Γιατί συνεχίζεις;

Κοίτα γύρω σου. Κανείς δε ξυπνάει. Όλοι συνεχίζουν ατάραχοι τον αιώνιο ύπνο τους. Κανείς δεν αλλάζει. Κανένας δ.ε θ.έ.λ.ε.ι να αλλάξει. Τους βολεύει ο γνώριμος, ταλαίπωρος, δυστυχισμένος, κακόμοιρος εαυτός τους. Και το μόνο που θέλουν είναι να συνεχίσουν να γκρινιάζουν επαναλαμβάνοντας ασταμάτητα τα ίδια και τα ίδια.

Τι κούραση θεέ μου… Μα δε βλέπεις λοιπόν τη ματαιότητα; Πέρα από μια εγωιστική ψευτοικανοποίηση σε νοητικό επίπεδο κανείς δεν ενδιαφέρεται να ακούσει πραγματικά. Κανείς δε βελτιώνεται. Ούτε οι κοντινότεροι συγγενείς και φίλοι σου. Γιατί συνεχίζεις να σπαταλάς την ενέργειά σου; Γιατί συνεχίζεις ακούραστα να μιλάς αφού κανείς δε φαίνεται να αλλάζει;

Έμεινε για αρκετή ώρα να στοχάζεται σιωπηλά. Τη θλίψη στα μάτια του γρήγορα αντικατέστησε μια φλόγα χαράς. Κι απάντησε:

Μια αρωματική ιστορία!

Όλες μας, αγαπάμε ένα καλό άρωμα και οι περισσότερες από εμάς έχουμε τουλάχιστον ένα που φοράμε για χρόνια και μας χαρακτηρίζει! Γνωρίζουμε όμως από πού προήλθαν αυτά τα αρώματα ή πως τα συγκεκριμένα συστατικά επιλέχθηκαν για το άρωμα που φοράμε ; Μάθετε την ιστορία τους!

Η λέξη ''perfume'' που την βρίσκουμε στα περισσότερα αρώματα προέρχεται από την λατινική λέξη ''per fumum''που κυριολεκτικά σημαίνει μέσα από τον καπνό.

Στην Αρχαία Αίγυπτο, τα αρώματα χρησιμοποιούνταν ως δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων και Θεών. Η τέχνη της αρωματοποιίας ανήκε εξολοκλήρου σε ιερείς και μόνο βασιλικές οικογένειες και αριστοκρατικές τάξεις είχαν πρόσβαση στα αρώματα. Η μορφή των τότε αρωμάτων ήταν συνήθως μια μίξη από έλαια με κερί και ήταν συμπαγής.

Λέγεται ότι οι Έλληνες, ήταν ο πρώτος λαός που κατασκεύασε υγρό άρωμα, παρότι ήταν πολύ διαφορετικό από την μορφή που ξέρουμε σήμερα.Το πρώτο άρωμα με οινόπνευμα, δημιουργήθηκε το 1371, για την Βασίλισσα της Ουγγαρίας από έναν ιερέα. Φήμες υποστηρίζουν ότι σε αυτό οφείλονταν η διατήρηση της νεανικότητας της βασίλισσας για όλη την διάρκεια ζωής της.

Η ευτυχία "αγοράζεται" με 27.000 ευρώ

Τα χρήματα μπορούν να φέρουν την ευτυχία. Αρκεί να είναι μέχρι 27.000 ευρώ. Γιατί αν βγάζει κανείς παραπάνω τότε όχι μόνον δεν αυξάνεται η ευτυχία του αλλά αντίθετα μειώνεται, όπως δείχνει μια -αμφιλεγόμενη- αμερικανική και βρετανική έρευνα.

Η μελέτη υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα εισοδηματικό πλαφόν μέχρι το οποίο όσο περισσότερα χρήματα έχει κανείς, τόσο πιο ευτυχισμένος είναι, αλλά πάνω από αυτό το όριο, τα παραπάνω μπορεί να τον κάνουν και πιο δυστυχισμένο!

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "PLoS ONE". Το πόρισμα της μελέτης δείχνει ότι όταν μια χώρα είναι ακόμα φτωχή, η ικανοποίηση - ευτυχία των πολιτών της αυξάνεται αναλογικά με την άνοδο των εισοδημάτων, καθώς αυτή τους επιτρέπει να ικανοποιήσουν τις βασικές ανάγκες και υποχρεώσεις τους. Όταν όμως μια χώρα περνάει ένα όριο ανάπτυξης, εισερχόμενη στην ομάδα των πλούσιων κρατών, τότε αρχίζει να αποσυνδέεται το αίσθημα της ευτυχίας των πολιτών από το επίπεδο του εισοδήματός τους. Μάλιστα, η ευτυχία μπορεί και να μειώνεται, παρόλο που οι αριθμοί φαίνεται να ευημερούν.

Από που προέρχονται τα ονόματα των οπωροφόρων

Την προέλευση της ονομασίας των οπωροφόρων η οποία ξεκινά από την ελληνορωμαική αρχαιότητα και φθάνει μέχρι τα νεώτερα χρόνια με έκταση από την λεκάνη της Μεσογείου μέχρι την Κίνα και την Ιαπωνία επιχειρεί να εξακριβώσει ο γλωσσολόγος Νίκος Σαραντάκος στο νέο του βιβλίο.

Μήλα, αχλάδια, ρόδια, κυδώνια, μούσμουλα, σύκα, φραγκόσυκα, κεράσια, φράουλες, βερίκοκα, δαμάσκηνα, κορόμηλα, τζάνερα, ροδάκινα, πεπόνια, καρπούζια, λεμόνια, κίτρα, πορτοκάλια, νεράντζια, μανταρίνια, φράπες, γκρέιπ-φρουτ, κουμκουάτ, σταφύλια, σταφίδες, μπανάνες, ανανάδες, ακτινίδια, μούρα, βατόμουρα, αλλά και καρύδια, βελανίδια, φιστίκια και χουρμάδες: Το βιβλίο  «Οπωροφόρες λέξεις. Η χυμώδης ιστορία των καρπών και των ονομάτων τους» του Νίκου Σαραντάκου φιλοξενεί όλα τα είδη των φρούτων και των καρπών που ξέρουμε και μας ανοίγει διπλά και τρίδιπλα την όρεξη, αλλά ο συγγραφέας δεν είναι, όπως εύκολα μπορούμε να υποθέσουμε, ούτε μάγειρας ούτε γευσιγνώστης.

Εκείνο το οποίο τον απασχολεί είναι να εντοπίσει και να αποκαλύψει την καταγωγή των οπωροφόρων του λέξεων: πότε άρχισαν να χρησιμοποιούνται στα ελληνικά και κάτω από ποιες ακριβώς περιστάσεις, από ποιες γλώσσες προήλθαν αν δεν γεννήθηκαν στους κόλπους της ελληνικής γλώσσας, σε ποιες γλώσσες μεταφυτεύτηκαν αν δεν έμειναν εντός των συνόρων του ελληνικού λεξιλογίου.

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση !

Mία εικόνα, χίλιες λέξεις: Την Τρίτη στις 26 Νοεμβρίου, ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας David Cameron μίλησε σε επίσημο δείπνο του δημάρχου του Λονδίνου και με μπόλικη εγωπάθεια έβγαλε λόγο !! κάπως σαν του δικού μας του Μπένυ, του Τονυ, του Γιώργη και των υπόλοιπων ξεφτεριών.

Στην ομιλία του ανακοίνωσε -ούτε λίγο ούτε πολύ- με απάθεια και το γνωστό "πανέξυπνο" χαμόγελο, ότι έρχονται «δύσκολες αποφάσεις και επώδυνα μέτρα λιτότητας» και για τους Βρετανούς πολίτες.

Επειδή ως γνωστόν η φτώχεια θέλει καλοπέραση δείτε με μία προσεκτική ματιά το ντεκόρ της αιθούσης, απ' όπου ο κ. Cameron ανακοίνωνε τις περικοπές για την φτωχοποίηση και την ένδεια των ανθρώπων.

Στη φωτογραφία διακρίνονται:

Ο Αστερίξ και η ανεξαρτησία της Σκωτίας

Είναι γνωστός για το ανεξάρτητο πνεύμα και την υπερήφανη αντίσταση στον ρωμαίο κατακτητή. Για τη νέα περιπέτειά του ο Αστερίξ ο Γαλάτης ταξιδεύει στη Σκωτία, λίγους μήνες πριν από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο. Πόσο τυχαίο μπορεί να είναι αυτό;

Το ερώτημα απασχολεί, μεταξύ σοβαρού και αστείου, τον βρετανικό Τύπο. Στο κάτω κάτω, το 35ο άλμπουμ της σειράς είναι εκδοτικό γεγονός. «Ο Αστερίξ στους Πίκτες» κυκλοφόρησε πριν από έναν μήνα σε 15 χώρες και σε 23 γλώσσες, μεταξύ των οποίων στη γαελική και στα καταλανικά. Η ελληνική έκδοση αναμένεται γύρω στα Χριστούγεννα.

Το υπογράφει ένα νέο δίδυμο, ο σεναριογράφος Ζαν-Ιβ Φερί και ο σκιτσογράφος Ντιντιέ Κονράντ, διάδοχοι του Ρενέ Γκοσινί (πέθανε το 1977) και του 86χρονου σήμερα Αλμπέρ Ουντερζό. Κατά γενική ομολογία, αποδείχθηκαν άξιοι συνεχιστές των μεγάλων δημιουργών. Ο Φερί επιστρέφει στα βασικά, με μια ιστορία που στέλνει τον Αστερίξ και τον Οβελίξ σε μια περιπέτεια στην ξενιτιά, όπου ο κίνδυνος καραδοκεί και αδικίες πρέπει να διορθωθούν.

Το θαύμα του ανθρώπινου δέρματος

Το ανθρώπινο σώμα είναι προικισμένο με πολλές ασπίδες που δεν τις αντιλαμβανόμαστε – εκτός από μια, που όλοι μας την βλέπουμε, την περιποιούμαστε και την παινεύουμε για την ομορφιά της: το δέρμα μας. Τόνοι από μελάνι έχουν ξοδευτεί για να γραφτούν οδηγίες για τη σύσφιξη και την αντιγήρανσή του. Ολόκληρη επιστήμη – η Κοσμετολογία- είναι αφιερωμένη στη φροντίδα του. Η ιατρική το κατατάσσει στα ανθρώπινα όργανα. Είναι απίστευτο, αλλά πρόκειται για το μεγαλύτερο όργανο που διαθέτει το σώμα μας, το οποίο δε θα πάψει ποτέ να μας εκπλήσσει με τον θαυμαστό σχεδιασμό του.

Το δέρμα έχει εκπληκτικές ιδιότητες, που εμείς βέβαια τις θεωρούμε αυτονόητες. Είναι αδιάβροχο, εύκαμπτο, μονωτικό, ανθεκτικό και αδιαπέραστο από μικρόβια. Το πάχος του ποικίλει από 0,5 έως 7 χιλιοστά, που είναι αρκετά για να προστατέψουν τον οργανισμό από μολύνσεις και ξηρότητα. Μας προφυλάσσει από τις βλαπτικές ακτινοβολίες (με τη μελανίνη), δροσίζει το σώμα (με τον ιδρώτα) και αμύνεται κατά των εξωτερικών εισβολέων (με αμυντικά κύτταρα). Με τους αισθητήρες του ενημερώνει τον εγκέφαλο για ό,τι συμβαίνει ανά πάσα στιγμή στο περιβάλλον. Όμως το πιο θαυμαστό γεγονός είναι ότι αλλάζει και ανανεώνεται συνέχεια.

Η Ψυχολογία της Ευτυχίας

Ζητάμε από την καθημερινότητά μας άμεσα αποτελέσματα και γρήγορη ικανοποίηση. Θέλουμε απαντήσεις πιο γρήγορα, χωρίς να εξετάζουμε εάν είμαστε έτοιμοι να τις πάρουμε..!

Όταν πεινάμε, παραγγέλνουμε delivery και ό,τι φαγητό θέλουμε έρχετε στο χώρο μας. Μέσα από το διαδίκτυο, δεν χρειάζεται ούτε καν να παμε στο βιβλιοπωλείο για να παραγγείλουμε το βιβλίο που μας αρέσει! Δεν χρειάζεται να μετακινηθούμε για βρούμε σπίτι όταν θέλουμε να αγοράσουμε: μπαίνουμε στο internet και εκεί είναι όλα τα σπίτια στη διάθεσή μας προς πώληση.

Το ξεκίνημα της διαδικασίας της αφύπνισης είναι μία πράξη μεγαλείου.

Το ξεκίνημα της διαδικασίας της αφύπνισης είναι μία πράξη μεγαλείου. Δεν μπορείς να την κάνεις να συμβεί ούτε μπορείς να προετοιμαστείς γι’ αυτήν ή να συγκεντρώσεις «πόντους» προς την απόκτησή της. Δεν υπάρχει κάποια νοικοκυρεμένη αλληλουχία λογικών βημάτων που οδηγούν προς αυτήν, αν και ο νους θα λάτρευε κάτι τέτοιο. 

Δεν χρειάζεται να γίνεις πρώτα αντάξιός της. Μπορεί να έρθει στον αμαρτωλό πριν έρθει στον άγιο, αλλά όχι απαραίτητα. Γι’ αυτό η φιλοσοφία τη συνέδεε με όλων των ειδών τους ανθρώπους κι όχι μόνο με τους αξιοσέβαστους. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κάνεις για την αφύπνιση.

Ό,τι κάνεις θα  είναι το Εγώ που προσπαθεί να προσθέσει αφύπνιση ή φώτιση στο εαυτό του, ως το πιο πολύτιμο απόκτημά του, και να κάνει έτσι τον εαυτό του πιο σημαντικό και πιο μεγάλο. Αντί για αφύπνιση προσθέτεις την έννοια της αφύπνισης στο νου σου ή τη νοητική εικόνα του πώς είναι ένα φωτισμένο άτομο, κι έπειτα προσπαθείς να φανείς αντάξιος αυτής της εικόνας. Το να φαίνεσαι αντάξιος μιας εικόνας που έχεις για τον εαυτό σου ή που έχουν οι άλλοι για σένα είναι μη αυθεντική ζωή- άλλος ένας ασυνείδητος ρόλος που παίζει το Εγώ.

Tα δύο πιο σημαντικά ερωτήματα στη ζωή μας

Είτε το ξέρουμε είτε όχι, τα δύο πιο σημαντικά ερωτήματα στη ζωή μας είναι: « Ποιος είμαι; και Τι θέλω;» 

Ποιος είμαι; Η ερώτηση «Ποιος είμαι;» είναι σημαντική, διότι γνωρίζοντας το ποιοί είμαστε γνωρίζουμε και ποιός είναι ο σκοπός της ζωής μας. Οι σοφοί στο παρελθόν μας το έχουν πει αυτό με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, αφού ήδη το έχουμε καταγράψει από τα λόγια τους ανά τους αιώνες.

Ο Σούφι Ibn Arabi, εξέφρασε αυτήν την αλήθεια όταν είπε: «Ήμουν ένας κρυμμένος θησαυρός που ήθελα να γίνει γνωστός προς τα έξω και έτσι, δημιούργησα τη δημιουργία, έτσι ώστε να γίνω γνωστός».

Ο Θεός είναι ένας κρυμμένος θησαυρός και λαχταρούσε να γίνει γνωστός και έτσι αυτός (αυτός -ή ο Θεός δεν έχει φύλο) δημιούργησε αυτόν τον κόσμο γεμάτο πλάσματα που ζουν και στα οποία έδωσε την ιδιότητα –δώρο, να καταφέρουν να συνειδητοποιήσουν την πραγματική τους ταυτότητα - που είναι ο Θεός-Θεϊκή προέλευση. Και γιατί ο Θεός να το κάνει αυτό;

Επιστήμη και Θρησκεία

Αν κοιτάξουμε προσεχτικά τις υπάρχουσες διαφορές μεταξύ φιλοσοφίας και θεολογίας, θα δούμε ότι είναι ελάχιστες. Γνωστικά και οι δύο τομείς τείνουν προς την ίδια κατεύθυνση: την αλήθεια. Δεν έχουν άλλο θεωρητικό στόχο. Η μεγαλύτερη τους διαφορά προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούν ν' αγγίξουν την αλήθεια. Πιο αναλυτικά, η επιστήμη έχει μια δυναμική στάση και ψάχνει απεγνωσμένα την ανακάλυψη ενώ η θρησκεία με την παθητική της στάση περιμένει την αποκάλυψη. Και οι δυο τους πιστεύουν σε μια αλήθεια που υπάρχει κατά κάποιο τρόπο ανεξάρτητα. Όμως η μία θέλει να την φτάσει κι η άλλη περιμένει τον ερχομό της. Από αυτήν τη διαφορετική αντίληψη προκύπτουν κι οι χαρακτηριστικές έννοιες της καθεμιάς.

Θεωρώντας ότι η αλήθεια αποτελεί μια τέλεια οντότητα, προσπαθώντας να την φτάσει η επιστήμη βλέπει τον εαυτό της σαν μια προσπάθεια τελειοποίησης, ενώ η θρησκεία ξέροντας ότι η ίδια δεν θα μπορέσει ποτέ από μόνη της να γίνει τέλεια, περιμένει από την τελειότητα να εισαχθεί σε μία καινούργια δομή. Έτσι ενώ η επιστήμη μετατρέπεται συνεχώς σαν μια πρωτεϊκή μορφή, η θρησκεία παραμένει η ίδια περιμένοντας την ολική της μεταμόρφωση. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό αυτής της διαφοράς είναι το θέμα της ελπίδας. Η θρησκεία βασιζόμενη στην ύπαρξη του θεού ελπίζει, ενώ η επιστήμη μη γνωρίζοντας έναν αποδεικτικό τρόπο της ύπαρξης του θεού δεν ελπίζει.

Το αλφαβητάρι του διαβόλου

Τα πρώτα λήμματα από "Το αλφαβητάρι του Διαβόλου" γράφτηκαν στο πλαίσιο εβδομαδιαίας σατιρικής στήλης στην εφημερίδα "San Francisco News Letter". Ο Άμπροουζ Μπιρς ήταν ο υπεύθυνος της στήλης από τον Δεκέμβριο του 1868. Υπέγραφε ως "Τελάλης" σατιρίζοντας κοινωνικούς και πολιτικούς θεσμούς.

Μια πρώτη συλλογή των λημμάτων του εκδόθηκε το 1906 με τον τίτλο "The Cynic's Word Book". Η επίδρασή του γινόταν ολοένα και μεγαλύτερη στη διάρκεια του 20ού αιώνα και προετοίμασε το έδαφος για ένα νέο είδος καλλιτεχνικής έκφρασης που έλαβε διάφορες μορφές: από τις πνευματώδεις γελοιογραφίες του "New Yorker" έως τις ανεπανάληπτες ατάκες του κωμικού Γκράουτσο Μαρξ.

Μερικά παραδείγματα:

-Αθεϊσμός ουσ.: Η μεγαλύτερη από τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου.

-Δύση ουσ.: Το τμήμα του κόσμου που εκτείνεται δυτικά (ή ανατολικά) της Ανατολής. Κατοικείται στο μεγαλύτερο μέρος του από Χριστιανούς, ένα ισχυρό φύλο υποκριτών, οι οποίοι παράγουν κυρίως δολοφονίες και απάτες, "πολέμους" και "εμπορικές συναλλαγές" τις ονομάζουν αντίστοιχα. Το ίδιο και οι κάτοικοι της Ανατολής, οι οποίοι επίσης παράγουν κατά κύριο λόγο τα ίδια προϊόντα.

Οι βιταμίνες της ομορφιάς

Είναι γνωστό ότι η εμφάνισή μας αντικατοπτρίζει την κατάσταση της υγείας μας. Όλοι ξέρουμε ότι, για να μείνουν υγιή τα μάτια, καθαρό το δέρμα και λαμπερά τα μαλλιά, θα πρέπει η διατροφή μας να περιέχει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες. Ποιες είναι όμως οι βιταμίνες της ομορφιάς και πού μπορούμε να τις βρούμε;

Βιταμίνη Ε: γνωστή ως η «βιταμίνη της αντιγήρανσης», καθώς μειώνει τις ρυτίδες και γενικότερα τα σημάδια του χρόνου. Αυτό οφείλεται στην ισχυρή αντιοξειδωτική της δράση, στην ικανότητά της δηλαδή να θωρακίζει τα κύτταρά μας ενάντια στις επιθέσεις που δέχονται από τις ελεύθερες ρίζες.

Κύριες πηγές: ηλιόσποροι, καρύδια, καλαμποκέλαιο, ελαιόλαδο, βατόμουρα, σπανάκι, αμύγδαλα, ακτινίδια κ.ά..

Βιταμίνη Α: βοηθά στην ενδυνάμωση της όρασης και στη διατήρηση του υγιούς δέρματος και μαλλιών. Το ξηρό δέρμα και η πιτυρίδα είναι συμπτώματα έλλειψής της.

Κύριες πηγές: μουρουνέλαιο, συκώτι αρνιού και μοσχαρίσιο, ραδίκια, καρότο, γλυκοπατάτα, σπανάκι, ακτινίδιο κ.ά..

Η Λαμπερή Αφροδίτη

Η Αφροδίτη καθώς έρχεται προς την γη γίνεται και πιο λαμπερή: Απόψε βρίσκεται λιγότερο από 0.5 ΑΕ δηλαδή λιγότερο από την μισή απόσταση Γης - Ηλίου ! Αυτό θα συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες μέχρι τον Ιανουάριο, όπου θα βρεθεί μεταξύ Γης και Ήλιου.

Σύμφωνα με αρχαίες μαρτυρίες που μιλάνε για τον Παρμενίδη, διότι δικά του γραπτά δεν βρέθηκαν, ο Παρμενίδης έλεγε πως η Αφροδίτη φέρνει βροχές και ασφαλώς θα εννοούσε όταν αυτή πλησιάζει προς την Γη. Επομένως θα πρέπει να περιμένουμε μεγάλες κακοκαιρίες κατά τους μήνες Δεκέμβριο - Ιανουάριο.

Ας την απολαύσουμε λοιπόν τώρα προτού μας έρθουν οι συννεφιές.

Όταν η ΛΟΓΙΚΗ γίνεται παραλογισμός

Όταν η ΛΟΓΙΚΗ γίνεται παραλογισμός: Το παράδοξο και το παράλογο, είναι η ίδια η ουσία αυτής της τέχνης. Είναι η αντανάκλαση ενός κόσμου που δεν είναι πλέον σε συμφωνία με τον εαυτό του, ενός κόσμου που έχει σπάσει σε κάθε σημείο του. Ό,τι είναι στερεό μετατρέπεται σε υγρό και το αντίστροφο. Τα βουνά στο κεντρικό τμήμα του έργου «Ο Κήπος Των Επίγειων Απολαύσεων» φαίνεται να μετατρέπονται σε τερατώδη φυτά, ανοιχτά από μια αφύσικη ωριμότητα. Τα πάντα αλλάζουν στο αντίθετο τους ή με τα λόγια του Ηράκλειτου

    «Τα Πάντα Ρεί, μηδέποτε κατά το αυτό μένειν» τα πάντα ρέουν και όλα χάνονται, ακατάπαυστα και είναι αυτή η συνεχής μεταβολή πού συνθέτει την ίδια την έννοια του κόσμου, την θεμελιώδη αρχή του, την έσχατη σημασία του.  «Ποταμῷ γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμβῆναι δὶς τῷ αὐτῷ καθ” Ἡράκλειτον οὐδὲ θνητῆς οὐσίας δὶς ἅψασθαι κατὰ ἕξιν (τῆς αὐτῆς)· ἀλλ” ὀξύτητι καὶ τάχει μεταβολῆς σκίδνησι καὶ πάλιν συνάγει (μᾶλλον δὲ οὐδὲ πάλιν οὐδ” ὕστερον, ἀλλ” ἅμα συνίσταται καὶ ἀπολείπει) καὶ πρόσεισι καὶ ἄπεισι».

Από στιλιστική άποψη, το έργο του Μπος δεν μοιάζει με ούτε με την μεσαιωνική αλλά ούτε και με την τέχνη της Αναγέννησης. Παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία και των δύο είναι παρόντα, η τέχνη του Μπος είναι εκπληκτικά μοντέρνα.

Είναι δυνατό να αισθάνεσαι χαρά και λύπη συγχρόνως;

Μια μέρα ένας βασιλιάς ρώτησε τον σοφό σύμβουλό του: Είναι δυνατό να αισθάνεσαι χαρά και λύπη συγχρόνως; Ο σύμβουλος κατένευσε κουνώντας το κεφάλι του και είπε ότι αυτό είναι δυνατό. Ο βασιλιάς ζήτησε μια άμεση απόδειξη.

Ο σύμβουλος του αποκρίθηκε ότι δεν μπορούσε να του δώσει άμεση απόδειξη και του ζήτησε να περιμένει. Ο βασιλιάς είχε μεγάλη εμπιστοσύνη σ' αυτόν και του είπε ότι θα περίμενε. Ο σοφός πήρε ένα κομμάτι χαρτί και έγραψε κάτι επάνω, το δίπλωσε προσεκτικά και το επέστρεψε στον βασιλιά λέγοντας: «Σας παρακαλώ, να μην το ανοίξετε χωρίς να σας το πω εγώ».

Ο καιρός πέρασε και ο βασιλιάς ξέχασε το γεγονός, όχι όμως και ο σοφός. Η βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα γιο. Και στο βασίλειο ακολούθησαν μεγάλες χαρές και γιορτές. Ο βασιλιάς ήταν στην καλύτερή του διάθεση. Ο σοφός πήγε στο παλάτι για να συναντήσει τον βασιλιά, που τον υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά. Του ζήτησε, μάλιστα, να διαλέξει όνομα για το παιδί.

Ο σοφός, υπεκφεύγοντας, είπε «Μεγαλειότατε, ήρθε ο καιρός να ανοίξετε το φύλλο του χαρτιού που σας είχα δώσει εδώ και πολύ καιρό, και σας παρακαλώ να το διαβάσετε μόνος σας».

Το μέλλον ... Τώρα

Όσο πιο μακριά βρίσκεται το μέλλον, τόσο καλύτερο φαίνεται.

   

Κανένα μέλλον δεν μπορεί αυτό που ζούμε να μας πάρει.

    

Το μέλλον καταδικάζεται στην πιο βαριά ποινή: να θυμάται για πάντα.

   

Όταν το παρελθόν γίνεται η πιο δυνατή νοσταλγία και το παρόν σωπαίνει.

    

Όταν έχω άγχος είναι επειδή ζω στο μέλλον. Όταν έχω κατάθλιψη είναι επειδή ζω στο παρελθόν.

    

Ποτέ μην αναβάλεις για αύριο ό,τι μπορείς να κάνεις μεθαύριο.

Η φιλοσοφία του επιλέγειν εντέχνως

«Το να ζεις σε ένα σκηνικό που έχεις ονειρευτεί ή το να εκπροσωπείς έναν ξεχωριστό χώρο δεν μπορεί να είναι πολυτέλεια. Είναι εσωτερική ανάγκη, είναι φιλοσοφία».

                               

*Οι διακοσμητές είμαστε «εργαλεία» της κοινωνίας, μεσάζοντες. Βγάζουμε από την ψυχή του πελάτη τις επιθυμίες του, συζητάμε μαζί του και έπειτα σχεδιάζουμε. Γι’ αυτό δεν ξεχωρίζω κάποιο από τα πρότζεκτ μου. Καθένα είναι μοναδικό, καθώς η προσωπικότητα του πελάτη επηρεάζει σημαντικά την κατεύθυνση που ακολουθώ. Η εξέλιξη του κόσμου οριοθετεί και τη δική μας εξέλιξη. Συνήθως «παρεμβαίνω» στις επιθυμίες του πελάτη μου όταν από αυτές απουσιάζουν η λειτουργικότητα και ο σιωπηλός κανόνας της κοινής αισθητικής.

*Το πρώτο μου αρχιτεκτονικό περιοδικό το αγόρασα όταν ήμουν 12 ετών. Ηξερα ότι σε τέτοια μονοπάτια θα χάραζα την επαγγελματική πορεία μου. Το επιβεβαίωνα κάθε φορά που σήκωνα το κεφάλι για να περιεργαστώ ένα κτίριο. Αρχικά στη Θεσσαλονίκη, όπου μεγάλωσα και άνοιξα το πρώτο μου γραφείο. Αργότερα στην Αθήνα, όπου μετακόμισα πριν από 12 χρόνια, αλλά και στις πόλεις του κόσμου που επισκέπτομαι.

Σημείο αφετηρίας απόκτησης των Γνώσεων

Ο Kant όριζε την γνώση ως ένα σύνολο από αναπαραστάσεις, οι οποίες έχουν γεννηθεί στο εσωτερικό της συνείδησης και οι οποίες έχουν συγκριθεί και συνδεθεί μεταξύ τους. Οι αναπαραστάσεις σχηματίζονται από την ενεργοποίηση των δύο γνωστικών δυνάμεων της ανθρώπινης συνείδησης.

Της αισθητικότητας και του νου ή λόγου. Οι δύο γνωστικές δυνάμεις οικειοποιούνται τις ιδιότητες των αντικειμένων, κι’ έτσι μεταφέρουν στο εσωτερικό της συνείδησης πληροφορίες σχετικά μ’ αυτά. Το σύνολο των πληροφοριών, που αποκτούμε χάρις στην δραστηριοποίηση των γνωστικών δυνάμεων της συνείδησής μας, είναι γνώση.

Ο Πλάτων περιγράφει κατά τρόπο συστηματικό την γέννηση της γνώσης ως μία συνολική διαδικασία, η οποία εκκινά από την επίδραση των αισθητών αντικειμένων του εξωτερικού κόσμου επί της αισθητικότητας ή αισθητικής δύναμης της συνείδησης (ψυχής) και ολοκληρώνεται με την εκφορά κρίσεων και τον σχηματισμό προτάσεων από τον νου ή λόγο.

Πόσο Άπειρο είναι ... το Άπειρο;

Το άπειρο ένα ζωντανό ζήτημα. Η αναζήτηση των φυσικών για μια θεωρία των πάντων, οδηγήθηκε, κατά κύριο λόγο, από τη στάση τους απέναντι στην έννοια του απείρου. Στην έκθεση ενός ερωτήματος που αφορά τη σωματιδιακή φυσική για παράδειγμα, η εμφάνιση μιας άπειρης απάντησης λαμβανόταν πάντα ως προειδοποίηση μιας λάθος κατεύθυνσης στην ερευνητική πορεία για τη θεωρία των πάντων.

Έτσι για δεκαετίες, η αναπόφευκτη εμφάνιση του απείρου ρυθμίστηκε από μια παράξενη διαδικασία αφαίρεσης, που εξάλειψε το άπειρο μέρος από τον υπολογισμό, για να αφήσει μόνο ένα πεπερασμένο υπόλειμμα που θα μπορούσε να συγκριθεί με την πραγματική παρατήρηση.

Η Ρητορεία των Δημαγωγών

Η Ρητορεία των Δημαγωγών (Θουκυδίδη ιστορία). Όταν, μετά την κατάπνιξη της αποστασίας των Μυτιληναίων, η αθηναϊκή εκκλησία του δήμου αποφάσισε τη θανάτωση όλων των ανδρών και το πούλημα των γυναικόπαιδων στα σκλαβοπάζαρα, ήταν διάχυτη μέσα στην πόλη η μεταμέλεια των Αθηναίων, αφού η ποινή δεν αφορούσε μόνο τους ενόχους, αλλά τη συνολική καταστροφή του νησιού. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στους Μυτιληναίους πρέσβεις, την επόμενη μέρα, να ζητήσουν και να πετύχουν την επανεξέταση του θέματος σε μια νέα λαϊκή συνέλευση.

Οι Αθηναίοι, στην πλειονότητα τους, ήθελαν να δώσουν μια ευκαιρία επαναδιαπραγμάτευσης του ζητήματος, αφού αντιλαμβάνονταν ότι η ποινή αυτή δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί ούτε ως τιμωρία απέναντι στους αποστάτες, ούτε ως παραδειγματισμός απέναντι σ’ οποιονδήποτε σχεδίαζε κάτι ανάλογο. Η ολοκληρωτική εξόντωση των κατοίκων της Μυτιλήνης δεν ήταν παρά μια απόφαση οργής που λειτουργούσε καταφανώς εκδικητικά, ως εκτονωτικός μηχανισμός του ομαδικού θυμού, κι όχι νηφάλια, ως πολιτική απόφαση που χαράσσει τόσο τη διπλωματική πορεία της πόλης, όσο και την διασφάλιση της αποφυγής παρόμοιων αποστασιών στο μέλλον.

Η ωμότητα της επιβολής της ισχύος συνεπάγεται περισσότερο την αλαζονεία παρά το σεβασμό ή τη συμπαράσταση των συμμάχων. Στη συνέλευση που έγινε το λόγο πήραν πολλοί:

Ο Κυνισμός του Διογένη

Η βασική διδαχή του Διογένη είναι απλή: για να πραγματώσει κανείς την αρετή έπρεπε να περιφρονήσει τις φυσικές απολαύσεις. Ο πόνος και η πείνα βοηθούσαν στην επίτευξη του καλού και ότι η κοινωνική εξέλιξη ήταν ασυμβίβαστη με την καλοσύνη και την αλήθεια. Για τον φιλόσοφο ηθικοποίηση σήμαινε επιστροφή στην φύση και στην απλότητα. Την κοινωνική προβολή που επιδίωκαν οι περισσότεροι συμπολίτες του τη θεωρούσε ανοησία, προσποίηση και ματαιοδοξία.

Το να υποτιμά τις θρησκευτικές και κοινωνικές παραδόσεις, καθώς και την πολιτική εξουσία, δεν σήμαινε πως ήταν ένας άνθρωπος με αρνητισμό. Το έκανε για χάρη της προαγωγής της λογικής και της αρετής. Με θεατρικό τρόπο κρατούσε το φανάρι του τη μέρα λέγοντας ότι έψαχνε για ανθρώπους. Περπατούσε ξυπόλητος στο χιόνι και έσπρωχνε το πιθάρι του το καλοκαίρι πατώντας πάνω στην καυτή άμμο.

Δεν πληρώνω… Δεν πληρώνω

Ο Ντάριο Φο και οι άνθρωποι που δεν πληρώνουν: Ο Ντάριο Φο το 1974 σκάρωσε και παρουσίασε ένα θεότρελο θεατρικό έργο με τον τίτλο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω». Μέσα σε μια από τις πολλές πετρελαϊκές κρίσεις, που όπως φαίνεται τείνουν στη μονιμότητα, με τον πληθωρισμό να καλπάζει και τους εργάτες να χάνουν τις δουλειές τους ή να υποαπασχολούνται με τα γνωστά εργασιακά τερτίπια της ημιαπασχόλησης.

Που σημαίνουν απλήρωτη εργασία, μια ομάδα γυναικών μπουκάρει σε σούπερ – μάρκετ και αρνείται να πληρώσει τις νέες υπερδιπλάσιες τιμές – λόγω κρίσης – των προϊόντων. Δημιουργούν τρομακτική σύγχυση στο ταμείο, έρχονται σε ανοιχτή ρήξη με το διευθυντή, σχεδόν τον απειλούν με λιντσάρισμα, και τελικά αρπάζουν τα αγαθά πληρώνοντας κατά βούληση.

Σάλτσα τομάτας για γερή καρδιά

Στην ταπεινή κόκκινη σάλτσα φαίνεται ότι κρύβεται τo μεσογειακό μυστικό της μακροζωίας και της δυνατής καρδιάς, υποστηρίζει νέα ισπανική μελέτη. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης διαπίστωσαν ότι η κόκκινη σάλτσα - γνωστή και ως σοφρίτο -, η οποία παρασκευάζεται από τομάτα, κρεμμυδάκι, ελαιόλαδο, κορν φλάουρ και σκόρδο, λειτουργεί ως «ασπίδα» κατά των καρδιαγγειακών νοσημάτων. 

Οι επιστήμονες είδαν ότι η συγκεκριμένη σάλτσα περιέχει περισσότερες από 40 αντιοξειδωτικές ουσίες και συγκεκριμένα πολυφαινόλες, οι οποίες πιστεύεται ότι προστατεύουν την καρδιά από το οξειδωτικό στρες. Ανακάλυψαν μάλιστα ότι η θαυματουργή δράση των συγκεκριμένων ουσιών προκύπτει από το μαγικό (γευστικά) «πάντρεμα» των εν λόγω υλικών.

Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι ειδικοί προχώρησαν στην ανάλυση διαφόρων τύπων έτοιμης κόκκινης σάλτσας που πωλούνται σε σουπερμάρκετ.

«Οι σάλτσες που περιέχουν έξτρα παρθένο ελαιόλαδο διαθέτουν καλύτερες αντιοξειδωτικές ιδιότητες, καθώς είναι πλουσιότερες σε πολυφαινόλες, συγκριτικά με άλλες σάλτσες» εξηγεί η δρ Ρόζα Λαμουέλα που συμμετείχε στη μελέτη.

Η μηχανή μιλάει για εσένα

Κάθε λεπτό τιτιβίζονται περί τα 100.000 tweets. Στο ίδιο διάστημα οι χρήστες ανεβάζουν στο Facebook 684.478 posts και στο youtube νέα video διάρκειας 48 ωρών. Στο Instagram δημοσιεύονται 3.600 νέες φωτογραφίες μέσα σε ένα λεπτό και στο Tumblr 27.778 νέα posts και φωτογραφίες.

Κάθε 60 δευτερόλεπτα ανταλλάσσονται 204.166.667 emails! Ο όγκος των δεδομένων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε καθημερινά είναι τεράστιος. H Google, όπως υποστηρίζει, έχει βρει έναν τρόπο να μας απαλλάξει από αυτό το βάρος.

Ο μηχανικός της Google Ashish Bhatia κατοχύρωσε πριν από λίγες ημέρες μια ευρεσιτεχνία σχετικά με ένα λογισμικό, το οποίο με την πάροδο του χρόνου «μαθαίνει» πώς αντιδρούμε και τι γράφουμε στα emails μας, αλλά και σε όλα τα social media/networks που συμμετέχουμε.

Ανήλικοι συναισθηματικά ενήλικες

Ανήλικοι συναισθηματικά ενήλικες: Κάθε τεχνολογικό βήμα φέρνει τις κοινωνίες προς τα εμπρός, ωστόσο, οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται πάντα με τον ίδιο τρόπο την έννοια του «μπροστά» στον προσανατολισμό. Βλέπετε, τα social media -και ειδικά το twitter και το facebook- σε βάζουν στο τρυπάκι να επιζητείς την κοινωνική αποδοχή πίσω από μια μικρή ή μεγάλη οθόνη.

Δείτε το βίντεο του Marc Maron. Το βρήκαμε -αν μη τι άλλο- ενδιαφέρον και ικανό να γεννήσει προβληματισμό για το τι πραγματικά κερδίζει ο καθένας από εμάς ξεχωριστά από τη συνεχή δικτύωση. Λογικά, θα συμφωνήσετε με τα περισσότερα. Και πολύ πιθανόν να το ποστάρετε κι εσείς και να χαρείτε με το like και το retweet.

Η καλύτερη επίθεση είναι η αντεπίθεση

Η επίτευξη ενός στόχου δεν ανήκει απαραίτητα μόνο σ' ένα πλαίσιο. Και μάλιστα όταν ο στόχος είναι πολύπλοκος, η μέθοδος δεν πρέπει να είναι μονόπλευρη στο γνωστικό επίπεδο. Κάθε συνοριακή πλευρά πρέπει να αξιοποιηθεί για την επίλυση του συγκεκριμένου προβλήματος άσχετα αν επιφανειακά δεν φαίνεται άμεσα η συμβολή της.

Όσο αυτή η μέθοδος μπορεί ν' εφαρμοστεί σ' ένα ενεργητικό σχέδιο, τόσο μπορεί να ερμηνευτεί σ' ένα παθητικό. Δηλαδή, ακόμα κι αν δεν έχουμε την πρωτοβουλία όταν δεχόμαστε μια επίθεση, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα εσωτερικά ελαττώματα μιας αντίθετης πολιτικής. Διότι μόνο με τη σωστή χρήση ελαττωματικών λεπτομερειών μπορούμε σε μια μεταγενέστερη φάση ν' αναπτύξουμε μια οργανωμένη και ισχυρή αντεπίθεση σ' έναν γεωστρατηγικό προβληματισμό.

Το νόημα του ελέγχου της ζωής σου

Καταλαβαίνεις το νόημα του ελέγχου της ζωής σου;

> Εγκατέλειψες τον εαυτό σου. Θέλησες να εγκαταλειφτείς. Αυτό είναι ολέθριο λάθος. Στον κόσμο ενός πολεμιστή μπορείς να επιζήσεις μόνο αν είσαι πολεμιστής. Ο πολεμιστής βλέπει τα πάντα με σεβασμό και δεν προσβάλει τίποτε, εκτός κι αν υποχρεωθεί να το κάνει. Ο πολεμιστής δεν εγκαταλείπει τον εαυτό του σε τίποτα, ούτε καν στον θάνατο του. Ο πολεμιστής δεν είναι ένας πρόθυμος σύντροφος, ο πολεμιστής δεν είναι προσιτός και όταν μπλέκεται σε κάτι, να είσαι βέβαιος ό,τι ξέρει πολύ καλά τι κάνει.

> Αντέδρασα λέγοντας πως είναι ανθρωπίνως αδύνατον να ελέγχεται κανείς πάντα, ή να ελέγχει τα πάντα, αλλά εκείνος ισχυρίστηκε ό,τι για έναν πολεμιστή δεν υπήρχε τίποτε που να μην μπορεί να ελεγχθεί. Ανέπτυξα την έννοια του ατυχήματος και είπα ό,τι αυτό δεν είναι δυνατόν.

Ανέφερα διάφορους ανθρώπους οι οποίοι είχαν υποστεί κακοτυχίες που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως ατυχήματα. Μίλησα ιδιαίτερα για τον Λούκας ένα πολύ ευγενικό ινδιάνο της φυλής των Γιάκι, ο οποίος είχε τραυματιστεί σοβαρά όταν το καμιόνι που οδηγούσε ανατράπηκε. Νομίζω πως είναι αδύνατον ν’ αποφύγει κανείς τα ατυχήματα. Κανείς δεν είναι σε θέση να ελέγξει καθετί που τον περιτριγυρίζει.

Επιφανειακή Σκέψη; Κάνε Διαλογισμό

Το υποσυνείδητο των ανθρώπων είναι φορτωμένο με αμέτρητες εντυπώσεις και προγραμματισμούς που χωρίς την επίγνωση του ατόμου ορίζουν τη ζωή του και δεν τον αφήνουν να ζήσει ελεύθερα, αυθεντικά και δημιουργικά. Έτσι ζει μια ζωή που καθορίζεται από φόβους, υποβολές των γονιών ή των φίλων και των media, ζει σαν προγραμματισμένο ρομπότ δηλαδή, με πολλά «κουμπιά» που όποιος γνωρίζει την τέχνη της χειραγώγησης ξέρει καλά πότε και πώς να τα πατήσει για να ελέγξει το άτομο.

Πολύ συχνά οι επιλογές μας δεν βασίζονται στις πραγματικές ανάγκες, ικανότητες και στόχους μας, αλλά σε τέτοιους προγραμματισμούς και τραύματα. Ενώ άλλες φορές, κάποιες υποσυνείδητες σκεπτομορφές αποτυχίας, μάς κάνουν να σαμποτάρουμε τον εαυτό μας και την επιτυχία στη ζωή μας, σε σχέσεις, οικονομικά, επαγγελματικά, υγεία κλπ.

 Εάν για παράδειγμα ο πατέρας είχε κριτικάρει αυστηρά το παιδί και δεν αναγνώρισε το δυναμικό και τη ταυτότητά του, στην ενήλικη ζωή του το άτομο θα νιώθει ότι δεν αξίζει την αναγνώριση και την επιτυχία και θα ωθεί τη ζωή του σε ανάλογα μονοπάτια αποτυχίας. Εάν οι γονείς τσακωνόντουσαν ή ήταν αταίριαστοι ή χωρισμένοι, το άτομο θα έχει αρνητική εικόνα για τις σχέσεις, την οποία θα επαναλαμβάνει στην ενήλικη ζωή του ασυνείδητα εάν δεν καθαρίσει αυτές τις εντυπώσεις.

Ψυχή η πολύτιμη

Η αυτογνωσία οδηγεί στη διαπίστωση ότι το πολυτιμότερο πράγμα στον άνθρωπο είναι η ψυχή, η οποία κατά τον Σωκράτη (Άπομν., IV. 3. 14) «μετέχει του θείου περισσότερο από κάθε άλλο ανθρώπινο πράγμα»· γι’ αυτό και υποστήριζε ότι το ύψιστο καθήκον των ανθρώπων, είναι να μεριμνούν για την ψυχή τους και με επιμονή προέτρεπε τους Αθηναίους να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια προκειμένου να την κάνουν όσο γίνεται καλύτερη (Άπολ. 29d-30b). 

Η ψυχή εξάλλου είναι ο πραγματικός εαυτός, δηλαδή ο καθαυτό άνθρωπος, όπως διατείνεται ο Σωκράτης στον πλατωνικό διάλογο Αλκιβιάδης (130e).

Ο Σωκράτης παρουσιάζεται στο διάλογο αυτόν, όσον αφορά την ανθρωπολογία του, ως εκφραστής ενός ιδιότυπου δυϊσμού, αφού δηλώνει κατηγορηματικά ότι ούτε σώμα, ούτε «συναμφό-τερου» σώματος και ψυχής είναι ο άνθρωπος, παρά μόνο ψυχή (130 c). 

Το σώμα που εξουσιάζεται από την ψυχή δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα απλό εργαλείο στη διάθεση της ψυχής. Η σχέση με άλλα λόγια μεταξύ ψυχής και σώματος είναι η σχέση που υπάρχει ανάμεσα στον τεχνίτη και στα εργαλεία που χρησιμοποιεί.