από όσους πιστεύουν πως είναι άτυχοι. Η τύχη δεν είναι πορεία ζωής αλλά στάση ζωής, την οποία μπορούμε να αλλάξουμε. Μάθετε πώς σκέφτονται οι τυχεροί άνθρωποι και δείτε τι μπορούμε να διδαχθούμε από αυτούς. 

1. Εκμεταλλεύονται σωστά το χρόνο: Αδράξτε τη μέρα, γιατί ο χρόνος είναι αδυσώπητος. Οι τυχεροί άνθρωποι κάνουν το χρόνο σύμμαχό τους και δεν αφήνουν τις ευκαιρίες να πηγαίνουν χαμένες εξαιτίας του φόβου της αποτυχίας.

Τα ζώδια στην αρχαία Ελλάδα

Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ή ακόμα και αποδείξεις, πως αυτό που σήμερα ονομάζουμε αστρολογία, ήταν παραδεκτή έστω σε ορισμένους μυημένους κύκλους και, ίσως, σε κάποια Μυστήρια.

Εν τω μεταξύ, αν και ο Θεόφραστος διευκρινίζει πως «οι Στωικοί, και ειδικά ο Ποσειδώνιος, είναι υπεύθυνοι για την εισαγωγή της αστρολογίας στην Ελλάδα» από τους Χαλδαίους, είμαστε σε θέση να επισημάνουμε, πως η αστρολογία ήταν γνωστή μερικούς αιώνες πιο νωρίς, αφού στους Ορφικούς Ύμνους διαβάζουμε ότι οι «αστερισμοί ορίζουν το πεπρωμένο, ρυθμίζουν τη μοίρα αλλά και τη ζωή των ανθρώπων».

Ο Ησίοδος, μάλιστα, πολύ πριν τους Στωικούς, συνιστούσε (εκείνη την εποχή) «οι γάμοι να γίνονται όταν ο πλανήτης Δίας είναι στο ζώδιο των Ιχθύων». Ο πατέρας της ιατρικής Ιπποκράτης και ο μεταγενέστερος μεγάλος γιατρός Γαληνός αναφέρουν τις επιρροές που δεχόμαστε από την κίνηση ορισμένων άστρων και πλανητών, οι οποίες συμβάλλουν στην υγεία των ανθρώπων.

Μέχρι τον προπάππο του

Μέχρι τον προπάππο του (ισπανικά: Asta su abuelo) είναι το τριακοστό ένατο (39ο) από τη σειρά 80 χαρακτικών Τα Καπρίτσια (Los Caprichos) του Ισπανού καλλιτέχνη Φρανθίσκο Γκόγια. Ο Γκόγια δημιούργησε τα χαρακτικά αυτά κατά τα έτη 1797 και 1798, και τα δημοσίευσε σαν μία συλλογή έργων το 1799. 

Περιγράφοντας αυτή τη σειρά έργων, ο καλλιτέχνης ανέφερε ότι απεικονίζει τις αμέτρητες ιδιορρυθμίες και ανοησίες που υπάρχουν σε κάθε πολιτισμένη κοινωνία, και τις κοινές προκαταλήψεις και τις παραπλανητικές πρακτικές που τα έθιμα, η αμάθεια, ή η ιδιοτέλεια τις έχουν καταστήσει συνήθεις.

Το αντικείμενο του έργου: Κατά τη χρονική περίοδο που έζησε ο Γκόγια στην Ισπανία ήταν ιδιαίτερα έντονο το φαινόμενο των ιδαλγών (hidalgos). Κατά λέξη hidalgo σημαίνει γιος κάποιου (hijo de algo). Το γεγονός ότι κάποιος μπορούσε να αναφέρει τα ονόματα ορισμένων προγόνων του, αρκούσε για να θεωρηθεί αυτομάτως μέλος μιας, κατώτερης έστω, αριστοκρατίας και του έδινε την απαραίτητη δικαιολογία για να μην εργάζεται-τουλάχιστον χειρωνακτικά.

Η Αρχή του Κενού

Πρακτικά πως σε βοηθάει η έννοια του Κενού στην καθημερινότητα σου; Ας δουμε ένα απόσπασμα από την «Η Αρχή του κενού» του JOSEPH NEWTON

[...Έχεις τη συνήθεια να φυλάς άχρηστα πράγματα, πιστεύοντας πως μια μέρα (άγνωστο πότε) θα τα χρειαστείς; Έχεις τη συνήθεια να κρατάς χρήματα, μόνο και μόνο για να μην τα ξοδέψεις, γιατί μπορεί να σου λείψουν στο μέλλον;

Έχεις τη συνήθεια να φυλάς ρούχα, παπούτσια, έπιπλα, οικιακές συσκευές και άλλα πράγματα του νοικοκυριού που δεν χρησιμοποιείς εδώ και πολύ καιρό; Και μέσα σου; Έχεις τη συνήθεια να κρατάς κακίες, στεναχώριες, φόβους και άλλα; Αυτό να μην το κάνεις ποτέ! Είναι αντίθετο με την ευημερία σου!

Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα

Μέσα στη διάχυτη βουβαμάρα εγκλείεται φόβος. Φόβος για το παρόν, φόβος για το μέλλον. Οσα συμβαίνουν, κι όσα δεν συμβαίνουν, τροφοδοτούν διαρκώς αυτό τον φόβο του παρόντος, μια σταθερή δυσφορία, μια αίσθηση ανοικειότητας με την ίδια μας τη ζωή. Διότι απλούστατα δεν γνωρίζουμε πού μάς βγάζει ο δρόμος, δεν έχουμε καμία βεβαιότητα, αισθανόμαστε ανήμποροι να προγραμματίσουμε στοιχειωδώς τον βίο. Αισθανόμαστε να μας πλακώνει ένα ανοίκειο παρόν.

Κοιτάμε λοιπόν διαρκώς προς τα πίσω, στα τετελεσμένα, για να αντλήσουμε ολίγο νόημα, μήπως και με το νόημα του παρελθόντος φωτίσουμε τον ζόφο του παρόντος και φωτίσουμε τη σκολιά οδό προς το μέλλον.

Το ξαναδιάβασμα του παρελθόντος μπορεί να είναι προωθητικό το ίδιο και η επαναπροσέγγιση της παράδοσης, η οικείωσή της στη συγχρονία. Ετσι προχωρούν κοινωνίες και πολιτισμοί συναναστροφή με τους νεκρούς το έλεγε ο Ιωάννης Συκουτρής.

Λόγος και Νόημα

Κάθε λέξη έχει ένα νόημα, κάτι σημαίνει. Η λέξη πένα και η λέξη μολύβι είναι συγγενείς, αλλά η κάθε μια έχει το δικό της νόημα. Πένα, σημαίνει γράψιμο με μελάνι, καλλιγραφία, σοβαρότητα και προσοχή. Μολύβι σημαίνει πρόχειρο γράψιμο, που μπορείς να κάμεις λάθη, να σβήσεις και να ξαναγράψεις. Είναι λέξεις που σου δημιουργούν σαφείς εικόνες. Προσπάθειας, σκοπού, συγκέντρωσης, αυτοπειθαρχίας.

Κάποτε η εξέλιξη έφερε το στυλό. Γεμίζεις με μελάνι, δεν βουτάς συνέχεια στο μελανοδοχείο, λιγότερες μουτζούρες και περιορισμένη δυνατότητα καλλιγραφίας. Ακολούθησε το στυλό διαρκείας και καταλήξαμε στο «bic». Τυποποίηση χωρίς πολλές απαιτήσεις, γρήγορο γράψιμο σε βάρος του αποτελέσματος, γιατί η ευκολία καταγραφής, περιορίζει τα νοήματα.

Ἀνυπόφορη ὀμορφιὰ

Τὸ ἔχω προσέξει καὶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις, χωρὶς νὰ μπορῶ νὰ προσδιορίσω ἀκριβῶς τὴν αἰτία του. Ὅταν δὲν εἶσαι καλὰ μὲ τὸν ἑαυτό σου, μὲ τὴν ἐσωτερική σου ζωή, τὸ νὰ βρεθεῖς σὲ περιβάλλον ὡραῖο, σὲ καταστάσεις εὐτυχισμένες, ἀκόμη καὶ σὲ ἐπιτυχίες δικές σου ποὺ δὲν αἰσθάνεσαι πὼς δίκαια ἐσὺ πέτυχες, πὼς ἄξια σοῦ ἀνήκουν, περισσότερο γκρεμίζεσαι ψυχολογικὰ παρὰ ἀνυψώνεσαι. Μιὰ χαμηλὴ φωνὴ ἐντός σου ὑποβάλλει τὴν ἐρώτηση: «Μὰ τί θέλω ἐγὼ ἐδῶ; Πῶς συνταιριάζομαι;»

Θυμᾶμαι ἕνα ταξίδι στὸ Ζάλσμπουρκ τῆς Αὐστρίας, στὸ τέλος κάποιου Μαΐου μαζὶ μὲ οἰκογένεια φίλων. Τὸ Ζάλσμπουρκ εἶναι πόλη γοητευτική, θαυμάσια καὶ παράξενα φορτισμένη. Κουβαλάει ἕναν περίπλοκο ψυχισμὸ στοὺς παραμυθένιους δρόμους του, στὰ σκιερὰ σοκάκια καὶ στὰ γραφικὰ ἀλπικὰ δάση ποὺ τὸ περιβάλλουν.

Σιτάρι: Aπό την αρχαιότητα εώς σήμερα

Η Διατροφη στην αρχαια Ελλαδα: Τις διατροφικές συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων χαρακτήριζε η λιτότητα, κάτι που αντικατόπτριζε τις δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες διεξάγετο η ελληνική γεωργική δραστηριότητα. Θεμέλιο τους ήταν η λεγόμενη «μεσογειακή τριάδα»: σιτάρι, λάδι και κρασί.

Στη βάση της διατροφής των αρχαίων Ελλήνων συναντούμε τα δημητριακά, ζεία και σε περιπτώσεις ανάγκης μείγμα κριθαριού με σιτάρι, από το οποίο παρασκευαζόταν ο άρτος.  Με το σιτάρι που χρησιμοποιείται σήμερα οι αρχαίοι τάιζαν τα ζώα. Τα δημητριακά συνοδεύονταν από οπωροκηπευτικά (λάχανα, κρεμμύδια, φακές και ρεβίθια).

Η κατανάλωση κρέατος και θαλασσινών σχετιζόταν με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας, αλλά και με το αν κατοικούσε στην πόλη, στην ύπαιθρο ή κοντά στη θάλασσα. Οι Έλληνες κατανάλωναν  τα γαλακτοκομικά και κυρίως το τυρί. Το βούτυρο ήταν γνωστό, αλλά αντί αυτού γινόταν χρήση κυρίως του ελαιόλαδου. Το φαγητό συνόδευε κρασί (κόκκινο, λευκό ή ροζέ) αναμεμειγμένο με νερό.

Ηδονική Πείνα

Έχετε ποτέ παρατηρήσει πώς η επιβράβευση για κάτι και η υπερβολική κατανάλωση φαγητού πάνε χέρι χέρι; Οι άνθρωποι διασκεδάζουν σε γιορτές, αναπάντεχες επιτυχίες και άλλες ευχάριστες αφορμές συνήθως με την κατανάλωση άφθονης τροφής. Εν μέρη για να ικανοποιήσουν το εγώ τους και εν μέρη για να ικανοποιήσουν τις ανασφάλειες τους και λιγότερο για να ικανοποιήσουν την πείνα τους, να τραφούν για να επιβιώσουν.

Σήμερα έρευνες δείχνουν ότι ο εγκέφαλός είναι συνδεδεμένος με χημικό τρόπο ώστε να επιβραβεύει συνεχώς τον εαυτό του ο άνθρωπος, με υπερβολική τροφή ανεξάρτητα από το πόσο πεινασμένος είναι. Αυτόν τον σκοπό εξυπηρετούν τα εκατοντάδες σουπερ μάρκετ και οι λαχταριστές βιτρίνες με τα ψεύτικα γλυκά, οι διαφημίσεις και ο μιμητισμός. 

Γιατί μπορεί οι έρευνες επίσημα να ανακοινώνονται σήμερα, αλλά οι επικυρίαρχοι ξέρουν από χιλιάδες χρόνια πριν, τι να κάνουν για να κρατήσουν τον άνθρωπο υπό έλεγχο και να παίζουν μαζί του. Άλλωστε δημιουργήματα τους είμαστε και είναι εξπέρ στην γεννετική. Μία Ιταλική ομάδα επιστημόνων έκανε μία πολύ μικρή έρευνα σε αυτό που ονομάζεται «ηδονική πείνα.» Στην έρευνα συμμετείχαν μόνο οκτώ άτομα και επομένως και οι ίδιοι οι ερευνητές παραδέχονται ότι τα συμπεράσματά τους είναι ακόμα στο αρχικό στάδιο. 

Ένας δηλητηριώδης κήπος.

Ο κήπος Poison Garden Alnwick ανήκει στο ομώνυμο κάστρο που βρίσκεται στο Northumberland της Βρετανίας και διαθέτει στο εσωτερικό του μερικά από τα πιο επικίνδυνα φυτά στον κόσμο, εξ ου και η ονομασία του!

Πάνω από 100 ποικιλίες διάφορων φυτών, που η καλλιέργειά τους θεωρείται παράνομη ή είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο, προκαλώντας ακόμη και θάνατο, μπορούν οι επισκέπτες να βρουν σε αυτόν τον παράξενο κήπο, συμπεριλαμβανομένων ναρκωτικών ουσιών και γνωστων δηλητηρίων.

Καφετέρια με… χρονοχρέωση στη Γερμανία!

Ένα νέο café άνοιξε τις πύλες του στο γερμανικό κοινό και πιο συγκεκριμένα στην πόλη Βισμπάντεν με το όνομα «Slow Café», παρουσιάζοντας στους επισκέπτες ένα πραγματικά ευρηματικό concept: χρεώνει τον χρόνο που περνά κάποιος στην καφετέρια και όχι τον καφέ που θα πάρει.

Όταν ο πελάτης επισκέπτεται το café, παίρνει ένα βραχιολάκι, όπου αναγράφεται η ώρα που μπήκε στον χώρο και χρεώνεται στη συνέχεια για 2 ευρώ περίπου την πρώτη μισή ώρα που θα παραμείνει εκεί.

Βασικές Συμβουλές Ζωής

Αναγνώριση, επαγγελματική επιτυχία, οικονομική εξασφάλιση. Όποιες και αν είναι οι προσωπικές μας φιλοδοξίες, υπάρχει ένας πλούτος γνώσης για να μας βοηθήσει να τις κατακτήσουμε. Αν, ωστόσο, ο υπέρτατος στόχος μας είναι να έχουμε μια ισορροπημένη και ήρεμη ζωή, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αναζητήσουμε τη σοφία που θα μας βοηθήσει να καλλιεργήσουμε στενές και υγιείς σχέσεις.

Οι άνθρωποι που απολαμβάνουν στενούς κοινωνικούς δεσμούς με τους φίλους και την οικογένειά τους είναι πιο ευτυχισμένοι, έχουν λιγότερα προβλήματα υγείας και διαχειρίζονται καλύτερα το άγχος των καιρών μας.

Οι καλές κοινωνικές σχέσεις είναι σημαντικές σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, αφού όταν στερούμαστε ένα σταθερό και υποστηρικτικό περιβάλλον αυξάνονται οι πιθανότητες να αντιμετωπίσουμε προβλήματα, όπως η κατάθλιψη, που μπορούν να μας επηρεάζουν σε κάθε τομέα. Επιπλέον, οι κοινωνικοί δεσμοί προσφέρουν ευκαιρίες για εξέλιξη και προσωπική ανάπτυξη, αφού κάθε σχέση μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία για να πειραματιστούμε και να μάθουμε κάτι για τον εαυτό μας, τον σύντροφό μας και τις δυνατότητες που υπάρχουν μεταξύ μας.

Ευτυχία δεν νοείται κάθε τι που προσφέρει ευχαρίστηση

Εφόσον οι προσωπικές σου αξίες καθορίζονται από την πραγματικότητα της ύπαρξής σου σαν λογικός άνθρωπος, ο αγώνας για να τις πετύχεις είναι ο ίδιος ο αγώνας για τη ζωή σου. Αλλά η φιλοδοξία και η προσπάθεια να βιώσεις τη ζωή σου ως άνθρωπος, είναι απλώς η υπαρξιακή μορφή της φιλοδοξίας (σε μορφή ψυχολογική) για να είσαι ευτυχισμένος.

"Ευτυχία δεν νοείται κάθε τι που προσφέρει ευχαρίστηση. Το προσωπικό συμφέρον πρέπει να διακατέχεται από τη λογική (κι όχι τον λογισμό) και μόνον. Γιατί μόνο αυτό που είναι κατάλληλο για ένα λογικό ον είναι καλό και η βάση της πραγματική ευτυχίας. Για αυτό το λόγο είναι αντίθετο στον παραδοσιακό ηδονισμό ο οποίος πρεσβεύει λανθασμένα, ότι αυτό που έχει αξία είναι ό,τι σου δίνει ευχαρίστηση." 

Βάσει αυτού του ορισμού, αντιλαμβανόμαστε και ότι η προσωπική ευτυχία είναι ο υψηλότερος ηθικός στόχος του ανθρώπου.

«Ευτυχία, είναι μια κατάσταση μη αντιφατικής χαράς, μιας χαράς, χωρίς καμία τιμωρία ή ενοχή, μια χαρά που δεν συγκρούεται με κάποια από τις αξίες σου και δεν λειτουργεί για τη δική σου καταστροφή».

Αυτό επίσης δεν σημαίνει ότι κάθε συναίσθημα υψώνεται πάνω από τη φύση της πραγματικότητας καθοδηγώντας τις επιλογές μας.

Εξελίξου Όπως η Κάμπια που Γίνεται Πεταλούδα

Καθημερινά υιοθετούνται νόμοι και διατάξεις που λαμβάνουν λίγο ή καθόλου υπόψη την απώλεια της ελευθερίας των επιμέρους πολιτών. Κυβερνήσεις και λαοί προσηλώνουν εξίσου το βλέμμα στους διακηρυγμένους στόχους τους και ελάχιστη σημασία δίνουν στις ελευθερίες που καταπατούνται στη διάρκεια της πορείας τους προς τον εκάστοτε στόχο.

Ο ωφελιμιστικός τρόπος σκέψης των κυβερνώντων, απανταχού του πλανήτη μας, όσον αφορά στην επιλογή των μέσων για την επίτευξη κάθε στόχου θεωρούν ότι πρόκειται για θέμα μόνο υπολογιστικό, αποκλείοντας έτσι κάθε έννοια διαφορετικής βούλησης ή ρύθμισης και αλληλεγγύης. Δρουν σαν κάπως από την θεωρία του Τόμας Χομπς (1588-1679), ο οποίος στο έργο του Λεβιάθαν περιγράφει τη «φυσική κατάσταση της ανθρωπότητας» ως μια συνθήκη «πολέμου όλων εναντίον όλων»

…καθώς το εγωιστικό, ιδιοτελές και ωφελιμιστικό άτομο επιδίδεται σε αγώνα ζωής ή θανάτου για την προστασία των συμφερόντων του. Για να επιτύχει αυτό το στόχο αδιαφορεί για τα άλλα άτομα εφόσον δεν του είναι χρήσιμα και σε αντίθετη περίπτωση προσπαθεί είτε δια της βίας και του εξαναγκασμού είτε δια της απάτης και του προσωρινού προσεταιρισμού του –«διαίρει και βασίλευε»– να προωθήσει και να προστατέψει τα συμφέροντά του.

Ποιός Φταίει για όλα; ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΟΥ

«Ταράσσει τους ανθρώπους ου τα πράγματα,
αλλά τα περί των πραγμάτων δόγματα».
«δεν ευθύνονται τα γεγονότα για ό,τι μας συμβαίνει
αλλά οι απόψεις μας για αυτά».

Επίκτητος Περίπου 2.500 χρόνια μετά τους Στωικούς Φιλοσόφους και τον Επίκτητο αναδύθηκε η γνωσιακή θεωρία, κεντρική θέση της οποίας είναι ότι  «δεν ευθύνονται τα γεγονότα για ό,τι μας συμβαίνει αλλά οι απόψεις μας για αυτά».

Τα παράθυρα Κ.ΚΑΒΑΦΗΣ

Σ' αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ

μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ

για νάβρω τα παράθυρα.

- Όταν ανοίξει

ένα παράθυρο θάναι παρηγορία.

-Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ να τάβρω. 

Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.

Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.

Ποιος ξερει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Κ. Π. Καβάφης

Ποσότητα φαγητού …και το μέγεθος μετράει

Η παχυσαρκία αποτελεί πλέον έναν από τους κύριους παράγοντες που ευθύνονται για την εμφάνιση χρόνιων παθήσεων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ κ.ά. Τα ποσοστά παχυσαρκίας, τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά, έχουν αυξηθεί δραματικά παγκοσμίως, σε σημείο που πλέον έχει χαρακτηρισθεί ως παγκόσμια επιδημία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα υγείας που έχει να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα, αφού πρώτα την δημιούργησε και την γαλούχησε επί μακρόν.

Οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας ακόμη και για τα παιδιά, με το βεβαρυμένο πρόγραμμα στο σχολείο, σε συνδυασμό με τις πολύωρες εξωσχολικές δραστηριότητες και τον ελλιπή ελεύθερο χρόνο, ευνοούν την υιοθέτηση λανθασμένων συνηθειών διατροφής και ζωής γενικότερα, τείνοντας έτσι να ταυτιστούμε με πρότυπα δυτικής νοοτροπίας, όπως π.χ. να καταναλώνουμε τα γεύματα μας μπροστά από μια οθόνη, εγκαταλείποντας αξίες, παραδόσεις και ιδιαίτερα τη σημασία του να γευματίζει όλη η οικογένεια μαζί.

Να γιατί πιάνεσαι κορόιδο.

Πραγματικά, αγαπημένη μου, πόσες φορές δεν βρέθηκες θύμα εξαπάτησης ή ψεύδους χωρίς καν να υποψιαστείς το τι γίνεται; Πόσες φορές αφού κατάλαβες καθυστερημένα το τι έγινε, δεν έπιασες τον εαυτό σου να λέει «μα πόσο ηλίθια είμαι τελικά»;

Άφησε τις ενοχές και την αυτολύπηση! Άφησε τα τώρα αμέσως γιατί δεν φταίει ότι είσαι εσύ ηλίθια, φταίει ότι υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι ...ψυχολογικοί παράγοντες που σχεδόν σε ωθούν στο να πιαστείς κορόιδο!

Η προκατάληψη της εμπιστοσύνης. Οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα και ως τέτοια σε όλη τη διάρκεια της εξέλιξης του είδους μας, ήταν απολύτως απαραίτητο να συνεργαστούμε για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μέσα στους αιώνες να προγραμματιστούμε στο να εμπιστευόμαστε του άλλους ανθρώπους γύρω μας.

Μήνυμα του Μπρεχτ προς τους νέους…

Εσείς οί νέοι άνθρωποι των εποχών πού έρχονται

Καί της καινούργιας χαραυγής πάνω στίς πολιτείες

Πού δέ χτίστηκαν ακόμα, καί σεις

Πού δέ γεννηθήκατε, άκούστε τώρα

Τη φωνή τή δική μου, πού πέθανα

Όχι δοξασμένα….Αλλά

Σάν τόν αγρότη πού δέν όργωσε τό χωράφι του

Καί τόν χτίστη πού ξετσίπωτα τό ‘βαλε στά πόδια

Σάν είδε την τρύπια στέγη,Έτσι κ’ εγώ,

Δέ βάδισα μέ τήν εποχή μου, ξόδεψα τίς μέρες μου,

Καί τώρα πρέπει νά σας παρακαλέσω

Νά πείτε εσείς αυτά πού δέν ειπώθηκαν,

Νά κάνετε αυτά πού δέν έγιναν, καί μένα

Γρήγορα νά μέ ξεχάσετε, σας παρακαλώ,

Γιά νά μήν παρασύρει καί σας

Τό δικό μου κακό παράδειγμα.
Αχ, γιατί κάθησα στων στείρων τό τραπέζι

Τρώγοντας τό φαΐ

Πού αυτοί δέν ετοίμασαν;

Ζητήστε Ξεχάστε

Κάνετε σαν κακομαθημένα παιδιά! Αυτό δεν είναι παρατήρηση, είναι παρότρυνση! Ναι! Να κάνετε σαν κακομαθημένα παιδιά! Γι’ αυτό είμαστε εδώ, για να σας κάνουμε τα χατίρια, ενοίοτε δε και τα καπρίτσια! Ζητήστε! Ζητήστε! Ζητήστε! Λάβετε! Λάβετε! Λάβετε! Αλλά πως θα Λάβετε αν δεν Ζητήσετε πρώτα;

Ζητήστε μας, ζητήστε στο Σύμπαν να φέρει ό,τι χρειάζεστε! Γιατί ζητάτε μόνο πόνο, λύπη, αγωνία, φόβο; Βιώνετε την Αγάπη και μετά τον φόβο ότι θα την χάσετε. Βιώνετε την Αφθονία και μετά τον φόβο ότι θα την στερηθείτε. Βιώνετε την Ευτυχία και μετά ο νους σας πηγαίνει πάλι στις στιγμές δυστυχίας και τι καλά που είστε τώρα… Μα καλά, αυτό είναι βίτσιο! Ένα βίτσιο που πηγάζει από την μικρή αντίληψη που έχετε για το Είναι Σας.

Οι αποθήκες μας (εννούμε ΜΑΣ, οι δικές ΜΑΣ αποθήκες, δικές Σας και δικές Μας) είναι γεμάτες με συναισθήματα χαράς, ευτυχίας, ελπίδας! Και οι αποθήκες μας δεν αδειάζουν ποτέ γι’ αυτό μην φοβάστε ότι θα τελειώσουν, φοβηθείτε μονάχα ότι θα ζείτε για πάντα μέσα σ’ αυτό που θα ζητήσετε, τη μία ζωή μετά την άλλη!

Ζητήστε – Πιστέψτε και μετά Ξεχάστε! Είναι τυχαίο που βάζουμε κεφαλαίο Ξ? Μετά, απλά, Ξεχάστε. Είναι πιο σημαντικό και από το να ζητήσετε. Γιατί έτσι απελευθερώνετε την δύναμη του Δημιουργού μέσα σας, έτσι μας λύνετε τα χέρια για ν’ ανοίξουμε αυτές τις ανεξάντλητες αποθήκες Ευτυχίας.

Νέμεσις: η προσωποποίηση της θείας δίκης.

Η Νέμεσις ήταν θεότητα και συγχρόνως η προσωποποίηση της θείας δίκης.

Ήταν κόρη της Νύκτας και αναφέρουν πως κάποτε την είχε ερωτευτεί ο Δίας κι εκείνη μεταμορφωνόταν συνεχώς για να τον αποφύγει. Στο τέλος είχε πάρει τη μορφή χήνας, αλλά δεν είχε καταφέρει να σωθεί γιατί ο Δίας μεταμορφώθηκε την ίδια στιγμή σε κύκνο κι ενώθηκε μαζί της. Τα αβγό που είχε γεννήσει η Νέμεση το είχαν μαζέψει κάποιοι βοσκοί και το είχαν δώσει στη Λήδα. Από εκείνο το αβγό είχαν γεννηθεί η Ελένη και οι Διόσκουροι.

Ως θεότητα η Νέμεσις απέδιδε στον καθένα την ευτυχία ή δυστυχία που αντιστοιχούσε στην αξία του. Ο ρόλος της ήταν συγγενικός με αυτόν των Μοιρών. Μόνο που οι Μοίρες είχαν σχέση με την ειμαρμένη, προαποφάσιζαν τη μοίρα των ανθρώπων πριν ακόμη γεννηθούν, ενώ η Νέμεσις επιβράβευε ή τιμωρούσε κάποιον με γνώμονα το δίκαιο.

Ήταν η προσωποποίηση της θείας εκδίκησης, όπως οι Ερινύες, αλλά δεν τιμωρούσε μόνο το έγκλημα, αλλά και κάθε "υπερβολή" και αλαζονεία. Τιμωρούσε τους υπερόπτες και προσπαθούσε να φέρει την ισορροπία ανάμεσα στην τύχη των ανθρώπων.

Έτσι ο Κροίσος, γεμάτος πλούτη και αλαζονεία, οδηγήθηκε από την Νέμεση στην εκστρατεία εναντίον του Κύρου και καταστράφηκε.