Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

Γι αυτό οι Ινδιάνοι έχουν Μακρυά Μαλλιά

Ο δυτικός πολιτισμός έχει οδηγήσει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι το στυλ που θα έχουν τα μαλλιά τους, ανήκει στη σφαίρα των προσωπικών προτιμήσεων, ότι το μήκος των μαλλιών έχει να κάνει με τη μόδα ή την άνεση. Αν πάμε όμως πίσω, θα δούμε μια ολότελα διαφορετική εικόνα να αναδύεται, που παρέμεινε προσεκτικά κρυμμένη από το κοινό για δεκαετίες.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, ένας τομέας του υπουργείου Αμύνης είχε στείλει μυστικά ειδικούς απεσταλμένους σε Αμερικανικό Καταυλισμό Ινδιάνων να ερευνήσουν και να ψάξουν για ταλαντούχους ανιχνευτές, σκληροτράχηλους νεαρούς άντρες που ήταν εκπαιδευμένοι στο να κινούνται σε άγρια εδάφη χωρίς να τους παίρνει είδηση ο εχθρός. Αναζητούσαν ιχνηλάτες με σχεδόν υπερφυσικές, εξωπραγματικές ικανότητες.

Πριν να τους προσεγγίσουν, εκείνοι οι εκλεκτοί άντρες παρακολουθούνταν στενά για την τεχνική τους και τον τρόπο που είχαν να επιβιώνουν. Όταν βρήκαν τελικά εκείνο που έψαχναν, οι άντρες των ειδικών δυνάμεων, με όμορφα λόγια δελέασαν τους νεαρούς Ινδιάνους και τους έπεισαν να στρατολογηθούν στον Αμερικανικό στρατό. Μόλις κατετάγησαν, συνέβη κάτι εκπληκτικό.

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013

Τα άνθη του κακού Charles Pierre Baudelaire

Ἐνας από τους σημαντικότερους ποιητές της γαλλικής και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Κατά την διάρκεια της ζωής του, ο Μπωντλαίρ υπέστη δριμεία κριτική για τις συγγραφές του και την θεματική του. Ελάχιστοι από τους σύγχρονούς του τον κατανόησαν. Η εφημερίδα Φιγκαρό της 5ης Ιουλίου 1857 έγραψε τα εξής σχετικά με την πρόσφατη εμφάνιση των Ανθέων του Κακού:

«Σε ορισμένα σημεία αμφιβάλλουμε για την πνευματική υγεία του Κου Μπωντλαίρ. Όμως ορισμένα άλλα δεν μας επιτρέπουν περαιτέρω αμφιβολίες. Κυριαρχεί, ως επί το πλείστον, η μονότονη και επιτηδευμένη επανάληψη των ίδιων πραγμάτων, των ίδιων σκέψεων. Η αηδία πνίγει την αχρειότητα—για να την καταπολεμήσει σμίγει με το μόλυσμα».

Ο Μπωντλαίρ σήμερα αναγνωρίζεται ως μέγας ποιητής της γαλλικής και της παγκόσμιας Λογοτεχνίας και συγκαταλέγεται μεταξύ των κλασικών. Χαρακτηριστικά, ο Μπαρμπέ ντ' Ορεβιγί τον αποκάλεσε «Δάντη μιας παρηκμασμένης εποχής». Σε ολόκληρο το έργο του, ο Μπωντλαίρ προσπάθησε να ενυφάνει την Ομορφιά με την Κακία, την βία με την ηδονή (Une martyre), καθώς και να καταδείξει την σχέση μεταξύ τους. Παράλληλα με την συγγραφή ποιημάτων σοβαρών (Semper Eadem) και σκανδαλιστικών για την εποχή (Delphine et Hippolyte), κατόρθωσε επίσης να εκφράσει την μελαγχολία (Mœsta et errabunda) και την νοσταλγία (L' Invitation au voyage).

Οι επίλεκτοι

Οι επίλεκτοι δεν είναι ανάγκη να γίνουν πολιτικοί, ιατροί ή δικηγόροι για να υπάρχουν. Δεν περιμένουν τίποτα από την κοινωνία, διότι τη γνωρίζουν από μικροί όταν δεν τους έδινε σημασία, ενώ την έκριναν ήδη. Ακόμα κι αν δεν είναι απαγορευμένοι εξ αρχής, ξέρουν ποιο θα είναι το τέλος διότι, η οντολογία τους είναι μόνο τελεολογία. Με αυτόν τον τρόπο, δεν έχουν λόγο να είναι ανταγωνιστικοί, αφού παράγουν έργο μόνο για τους άλλους. Και κάθε τους έργο συμβάλλει στο έργο της Ανθρωπότητας. Δεν αναρωτιούνται λοιπόν αν έχουν αξία, διότι ξέρουν ότι είναι μόνο ανάγκη. 

Κάθε τους κίνηση είναι αναπόφευκτη, διότι παίζει ένα ρόλο μέσα στο ανθρώπινο συλλογικό. Δεν αποτελούν όμως μια συλλογή και κανένα σύστημα δεν μπορεί να τους ταξινομήσει λες και είναι σποραδικές ομάδες, όπου υπάρχουν μόνο τέρατα για τη γνώση. Δεν είναι βιβλία, ούτε λεξικά, όπως θα το περίμεναν οι περισσότεροι, αλλά εγκυκλοπαίδειες που δεν ασχολούνται με την αποδοχή τους, γιατί είναι συνειδητοποιημένοι ότι κανείς δεν θα διαβάσει παρά μόνο την ώρα της ανάγκης, όταν το κενό της κοινωνίας εμφανιστεί και πλησιάσουν άθελα τους την κενότητα.

Τι Παράξενος Που Είναι Ο Κόσμος Μας !!

Τι Παράξενος Που Είναι Ο Κόσμος Μας !!

Στις 6 Μαΐου 1998, εμφανίστηκε το πρώτο τεύχος του Strange. Ακριβώς 14 χρόνια αργότερα, βρισκόμαστε στο 141 τεύχος του Strange. Στην παλαιότερη επέτειο για τα 10 χρόνια του Strange, βρεθήκαμε να συζητάμε για τον παράξενο κόσμο μας, σε μια επέτειο που άλλαξε τη ζωή πολλών από εμάς. 

Συζητούσαμε μέχρι το ξημέρωμα, κι αυτά δεν είναι παρά μερικά αποσπάσματα της κουβέντας μας (η οποία θα γεννήσει αρκετά παράξενα κείμενα στα τεύχη που θα ακολουθήσουν):

Παντελής Γιαννουλάκης: Αναρωτιέμαι, αν αύριο το πρωί πηγαίναμε σε έναν άλλον κόσμο, σε έναν άλλον πλανήτη, που δεν θα ήξερε τίποτε απολύτως για τον δικό μας κόσμο, άραγε, τι θα λέγαμε στους καινούργιους μας φίλους εκεί, για να τους περιγράψουμε τον κόσμο μας;

Οι πολύτιμες πρωτεΐνες

Η λέξη πρωτεΐνη προέρχεται από την ελληνική λέξη "πρώτος" που σημαίνει το πρώτο στοιχείο. Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητα στοιχεία για την ανάπτυξη και ανακατασκευή των ιστών, την καλή λειτουργία και δομή όλων των ζωντανών κυττάρων. Ορμόνες, όπως η ινσουλίνη, ελέγχουν τα επίπεδα σακχάρου αίματος ένζυμα, όπως οι αμυλάσες, οι λιπάσες, οι πρωτεάσες, είναι απαραίτητες για την πέψη των τροφίμων  τα αντισώματα μάς βοηθούν να καταπολεμήσουμε τις λοιμώξεις, οι πρωτεΐνες των μυών επιτρέπουν τη συστολή, κ.λπ. Συνεπώς, πράγματι οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για τη ζωή!

Δομή: Οι πρωτεΐνες αποτελούνται από αμινοξέα, τις δομικές τους μονάδες, συνδεδεμένα μεταξύ τους. Υπάρχουν περίπου είκοσι διαφορετικά αμινοξέα που συναντάμε συνήθως στα φυτά και τα ζώα. Μια τυπική πρωτεΐνη μπορεί να περιέχει 300 ή περισσότερα αμινοξέα. Κάθε πρωτεΐνη έχει τον δικό της αριθμό και τη δική της αλληλουχία αμινοξέων. Όπως το αλφάβητο, τα αμινοξέα, ως «γράμματα», μπορούν να τοποθετηθούν με εκατομμύρια διαφορετικούς τρόπους, ώστε να δημιουργηθούν «λέξεις» και μια ολόκληρη πρωτεϊνική «γλώσσα».

Στο κατώφλι μιας μεγάλης επιδημίας

Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες στις ΗΠΑ 18 εκατομμύρια Αμερικανοί πάσχουν από ασθένειες που σχετίζονται με δυσανεξία στη γλουτένη, η ουσία του προβλήματος συνίσταται στο γενετικώς τροποποιημένο καλαμπόκι και σόγια που οι άνθρωποι τρώνε. Οι γιατροί θεωρούν ο κόσμος βρίσκεται στο κατώφλι μιας νέας μεγάλης κλίμακας επιδημίας. Ο οργανισμός του ανθρώπου όλο και πιο συχνά αρνείται να χωνέψει την γλουτένη - πρωτεΐνη που βρίσκεται στα δημητριακά. 

Η δυσανεξία στη γλουτένη κατά τη χρήση των προϊόντων, που την περιέχουν, προκαλεί διαταραχή των πεπτικών διαδικασιών και ως συνέπεια - ένα ευρύ φάσμα ασθενειών από τον αυτισμό μέχρο τον καρκίνο. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η εξάπλωση της ευαισθησίας στη γλουτένη έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία 20 χρόνια, η σχέση του ξεσπάσματος των ασθενειών λόγω της χρήσης των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ) είναι αναμφίβολη, - είπε η διεθνής εμπειρογνώμονας στα ζητήματα της οικολογικής και της επιτιστικής ασφάλειας Ιρίνα Γιερμακόβα.

Αποτρίχωση με κλωστή

Η αποτρίχωση με κλωστή είναι μία μέθοδος που έχει ξεκινήσει στη Μέση Ανατολή, από την αρχαιότητα. Τελευταία έχει γίνει πολύ δημοφιλής και στο Δυτικό κόσμο, σε ινστιτούτα αισθητικής.

Ποια είναι τα υπέρ:
1. Η αποτρίχωση με την κλωστή ενδείκνυται για τα φρύδια και το άνω χείλος.
2. Απομακρύνει την τρίχα από τη ρίζα και κρατάει για περίπου 20 ημέρες.
3. Καθώς δε χρησιμοποιούνται χημικές ουσίες ή ζεστά προϊόντα, δεν ερεθίζει το δέρμα, όπως το κερί παρά δημιουργεί μόνο μία τοπική κοκκινίλα για λίγα λεπτά.
4. Στην περίπτωση των φρυδιών, η κλωστή είναι η καλύτερη μέθοδος αποτρίχωσης, καθώς όχι μόνο απομακρύνει πολλές τρίχες μαζί ταυτόχρονα, αλλά βοηθάει στο να δημιουργηθεί ίσια γραμμή.

Πολλοί ισχυρίζονται βέβαια, πως η κλωστή πονάει περισσότερο από το κερί, αλλά αυτό έχει να κάνει με τον οργανισμό, τις μέρες του κύκλου (πάντα κοντά στην περίοδο το δέρμα μας είναι πιο ευαίσθητο) αλλά και από την αισθητικό.

«Αυτός που ταΐζεις»

Ένα βράδυ ένας γέρος Ινδιάνος Τσερόκι, μιλούσε στον εγγονό του για την αιώνια μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων:

«Γιε μου, η μάχη αυτή γίνεται μεταξύ δυο “λύκων” που υπάρχουν μέσα σε όλους μας.

Ο ένας είναι Το Κακό. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η ενοχή, η προσβολή, η αυτολύπηση, η κατωτερότητα,  τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία και το Εγώ.

Ο άλλος είναι Το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.»

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:

«Ποιος λύκος νικάει;»

Ο γέρος Ινδιάνος απάντησε απλά: «Αυτός που ταΐζεις»

Η δύναμη της επιμονής

Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να μπορεί να αντικαταστήσει την επιμονή. Ούτε το ταλέντο, δεν υπάρχει τίποτα πιο συνηθισμένο από ταλαντούχους ανθρώπους που απέτυχαν. Ούτε η ιδιοφυΐα, χωρίς αναγνώριση είναι σχεδόν σαν παροιμία. Ούτε η παιδεία ο κόσμος είναι γεμάτος από αποτυχημένους σπουδαγμένους. Η επιμονή και η αποφασιστικότητα είναι από μόνες τους παντοδύναμες.

Είναι σημαντικό λοιπόν να πιστέψουμε στους στόχους και τα όνειρά μας και να επιμείνουμε σ΄αυτά. Μπορεί να αποτύχουμε αρκετές φορές, αλλά όπως έλεγε ο Έντισον «Κάθε αποτυχία είναι κι ένα σκαλί λιγότερο για την κορυφή της επιτυχίας».

Μην τα παρατάτε λοιπόν!

Μετακινούνται οι πόλοι της Γης

Οι γεωγραφικοί πόλοι της Γης αλλάζουν σιγά-σιγά θέση υπό την επίδραση και της κλιματικής αλλαγής, καθώς εξαιτίας της λιώνουν οι πάγοι της Γης, με συνέπεια να μεταβάλλεται ελαφρώς ο άξονας περιστροφής του πλανήτη μας, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις Αμερικανών επιστημόνων.

Η ανακάλυψη σημαίνει πως πιθανώς είναι δυνατό να παρακολουθεί κανείς την εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής παγκοσμίως, μέσω καταγραφής της θέσης του Βορείου Πόλου.

Η Νοσταλγία της ευγένειας

Πώς τόσο αιφνιδίως χάθηκε η ευγένεια τριγύρω και αναμεταξύ μας; Μα, πού πήγε η αιδημοσύνη; Την τρομερή αλλαγή πιστοποιούμε ακόμα κι εμείς οι για την ώρα κάπως νεότεροι, εμείς που δεν γνωρίσαμε παρά μόνον ορισμένες ύστατες εκδηλώσεις της: την τήρηση κάποιων προσχημάτων, το παλιό καλό τακτ, την ακρίβεια στα ραντεβού, τον πληθυντικό αριθμό, την αυτονόητη παραχώρηση θέσης, τις ώρες κοινής ησυ­χίας, έννοιες όπως κοσμιότητα και κομψότητα, τις μικρές επισημότητες και τα ανώδυνα εθιμικά πρωτόκολλα την αναμονή και την πρόποση στο τραπέζι, τις φιλόφρονες συ­στάσεις, ...

...το κράτημα της θύρας τη σεμνολογία και τη χαμηλοφωνία, την υπομονή στον διάλογο και παντού, την τάξη στη σχολική αίθουσα, την ευπρέπεια στους δημόσιους χώρους, τη μειλίχια οδήγηση, την ιπποσύνη προς τις γυναίκες -και όχι μόνο, την χείρα βοηθείας, τον εξυπηρετικό μπάρμαν, το «από καλή οικογένεια», το «με συγχωρείτε», το «ευχαριστώ», το «παρακαλώ» και το «με τις υγείες σας», το καλωσόρισμα και την κατευόδωση, το «χαίρετε» στο ασανσέρ, το αγουροξυπνημένο χαμόγελο, την ερυθρίαση, την αμηχανία, τον ξερόβηχα.

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013

Ποιά σκέψη διαμορφώνει τον κόσμο που ζούμε;

Σύμφωνα με τον John Wheeler , φυσικό του Πρίνστον και νομπελίστα "όσο χρήσιμο κι αν είναι να λέμε σε συνθήκες καθημερινότητας πως ο κόσμος υπάρχει εκεί έξω ανεξάρτητα από εμάς, η άποψη αυτή δε μπορεί πλέον να στηριχθεί". Σύμφωνα με τον ίδιο "δεν είμαστε απλώς θεατές που βρέθηκαν τυχαία σε μια κοσμική σκηνή, αλλά διαμορφωτές και δημιουργοί που ζουν σε ένα συμμετοχικό σύμπαν".

Έπειτα, ο φυσικός συγγραφέας Amit Goswami αναφέρει πως "όλοι έχουμε τη συνήθεια να σκεφτόμαστε πως τα πάντα γύρω μας είναι ήδη ένα πράγμα, που υπάρχει δίχως τη δική μας συμβολή, δίχως τη δική μας επιλογή". Προκειμένου να συγκλίνει με την κβαντική θεώρηση των πραγμάτων, ο ίδιος λέει ότι "εμείς πρέπει να εξοβελίσουμε αυτό το είδος της σκέψης. Αντ’αυτού, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ακόμα και ο υλικός κόσμος γύρω μας είναι όλα πιθανές κινήσεις της συνείδησης. Και πως κάθε στιγμή κάνω τις επιλογές μου από αυτές τις κινήσεις για να εκδηλώσω την πραγματική εμπειρία μου".


Όντως, ανορθόδοξο για τα εγκεφαλικά μας πρότυπα! Αναμφίβολα, όμως, προκύπτει θάνατος του δυϊσμού. Δεν πρόκειται πλέον για νου υπεράνω ύλης, αλλά για την εξίσωση του νου με την ύλη. Δεν δημιουργεί η συνείδηση πραγματικότητα, αλλά εξισώνεται με αυτή. Δεν υπάρχει σχέση αιτίου – αιτιατού. Είναι όλα το ίδιο, ένα και το αυτό, αλληλοεξαρτήσεις.

Cartier: Το στυλ και η Ιστορία

H Eλίζαμπεθ Tέιλορ ήταν πανικοβλημένη. Η Pelegrina, η πιο διάσημη πέρλα στον κόσμο, δώρο του Ρίτσαρντ Μπάρτον, είχε χαθεί μέσα στο σπίτι. Άρχισε να μπουσουλάει ψάχνοντας τη στο πάτωμα, ώσπου το βλέμμα της τράβηξε ένα από τα κουτάβια, που κάτι μασουλούσε. Ενστικτωδώς όρμησε και άνοιξε με τα χέρια της το στόμα του, όπου βρισκόταν το θρυλικό μαργαριτάρι.

 Η Pelegrina διασώθηκε και δόθηκε στον οίκο Cartier που σχεδίασε ένα αξεπέραστο κόσμημα, το οποίο σήμερα μπορούν να θαυμάσουν από απόσταση αναπνοής οι επισκέπτες της έκθεσης «Cartier: Style and History», στο περίφημο Grand Palais, στην καρδιά του Παρισιού, μαζί με άλλα 600 σπάνια εκθέματα.

Όλα ξεκίνησαν το 1847, όταν ο Λουί Φρανσουά Καρτιέ εγκαινίασε ένα εργαστήριο στο Παρίσι δημιουργώντας κοσμήματα εφάμιλλα έργων τέχνης. Ο οίκος συνδέθηκε άρρηκτα με τις βασιλικές οικογένειες του πλανήτη. Εξού και οι τιάρες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορικής έκθεσης.

Καρύδια, καθαρά πρωτεϊνική τροφή

Η λέξη πρωτεΐνη προέρχεται από την ελληνική λέξη "πρώτος", που σημαίνει το πρώτο στοιχείο. Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητα στοιχεία για την ανάπτυξη και ανακατασκευή των ιστών, την καλή λειτουργία και δομή όλων των ζωντανών κυττάρων. Ορμόνες, όπως η ινσουλίνη, ελέγχουν τα επίπεδα σακχάρου αίματος ένζυμα, όπως οι αμυλάσες, οι λιπάσες, οι πρωτεάσες, είναι απαραίτητες για την πέψη των τροφίμων  τα αντισώματα μάς βοηθούν να καταπολεμήσουμε τις λοιμώξεις, οι πρωτεΐνες των μυών επιτρέπουν τη συστολή, κ.λπ. Συνεπώς, πράγματι οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για τη ζωή!

Τα καρύδια αποτελούν ένα από τα πιο δημοφιλή πρωτεϊνική είδη ξηρών καρπών. Τα καρύδια που ως γνωστόν αποτελούν μια αρκετά θερμιδογόνα και παρεξηγημένη τροφή, κρύβουν ένα τεράστιο διατροφικό θησαυρό.

Το καρύδι, είναι μια κατά βάση πρωτεϊνική τροφή. Περιέχει ω3 λιπαρά οξέα, ορισμένες βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη Ε, φυτικές ίνες, καθώς και μέτρια ποσότητα ασβεστίου, μαγνησίου, σιδήρου και ψευδαργύρου. Το Ελληνικό καρύδι παράγεται στην Ελλάδα με φυσικούς τρόπους. Η συγκομιδή γίνεται τέλη Σεπτεμβρίου, διαρκεί περίπου 15 ημέρες ακολουθεί μετά τη συγκομιδή η πλύση με καθαρό νερό και η ξήρανση στον ήλιο χωρίς χημικούς τρόπους, και έτσι μένουν όλα τα θρεπτικά συστατικά που μας παρέχει η μάνα γη.

Η σοφία της Coco Chanel

Τυπώστε αυτή τη σελίδα και κολλήστε τη στο εσωτερικό της ντουλάπας σας. Είναι επιγραμματικά η σοφία της Coco Chanel άρα θα σας φανεί χρήσιμη:

1. "Μία γυναίκα πρέπει να είναι κομψή, υπέροχη και να γνωρίζει δύο πράγματα: ποια είναι και τι θέλει." 

2. "Αν ντυθείτε άκομψα, θα θυμούνται το ρούχο. Αν ντυθείτε άψογα θα θυμούνται εσάς." 

3. "Η απλότητα είναι το κλειδί για την πραγματική κομψότητα." 

4. "Δεν με ενδιαφέρει τι σκέφτεσαι για εμένα. Δεν υπάρχεις στη σκέψη μου καθόλου." 

5. "Η ζωή μου δεν με ευχαριστούσε, οπότε τη δημιούργησα όπως ήθελα."

6. "Η μόδα αλλάζει, το στυλ μένει αναλλοίωτο."

Η Ανθρώπινη Ιστορία εν συντομία…

1. Η γυναίκα δεν θέλει πλέον να ζει στα δέντρα. Και κλαίει. Ο άνδρας ανακαλύπτει την σπηλιά.

2. Το σπήλαιο είναι κρύο. Η γυναίκα κλαίει. Ο άνδρας ανακαλύπτει την φωτιά.

3. Τα παιδιά ουρλιάζουν από την πείνα. Η γυναίκα κλαίει. Ο άνδρας ανακαλύπτει το τσεκούρι, την τοξοβολία, το ρόπαλο και πάει για κυνήγι.

4. Απ' το πολύ κρέας τα παιδιά αρρωσταίνουν. Η γυναίκα κλαίει. Ο άνδρας ανακαλύπτει τη γεωργία.

5. Επειδή το να σκοτώνεις μαμούθ είναι χρονοβόρο, ο άνδρας είναι αναγκασμένος να λείπει από το σπίτι πάρα πολύ. Η γυναίκα κλαίει. Ο άνδρας αρχίζει να εκτρέφει κατοικίδια ζώα: αγελάδες, πρόβατα, χοίρους, κοτόπουλα, κλπ.

Οι σκέψεις είναι πράγματα.

Πρόσεχε καλά τι ζητάς!

Γιατί σίγουρα θα το αποκτήσεις.

Ευτυχία ζητάς; Ευτυχία θα βρεις.

Μπελάδες ζητάς; Μπελάδες θα έχεις.

Οι σκέψεις είναι πράγματα.

Ο «Αγοραστικός Χαρακτήρας» καί ή «Κυβερνητική Θρησκεία»

Ο «Αγοραστικός Χαρακτήρας» καί ή «Κυβερνητική Θρησκεία» Τό πιό σημαντικό γεγονός γιά την κατανόηση τόσο τού χαρακτήρα όσο καί της μυστικής θρησκείας τής σύγχρονης ανθρώπινης κοινωνίας, είναι ή αλλαγή τού κοινωνικού χαρακτήρα πού έγινε από μιά παλιότερη εποχή τού καπιταλισμού ως τό δεύτερο μισό τού εικοστού αιώνα.

Ό αύταρχικός-μονομανής-άποθησαυριστικός χαρακτήρας,πού είχε αρχίσει ν’ αναπτύσσεται τό δέκατο έκτο αιώνα καί πού συνέχισε ν’ άποτελεϊ τήν κυρίαρχη χαρακτηροδομή τουλάχιστο των μεσαίων τάξεων μέχρι τό τέλος τού δέκατου ένατου αιώνα, συνδυάστηκε σιγά σιγά ή άντικαταστάθηκε μέ τόν αγοραστικό χαρακτήρα. (Περιέγραψα τούς συνδυασμούς των διάφορων τάσεων τού χαρακτήρα στό βιβλίο μου Ό ’Άνθρωπος γιά τόν Εαυτό του).

Όνόμασα αυτό τό φαινόμενο αγοραστικό χαρακτήρα γιατί βασίζεται στό ότι ό άνθρωπος βιώνει τόν εαυτό του σάν ένα εμπόρευμα καί τήν άξία του όχι σάν «αξία χρήσης» αλλά σάν «άξία ανταλλαγής». Ό άνθρωπος γίνεται ένα εμπόρευμα στήν «αγορά προσωπικότητας». Ή αρχή τής αξιολόγησης είναι ή ϊδια τόσο στήν αγορά προσωπικότητας όσο καί στήν αγορά εμπορευμάτων: στή μιά προσφέρονται γιά πούλημα προσωπικότητες, στήν άλλη εμπορεύματα. Καί στίς δυό περιπτώσεις, εκείνο πού μετράει σάν άξία είναι ή άξία ανταλλαγής τους, γι’ αυτό τό λόγο ή «άξία χρήσης» είναι μιά αναγκαία αλλά όχι αρκετή προϋπόθεση.

Βλέπουμε μόνο ό,τι κατανοούμε

Το βάρος των τερμιτών ..."διότι βλέπουμε μόνο ό,τι κατανοούμε".

Τα στρατηγικά μοντέλα αν και εφαρμόζονται σ’ ένα τεχνικό επίπεδο προέρχονται από νοητικά σχήματα που ανήκουν στο γνωστικό επίπεδο. Εκείνα εκ φύσης πιο βαθιά είναι γενικότερα και πολυμορφικά. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι δεν είναι κατανοητά σ’ ένα ευρύ κοινό. Πολύ συχνά ο γενικός τρόπος σκέψης βασίζεται σε απλοϊκά μοντέλα που καλύπτουν τη κανονική ζωή, εκείνη που δεν περιέχει ακραία στοιχεία, δηλαδή πραγματικά και αναπόφευκτα προβλήματα για τα συγκεκριμένα μοντέλα. 

Συνεπώς, όταν όλοι σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο, δεν σημαίνει ότι αυτός ο τρόπος είναι καλός, απλώς συχνά είναι ο πιο απλός. Έτσι πιο γενικά, όταν μια κοινωνία έχει διαμορφώσει ένα μοντέλο που ισχύει για τα χρονικά της δεδομένα είναι πολύ δύσκολο να σκεφτεί μ’ έναν διαφορετικό τρόπο. Ενώ αυτός είναι σίγουρα αναγκαίος για την επίλυση του προβλήματος, όταν αυτό υπάρχει. Η έλλειψη στρατηγικής συχνά συμβαδίζει με το σύνδρομο της συνωμοσίας. Αφού δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τα γεγονότα, τα ερμηνεύουμε μ’ έναν τρόπο που δεν προσφέρει επιλογές. Όμως το απρόβλεπτο δεν είναι αναγκαστικά μη προβλέψιμο.

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

Η απληστία της τελειότητας

Η ανάγκη να κάνεις τα πράγματα σύμφωνα με τις απαιτήσεις του περιβάλλοντός σου και κατά το δυνατόν τέλεια, αλλά και οι σκέψεις αμφιβολίας, συχνά συναντώνται στο πλαίσιο της ιδεοψυχαναγκαστικής συμπτωματολογίας, κύριο χαρακτηριστικό της οποίας είναι σκέψεις που προκαλούν άγχος και το άτομο δεν μπορεί να ελέγξει.

Πολλοί άνθρωποι αναγνωρίζουν τέτοιου είδους σκέψεις, αλλά πρόβλημα στοιχειοθετείται μόνο όταν οι σκέψεις και οι συμπεριφορές που συνδέονται με αυτές τις σκέψεις προκαλούν δυσαρέσκεια στο άτομο ή καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του. Οι περισσότεροι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα κατανοούν ότι οι σκέψεις αυτές δε βασίζονται σε πραγματικές ανάγκες ή ερεθίσματα, αλλά δεν τους είναι εύκολο να απαλλαγούν από αυτές.

Συνεχίζουν να ζουν τη ζωή τους, εγκλωβισμένοι σε ρόλους και πρέπει. Πρέπει να είμαι καλός γονιός, καλός εργαζόμενος, καλός σύζυγος. Ποτέ όμως δεν είναι πραγματικά ευτυχισμένο ένα τέτοιο άτομο. Γιατί απλά δεν υπάρχει τελειότητα. Αντιθέτως, υπάρχει ένα απέραντο περιθώριο βελτίωσης. Τα λάθη είναι ανθρώπινα όσο τετριμένο κι αν σας ακούγεται.

Η ψευδαίσθηση του αισθητού κόσμου (video)

Η ψευδαίσθηση του αισθητού κόσμου; Αισθήσεις και πραγματικότητα ή μάλλον ανθρώπινες αισθήσεις και το αδιόρατο, ισότροπο και ομογενές Σύμπαν που μας περιβάλλει. Είναι άραγε άμεσο και αληθινό αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας; Υπάρχουν στην πραγματικότητα όλα αυτά που παρατηρούμε, αγγίζουμε, γευόμαστε και βλέπουμε;

Μήπως όλα είναι μια εικονική πραγματικότητα; Μήπως όλα αυτά τα οποία αντιλαμβανόμαστε με τις ατελείς ανθρώπινες αισθήσεις μας αποτελούν, όπως λέμε σήμερα, ένα matrix, δηλαδή μια πλαστή εικόνα, την οποία δημιουργεί η ανθρώπινη φυσιολογία μέσω του εγκεφάλου και των αισθητηρίων οργάνων μας; 

Είναι γεγονός πλέον ότι οι νέες, πειραματικά επιβεβαιωμένες όμως, επιστημονικές απόψεις για την ύλη και τα παράγωγά της ανατρέπουν, ή πολλές φορές, ενισχύουν δόγματα τόσο επιστημονικά όσο θεολογικά και κοινωνικά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μας οδηγούν σε νέες πολιτισμικές προτεραιότητες τις οποίες θα πρέπει γνωρίσουμε και να ξέρουμε, αφού αυτές πια θα καθορίζουν και θα καθοδηγούν τη ζωή μας.

Ένα ερώτημα που βασανίζει τον άνθρωπο εδώ και πολλούς αιώνες είναι η φύση αυτού που ονομάζουμε πραγματικότητα. Είναι αληθινό και υπάρχον ότι αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας ή ένα matrix; δηλαδή μια πλαστή εικόνα που δημιουργεί ανθρώπινη φυσιολογία μέσω του εγκεφάλου και των αισθητηρίων οργάνων;

Είναι η Γη η εξορία των ανθρώπων;

Μοιάζει με σενάριο από επεισόδιο των «X-Files», είναι όμως η ανατρεπτική και σίγουρα ιδιαίτερα ευφάνταστη θεωρία που ανέπτυξε ένας αμερικανός επιστήμονας. Όπως υποστηρίζει, ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε στη Γη αλλά σε άλλον πλανήτη, γι' αυτό και εμφανίζει μια σειρά «δυσλειτουργίες» που σε περίπτωση που ήταν γήινο «προϊόν» δεν θα είχε.

Εκτιμά ότι είμαστε από τη φύση μας απείθαρχα και επιθετικά όντα και γι' αυτό κάποιοι εξωγήινοι συγκέντρωσαν τον ανθρώπινο πληθυσμό και τον εξόρισαν στη Γη.

Εξωγήινη καταγωγή: Την εξαιρετικά... προωθημένη αλλά σίγουρα ενδιαφέρουσα θεωρία ανέπτυξε ο καθηγητής Οικολογίας Ελις Σίλβερ. Τα «σημάδια» της εξωγήινης καταγωγής μας είναι αρκετά σύμφωνα με αυτήν. Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής, ο άνθρωπος αντιμετωπίζει προβλήματα με την πλάτη του και έχει συχνά πόνους επειδή το είδος μας κατάγεται από έναν πλανήτη με χαμηλότερη βαρύτητα από αυτήν της Γης.

Η κρίσιμη καμπή

Σ’ αυτή τη αδιάκοπη πορεία, υπάρχει πάντα μια κρίσιμη καμπή. Μπορείς να το πεις «η σκοτεινή νύχτα της ψυχής». Εκεί, οι εσωτερικοί σου σύμμαχοι για κάποιο λόγο σε εγκαταλείπουν. Πρέπει να πορευτείς μονός. Νιώθεις ότι χρειάζεται κάπου να ακουμπήσεις. Χρειάζεσαι ένα στήριγμα. Τα εσωτερικά στηρίγματα έχουν καταρρεύσει.

Μπορεί να είναι απλά κάποιος συνοδοιπόρος για τα επόμενα εκατό μέτρα της πυκνής ομίχλης στη διαδρομή. Έστω γι’ αυτά τα εκατό μέτρα αυτής της κρίσιμης καμπής. Και είναι ευλογία αυτό να σου συμβεί.  Και πάντα συμβαίνει με τον ένα η τον άλλο τρόπο. Είναι μια κατάσταση που δεν υπάρχουν περιθώρια για αλλού, δεν έχει αλλιώς, μόνο εδώ. Καμιά δυνατότητα διαφυγής. Η μόνη επιλογή που έχεις είναι να αγκαλιάσεις την αβεβαιότητα και το γεγονός ότι έχεις χάσει τη μπάλα…

Οι τροφές που λεπταίνουν, σύμφωνα με τους αρχαίους

Οι γιατροί της αρχαιότητας γνώριζαν ποιες τροφές είναι κατάλληλες για δίαιτα; Αν ανατρέξουμε στα αρχαία συγγράμματα, θα δούμε ότι κατέτασσαν τις τροφές σε κατηγορίες, ανάλογα με την επίδρασή τους στο ανθρώπινο σώμα. 

Μια από αυτές τις κατηγορίες ήταν και οι τροφές που λεπταίνουν ή που αδυνατίζουν, όπως θα λέγαμε σήμερα. Βέβαια ο όρος αδυνατίζουν είναι λανθασμένος, αφού πρόκειται για τρόφιμα που στην κυριολεξία δυναμώνουν, δηλαδή διαθέτουν μεγάλη διατροφική δύναμη. 

 Ρίχνοντας μια ματιά, για παράδειγμα, στον κατάλογο των διαιτητικών τροφών που συνέταξε ο Γαληνός, ο φημισμένος Έλληνας γιατρός της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, θα βρούμε τα σκόρδα, τα κρεμμύδια, τα πράσα, το κάρδαμο και το σινάπι (από όπου παράγεται η μουστάρδα).

Το γράψιμο κάνει καλό στην υγεία!

Σας αρέσει η μουσική και γράφετε στίχους από χόμπι όταν είστε σπίτι; Κρατάτε καθημερινά ημερολόγιο; Γράφετε ποιήματα για προσωπική σας ευχαρίστηση; Ότι από αυτά κι αν κάνετε, να ξέρετε ότι ωφελούν...την υγεία σας! 

Όσοι πάλι είστε από αυτούς που χρησιμοποιείτε το κινητό σας τηλέφωνο και το πληκτρολόγιο για να γράψετε, πιάστε χαρτί και μολύβι γιατί με αυτόν τον τρόπο θα κάνετε καλό στην υγεία σας. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι όταν κάποιος γράφει αυτό έχει θετικό αντίκτυπο στον εγκέφαλο.

Το σύμπαν να είναι ένα απλό... ολόγραμμα.

Σύμφωνα με τη θεωρία που πρωτοεμφανίστηκε το 1997 από τον Αργεντινό θεωρητικό φυσικό Χουάν Μαλκαντένα, όλα όσα βλέπουμε είναι μια απλή προβολή και στα αλήθεια δεν έχει φυσική υπόσταση. Όταν είχε πρωτοεκφραστεί η θεωρία του φυσικού, δεν είχε ιδιαίτερη απήχηση.

Το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής κοινότητας θεώρησε υπερβολικά «τραβηγμένο» το σενάριο του Αργεντινού, το οποίο έμεινε πίσω στις μελέτες επειδή πολύ απλά δεν χωράει εύκολα στο μυαλό ακόμα και των ειδικών.

Οι 5 νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας

Σημαντικοί επιστήμονες κινδυνεύουν μερικές φορές να γίνουν γνωστοί για μια δημοφιλή δημοσίευσή τους η οποία δεν είχε στενή σχέση με την επιστήμη τους. Ο Ιταλός Κάρλο Τσιπόλα (1922-2000), διάσημος καθηγητής του Μπέρκλεϊ, δημοσίευσε σημαντικά βιβλία Οικονομικής Ιστορίας, αλλά κανένα από αυτά δεν είχε τη διάδοση του δοκιμίου του Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας (1976).

Κατά τον Τσιπόλα υπάρχουν πέντε «νόμοι» της ανθρώπινης ηλιθιότητας.

Πρώτον, πάντοτε και αναπόφευκτα όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλιθίων μέσα σε έναν πληθυσμό.

Δεύτερον, η πιθανότητα κάποιος να είναι ηλίθιος είναι ανεξάρτητη από τη χαμηλή ή υψηλή επίδοσή του σε οποιονδήποτε τομέα. Επιπλέον, το ποσοστό των ηλίθιων είναι το ίδιο σε κάθε κοινωνική ομάδα. Οπως λέει ο Τσιπόλα, υπάρχουν ηλίθιοι τόσο μεταξύ στρατηγών όσο και μεταξύ καθηγητών πανεπιστημίου.

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013

Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει

Charles Warnke:  Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club. Όπου και να την βρεις φρόντισε να είναι με το χαμόγελο στα χείλη και σιγουρέψου ότι αυτό γίνεται πλατύτερο όταν η παρέα της στρέφει αλλού την προσοχή της. Στην πορεία, απασχόλησε την με ελαφριά κουβεντούλα, διάλεξε «πεσιματικές» ατάκες χαμογελώντας αμυδρά και με νόημα. 

Και ενώ η νύχτα μπαίνει για τα καλά οδήγησε την στην πόρτα της εξόδου. Μην δώσεις σημασία στην όποια αβάσταχτη κούραση μπορεί προς στιγμήν να σε λυγίζει. Φίλησε την κάτω από την τρεμάμενη λάμψη της λάμπας του δρόμου ενώ βρέχει, όπως έχεις δει στις ταινίες, υποκρινόμενος ωστόσο ότι η σκηνή δεν έχει και κάποια ιδιαίτερη σημασία. Πήγαινε την στο διαμέρισμα σου και απάλλαξε τον εαυτό σου από τον ψυχαναγκασμό του «κάνω έρωτα». Απλά πήδηξε την.

Στη πορεία άσε το βιαστικό συμβόλαιο που υπέγραψες –ούτε που κατάλαβες πως- να εξελιχθεί αργά και βασανιστικά σε σχέση. Βρες κοινά ενδιαφέροντα και θέματα προς συζήτηση όπως το σούσι ή η μουσική. Φρόντισε να κτίσεις γύρω από αυτό ένα πολύ γερό οικοδόμημα, πασπαλισμένο με την αίσθηση της αίγλης του ιερού χώρου στον οποίο καταφεύγεις κάθε φορά που η ατμόσφαιρα μεταξύ σας γίνεται χλιαρή και τα βράδια ατελείωτα.

Η δύναμη της καθημερινότητας

Είναι γνωστός ο διχασμός που βιώνει ο άνθρωπος ανάμεσα στην ιδιωτική καθημερινότητά του και στον κοινωνικό και δημόσιο βίο του. Είναι εξαιρετικά παράδοξο το φαινόμενο αυτού του διχασμού και δεν θα μπορούσε να επιλυθεί, αν το άτομο δεν κατανοήσει τη δύναμη που έχει η καθημερινότητά του και τις δυνάμεις που την κυβερνούν. Απόλυτη γνώση δεν είναι δυνατόν να υπάρχει, αλλά ορισμένες αδρές γραμμές κατεύθυνσης ήδη είναι ορατές. Και φυσικά οι ατομικές διαφορές είναι αναρίθμητες και μη προσεγγίσιμες απόλυτα.

1. Ποια η αντίληψη του ανθρώπου για την κοινωνία
Ένα βασικό χαρακτηριστικό της αντίληψης που έχει ο άνθρωπος για την κοινωνία είναι ότι αυτή αποτελεί τον «άλλον», ο οποίος είναι εν δυνάμει εχθρός αλλά και μέτρο σύγκρισης και φορέας αποδοχής του ίδιου. Όλοι οι φόβοι του εστιάζονται στον κίνδυνο που απορρέει από την ύπαρξη του εχθρού, χωρίς λογικά να μπορεί κανείς να αρνηθεί την επικινδυνότητα αυτή και γι’ αυτό εξάλλου είναι τόσο καλά θεμελιωμένη αυτή η αντίληψη.

Ένα δεύτερο στοιχείο είναι ότι η κοινωνία γίνεται το χωνευτήρι της δικής του ατομικής ευθύνης λόγω του μεγέθους της, δηλαδή μέσα σε αυτήν οι δικές του ευθύνες για την κατάσταση τόσο της κοινωνίας όσο και τη δική του αναμειγνύονται με τις ευθύνες όλων των άλλων και χάνονται μέσα τους με αποτέλεσμα να αισθάνεται αποενοχοποίηση.

Η γέννηση στην Αρχαία Ελλάδα

Σκοπός του γάμου ήταν η απόκτηση παιδιών. Η επίσημη φράση που έλεγε ο μελλόνυμφος στην εγγύηση ήταν: ¨έπ΄αρότω παίδων άγομαι γαμετήν”, δηλαδή παντρεύομαι για να αποκτήσω παιδιά. Τα αρσενικά παιδιά αποτελούσαν τιμητικό και λαμπρό απόκτημα, γιατί ο γιός συνέχιζε την οικιακή λατρεία και την επιμέλεια των ψυχών των προγόνων.

Από την ομηρική ήδη εποχή πλήθος ιεροτελεστίες συνόδευαν και ακολουθούσαν τον ερχομό του νέου ανθρώπου στον κόσμο και την ένταξή του στην κοινωνική ομάδα. Σεβάσμιες θεές βοηθούσαν την μητέρα στον τοκετό, απαράλλακτα όπως τη Λητώ, τη μητέρα του Απόλλωνος, στη Δήλο: η Διώνη, η Ρέα, η Αμφιτρίτη, η Ειλείθυια. Σε ολόκληρη την Ελληνική αρχαιότητα, όταν έφτανε ο καιρός του τοκετού, πρόσφεραν θυσίες και δώρα στις θεότητες και άλειφαν με πίσσα το σπίτι, για να αποτρέψουν τα κακά πνεύματα.

Μόλις το παιδί ερχόταν στον κόσμο, το έλουζαν με χλιαρό νερό και το άλειφαν με λάδι, ενώ στη Σπάρτη το έλουζαν με κρασί, για να δοκιμάσουν την κράση του. Σπαργάνωναν στην αρχαία Ελλάδα το νεογέννητο σφικτά: μόνο οι Σπαρτιάτισσες άφηναν τα μέλη του ελεύθερα, χωρίς σπάργανα.

Για την αποτροπή της βασκανίας κρεμούσαν στα παιδιά φυλακτά και στην πόρτα κλαδί ελιάς, όταν ήταν αγόρι, και μια μάλλινη ταινία, αν ήταν κορίτσι.