Αγαπώ αυτόν που ...

Ο Ζαρατούστρα, όμως, κοίταξε το πλήθος και θαύμασε. Μετά μίλησε έτσι: Ο άνθρωπος είναι ένα σκοινί τεντωμένο ανάμεσα στο ζώο και τον Υπεράνθρωπο- ένα σκοινί πάνω από την άβυσσο. Ένα επικίνδυνο πέρασμα, ένα επικίνδυνο ταξίδεμα, μια επικίνδυνη ματιά προς τα πίσω, ένα επικίνδυνο τρεμούλιασμα και σταμάτημα. Το σπουδαίο στον άνθρωπο είναι οτι είναι μια γέφυρα και όχι ένας στόχος: το αξιαγάπητο στον άνθρωπο είναι ότι είναι υπερβατής και καταβάτης. Αγαπώ αυτούς που δεν ξέρουν να ζουν παρά μόνο σαν καταβάτες, επειδή είναι οι υπερβάτες.

Αγαπώ τους μεγάλους καταφρονητές, επειδή είναι οι μεγάλοι λάτρες, και βέλη που λαχταρούν την άλλη ακτή. Αγαπώ εκείνους που δεν ψάχνουν πρώτα ένα λόγο πέρα από τ' αστέρια για να κατεβούνε και να θυσιαστούνε, αλλά θυσιάζουν τον εαυτό τους στη γη, ώστε η γη του Υπεράνθρωπου στη συνέχεια να έρθει. Αγαπώ αυτόν που ζει για να μαθαίνει, και αναζητεί να μαθαίνει ώστε ο Υπεράνθρωπος στη συνέχεια να ζήσει. Έτσι αναζητεί τη δική του κατάβαση.

Αγαπώ αυτόν που μοχθεί και εφευρίσκει, ώστε να χτίσει το σπίτι για τον Υπεράνθρωπο, και να προετοιμάσει γι' αυτόν γη, ζώα, και φυτά: γιατί έτσι αναζητεί τη δική του κατάβαση.

Πως συνδέονται η τρέλα και η διάνοια;

Βασανισμένες Ιδιοφυϊες. Κατά πόσο συνδέεται η ιδιοφυΐα με την τρέλα; Πώς γίνεται διάνοιες της ιστορίας, όπως ο Βίνσεντ βαν Γκογκ, η Φρίντα Κάλο, ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε κ.α. να ήταν ψυχικά ασθενείς; Επιστημονικές έρευνες έρχονται να εξηγήσουν πώς τα δύο αυτά άκρα του ανθρώπινου μυαλού συνδέονται πραγματικά. Είκοσι με τριάντα μελέτες απέδειξαν ότι οι άριστοι μαθητές και τα παιδιά με υψηλό δείκτη ευφυΐας συγκεντρώνουν τετραπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν «διπολική διαταραχή» από τους μετρίους, καθιερώνοντας την έννοια «βασανισμένες μεγαλοφυΐες»

Όπως αναφέρεται στο lifeslittlemysteries.com έρευνα επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, οι οποίοι μελέτησαν τη συμπεριφορά 700.000 16χρονων Σουηδών, αποκαλύπτει ότι εκείνοι που είχαν άριστες σχολικές επιδόσεις διέθεταν επίσης τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διπολική διαταραχή, δηλαδή μανιοκατάθλιψη, σε σχέση με τους μέτριους μαθητές.

Η διπολική διαταραχή συνεπάγεται δραματική εναλλαγή της διάθεσης ανάμεσα στην υπερβολική ευτυχία (γνωστή ως «μανία») και την κατάθλιψη. Πώς μπορεί αυτός o βίαιος κύκλος να προκαλεί δημιουργικότητα; Έρευνα από ένα μέλος της ειδικής ομάδας, James Fallon, νευρολόγο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Irvine, προτείνει μια απάντηση.

Εξηγήθηκε η οφθαλμαπάτη του Γαλιλαίου

Η αστρονομική οφθαλμαπάτη του Γαλιλαίου βρήκε την απάντηση της από τους επιστήμονες. Γιατί τo άσπρο τετράγωνο σε μαύρο φόντο φαίνεται μεγαλύτερο από το ισομεγέθες μαύρο τετράγωνο. Το ίδιο συμβαίνει με την Αφροδίτη.

Πριν από περίπου τέσσερις αιώνες, ο μεγάλος αστρονόμος Γαλιλαίος Γαλιλέι παρατήρησε κάτι περίεργο. Με γυμνό μάτι, η Αφροδίτη φαίνεται μεγαλύτερη από τον Δία, ενώ το τηλεσκόπιο δείχνει το ακριβώς αντίστροφο. Η αστρονομική οφθαλμαπάτη δείχνει επιτέλους να εξηγείται, η ανθρώπινη όραση αντιλαμβάνεται ως μεγαλύτερα τα λαμπρά αντικείμενα που βλέπουμε σε σκούρο φόντο, παρά τα σκοτεινά αντικείμενα σε σκούρο φόντο. Γι αυτό λέμε πως τα σκούρα χρώματα στα ρούχα "κόβουν" το πάχος.

Η Αφροδίτη είναι λαμπρότερη από τον Δία στον νυχτερινό ουρανό, οπότε φαίνεται δυσανάλογα μεγάλη, παρόλο που το φαινόμενο μέγεθος του Δία είναι στην πραγματικότητα μεγαλύτερο. Σύμφωνα μάλιστα με τους ερευνητές της τελευταίας μελέτης, αυτή η ιδιοτροπία της ανθρώπινης όρασης δεν είναι τυχαία, αλλά εξελίχθηκε για να διευκολύνει την επιβίωσή μας σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στην αμερικανική επιθεώρηση PNAS.

Τα πατατάκια χειρότερα από τα αναψυκτικά

Οι πατάτες παχαίνουν περισσότερο από τα αναψυκτικά: Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον καθηγητή Διαιτητικής και Επιδημιολογίας Φρανκ Χου, μελέτησαν το ζήτημα της αύξησης του βάρους σε διάστημα 20 ετών, σε περισσότερους από 120.000 ανθρώπους και συμπέραναν ότι η καθημερινή κατανάλωση πατάτας σε οποιαδήποτε μορφή, αλλά κυρίως ως γανητή ή «τσιπς» (πατατάκια), μπορεί να αυξήσει σημαντικά το σωματικό βάρος σε βάθος χρόνου. Σε σχέση με τα αναψυκτικά, τα γλυκά και τα παγωτά, οι πατάτες και τα πατατάκια είναι ακόμα πιο «ένοχοι» για τα παραπανίσια κιλά, βρήκαν οι ερευνητές. Από την άλλη πλευρά, η βασική διαπίστωση είναι ότι όσοι τρώνε πολλά λαχανικά, φρούτα και πλήρη δημητριακά, παχαίνουν λιγότερο διαχρονικά.

Οι πατάτες χειρότερες από τα αναψυκτικά: Η ανάλυση των διατροφικών συνηθειών των συμμετεχόντων στην έρευνα έδειξε ότι το φαγητό εκείνο που συνδέεται με την μεγαλύτερη αύξηση βάρους, είναι οι πατάτες (κυρίως οι τηγανητές και τα πατατάκια). Μια επιπλέον μερίδα τηγανητές πατάτες τη μέρα προσθέτει κατά μέσο όρο ενάμισι κιλό μέσα σε μια τετραετία, ενώ μια πρόσθετη μερίδα τσιπς καθημερινά προσθέτει 0,75 κιλά μέσα σε την ίδια χρονική περίοδο. Μικρότερη, αλλά όχι αμελητέα, είναι η επίπτωση στο βάρος από τις βραστές ή ψητές πατάτες ή τον πουρέ (περίπου 600 γραμμάρια). Ας σημειωθεί ότι ο μέσος Αμερικανός ενήλικας παχαίνει κατά σχεδόν μισό κιλό ετησίως (450 γραμμάρια το χρόνο).

Προβλήματα υγείας από την φρουκτόζη

Ο ειδικός στις ορμονικές διαταραχές και την παιδική παχυσαρκία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο Ρόμπερτ Λάστινγκ είχε δώσει το 2009 μια διάλεξη με τον τίτλο «Ζάχαρη, η πικρή αλήθεια», η οποία αναρτήθηκε στο YouTube και την οποία έχουν δει έως σήμερα πάνω από 800.000 άνθρωποι.

Ο Λάστινγκ αναφέρει τη ζάχαρη ως «τοξική» και ως «δηλητήριο» για τον ανθρώπινο οργανισμό – ως τέτοια αναφέρει όχι μόνο την κοινή ζάχαρη που προσθέτουμε στον καφέ μας, αλλά και το σιρόπι καλαμποκιού (high fructose corn syrup) που περιέχεται στις επεξεργασμένες τροφές. Σε αυτό συμφωνεί και ο ερευνητής από το Πανεπιστήμιο της Λωζάννης στην Ελβετία Λικ Ταπί, που θεωρείται διεθνώς αυθεντία στο θέμα. Σε μια ανασκόπηση σχετικών μελετών το 2010, ο Ταπί συμπέρανε ότι «το σιρόπι καλαμποκιού είναι πιο βλαβερό από τις άλλες πηγές ζάχαρης».

Ο Λάστινγκ μιλά συνεχώς δημοσίως κατά της ζάχαρης, τονίζοντας ότι το κακό που κάνει η φρουκτόζη «δεν έχει να κάνει τίποτα με τις θερμίδες. Η ζάχαρη είναι δηλητήριο η ίδια».

Η Μυθολογική Σφίγγα

Τεράστια, μυστηριώδης, μοιάζει με ένα σιωπηλό φύλακα στην είσοδο του αγνώστου. Έχει ανθρώπινο πρόσωπο και σώμα λιονταριού και παραμένει αιώνιο σύμβολο του ανεξιχνίαστου. Στην ελληνική μυθολογία η Σφίγγα έβαζε δύσκολα αινίγματα και σκότωνε εκείνους που δεν έβρισκαν την απάντηση, μέχρι που ο βασιλιάς Οιδίπους έλυσε το αίνιγμά της και τη νίκησε για πάντα. Στην Αρχαία Θήβα στεκόταν και ρωτούσε τους περαστικούς.

«Τι εστιν ό μίαν έχον φωνήν τετράπουν και δίπουν και τρίπουν γίνεται;»
«Ποιο ον το πρωί στέκεται στα τέσσερα, το μεσημέρι στα δύο και το βράδυ στα τρία;»

Όποιον δεν μπορούσε να λύσει το γρίφο, η Σφίγγα τον έσφιγγε, μέχρι να πεθάνει.

Ο Οιδίπους έλυσε τον γρίφο απαντώντας ότι το ον αυτό είναι ο άνθρωπος, αφού όταν είναι βρέφος περπατάει στα τέσσερα, μετά σηκώνεται στα δύο του πόδια και στα γηρατειά περπατάει όρθιος αλλά χρησιμοποιεί σαν τρίτο πόδι ένα μπαστούνι.

Αντισταθείτε στην "Κουλτούρα των Ζωντανών Νεκρών"

Ας σταματήσουμε να μιλάμε για καπιταλισμό και σοσιαλισμό. Ας μιλήσουμε απλώς για το πώς θα χρησιμοποιήσουμε τον απίστευτο πλούτο της γης προς όφελος των ανθρώπων. Δώστε στους ανθρώπους αυτά που χρειάζονται: φαγητό, φάρμακα, καθαρό αέρα, πόσιμο νερό, δένδρα και γρασίδι, ευχάριστα σπίτια να μένουν, μερικές ώρες δουλειάς, μερικές ώρες ελεύθερες. Μη ρωτάτε ποιος το αξίζει. Όλοι οι άνθρωποι το αξίζουν”.

Ένας αλλιώτικος κόσμος έρχεται. Από τη μια έχουμε την καταστροφική επέλαση του τουρμποκαπιταλισμού, που λεηλατει τον πλανήτη μας, εξαντλεί φυσικούς πόρους, εξαθλιώνει λαούς, αποσταθεροποιεί ευαίσθητες οικολογικές ισορροπίες, επιβάλλει συγκεκριμένα καταναλωτικά πρότυπα συμπεριφοράς και μας οδηγούν σ’ έναν πλανήτη-κάτεργο.

Μαζί με την επέλαση του τουρμποκαπιταλισμού μας επιτίθεται και το alter ego του, που δεν είναι άλλο από τη θεοκρατία, την τρομοκρατία και τον εθνικισμό, που μπροστά στην απειλή του ζοφερού παρόντος μας προτείνουν την οπισθοχώρηση προς ένα νέο σκοτεινό Μεσαίωνα. Στον αντίποδα τους έχουμε τα μαζικά κινήματα της αντίστασης, που αγωνίζονται κατά της τουρμποκαπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, του θρησκευτικού φανατισμού και του μισαλλόδοξου εθνικισμού.

Ελεύθερο Μυαλό

"Ο συνετός έχει ελεύθερο μυαλό, όμως δεν παραβλέπει τις ανάγκες των ανθρώπων.

Φέρεται καλά και στους καλούς και στους κακούς, έτσι γεννιέται η καλοσύνη.

Προσφέρει ευκαιρία τόσο στον ειλικρινή όσο και στον ψεύτη, έτσι καλλιεργείται η εμπιστοσύνη.

Κάνει σαν παιδί κι όλοι τον θεωρούν παράξενο, μα και στους άλλους φέρεται σα να 'τανε παιδιά."

Λαο Τσε

Η πανίσχυρη θέληση των γλυπτών

Έχουν θέληση τα γλυπτά; Προφανώς και έχουν. Διαφορετικά θα έφευγαν. Δεν θα υπέμεναν τόσους αιώνες, την ιταμότητα και τον εξευτελισμό. Δεν θα μπορούσαν να αντέξουν τόσο σκοτάδι, αυτά που γεννήθηκαν από το φως. Δεν θα το άντεχαν, θα μάζευαν τα κομμάτια τους, θα έσκαβαν το χώμα μόνα τους, όσα από ντροπή είναι θαμμένα ακόμα, και μαζί μ΄ εκείνα που βρίσκονται στα μουσεία, θα άλλαζαν τόπο και πατρίδα. 

Όμως αυτά σφίγγουν το μάρμαρο, αγριεύουν το βλέμμα, όταν εμείς δεν τα θαυμάζουμε, και μένουν εδώ. Άλλα υπομένοντας το μαρτύριο του συμπλέγματος και άλλα αναμένοντας στωικά κάποια αξίνα να πετάξει το χώμα από πάνω τους. Το παράξενο με τα γλυπτά είναι ότι έχουν την ιδιοτροπία να αντέχουν στο χρόνο. Έχουν πανίσχυρη, πράγματι, θέληση να αντιστέκονται στη βαρβαρότητα και τον νεποτισμό αυτών που σπεύδουν πάντα να τα οικειοποιηθούν. 

Ας μην αδικούν, λοιπόν, κάποιοι τον υπουργό Πολιτισμού όταν στέλνει ευχαριστήριες επιστολές. Ξέρει τι λέει. «Εξ ιδίων» κρίνει άλλωστε τα «αλλότρια». Διότι, είμαι σίγουρος, πως γνωρίζει την περιπέτεια του πολιτισμικού μας πλούτου, ανά τους αιώνες. Είμαι βέβαιος ότι, εκτός από την οργή του για τον λόρδο Έλγιν και τη διεύθυνση του Βρετανικού Μουσείου, ξέρει καλά ιστορία και είναι εξίσου θυμωμένος με όλους τους υπόλοιπους καταστροφείς των ελληνικών γλυπτών. Και δεν είναι και λίγοι.

Η «ευφυΐα» των φυτών

Οι χορτοφάγοι θα πρέπει ίσως να αναθεωρήσουν μερικά πράγματα σχετικά με τις διατροφικές τους πρακτικές, σύμφωνα με πορίσματα νέων μελετών που έρχονται στο φως της δημοσιότητας και αφορούν την «ευφυΐα» των φυτών, την ικανότητά τους να «ακούνε» και να παράγουν ήχους.

Όπως δείχνουν οι έρευνες της βιολόγου δρ. Monica Gagliano και του ειδικού σε ζητήματα εμβιομηχανικής δρ. Rob Malkin, τα φυτά όχι μόνο έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν τους ήχους του περιβάλλοντός τους, αλλά και να παράγουν «θορύβους».

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι είναι ακόμη νωρίς για να αποφανθούν με βεβαιότητα αν αυτούς τους ήχους και θορύβους τους παράγουν σκόπιμα, ωστόσο είναι βάσιμες οι υποψίες τους ότι αυτές οι συμπεριφορές των φυτών ενδέχεται να αποτελούν μέρος ενός ευρέος συστήματος ευφυΐας.

Ο φθόνος της ευτυχίας

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο ανυπόφορο από τη θέαση της ευτυχίας του άλλου, όταν εμείς δεν τα πάμε καλά» έχει πει ο Γάλλος συγγραφέας Πασκάλ Μπρικνέρ.

Δεν ασπάζομαι τη γνώμη του, αλλά το βιώνω σχεδόν καθημερινά. Έτυχε μάλιστα να το συζητήσω και με κανά-δυο φίλους και να συμφωνήσουν μαζί μου.

Όταν με ρωτάνε «τι κάνεις» αυτόματα ξεστομίζω λόγια τα οποία δεν πιστεύω. Δυσκολεύομαι να απαντήσω «είμαι καλά», γιατί φοβάμαι ότι θα απογοητεύσω τον συνομιλητή μου. Νιώθω ότι οφείλω να βρεθώ σε μια θέση μίζερη και δυσάρεστη, ώστε να μη νιώσει άσχημα που αυτός δεν είναι καλά, άσχετα αν μας προβληματίζουν τα ίδια θέματα.

Αλλάζω άρα υπάρχω….

Η ζωή με πάει ή την πάω; Είναι κάτι που συχνά αναρωτιέμαι όταν δεν αντλώ ικανοποίηση από το πώς βαίνουν τα πράγματα στη ζωή μου.

Παίρνω λοιπόν την απόφαση να κάνω μία καινούργια αρχή.

Ή από την άλλη, εγώ μια χαρά ήμουν με την ζωή μου, αλλά κάτι συνέβη που με ταρακούνησε και χρειάζομαι να προσαρμοστώ σε καινούργια δεδομένα.

Δεν είναι επιλογή μου, αλλά μου προέκυψε.

Η αλλαγή είτε είναι μία εσωτερική απόφαση, είτε μία εξωτερική αναγκαιότητα μοιάζει να είναι αναπόφευκτη. Είναι η στιγμή που νιώθω ότι το χαλί τραβιέται κάτω από τα πόδια μου. Πότε, λοιπόν, έρχεται η στιγμή μίας απόφασης για αλλαγή;

Σε ένα πείραμα οι επιστήμονες έριξαν έναν βάτραχο σε μία κατσαρόλα με νερό που κόχλαζε. Ο βάτραχος αμέσως πετάχτηκε έξω από την κατσαρόλα.

Στην δεύτερη πειραματική συνθήκη ο βάτραχος τοποθετήθηκε στην κατσαρόλα με νερό σε κανονική θερμοκρασία που σταδιακά θερμαινόταν μέχρι το σημείο βρασμού. Ο βάτραχος που δεν αντιλήφθηκε την σταδιακή μεταβολή της θερμοκρασίας κατέληξε να σιγοκαίγεται με αποτέλεσμα να βράσει χωρίς να το καταλάβει.

Έρχεται η «Γνωσιακή Μηχανή»

Η ανθρώπινη γνώση και σκέψη υπήρξε ανέκαθεν δέσμια ενός μεγάλου προβλήματος, το οποίο είχε αντιληφθεί εγκαίρως στις έρευνές του περί λογικής, ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης.

Το πρόβλημα έχει ως εξής  η ανθρώπινη λογική ικανότητα είναι δέσμια ενός βασικού περιορισμού: μπορεί να αποφανθεί μόνο για πράγματα που έχουν συμβεί.

Με απλά λόγια, ο άνθρωπος είναι σε θέση να πει αν κάτι είναι αληθές η ψευδές, αν αυτό πράγματι συνέβη ή δεν συνέβη, μόνο για πράγματα τα οποία γνωρίζει εμπειρικά, δηλαδή για πράγματα τα οποία έχουν προηγηθεί χρονικά της παρατήρησής του.

Για παράδειγμα, μπορούμε να πούμε αν μια πόρτα είναι κλειστή μόνο όταν αυτή έχει κλείσει, δηλαδή εκ των υστέρων, όπως επίσης μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η πόρτα είναι ανοικτή, μόνο αφού αυτή έχει ανοίξει.

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι. Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές.
Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμό... Εσένα!

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας
τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας
τώρα που οι μακρινές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα
Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι
τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Οδυσσέας Ελύτης

Οι λέξεις αποτελούν το κυριότερο μέσο ελέγχου.

«Οι λέξεις αποτελούν το κυριότερο μέσο ελέγχου. Η υποβολή είναι λέξεις. Η πειθώ είναι λέξεις. Η διαταγή είναι λέξεις. Δεν υπάρχει μηχανή ελέγχου που να μη λειτουργεί με λέξεις(…) Ο λόγος πλέον είναι ιός. Ο λόγος μπορεί κάποτε να ήταν ένα υγιές νευρικό κύτταρο. Τώρα αποτελεί έναν παρασιτικό οργανισμό που εισβάλλει και προκαλεί βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα. 

Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απολέσει τη δυνατότητα επιλογής της σιωπής. Δοκιμάστε να σταματήσετε τον εσωτερικό σας μονόλογο: την εσωτερική, μη αρθρωμένη, αφωνική ομιλία. Προσπαθήστε να πετύχετε έστω και δέκα δευτερόλεπτα εσωτερικής σιωπής. Θα βρείτε μπροστά σας ένα οργανισμός που αντιστέκεται και που σας αναγκάζει να μιλήσετε. Ο οργανισμός αυτός είναι ο λόγος»

Το θέμα είναι να τολμάς!

Ένα παιχνίδι είναι.

Και σαν όλα τα παιχνίδια μπορεί να χάσεις ή να κερδίσεις. Μπορεί και να πληγωθείς.

Το θέμα είναι να τολμάς!

Για όλα τα όμορφα πράγματα στη ζωή πρέπει να τζογάρεις. Μόνο οι μούμιες είναι απόλυτα ασφαλείς στις προθήκες τους.

Να έχεις υπόψη σου,πως όταν παίρνεις σβάρνα τη ζωή σαν να είναι μια σειρά από μπαράκια,σε μερικά από αυτά σερβίρουν μπόμπες.Αν σε πιάσει πονοκέφαλος δεν είναι ανάγκη να βαρέσεις συναγερμό.Θα περάσει..

Συμβουλές για καλή τύχη και ευτυχία

Θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και να υιοθετήσουμε κάποιες απλές πρακτικές στην καθημερινή μας ζωή

* Να καταγράψουμε και να συνειδητοποιήσουμε τα λάθη που έχουμε ήδη κάνει και να συμφωνήσουμε να μην τα ξανακάνουμε.

* Να οριοθετήσουμε την ευτυχία μας σε ένα καινούργιο πλαίσιο που δεν θα είναι μόνο υλιστικό. Η ευτυχία δεν εξαρτάται μόνο από την οικονομική άνεση.

* Να προσπαθήσουμε να εξασφαλίσουμε την ψυχική μας γαλήνη και εσωτερική ηρεμία, αποφεύγοντας αρνητικές ενέργειες, συμπεριφορές και, πάνω απ’ όλα, σκέψεις και τάσεις. Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι κάποιες δυσκολίες στη ζωή μας έχουν τελικά καλό σκοπό για το μέλλον μας και πρέπει να τις υπομένουμε καρτερικά. Ακόμα, πρέπει να προσπαθούμε να διακρίνουμε τα λάθη μας, όταν κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα εκφραστεί κάποια στιγμή στη ζωή μας.

* Να αγαπήσουμε τον κόσμο μας όπως είναι και να θεωρήσουμε ότι κάποιοι άνθρωποι που συμπεριφέρονται αρνητικά χρειάζονται ουσιαστικά βοήθεια και συμπόνια.

* Να νικήσουμε το υπερεγώ μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι οι όποιες επιτυχίες σημειώνουμε κάποιες στιγμές στη ζωή μας είναι απόρροια της συμβολής και κάποιων άλλων προϋποθέσεων-βοηθειών που έχουμε κληροδοτήσει από το σύμπαν.

Μας κουφαίνουν τα κάμπριο!

Το να οδηγεί κανείς το κάμπριό του με κατεβασμένη την κουκούλα και μεγάλη ταχύτητα μπορεί να είναι in, αλλά έχει μια απρόσμενη συνέπεια: μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και – το χειρότερο – μόνιμες βλάβες στην ακοή. Γιατί; Η απάντηση κρύβεται στον συνδυασμένο θόρυβο της μηχανής, του δρόμου, της κίνησης και του αέρα.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Otolaryngology - Head and Neck Surgery» και θέλησε να διερευνήσει σε τι επίπεδα ήχου εκτίθεται κανείς όταν οδηγεί το κάμπριο αυτοκίνητό του σε αυτοκινητόδρομο, με κατεβασμένη κουκούλα, και με ταχύτητα 50, 60 και 70 μίλια την ώρα (80, 96 και 112 χιλιόμετρα την ώρα αντιστοίχως).

Για να το διαπιστώσουν αυτό, δύο ερευνητές άρχισαν να οδηγούν διάφορα κάμπριο αυτοκίνητα, διαφορετικές ώρες της ημέρας και σε διαφορετικές συνθήκες κίνησης. Στη διάρκεια της οδήγησης μετρούσαν συνεχώς την ένταση του ήχου, τόσο στη θέση του οδηγού όσο και σε αυτή του συνοδηγού. Οι μετρήσεις γίνονταν με ένα βαθμονομημένο iPhone εξοπλισμένο με ειδικό λογισμικό μέτρησης των ντεσιμπέλ (είναι η μονάδα μέτρησης του ήχου).

Κρύωμα; Κάν' το όπως η γιαγιά

Όταν κανείς είναι κρυωμένος, ο χρόνος «σέρνεται». Οι εργάσιμες ώρες κυλούν αργά και βασανιστικά, ο ύπνος είναι ανήσυχος και με διακοπές, η παρουσία άλλων ανθρώπων γύρω μας, πηγή διαρκούς ενόχλησης. Φυσικό είναι λοιπόν να σπεύδουμε στο φαρμακείο για να προμηθευτούμε ό,τι ανακουφιστικό κυκλοφορεί. 

Όμως, ακόμα και οι επιστήμονες παραδέχονται ότι τα φαρμακευτικά σκευάσματα πολύ λίγο βοηθούν σε σχέση με το απλό κρύωμα. Η μόνη αποδεδειγμένα αποτελεσματική «αγωγή» είναι ακόμα και σήμερα τα γιατροσόφια των γιαγιάδων και των μαμάδων μας.

Ας θυμηθούμε λοιπόν τα κυριότερα:

1. Κοιμόμαστε με ανασηκωμένο κεφάλι. Μερικά έξτρα μαξιλάρια θα μας βοηθήσουν να αναπνέουμε πιο εύκολα ώστε το πρωί να είμαστε ξεκούραστοι.

2. Κάνουμε ζεστά ντους. Ο ατμός που παράγεται από το ζεστό νερό βοηθάει στο άνοιγμα των αναπνευστικών οδών.

Οι θετικές σκέψεις μας κάνουν πιο ευτυχισμένους

Ακόμη και αν ανησυχούμε συχνά για το μέλλον, φαίνεται πως κατά βάθος είμαστε αισιόδοξοι. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Μάλιστα, όσο δύσκολα και αν είναι τα πράγματα, έχουμε την τάση να θεωρούμε πως τελικά όλα θα πάνε καλά. Αυτό από μόνο του είναι ικανό να μας φτιάξει τη διάθεση βραχυπρόθεσμα, αλλά και να αυξήσει τις πιθανότητες να συμβεί πράγματι κάτι καλό στο μέλλον. Πώς κατέληξαν οι ειδικοί στο παραπάνω συμπέρασμα; 

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι επιστήμονες ζήτησαν από μια ομάδα εθελοντών να απαντήσει σε μια σειρά από ερωτήσεις. Στόχος τους ήταν να δουν κατά πόσον η ψυχική τους διάθεση μπορούσε να επηρεαστεί από το πώς έφερναν στο μυαλό τους περιστατικά του παρελθόντος, αλλά και γεγονότα που θα μπορούσαν να συμβούν στο μέλλον.

Αυτά που διαπίστωσαν είναι ενδεικτικά: όσο πιο εύκολα ανακαλούσαν οι συμμετέχοντες θετικά φορτισμένες εμπειρίες, τόσο πιο χαρούμενοι αισθάνονταν. Τα αρνητικά συμβάντα του παρελθόντος, πάλι, έρχονταν στην επιφάνεια με μεγαλύτερη δυσκολία, συνοδευόμενα από θλίψη. Όταν όμως ζητήθηκε από τους εθελοντές να οραματιστούν το μέλλον, τότε αυτοί στη συντριπτική τους πλειοψηφία σκέφτηκαν θετικά.

Οι συμφορές του δανεισμού

''Το δανείζεσθαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας εστίν'' 

«Ο δανεισμός είναι πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας»! Το είπε ο Πλούταρχος τον 1ο μ.κ.ε αιώνα και να που έφθασε η στιγμή να εκτιμηθούν οι λόγοι του.

« Έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν σου λείπουν. Δεν έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου»,

«Οι οφειλέτες είναι δούλοι όλων των δανειστών τους. Είναι δούλοι δούλων αναιδών και βάρβαρων και βάναυσων».

Η σύμβαση του Αλτρουισμού

Ο αλτρουισμός, αυτή η ηθική αρχή που δηλώνει την ανιδιοτελή μέριμνα για τους άλλους, αυτή η συνειδητή άρνηση του ατομικού συμφέροντος προς όφελος του συλλογικού, είναι μια δυσνόητη έννοια για πολλούς. Ιδιαίτερα σ’ ένα σύστημα μαζικής δημοκρατίας όπου ο καθένας είναι άγνωστος για τους άλλους, πώς να επινοηθεί ο αλτρουισμός; Ενώ η λέξη φιλοξενία είναι εντελώς συνηθισμένη, είναι ενδεικτικό ότι η λέξη αλτρουισμός δεν είναι ελληνικής προέλευσης και ότι η μόνη λέξη που σχετίζεται μ’ αυτήν την έννοια και είναι θετικότατη σε άλλες γλώσσες και που είναι ελληνικής προέλευσης, η εμπάθεια, έχει μια αρνητική έννοια στα ελληνικά.

Κι αν πιστεύουμε στις ρηξικέλευθες ιδέες του Ludwig Wittgenstein και θυμηθούμε «Τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του μυαλού μου. Οι γνώσεις μου περιορίζονται σε ό,τι μπορώ να αποτυπώσω λεκτικά» καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η διαδικασία της επινόησης της λέξης αλτρουισμός.

Η λεκτική δυσκολία προκαλεί μια γνωστική δυσκολία στο κοινό που δεν γνωρίζει τα νοητικά σχήματα αυτής της ηθικής αρχής. Γι’ αυτόν τον λόγο, η φυσιολογική ανταπόκριση στον αλτρουισμό δεν είναι πρώτα θετική, μα ερωτηματική. Η θετική πράξη δεν είναι επαρκής. Πάντα υπάρχει η ερώτηση: Γιατί το κάνετε αυτό; Λες και αυτό που είναι δυσνόητο να είναι αναγκαστικά επικίνδυνο. Η μόνη απάντηση στον λόγο της ύπαρξης του αλτρουισμού είναι: η ανάγκη.

Η φιλοσοφία της Ανατολής

Τρία πολύ σημαντικά παρακλάδια της φιλοσοφίας εμφανίστηκαν περίπου στην ίδια περίοδο της αρχαιότητας, δηλαδή από το 600 έως το 400 π.Χ. Το ένα παρακλάδι, που ήταν και υπεύθυνο για τη γενική εικόνα που έχουν οι περισσότεροι για τους φιλόσοφους, είναι η Αθηναϊκή σχολή με κορυφαίες φυσιογνωμίες τους Σωκράτη, Πλάτωνα και Αριστοτέλη. Αυτοί βασίζονταν και σε μερικούς σπουδαίους προσωκρατικούς (όπως οι Κυνικοί και οι πρώιμοι Στωικοί). 

Τον ίδιο καιρό, σε ένα διαφορετικό σημείο του πλανήτη, οι Σοφοί των Δασών της Ινδίας, με πιο διάσημο τον Σιντάρτα Γκοτάμα (Βούδα), συμπλήρωναν την ινδουιστική κοσμοθεωρία. Στην άλλη άκρη του κόσμου, ο Κομφούκιος και ο Λάο Τσου ανέπτυσσαν τον κομφουκιανισμό και τον τσοϊσμό, τα οποία μαζί με το παλιότερο I Τσινγκ αποτελούσαν τον πυρήνα της κινέζικης φιλοσοφίας.

Πόσο ελεύθερη είναι η ελεύθερη βούληση;

Όπως έγραψε ο Ουίλιαμ Τζέιμς το 1890, «το γεγονός ότι η ζωή μας φαίνεται συναρπαστική, οφείλεται στην αίσθησή μας ότι αποφασίζουμε για τα πράγματα κάθε στιγμή και ότι τίποτε δεν είναι προαποφασισμένο αναρίθμητα χρόνια πριν». 

Φυσικοί, νευρολόγοι και μηχανικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών συμμετέχουν πλέον στη συζήτηση των επιγόνων του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη περί της ουσίας της ελεύθερης βούλησης, εάν διαθέτουμε ή όχι κι αν όχι γιατί μέχρι πρότινος πιστεύαμε ότι είχαμε. «Πρόκειται για αυταπάτη; Ιδού η απορία», τόνισε ο φιλόσοφος των επιστημών, Μάικλ Σέλμπερσταϊν του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, προσθέτοντας ότι το δεύτερο ερώτημα είναι εάν η δημόσια συζήτηση του θέματος θα υποδαυλίσει τον πόλεμο των πολιτισμών.

Η ακεραιότητα σου είναι το πεπρωμένο σου.

"Η ψυχή είναι "βαμμένη" από τα χρώματα των σκέψεων σου...σκέψου μονάχα εκείνα τα πράγματα που είναι σε συντονισμό με τις αρχές σου και που μπορούν να αντέξουν το φως της ημέρας. Εσύ μπορείς να διαλέξεις το "περιεχόμενο" της προσωπικότητας σου. Μέρα με την μέρα γίνεσαι αυτό που διαλέγεις, αυτό που σκέφτεσαι και αυτό που κάνεις. Η ακεραιότητα σου είναι το πεπρωμένο σου. Αυτή είναι το φως που φωτίζει το μονοπάτι σου." 

Νοημοσύνη και Κυβερνοπόλεμος

Στον Κυβερνοπόλεμο, η απόσταση δεν έχει ουσιαστικά νόημα και η προσέγγισή μας πρέπει να είναι τοπολογική. Επί του πρακτέου, αυτό που έχει σημασία είναι καθαρά ο χρόνος. Και στην κρυπτασφάλεια αυτός είναι ο σημαντικός και κυρίαρχος παράγοντας γιατί η ασφάλεια έχει ημερομηνία λήξης, αφού κάθε κώδικας σπάζεται και το σπάσιμο είναι αποκλειστικά θέμα χρόνου. 

Κατά συνέπεια δεν υπάρχει λόγος να αναζητούμε την πληρότητα. Έτσι εισχωρούμε στο πλαίσιο του Popper σε συνδυασμό με τον Kuhn, αλλά ακολουθούμε την μεθοδολογία του Feyerabend. Επειδή δεν υπάρχει γραμμικότητα στην εξέλιξη αλλά ούτε και συνέχεια, η ασυνέχεια δημιουργεί προβλήματα στις προβλέψεις.

Ωδή για έναν πιστό σύντροφο

* Κάθε μέρα μαζί μου, εικοσιτέσσερις ώρες, ποτέ δεν κοιμάται. 

* Με ξυπνάει το πρωί με μουσική, φέρνοντας εφημερίδες, μετά ραδιόφωνο - ίσως και λίγη τηλεόραση. Έχει ό,τι ζητήσω, όπου το ζητήσω. Στον δρόμο, στο τρόλεϊ, στο τρένο.

* Ξέρει τα πάντα: γεωγραφία, ιστορία, πολιτική, ιατρική, μαθηματικά, φυσική, ξένες γλώσσες -κι απαντά αμέσως σε όλες τις απορίες.

* Όταν θέλω να συγκρατήσω κάτι, το φωτογραφίζει - κι αν κινείται, το μαγνητοσκοπεί. Αν του ζητήσω, το στέλνει όπου του πω.

* Καταγράφει τις σκέψεις και τις σημειώσεις μου. Με διακριτική φωνή μου υπενθυμίζει τα ραντεβού, τις δουλειές μου, γιορτές, γενέθλια. Ό,τι εντολή του δώσω, την εκτελεί αμέσως.

Ακου μουσική για καλή υγεία

Για τους επιστήμονες, το μέγα ερώτημα είναι τι ακριβώς συμβαίνει στον εγκέφαλό μας που επιτρέπει στη μουσική να ασκεί τόσο ισχυρή επίδραση στην ψυχή μας και πως μπορεί αυτή η επίδραση να ωφελήσει το σώμα μας. Τον γρίφο αρχίζουν να επιλύουν μελέτες των τελευταίων ετών, οι οποίες δείχνουν πως όταν ακούμε αλλά και όταν παίζουμε μουσική, ελαττώνεται η αρτηριακή πίεση, μειώνεται ο καρδιακός παλμός, περιορίζεται το στρες και αμβλύνονται το άγχος και η κατάθλιψη. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις πως όσοι παίζουν κάποιο μουσικό όργανο έχουν πιο γερό ανοσοποιητικό σύστημα και, μεγαλώνοντας, διατηρούν πιο οξείες τις νοητικές λειτουργίες τους.

Μία από τις σχετικές μελέτες αποτελεί συνδυασμένη ανάλυση 400 προγενέστερωνκαι διεξήχθη από ερευνητική ομάδα υπό τον δρα Ντάνιελ Λεβάιτιν,καθηγητή Ψυχολογίας & Συμπεριφορικής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ του Καναδά και έναν από τους γνωστότερους μελετητές της νευροεπιστήμης της μουσικής.

Γιατί το κόκκινο κρασί δεν ταιριάζει με ψάρι

Επιστήμονες ερεύνησαν και βρήκαν γιατί τα κόκκινα κρασιά δεν συνδυάζονται με τα ψάρια και τα θαλασσινά. Διαπίστωσαν ότι ευθύνεται ο σίδηρος, ο οποίος εξηγεί την αισθητηριακή αλλεργία μας στον συνδυασμό αυτόν. Μπορεί να μην είναι η ανακάλυψη του αιώνα, όμως οι γαστρονόμοι του πλανήτη θα την εκτιμήσουν. Το ότι το κόκκινο κρασί δεν ταιριάζει με τα θαλασσινά είναι κάτι σαν θρησκευτικό δόγμα για τους γευσιγνώστες.

Ο λόγος είναι ότι ο συνδυασμός τους συνήθως δημιουργεί μια έντονη και δυσάρεστη ψαρίσια επίγευση. Η παραδοσιακή εξήγηση βασίζεται στην παρουσία των τανινών- χημικές ουσίες που κάνουν τα κόκκινα κρασιά στυφά. Όμως πού και πού εμφανίζεται κάποιο κόκκινο κρασί που συνοδεύει ευχάριστα τα θαλασσινά. Με ποια κρασιά συμβαίνει αυτό, αποτελούσε ώς τώρα μυστήριο που ακόμη και οι καλύτεροι σομελιέ δεν κατανοούσαν. Την απάντηση έδωσε ομάδα ερευνητών της εταιρείας Μercian Corporation στην Καναγκάουα της Ιαπωνίας, με επικεφαλής τον Τακαγιούκι Ταμούρα, με μια σειρά πειραμάτων που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Journal of Αgricultural and Food Chemistry».

Γιατί γράφω

«Δεν γράφω για μια εκλεκτή μειοψηφία, που δε σημαίνει τίποτα για μένα, αλλ’ ούτε και για κείνη τη χιλιολιβανισμένη πλατωνική κατηγορία που είναι γνωστή ως οι μάζες. Δυσπιστώ και στις δύο αυτές αφαιρέσεις τις τόσο προσφιλείς στους δημαγωγούς. Γράφω για τον εαυτό μου και για τους φίλους μου. Γράφω, ακόμα, για να κάνω ευκολότερο το πέρασμα του χρόνου»

Χόρχε Λουίς Μπόρχες.