Αν η ανάπτυξη εμποδιστεί, προκύπτει ο έφηβος

Ο σημερινός έφηβος των πόλεων και της καλοπέρασης, είναι γνωστό ότι είναι κυκλοθυμικός, ανασφαλής, παρορμητικός, απερίσκεπτος και "επαναστατικός". Οι έφηβοι χαρακτηρίζονται επίσης από περίεργα μοτίβα ύπνου, ξαφνική ανάπτυξη, ακμή και σνομπ συμπεριφορά. Είναι επίσης γνωστό ό,τι ο έφηβος που ανήκει σε φυλές, που ζουν με αξίες και κοντά στους φυσικούς νόμους, όλα αυτά δεν ισχύουν. Μόνον σε υπό εξαφάνιση φυλές και σε κλειστά συστήματα υπάρχουν αυτές οι εκφυλισμένες συμπεριφορές.

Τα ζώα, αλλά και οι πίθηκοι, που τόσο τους μοιάζει ο άνθρωπος, δεν έχουν καν αυτό το στάδιο που εμείς αποκαλούμε "εφηβία" Αναπτύσσονται φυσιολογικά από την παιδική ηλικία στην πλήρη ενηλικίωση, άλλωστε η ζωή στην φύση δεν επιτρέπει καπρίτσια και πολυτέλειες, ο αδύναμος απλά πεθαίνει για να μην μολύνει την φύση και να ταΐσει τους δυνατούς και άξιους.

Αν έχεις καλό εαυτό !

Συχνά οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δε γνωρίζουν καλά τον εαυτό τους, τα δυνατά και τ’ αδύνατα σημεία τους και νιώθουν ότι τους συμβαίνουν άσχημα πράγματα τα οποία δεν μπορούν να τα ελέγξουν. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που συμβαίνει σε αυτά τα άτομα είναι ότι τελικά δε γνωρίζουν τον ίδιο τους τον εαυτό.

Τι είναι η αυτογνωσία; Είναι η ικανότητα του ατόμου να γνωρίζει καλά όλες τις πτυχές του εαυτού του. Όταν έχουμε μια άσχημη αντίδραση και λέμε «αυτός δεν ήταν ο εαυτός μου» ή, αντίθετα, όταν κάνουμε κάτι καλό και μας φαίνεται τόσο παράξενο που το σχολιάζουμε μέσα μας «μπα! Αυτό δεν μπορεί να το έκανα εγώ» είναι δύο από τις κλασικές περιπτώσεις που δείχνουν ότι δεν έχουμε αυτογνωσία.

Συχνά οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δε γνωρίζουν καλά τον εαυτό τους, τα δυνατά και τ’ αδύνατα σημεία τους και νιώθουν ότι τους συμβαίνουν άσχημα πράγματα τα οποία δεν μπορούν να τα ελέγξουν, όπως το να πέφτουν διαρκώς στο λάθος άτομο σε μια σχέση, να ξεκινούν φιλίες και να τις διαλύουν μετά από καβγά ή να μη μπορούν να βρουν το κατάλληλο επάγγελμα.

Το άκακο στοιχείο στη μοχθηρία

Η μοχθηρία δεν αποβλέπει στο βάσανο του άλλου καθ’ εαυτό, αλλά στη δική μας απόλαυση, για παράδειγμα στην απόλαυση του αισθήματος της εκδίκησης ή μιας έντονης διέγερσης των νεύρων. Κάθε πείραγμα δείχνει πως μας δίνει ευχαρίστηση να απελευθερώνουμε τη δύναμή μας πάνω στον άλλο και πως δοκιμάζουμε ένα πολύ ευχάριστο συναίσθημα υπεροχής. Είναι λοιπόν ανήθικο το να αντλείς ευχαρίστηση πάνω στη βάση της απαρέσκειας των άλλων;

Είναι διαβολική η Schadenfreude (χαιρέκακη ευχαρίστηση με τον πόνο του άλλου), όπως λέει ο Σοπενάουερ; Λοιπόν, μέσα στη φύση αντλούμε ευχαρίστηση σπάζοντας κλαδιά, πετώ­ντας πέτρες, παλεύοντας με άγρια ζώα, προκειμένου να αποκτήσουμε επίγνωση της δύναμής μας.

Είναι λοιπόν η γνώση ότι κάποιος άλλος υποφέρει από μας αυτή που κάνει ανήθικο το ίδιο πράγμα για το οποίο νιώθουμε σε άλλη περί­πτωση ανεύθυνοι; Μα αν δεν είχε κανείς αυτή τη γνώση, δεν θα είχε αυτήν την ευχαρίστηση με την ανωτερότητά του, την οποία μπορεί να ανακαλύψει μόνο στο βάσανο του άλλου, στο πείραγμα λόγου χάρη. Κάθε ευχαρίστηση καθ’ εαυτή δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή από πού έρχεται η απόφαση ότι για να ‘χει ευχαρίστηση ο άνθρωπος πρέπει να μην προκαλεί απαρέσκεια στους άλλους;

Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο

Δεν υπάρχει γνώμη, όσο παράλογη κι αν είναι που οι άνθρωποι να μην είναι έτοιμοι να την ασπαστούν μόλις πειστούν πως είναι κοινώς αποδεκτή. Το παράδειγμα των άλλων επηρεάζει τόσο τη σκέψη τους όσο και τις πράξεις τους. Είναι σαν πρόβατα που ακολουθούν τον αρχηγό του κοπαδιού όπου τους οδηγήσει. Θα προτιμούσαν να τον ακολουθήσουν στο θάνατο παρά να σκεφτούν από μόνοι τους.

Είναι πολύ περίεργο που η γενική απήχηση μιας γνώμης έχει για τους ανθρώπους τόση βαρύτητα. Η ίδια τους η εμπειρία είναι σε θέση να τους διδάξει πως η αποδοχή μια γνώμης γίνεται ακριτα και είναι αποτέλεσμα μίμησης. Παρόλα αυτά οι ίδιοι δεν το αντιλαμβάνονται ποτέ, καθώς δεν κατέχουν αυτογνωσία. μόνο οι εκλεκτοί σύμφωνα με τον Πλάτωνα: "τις πολλοίς πολλά δοκεί"  που σημαίνει πως ο κόσμος μπορεί να σκέφτεται αμέτρητες ανοησίες, και δεν είναι δυνατό ν ασχοληθούμε με όλες.

Ευδαιμονία!

“Δες η ζωή τι παιχνίδια παίζει, μία η πίκρα, μια το πετιμέζι”, λέει ένα άσμα…

Η ευτυχία και η δυστυχία, η χαρά και η λύπη, το γέλιο και το δάκρυ, η γέννα και ο χαμός. Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Όσο υπάρχει το ένα, θα υπάρχει και το άλλο. Δεν είναι μια ευθεία γραμμή η ζωή.

Δες τη φύση, έχει κοιλάδες & βουνά, δες τη θάλασσα έχει φουρτούνα και νηνεμία. Τα πάντα κινούνται ανάμεσα σε δύο πόλους. Το ζήτημα βέβαια είναι ότι ο άνθρωπος, νιώθει ευτυχία ή δυστυχία, σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν γύρω του. Δηλαδή: έχεις μια σχέση νιώθεις ευτυχισμένος, αν τελειώσει, τσουπ να η δυστυχία. Πέτυχες στις εξετάσεις; χαίρεσαι. Δεν τα κατάφερες; λυπάσαι. Πιστεύω όμως, ότι ο άνθρωπος δεν είναι πιο μικρός από τα γεγονότα, ώστε να εξαρτάται από αυτά. Μπορεί να τα υπερβεί. Να πάει πάνω από αυτά.

Και εκεί υπάρχει ένας τρίτος δρόμος, που ελάχιστοι έχουν περπατήσει. Η Ευδαιμονία. Εκεί δεν εξαρτάσαι από το έξω, δεν σε μετακινεί όπου θέλει εκείνο. Εκεί το μέσα σου βλέπει τα πάντα γύρω σου από άλλη οπτική. Όχι πιο αισιόδοξη, αλλά με βαθειά καταννόηση για όλα όσα συμβαίνουν. Εκεί νιώθεις πληρότητα, και είσαι στο δικό σου κέντρο. Δεν πετάς στα σύννεφα, αλλά ούτε πέφτεις από αυτά.

Εγώ ... και η (οικονομική) Κρίση

Ο Karl Marx (Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, ιστορικός, πολιτικός οικονομολόγος) γράφει σε μια επιστολή του:

"Ό,τι υπάρχει για μένα μέσω του χρήματος, ό,τι μπορώ να πληρώσω, δηλ. μπορεί το χρήμα να αγοράσει, είμαι εγώ ο ίδιος, ο κάτοχος του χρήματος."

Η φράση του Marx ισχύει σήμερα κατά μείζονα λόγο. Αρχές του '80 ο ιδιοκτήτης ενός μίνι-μάρκετ στην Ύδρα μου είπε για τους τουρίστες: "Και η ανάσα τους είναι τζίρος". Τούτο δεν ισχύει μόνο για τους τουρίστες της Ύδρας αλλά για όλους μας.

Ποια τρόφιμα κάνουν καλό στο μυαλό.

Τα φαγητά που κάνουν καλό στο μυαλό περιέχουν συστατικά τα οποία βοηθάνε τον εγκέφαλο να βρίσκεται σε επαγρύπνηση, να είναι γεμάτος ενέργεια και ικανός να συγκεντρωθεί. Ίσως είναι και από τα πιο κρίσιμα πράγματα όταν έχετε διάβασμα ή γενικά όταν κάνετε κάποια εργασία που απαιτεί αρκετή σκέψη.

Τέτοια φαγητά που βοηθάνε πνευματικά - κάνουν καλό στο μυαλό είναι τα αυγά, τα ψάρια, οι ξηροί καρποί, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, το μπρόκολο, τα μούρα, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και η μαύρη σοκολάτα. Αυτά είναι και τα "πολεμοφόδια" για να αντιμετωπίσουμε την πνευματική κόπωση.

Όταν ο θεός δημιούργησε τον άνθρωπο. Ας Γελάσουμε !

Όταν ο Θεός δημιούργησε το γάιδαρο του είπε: - "Θα δουλεύεις από το πρωί ως το βράδυ και θα κουβαλάς βαριά πράγματα στην πλάτη σου. Θα τρως χόρτο και θα έχεις πολύ λίγη νοημοσύνη. Θα ζεις 50 χρόνια". Τότε ο γάιδαρος του απάντησε:

- "50 χρόνια τέτοια ζωή είναι πολύ σκληρό. Δώσε μου μόνο 30 χρόνια".
'Eτσι κι έγινε.

Μετά ο Θεός δημιούργησε το σκύλο και του είπε:
- "Σαν σκύλος θα φιλάς την ... ιδιοκτησία του ανθρώπου και θα είσαι ο πιο αφοσιωμένος φίλος του. Θα τρως ότι περισσεύει από τον άνθρωπο και θα ζεις για 25 χρόνια".
Ο σκύλος απάντησε:
- "Θεέ μου, 25 χρόνια τέτοια ζωή δεν αντέχεται. Δώσε μου μόνο 10 χρόνια".
'Ετσι κι έγινε.

Η ευτυχία είναι μεταδοτική

Η ευτυχία είναι μεταδοτική και εξαπλώνεται από τον έναν άνθρωπο στον άλλο, σε κοινωνικές ομάδες.  Έρευνα που έγινε σε 5.000 ενήλικους υποδεικνύει ότι η ευτυχία ενός ατόμου εξαρτάται από την ευτυχία των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω του. Ένας ευτυχισμένος φίλος που ζει λιγότερο από ένα μίλι μακριά αυξάνει την πιθανότητα ευτυχίας σας κατά 25%, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα.

Ωστόσο, η διάθεση των συναδέλφων δεν φάνηκε να έχει επίδραση, σύμφωνα με την έρευνα, επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία ενηλίκων που έλαβαν μέρος στην αμερικανική έρευνα Framingham Heart Study, η οποία διενεργήθηκε για να εξετάσει τους παράγοντες που οδηγούν σε μελλοντική καρδιοπάθεια, μεταξύ του 1971 και του 2003.

Αν ο Νους δεν Νοεί;

Τα σχετικά τώρα με τον νου δημιουργούν ορισμένες απορίες διότι θεωρείται βέβαια ότι είναι το πιο θείο από τα φαινόμενα, το ερώτημα όμως για το σε ποια κατάσταση θα πρέπει να είναι για να μπορεί να έχει αυτό τον χαρακτήρα δημιουργεί ορισμένες δυσκολίες.

Διότι άν δεν νοεί τίποτα, τότε σε τι θα έγκειται το ιερό μεγαλείο του, αφού θα είναι όπως κάποιος που κοιμάται.

Αν, πάλι, νοεί, αλλά ως όργανο άλλου, τότε, δεδομένου ότι αυτό που αποτελεί την ουσία του δεν είναι η νόηση αλλά ορισμένη δύναμη, δεν θα είναι η άριστη ουσία, καθότι η αξία του έγκειται στη νόηση. Ακόμα, είτε η ουσία του είναι νους είτε νόηση, τι είναι αυτό που νοεί;

Διότι ή νοεί τον εαυτό του ή κάτι άλλο’ αν νοεί κάτι άλλο, τότε ή [νοεί] πάντα το ίδιο πράγμα ή κάτι διαφορετικό. Υπάρχει, λοιπόν, κάποια διαφορά ή όχι ανάμεσα στο να νοεί το ωραίο ή οποιοδήποτε άλλο τυχαίο πράγμα; Ή μήπως υπάρχουν μερικά πράγματα που είναι αδιανόητο να τα σκέπτεται;

Όταν μίλησε το ανθρώπινο κάρβουνο

Εσύ... Ναι εσύ... Δεν είναι έκθεση εδώ, ούτε παράσταση... Εμείς τα ανθρώπινα κάρβουνα δεν είμαστε ζωγραφιές... Ξέρω, ξέρω έτσι το παρουσίασαν για να μας βάλουν εδώ. Είμαστε πληγές πάνω στο ξύλο. Το κάρβουνο και το χαρτί... όλα είναι ξύλο. Αυτό αντέχει πάνω του τη μνήμη... Σιωπή.

Εκείνο το νεκρό παρελθόν που ζει μέσα στο μέλλον. Διότι το ξύλο είναι και νεκρό και ζωντανό. Είναι σαν εμάς... τους επιζώντες... Σαν αυτούς που δεν κατάφερε να εξαφανίσει η συστηματική καταστροφή της γενοκτονίας.

Ο πρώτος έρωτας δυσκολεύει όσους ακολουθούν.

Η συναισθηματική ευφορία της πρώτης αγάπης μπορεί να κάνει σημαντική ζημιά στις επόμενες σχέσεις. Πάθος, ρομαντισμός και ποιήματα χαρακτηρίζουν συνήθως την πρώτη αγάπη. Όμως οι επιστήμονες έρχονται τώρα να επιβεβαιώσουν αυτό που πολλοί άνθρωποι εμπειρικά ήδη ξέρουν: Αν θέλει κανείς να ευτυχήσει στην κατοπινή ζωή, καλύτερα ίσως να μην είχε υπάρξει η πρώτη αγάπη. "Σε ένα ιδανικό κόσμο, θα ξυπνάγαμε κατευθείαν στη δεύτερη σχέση", όπως το έθεσε παραστατικά ο δρ Μάλκολμ Μπρίνιν, επικεφαλής ερευνητής στο Ινστιτούτο Κοινωνικών και Οικονομικών Ερευνών του πανεπιστημίου του Έσεξ.

Οι σχετικές διαπιστώσεις (σε πιο επιστημονικό ύφος!) των ερευνητών περιλαμβάνονται στη συλλογή ερευνητικών μελετών κορυφαίων βρετανών επιστημόνων με τίτλο "Μεταβαλλόμενες Σχέσεις", την επιμέλεια της οποίας είχε ο Μπρίνιν.

Το βασικό συμπέρασμα: η συναισθηματική ευφορία της πρώτης αγάπης μπορεί να κάνει σημαντική ζημιά στις επόμενες σχέσεις. "Τελικά, φαίνεται πως το μυστικό για τη μακρόχρονη ευτυχία σε μια σχέση είναι να έχει ´παραλείψει´ κανείς την πρώτη σχέση", δήλωσε ο Μπρίνιν, σύμφωνα με τον Observer.

Υπάρχει Πολιτισμικό Παρόν;

Ζητούνται πολίτες. Τα τελευταία χρόνια ακούω, διαβάζω και εν τέλει ψιθυρίζω τις ίδιες λέξεις; Πολιτισμική Επικοινωνία,  Πολιτιστική Διπλωματία, Πολίτης, Πόλη, Πολιτισμός.

Έννοιες που φαντάζουν πλέον ανίκανες να ξεσηκώσουν τα μυαλά, που έχουν μετατραπεί σε πληροφορία, στατιστική επιστήμη, επιστημονικό εργαλείο και ιδεολογία που τροφοδοτείται μόνο μέσα από ανταγωνιστικά δίπολα του τύπου: Επιτρέπω ή Απαγορεύω.

Περιλαμβάνω ή Αποκλείω. Πως όμως αποδεχόμαστε ένα Πολιτισμό που δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη συναισθηματική αυθυποβολή από την κοινωνική εμπιστοσύνη, την γλώσσα της ελπίδας από την γλώσσα της προπαγάνδας;

Η πεταλούδα στην αρχαία Ελλάδα.

Στην αρχαία Ελλάδα οι πεταλούδες ονομάζονταν «ψυχές», καθώς πιστευόταν ότι είναι οι ψυχές των νεκρών. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν την πεταλούδα «σκώληκα ή καμπή», ενώ τη χρυσαλλίδα, το επόμενο δηλαδή στάδιο στάδιο μεταμόρφωσης από την κάμπια, «νεκύδαλλο», που σημαίνει «περίβλημα νεκρού».

Στην ελληνική αλλά και τη ρωμαϊκή μυθολογία η Ψυχή, μια θνητή, απελευθερώθηκε από το θάνατο από τον Δία και η μυθολογική εικονοπλασία την αναπαριστά πολλές φορές με φτερά πεταλούδας. Απελευθερωμένο από τον θάνατο το σώμα της Ψυχής θα μπορούσε να πετάξει ελεύθερα στα ύψη, αναχωρώντας από τα δεσμά της χρυσαλίδας της.

Ποιός ονειρεύεται;

"Ήμουν πριν άνθρωπος που ονειρεύτηκε ότι ήταν πεταλούδα

ή μήπως είμαι τώρα πεταλούδα που ονειρεύεται ότι είναι άνθρωπος;"

Τσουάνγκ Τζου

Σκεφτείτε τα όνειρα. Δεν είναι σαν αληθινά; Τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι το εγώ είναι αληθινό μόνο όταν είμαστε ξύπνιοι; Δεν είναι τότε ειρωνικό να λέμε ότι εγώ ονειρεύομαι; Ποιόν εννοούμε όταν λέμε "εγω" Ποιός ονειρεύεται;

Τα όνειρα για το μέλλον είναι η ελπίδα της ζωής

Τα όνειρα για το μέλλον είναι η ελπίδα της ζωής.....και έρχονται απο το παρελθόν Μακάρι να χάιδευαν οι λέξεις τα αισθήματα οι πράξεις το μυαλό και η αλήθεια να ήταν παράδεισος για εμάς τότε δεν θα γελάγαμε την ζωή, θα γελάγαμε τον θάνατο.

Όχι Δεν Είμαστε Όλοι Ίδιοι

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν ζούμε όλοι την ίδια ζωή.

Δεν ζούμε στην ίδια πραγματικότητα, στον ίδιο κόσμο.

Άλλοι γουστάρουν τον βούρκο, το παρανορμάλ, την μιζέρια, την ασφάλεια.

Σε άλλους αρέσει ο ουρανός, η ομορφιά, τ' αρώματα, η καλοσύνη, η μουσική.

Όχι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Απλά είμαστε όλοι μέσα στην ίδια φυλακή.

Μικρά Μυστικά Στην Κουζίνα

Χυμό από λεμόνι: Για να πάρετε περισσότερο χυμό από ένα λεμόνι, το ζεσταίνετε στο φούρνο μικροκυμάτων για 10 δευτερόλεπτα, ώστε να κυλά πιο εύκολα στην επιφάνεια εργασίας σας και στη συνέχεια πιέστε.

Για να δουλέψουμε πιο εύκολα την σοκολάτα: Ξεπλύνετε τα χέρια σας συχνά σε πολύ κρύο νερό, όταν κατασκευάζεται τρούφες σοκολάτας ή γενικά με σοκολάτα.

Πώς να μην λασπώνουν τα ζυμαρικά: Για να μη λασπώνουν τα ζυμαρικά, ρίχνουμε στο νερό που βράζει 2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο.

Για να μην κολλάνε τα μπιφτέκια στην σχάρα: Για να μην κολλάνε τα μπιφτέκια πάνω στη σχάρα ζεσταίνουμε πολύ καλά τη σχάρα πριν τα ψήσουμε.

Είναι το κεικ έτοιμο: Αν δεν είμαστε σίγουροι ότι το κέικ είναι έτοιμο παίρνουμε ένα μαχαιράκι και το βυθίζουμε στο κέικ. Αν το μαχαίρι είναι καθαρό όταν το βγάλουμε τότε το κέικ είναι έτοιμο. Αν όμως έχει πάνω ζύμη τότε το κέικ χρειάζεται κι άλλο ψήσιμο.

Για τέλεια ελιοπιτα: Στην ελιοπιτα μας βάζουμε εκτός από ελιές και φρέσκο κρεμμύδι. Καλό είναι να βάζουμε και φρέσκο δυόσμο και κολιανδρο. Την κάνει πιο νόστιμη.

12 τρόποι να πετύχεις ό,τι θέλεις

1.Κάθισε μόνος-μόνη, Ηρέμησε, αποκρυστάλλωσε την σκέψη σου!
.

2.Σταμάτα να ζεις στο παρελθόν και προσπάθησε να ξεχάσεις τα όνειρα που είναι απραγματοποίητα! 

3. Άφησε την φαντασία σου ελεύθερη και οραματίσου τους ρεαλιστικούς στόχους σου και ας είναι μακροχρόνιοι! 

4. Μοίρασε τους συγκεκριμένους στόχους σου, κάνε τον προγραμματισμό για την εκπλήρωσή τους και Δώσε προτεραιότητες! 

5. Ξύπνησε τον Μικρό Γίγαντα και την Σιδερένια θέληση που κρύβεται μέσα σου, ανάπτυξε και συγκέντρωσε καθημερινά την αποφασιστικότητα πραγματοποίησης των στόχων σου! 

6. Τοιχοκόλλησε και διάβαζε καθημερινά θετικά μηνύματα και ρητά. Επικαλέσου την βοήθεια αγαπημένων σου προσώπων για να αναπτερωθεί το ηθικό σου !

Που είναι ο Παράδεισος και που η Κόλαση;

Μία συννεφιασμένη ημέρα, ένας άντρας με το άλογο και το σκύλο του, περπατούσαν ανέμελοι στο δάσος. Καθώς περνούσαν κάτω από ένα ψηλό δέντρο, ένας κεραυνός τους χτύπησε και τους σκότωσε ακαριαία. Ο άντρας δεν  συνειδητοποίησε ότι είναι πια  νεκρός, (καθώς χρειάζεται κάποιος χρόνος για να συνειδητοποιήσει κανείς ότι έχει πεθάνει) και συνέχισε να περπατάει με το άλογο και το σκύλο του στο δάσος. Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς, και αυτοί εξαντλημένοι διψούσαν αφόρητα !

Κόσμος το απόλυτο μυστήριο

Ο κόσμος είναι όλα όσα περικλείονται εδώ, η ζωή, ο θάνατος, οι άνθρωποι και όλα τα υπόλοιπα που μας περιβάλλουν. Ο κόσμος είναι ακατανόητος.

Ποτέ δεν πρόκειται να τον καταλάβουμε, δεν έχουμε τα προσόντα για να τον κατανοήσουμε, ούτε και μας χρειάζεται. Ποτέ δε θα ρίξουμε φως στα μυστικά του.

Έτσι, πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον κόσμο όπως είναι πραγματικά, ένα απόλυτο μυστήριο.

Τα πράγματα που κάνουν οι άνθρωποι δεν μπορούν, κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις, να είναι πιο σημαντικά από τον κόσμο.

Έτσι, λοιπόν, ο πολεμιστής θεωρεί τον κόσμο ένα απέραντο μυστήριο και τα έργα των ανθρώπων μια απέραντη αφροσύνη, όπως πραγματικά είναι, δεν τα εκλαϊκεύει ούτε τα ωραιοποιεί.

Ο κόσμος είναι μια Πρόκληση, ένα Προκλητικό Μυστήριο και ως τέτοιο είναι ένα τέλειο πεδίο εκγύμνασης, ακόνισης, του πολεμιστή.

Δεν έχει όρια, οΰτε Αρχή ούτε τέλος ή ’Ελευθερία

Δεν έχει όρια, δεν έχει οΰτε Αρχή ούτε τέλος ή ’Ελευθερία. Ελευθερία είναι ό ίδιος ό Θεός. Δέν μπορεί νά διατυπωθή όρισμός τής Ελευθερίας, όπως δέν μπορεί κάν νά όρισθή τό τί δέν είναι Ελευθερία —καί όσοι υποστηρίζουν την ’Ελευθερία έτσι, Αρνητικά, ξεκινούν πάντοτε άπό Ανθρωποκεντρική (θά λέγαμε «σισυφοκεντρική») αφετηρία καί αφήνουν έξω

Από τόν ορισιμό του τί δέν είναι Ελευθερία ένα μέρος του Οντος, μέρος πού βρίσκεται εξω Από τόν Σίσυφο.

Γιατί μισούμε κάποιον;

Μήπως τελικά όταν μισούμε κάποιον, μισούμε στην εικόνα του κάτι που υπάρχει μέσα μας; 

Σας έχει τύχει πότε να είστε μάρτυρες ενός άσβεστου μίσους μεταξύ ενός αγοριού ή ενός κοριτσιού; Ή θυμάστε όταν ήμασταν στο σχολείο που όταν σ΄ένα αγοράκι του άρεσε μια συμμαθήτρια του, της τράβαγε τα μαλλιά, την κορόιδευε κτλ; Στο τέλος οι ιστορίες μίσους κατέληγαν σε ιστορίες αγάπης και έρωτα.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λαθεμένα ότι το μίσος είναι το αντίθετο της αγάπης, όταν το μόνο που βρίσκεται στον αντίποδα της αγάπης είναι η αδιαφορία. Ό,τι δεν αγαπάμε –καλώς ή κακώς- δεν υπάρχει για μας. Δεν ασχολούμαστε μαζί του.

Όταν νομίζουμε ότι πλήττουμε με κάποιον, είναι γιατί κατέχει κάτι που μας αγγίζει βαθιά και μας προκαλεί δυσφορία. Αυτός ο κάποιος γίνεται καθρέφτης για κάτι που υπάρχει μέσα μας και δε θέλουμε να το παραδεχτούμε. Αλλιώς, δε θα μας ενοχλούσε τόσο.

Η Τέχνη να είσαι Ευτυχισμένος

«Όταν κάποιος νιώθει ευθυμία, να μη ζητάει από τον εαυτό του κάποια δικαίωση, ούτε να σκέφτεται αν σε κάθε περίπτωση έχει κάποιο λόγο να νιώθει ευθυμία. Τίποτα δεν έχει πιο σίγουρη ανταπόδοση από την ευθυμία: γιατί σ’ αυτή την κατάσταση η ανταμοιβή και η πράξη ταυτίζονται. [Παρατήρηση: όποιος είναι εύθυμος, έχει πάντα λόγο να είναι, και ο λόγος αυτός είναι ακριβώς, το ότι είναι εύθυμος].

Μπορεί να αντικαταστήσει κάθε άλλο αγαθό, σίγουρα και πλουσιοπάροχα. Όταν κρίνουμε την ευτυχία κάποιου πλούσιου, νέου, ωραίου, τιμημένου, το μόνο που ζητάμε είναι να μάθουμε αν είναι χαρούμενος. Ενώ αντίθετα αν ο άνθρωπος είναι όντως χαρούμενος, δεν μας ενδιαφέρει καθόλου αν είναι νέος ή γέρος, πλούσιος ή φτωχός: ξέρουμε ότι είναι ευτυχισμένος. -Γι αυτό και όποτε έρχεται να μας βρει η ευθυμία, πρέπει να της ανοίγουμε την πόρτα διάπλατα. Γιατί ο χρόνος των επισκέψεών της δεν είναι ποτέ ακατάλληλος.

Εμείς όμως, αντί να κάνουμε ακριβώς αυτό, αναρωτιόμαστε αν έχουμε πραγματικά λόγο να είμαστε χαρούμενοι, φοβόμαστε μήπως η ευθυμία μας αποσπάσει απ’ τις σοβαρές σκέψεις και φροντίδες. Ποια ωφέλεια θα προκύψει απ’ αυτές τις τελευταίες, δεν ξέρουμε ούτε κι εμείς οι ίδιοι, ενώ η ευθυμία είναι το πιο σίγουρο κέρδος.

Η δύναμη των αρωματικών βοτάνων

Τα φυσικά βότανα της ελληνικής γης χρησιμοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια για προληπτικούς και θεραπευτικούς σκοπούς, καθώς και ως απολαυστικά αφεψήματα. Πολλά από αυτά πωλούνται είτε στα σούπερ μάρκετ είτε σε καταστήματα με οργανικά προϊόντα, ενώ δεν είναι δύσκολο να καλλιεργήσετε βότανα στο σπίτι σας και στη συνέχεια να τα αποξηράνετε (στη σκιά και ποτέ στον ήλιο!).

Παρακάτω ξεχωρίσαμε τα πιο ωφέλιμα για τον οργανισμό βότανα του εμπορίου, τα οποία αφού βραστούν, «δίνουν» απολαυστικά αφεψήματα, ιδανικά για τις κρύες μέρες του χειμώνα. Παράλληλα, η διατροφολόγος κ. Αλεξάνδρα Δαμβουνέλη σημειώνει ποια από αυτά θα πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο και ποιες ειδικές ομάδες θα πρέπει να προσέχουν ιδιαίτερα.

Πώς να ετοιμάζετε ένα αφέψημα από βότανα: Βράζετε για περίπου 10 λεπτά το αρωματικό φυτό σε αναλογία 1 κουταλιά της σούπας ανά 3 φλυτζάνια νερό. Στη συνέχεια το αφήνετε στο δοχείο όπου το βράσατε για 15 λεπτά και μετά το σουρώνετε. Μπορείτε να το απολαύσετε με μία κουταλιά μέλι.

Το καθήκον του νομοθέτη...

Καθήκον του νομοθέτη είναι να ασχοληθεί σχολαστικά με την παιδεία των νέων! Τάδε έφη Αριστοτέλης, πριν από περίπου 2.300 χρόνια ...

«Αναμφισβήτητα, καθήκον του νομοθέτη είναι να ασχοληθεί σχολαστικά με την παιδεία των νέων.

Γιατί αυτό, αν δεν γίνεται στις πόλεις, φθείρει τα πολιτεύματα. Πράγματι, επιβάλλεται οι νέοι να εκπαιδεύονται σύμφωνα με το πολίτευμα, διότι η νοοτροπία που καλλιεργεί κάθε πολίτευμα, αποτελεί συνήθως παράγοντα και διατήρησης του, αλλά και αρχικής εγκαθίδρυσης του, όπως για παράδειγμα η δημοκρατική νοοτροπία εγκαθιστά το δημοκρατικό πολίτευμα και η ολιγαρχική την ολιγαρχία. Πάντοτε δε, η ποιοτικά ανώτερη νοοτροπία είναι αίτιο ανώτερου πολιτεύματος....

Η Φαντασία του Χρόνου

Μία από τις πιο ακλόνητες αρχές που υπάρχουν στον κόσμο μας είναι η θεμελιώδης και βασική αρχή του χρόνου: Μέχρι τώρα πιστεύουμε ότι κάθε στιγμή υπάρχει μία συνεχής ροή του χρόνου, κατά την οποία συμβαίνουν διάφορα γεγονότα μέσα μας και γύρω μας, εναλλάσσεται η μέρα με τη νύχτα, οι εποχές, αλλά και εμείς οι ίδιοι φθειρόμαστε και γερνάμε. Επίσης ο χρόνος τρέχει μόνο από τη μία κατεύθυνση προς την άλλη, δεν μπορούμε να επιστρέψουμε ούτε στιγμή πίσω, ούτε 10 χρόνια, πολύ περισσότερο να πάμε στην εποχή της αρχαίας Ρώμης ή της αρχαίας Ελλάδας.

Ας εκφράσουμε κάποιες σκέψεις πάνω στον χρόνο λοιπόν. Και καταρχήν ας κάνουμε μία πολύ βασική αλλαγή στον τρόπο θεώρησης της ίδιας μας της ύπαρξης. Μέχρι τώρα πιστεύουμε ότι είμαστε ένα θνητό σώμα, προϊόν βιολογικής εξέλιξης, μπορεί να υπάρχει και κάτι πέρα από αυτό, αλλά είναι πέρα από τις αισθήσεις μας, και ίσως να το εξερευνήσουμε αφού λήξει μέσω του θανάτου μας η φυσική μας παρουσία εδώ.

Ας υποθέσουμε ότι η ζωή μας δεν είναι τίποτα άλλο από ένα παιχνίδι, που δέχεται να παίξει ένα εξαιρετικά εξελιγμένο ον: Η Ψυχή μας. Όπως κάποιος από εμάς παίζει ένα εξελιγμένο ηλεκτρονικό παιχνίδι, όπου προσομοιάζεται μία εποχή, διαλέγεις να είναι π.χ. η αρχαία Ρώμη, και παίζοντας μπορεί να χτίζουμε κάστρα, να κάνουμε εμπόριο, πολέμους, διπλωματία κ.α. Είναι φορές που παίζοντας απορροφούμαστε τόσο πολύ που ξεχνιόμαστε εντελώς.

Δεν είναι μόνο η οικονομία ηλίθιε...

Τέσσερα χρόνια τώρα η ελληνική κοινωνία κυνηγάει την ουρά της.  Παγιδευμένη στο σπιράλ θανάτου που την έβαλε το άθλιο πολιτικό σύστημα ακολουθεί παθητικά την πορεία προς το μοιραίο. Όλος ο σύγχρονος διάλογος περιστρέφεται γύρω από το μνημόνιο και από το αν μπορεί να εφαρμοστεί ή όχι. Είναι σαν η ζωή της χώρας και του έθνους να εξαντλείται στο πως θα διατηρήσουν οι φοβισμένοι υπήκοοι 1000 ή 800 ή 500 ευρώ και πως θα συνεχίσουν τα σούπερ μάρκετ να έχουν φακές, φασόλια και προσούτο.

Η διατήρηση της δημοκρατίας και των θεσμών της, ο σεβασμός των δικαιωμάτων, η αυτοκυβέρνηση, η λαϊκή κυριαρχία, η εθνική αξιοπρέπεια, η περιορισμένη έστω ανεξαρτησία, ιδανικά και αξίες κατακτήσεις του δυτικού πολιτισμού που στην χώρα μας απαίτησαν δεκαετίες αιματηρών αγώνων για να εφαρμοστούν δεν υπάρχουν καν στον διάλογο.

Είναι βασικό χαρακτηριστικό του ολοκληρωτισμού -που τον διακρίνει και από τον πολιτικό αυταρχισμό- ότι δεν προσπαθεί να απαντήσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στα ερωτήματα που θέτει η εκάστοτε εποχή αλλά εξαλείφει τα ερωτήματα από την κοινή συνείδηση έτσι ώστε πλέον καθίσταται ευχερής ο έλεγχος των μαζών. Γιατί και μόνο η θέση των ερωτημάτων και η αναζήτηση απαντήσεων προξενεί προστριβές, κοινωνική αναστάτωση και ενδεχομένως αναταραχή.

Εντυπώσεις Ενός Εξωγήινου

«Οι περισσότεροι άνθρωποι επιδίδονται διαρκώς σε ανόητες, παράλογες, και συχνά αυτοκαταστροφικές δραστηριότητες, με μια τόσο ασυνείδητη φυσικότητα, ώστε ο λογικός νους που τους αντικρίζει να παγώνει από τρόμο». 

Αν υποθέσουμε ότι οι εξωγήινοι υπάρχουν όντως και μας παρατηρούν, ως εξελιγμένο είδος που είναι, σίγουρα θα έχουν μείνει έκπληκτοι από όλα αυτά τα ανεξήγητα που βλέπουν στον πλανήτη Γη, και ίσως γι’ αυτό αναβάλλουν συνεχώς την επαφή μαζί μας! Σίγουρα η ανθρωπότητα θα τους φαίνεται σαν ένας θορυβώδης και ταραγμένος παιδικός σταθμός όπου, μαζί με την ανεύθυνη παιδικότητα συνυπάρχουν η ανεξήγητη τρέλα και η φονικότητα. Ας μπούμε για λίγο στη δική τους οπτική γωνία.

Επίκτητος: Μια εναλλακτική στάση ζωής

Μια εναλλακτική στάση ζωής: Ο Επίκτητος γεννήθηκε στην Ιεράπολη της της Φρυγίας. Ήταν δούλος και ζούσε στη Ρώμη, αλλά κάποια στιγμή κατάφερε – δεν ξέρουμε πώς- να ζει ελεύθερος. Έγινε φιλόσοφος και διώχθηκε από τη Ρώμη εξαιτίας σχετικού διατάγματος του Δομιτιανού.

Πήγε μετά στη Νικόπολη της Ηπείρου (Νομός Πρέβεζας), όπου ίδρυσε φιλοσοφική σχολή. Μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγεται ο ιστορικός Φλάβιος Αρριανός, ο πραγματικός καταγραφέας των φιλοσοφικών του απόψεων, καθώς ο ίδιος δεν άφησε κανένα σύγγραμμα (όπως και ο Σωκράτης!). Ήταν ανάπηρος από το ένα πόδι, δεν ξέρουμε όμως πώς ακριβώς το έπαθε, κάποιοι λένε ότι έτσι γεννήθηκε, άλλοι ότι του το έσπασε σκόπιμα ο κύριός του.

Τα κύρια σημεία που εστιάζει ο Επίκτητος είναι η ακεραιότητα, η αυτοδιαχείριση και η προσωπική ελευθερία, την οποία προωθεί με το να ζητάει στους μαθητές του την λεπτομερή εξέταση δύο κεντρικών ιδεών, την προαίρεση ελεύθερη εκλογή στάσης ζωής  και τη σωστή χρήση των εντυπώσεων.