Συμβουλές για καλή τύχη και ευτυχία

Θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και να υιοθετήσουμε κάποιες απλές πρακτικές στην καθημερινή μας ζωή

* Να καταγράψουμε και να συνειδητοποιήσουμε τα λάθη που έχουμε ήδη κάνει και να συμφωνήσουμε να μην τα ξανακάνουμε.

* Να οριοθετήσουμε την ευτυχία μας σε ένα καινούργιο πλαίσιο που δεν θα είναι μόνο υλιστικό. Η ευτυχία δεν εξαρτάται μόνο από την οικονομική άνεση.

* Να προσπαθήσουμε να εξασφαλίσουμε την ψυχική μας γαλήνη και εσωτερική ηρεμία, αποφεύγοντας αρνητικές ενέργειες, συμπεριφορές και, πάνω απ’ όλα, σκέψεις και τάσεις. Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι κάποιες δυσκολίες στη ζωή μας έχουν τελικά καλό σκοπό για το μέλλον μας και πρέπει να τις υπομένουμε καρτερικά. Ακόμα, πρέπει να προσπαθούμε να διακρίνουμε τα λάθη μας, όταν κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα εκφραστεί κάποια στιγμή στη ζωή μας.

* Να αγαπήσουμε τον κόσμο μας όπως είναι και να θεωρήσουμε ότι κάποιοι άνθρωποι που συμπεριφέρονται αρνητικά χρειάζονται ουσιαστικά βοήθεια και συμπόνια.

* Να νικήσουμε το υπερεγώ μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι οι όποιες επιτυχίες σημειώνουμε κάποιες στιγμές στη ζωή μας είναι απόρροια της συμβολής και κάποιων άλλων προϋποθέσεων-βοηθειών που έχουμε κληροδοτήσει από το σύμπαν.

Μας κουφαίνουν τα κάμπριο!

Το να οδηγεί κανείς το κάμπριό του με κατεβασμένη την κουκούλα και μεγάλη ταχύτητα μπορεί να είναι in, αλλά έχει μια απρόσμενη συνέπεια: μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και – το χειρότερο – μόνιμες βλάβες στην ακοή. Γιατί; Η απάντηση κρύβεται στον συνδυασμένο θόρυβο της μηχανής, του δρόμου, της κίνησης και του αέρα.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Otolaryngology - Head and Neck Surgery» και θέλησε να διερευνήσει σε τι επίπεδα ήχου εκτίθεται κανείς όταν οδηγεί το κάμπριο αυτοκίνητό του σε αυτοκινητόδρομο, με κατεβασμένη κουκούλα, και με ταχύτητα 50, 60 και 70 μίλια την ώρα (80, 96 και 112 χιλιόμετρα την ώρα αντιστοίχως).

Για να το διαπιστώσουν αυτό, δύο ερευνητές άρχισαν να οδηγούν διάφορα κάμπριο αυτοκίνητα, διαφορετικές ώρες της ημέρας και σε διαφορετικές συνθήκες κίνησης. Στη διάρκεια της οδήγησης μετρούσαν συνεχώς την ένταση του ήχου, τόσο στη θέση του οδηγού όσο και σε αυτή του συνοδηγού. Οι μετρήσεις γίνονταν με ένα βαθμονομημένο iPhone εξοπλισμένο με ειδικό λογισμικό μέτρησης των ντεσιμπέλ (είναι η μονάδα μέτρησης του ήχου).

Κρύωμα; Κάν' το όπως η γιαγιά

Όταν κανείς είναι κρυωμένος, ο χρόνος «σέρνεται». Οι εργάσιμες ώρες κυλούν αργά και βασανιστικά, ο ύπνος είναι ανήσυχος και με διακοπές, η παρουσία άλλων ανθρώπων γύρω μας, πηγή διαρκούς ενόχλησης. Φυσικό είναι λοιπόν να σπεύδουμε στο φαρμακείο για να προμηθευτούμε ό,τι ανακουφιστικό κυκλοφορεί. 

Όμως, ακόμα και οι επιστήμονες παραδέχονται ότι τα φαρμακευτικά σκευάσματα πολύ λίγο βοηθούν σε σχέση με το απλό κρύωμα. Η μόνη αποδεδειγμένα αποτελεσματική «αγωγή» είναι ακόμα και σήμερα τα γιατροσόφια των γιαγιάδων και των μαμάδων μας.

Ας θυμηθούμε λοιπόν τα κυριότερα:

1. Κοιμόμαστε με ανασηκωμένο κεφάλι. Μερικά έξτρα μαξιλάρια θα μας βοηθήσουν να αναπνέουμε πιο εύκολα ώστε το πρωί να είμαστε ξεκούραστοι.

2. Κάνουμε ζεστά ντους. Ο ατμός που παράγεται από το ζεστό νερό βοηθάει στο άνοιγμα των αναπνευστικών οδών.

Οι θετικές σκέψεις μας κάνουν πιο ευτυχισμένους

Ακόμη και αν ανησυχούμε συχνά για το μέλλον, φαίνεται πως κατά βάθος είμαστε αισιόδοξοι. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Μάλιστα, όσο δύσκολα και αν είναι τα πράγματα, έχουμε την τάση να θεωρούμε πως τελικά όλα θα πάνε καλά. Αυτό από μόνο του είναι ικανό να μας φτιάξει τη διάθεση βραχυπρόθεσμα, αλλά και να αυξήσει τις πιθανότητες να συμβεί πράγματι κάτι καλό στο μέλλον. Πώς κατέληξαν οι ειδικοί στο παραπάνω συμπέρασμα; 

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι επιστήμονες ζήτησαν από μια ομάδα εθελοντών να απαντήσει σε μια σειρά από ερωτήσεις. Στόχος τους ήταν να δουν κατά πόσον η ψυχική τους διάθεση μπορούσε να επηρεαστεί από το πώς έφερναν στο μυαλό τους περιστατικά του παρελθόντος, αλλά και γεγονότα που θα μπορούσαν να συμβούν στο μέλλον.

Αυτά που διαπίστωσαν είναι ενδεικτικά: όσο πιο εύκολα ανακαλούσαν οι συμμετέχοντες θετικά φορτισμένες εμπειρίες, τόσο πιο χαρούμενοι αισθάνονταν. Τα αρνητικά συμβάντα του παρελθόντος, πάλι, έρχονταν στην επιφάνεια με μεγαλύτερη δυσκολία, συνοδευόμενα από θλίψη. Όταν όμως ζητήθηκε από τους εθελοντές να οραματιστούν το μέλλον, τότε αυτοί στη συντριπτική τους πλειοψηφία σκέφτηκαν θετικά.

Οι συμφορές του δανεισμού

''Το δανείζεσθαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας εστίν'' 

«Ο δανεισμός είναι πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας»! Το είπε ο Πλούταρχος τον 1ο μ.κ.ε αιώνα και να που έφθασε η στιγμή να εκτιμηθούν οι λόγοι του.

« Έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν σου λείπουν. Δεν έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου»,

«Οι οφειλέτες είναι δούλοι όλων των δανειστών τους. Είναι δούλοι δούλων αναιδών και βάρβαρων και βάναυσων».

Η σύμβαση του Αλτρουισμού

Ο αλτρουισμός, αυτή η ηθική αρχή που δηλώνει την ανιδιοτελή μέριμνα για τους άλλους, αυτή η συνειδητή άρνηση του ατομικού συμφέροντος προς όφελος του συλλογικού, είναι μια δυσνόητη έννοια για πολλούς. Ιδιαίτερα σ’ ένα σύστημα μαζικής δημοκρατίας όπου ο καθένας είναι άγνωστος για τους άλλους, πώς να επινοηθεί ο αλτρουισμός; Ενώ η λέξη φιλοξενία είναι εντελώς συνηθισμένη, είναι ενδεικτικό ότι η λέξη αλτρουισμός δεν είναι ελληνικής προέλευσης και ότι η μόνη λέξη που σχετίζεται μ’ αυτήν την έννοια και είναι θετικότατη σε άλλες γλώσσες και που είναι ελληνικής προέλευσης, η εμπάθεια, έχει μια αρνητική έννοια στα ελληνικά.

Κι αν πιστεύουμε στις ρηξικέλευθες ιδέες του Ludwig Wittgenstein και θυμηθούμε «Τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του μυαλού μου. Οι γνώσεις μου περιορίζονται σε ό,τι μπορώ να αποτυπώσω λεκτικά» καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η διαδικασία της επινόησης της λέξης αλτρουισμός.

Η λεκτική δυσκολία προκαλεί μια γνωστική δυσκολία στο κοινό που δεν γνωρίζει τα νοητικά σχήματα αυτής της ηθικής αρχής. Γι’ αυτόν τον λόγο, η φυσιολογική ανταπόκριση στον αλτρουισμό δεν είναι πρώτα θετική, μα ερωτηματική. Η θετική πράξη δεν είναι επαρκής. Πάντα υπάρχει η ερώτηση: Γιατί το κάνετε αυτό; Λες και αυτό που είναι δυσνόητο να είναι αναγκαστικά επικίνδυνο. Η μόνη απάντηση στον λόγο της ύπαρξης του αλτρουισμού είναι: η ανάγκη.

Η φιλοσοφία της Ανατολής

Τρία πολύ σημαντικά παρακλάδια της φιλοσοφίας εμφανίστηκαν περίπου στην ίδια περίοδο της αρχαιότητας, δηλαδή από το 600 έως το 400 π.Χ. Το ένα παρακλάδι, που ήταν και υπεύθυνο για τη γενική εικόνα που έχουν οι περισσότεροι για τους φιλόσοφους, είναι η Αθηναϊκή σχολή με κορυφαίες φυσιογνωμίες τους Σωκράτη, Πλάτωνα και Αριστοτέλη. Αυτοί βασίζονταν και σε μερικούς σπουδαίους προσωκρατικούς (όπως οι Κυνικοί και οι πρώιμοι Στωικοί). 

Τον ίδιο καιρό, σε ένα διαφορετικό σημείο του πλανήτη, οι Σοφοί των Δασών της Ινδίας, με πιο διάσημο τον Σιντάρτα Γκοτάμα (Βούδα), συμπλήρωναν την ινδουιστική κοσμοθεωρία. Στην άλλη άκρη του κόσμου, ο Κομφούκιος και ο Λάο Τσου ανέπτυσσαν τον κομφουκιανισμό και τον τσοϊσμό, τα οποία μαζί με το παλιότερο I Τσινγκ αποτελούσαν τον πυρήνα της κινέζικης φιλοσοφίας.

Πόσο ελεύθερη είναι η ελεύθερη βούληση;

Όπως έγραψε ο Ουίλιαμ Τζέιμς το 1890, «το γεγονός ότι η ζωή μας φαίνεται συναρπαστική, οφείλεται στην αίσθησή μας ότι αποφασίζουμε για τα πράγματα κάθε στιγμή και ότι τίποτε δεν είναι προαποφασισμένο αναρίθμητα χρόνια πριν». 

Φυσικοί, νευρολόγοι και μηχανικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών συμμετέχουν πλέον στη συζήτηση των επιγόνων του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη περί της ουσίας της ελεύθερης βούλησης, εάν διαθέτουμε ή όχι κι αν όχι γιατί μέχρι πρότινος πιστεύαμε ότι είχαμε. «Πρόκειται για αυταπάτη; Ιδού η απορία», τόνισε ο φιλόσοφος των επιστημών, Μάικλ Σέλμπερσταϊν του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, προσθέτοντας ότι το δεύτερο ερώτημα είναι εάν η δημόσια συζήτηση του θέματος θα υποδαυλίσει τον πόλεμο των πολιτισμών.

Η ακεραιότητα σου είναι το πεπρωμένο σου.

"Η ψυχή είναι "βαμμένη" από τα χρώματα των σκέψεων σου...σκέψου μονάχα εκείνα τα πράγματα που είναι σε συντονισμό με τις αρχές σου και που μπορούν να αντέξουν το φως της ημέρας. Εσύ μπορείς να διαλέξεις το "περιεχόμενο" της προσωπικότητας σου. Μέρα με την μέρα γίνεσαι αυτό που διαλέγεις, αυτό που σκέφτεσαι και αυτό που κάνεις. Η ακεραιότητα σου είναι το πεπρωμένο σου. Αυτή είναι το φως που φωτίζει το μονοπάτι σου." 

Νοημοσύνη και Κυβερνοπόλεμος

Στον Κυβερνοπόλεμο, η απόσταση δεν έχει ουσιαστικά νόημα και η προσέγγισή μας πρέπει να είναι τοπολογική. Επί του πρακτέου, αυτό που έχει σημασία είναι καθαρά ο χρόνος. Και στην κρυπτασφάλεια αυτός είναι ο σημαντικός και κυρίαρχος παράγοντας γιατί η ασφάλεια έχει ημερομηνία λήξης, αφού κάθε κώδικας σπάζεται και το σπάσιμο είναι αποκλειστικά θέμα χρόνου. 

Κατά συνέπεια δεν υπάρχει λόγος να αναζητούμε την πληρότητα. Έτσι εισχωρούμε στο πλαίσιο του Popper σε συνδυασμό με τον Kuhn, αλλά ακολουθούμε την μεθοδολογία του Feyerabend. Επειδή δεν υπάρχει γραμμικότητα στην εξέλιξη αλλά ούτε και συνέχεια, η ασυνέχεια δημιουργεί προβλήματα στις προβλέψεις.

Ωδή για έναν πιστό σύντροφο

* Κάθε μέρα μαζί μου, εικοσιτέσσερις ώρες, ποτέ δεν κοιμάται. 

* Με ξυπνάει το πρωί με μουσική, φέρνοντας εφημερίδες, μετά ραδιόφωνο - ίσως και λίγη τηλεόραση. Έχει ό,τι ζητήσω, όπου το ζητήσω. Στον δρόμο, στο τρόλεϊ, στο τρένο.

* Ξέρει τα πάντα: γεωγραφία, ιστορία, πολιτική, ιατρική, μαθηματικά, φυσική, ξένες γλώσσες -κι απαντά αμέσως σε όλες τις απορίες.

* Όταν θέλω να συγκρατήσω κάτι, το φωτογραφίζει - κι αν κινείται, το μαγνητοσκοπεί. Αν του ζητήσω, το στέλνει όπου του πω.

* Καταγράφει τις σκέψεις και τις σημειώσεις μου. Με διακριτική φωνή μου υπενθυμίζει τα ραντεβού, τις δουλειές μου, γιορτές, γενέθλια. Ό,τι εντολή του δώσω, την εκτελεί αμέσως.

Ακου μουσική για καλή υγεία

Για τους επιστήμονες, το μέγα ερώτημα είναι τι ακριβώς συμβαίνει στον εγκέφαλό μας που επιτρέπει στη μουσική να ασκεί τόσο ισχυρή επίδραση στην ψυχή μας και πως μπορεί αυτή η επίδραση να ωφελήσει το σώμα μας. Τον γρίφο αρχίζουν να επιλύουν μελέτες των τελευταίων ετών, οι οποίες δείχνουν πως όταν ακούμε αλλά και όταν παίζουμε μουσική, ελαττώνεται η αρτηριακή πίεση, μειώνεται ο καρδιακός παλμός, περιορίζεται το στρες και αμβλύνονται το άγχος και η κατάθλιψη. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις πως όσοι παίζουν κάποιο μουσικό όργανο έχουν πιο γερό ανοσοποιητικό σύστημα και, μεγαλώνοντας, διατηρούν πιο οξείες τις νοητικές λειτουργίες τους.

Μία από τις σχετικές μελέτες αποτελεί συνδυασμένη ανάλυση 400 προγενέστερωνκαι διεξήχθη από ερευνητική ομάδα υπό τον δρα Ντάνιελ Λεβάιτιν,καθηγητή Ψυχολογίας & Συμπεριφορικής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ του Καναδά και έναν από τους γνωστότερους μελετητές της νευροεπιστήμης της μουσικής.

Γιατί το κόκκινο κρασί δεν ταιριάζει με ψάρι

Επιστήμονες ερεύνησαν και βρήκαν γιατί τα κόκκινα κρασιά δεν συνδυάζονται με τα ψάρια και τα θαλασσινά. Διαπίστωσαν ότι ευθύνεται ο σίδηρος, ο οποίος εξηγεί την αισθητηριακή αλλεργία μας στον συνδυασμό αυτόν. Μπορεί να μην είναι η ανακάλυψη του αιώνα, όμως οι γαστρονόμοι του πλανήτη θα την εκτιμήσουν. Το ότι το κόκκινο κρασί δεν ταιριάζει με τα θαλασσινά είναι κάτι σαν θρησκευτικό δόγμα για τους γευσιγνώστες.

Ο λόγος είναι ότι ο συνδυασμός τους συνήθως δημιουργεί μια έντονη και δυσάρεστη ψαρίσια επίγευση. Η παραδοσιακή εξήγηση βασίζεται στην παρουσία των τανινών- χημικές ουσίες που κάνουν τα κόκκινα κρασιά στυφά. Όμως πού και πού εμφανίζεται κάποιο κόκκινο κρασί που συνοδεύει ευχάριστα τα θαλασσινά. Με ποια κρασιά συμβαίνει αυτό, αποτελούσε ώς τώρα μυστήριο που ακόμη και οι καλύτεροι σομελιέ δεν κατανοούσαν. Την απάντηση έδωσε ομάδα ερευνητών της εταιρείας Μercian Corporation στην Καναγκάουα της Ιαπωνίας, με επικεφαλής τον Τακαγιούκι Ταμούρα, με μια σειρά πειραμάτων που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Journal of Αgricultural and Food Chemistry».

Γιατί γράφω

«Δεν γράφω για μια εκλεκτή μειοψηφία, που δε σημαίνει τίποτα για μένα, αλλ’ ούτε και για κείνη τη χιλιολιβανισμένη πλατωνική κατηγορία που είναι γνωστή ως οι μάζες. Δυσπιστώ και στις δύο αυτές αφαιρέσεις τις τόσο προσφιλείς στους δημαγωγούς. Γράφω για τον εαυτό μου και για τους φίλους μου. Γράφω, ακόμα, για να κάνω ευκολότερο το πέρασμα του χρόνου»

Χόρχε Λουίς Μπόρχες.

Ξετυλίγοντας Τα Συναισθήματα

Τα συναισθήματα είναι πολύτιμοι αγγελιοφόροι που μας βοηθούν να ικανοποιήσουμε τις βασικές μας ανάγκες και να επιβιώσουμε. Κι ενώ η πολύπλοκη φύση των συναισθημάτων μας εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους και παίρνει κάθε λογής διαφορετικές μορφές, οι βασικές οικογένειες των συναισθημάτων είναι μετρημένες στα δάχτυλα.

Οι πιο σημαντικές από αυτές είναι η ευτυχία, η λύπη, ο φόβος, η  αηδία και ο θυμός. Κάθε συναίσθημα  είναι μια αντίδραση απέναντι σε μία χαρακτηριστική κατάσταση: φοβόμαστε όταν απειλούμαστε από κάποιο κίνδυνο, λυπόμαστε όταν χάνουμε κάτι πολύτιμο, χαιρόμαστε όταν οι ανάγκες μας εκπληρώνονται κι ούτω καθ’εξής.

Εξελικτικά, τα συναισθήματα μας είναι σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι προσωρινά κι έτσι η συναισθηματική μας αντίδραση διαρκεί μόνο όσο το ερέθισμα που την υποκίνησε συνεχίζει να υπάρχει.  Με αυτό τον τρόπο κρατιόμαστε σε εγρήγορση για να αντιδράσουμε στο επόμενο ερέθισμα που θα έρθει.

Βέβαια κάποιες καταστάσεις είναι μακροπρόθεσμες κι έτσι είναι και οι συναισθηματικές μας αποκρίσεις. Για παράδειγμα, η λύπη που σχετίζεται με το πένθος μπορεί να διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ίσως μια στιγμή αισθανόμαστε καλύτερα αλλά μια ανάμνηση μας βυθίζει και πάλι πίσω στη λύπη της απώλειας. Ακόμα βέβαια και με το πένθος, η ψυχή μας βρίσκει τρόπο να θεραπεύσει τον εαυτό της με τον καιρό.

Θεωρείες για την Πανσέληνο

Το ολόγιομο φεγγάρι μας οδηγεί στην τρέλα; Μύθος ή πραγματικότητα Η Σελήνη και ειδικά η  πανσέληνος έχει συσχετιστεί με ένα σωρό σκοτεινά μυστικά και θεωρίες, ενώ η επιρροή των μαγνητικών της κυμάτων στη Γη κυμαίνεται ανάμεσα σε επιστημονικά στοιχεία και αστικούς μύθους. Ένας από τους ευρέως αστικούς μύθους που κυκλοφορούν κυρίως για την Πανσέληνο του Αυγούστου είναι ότι επηρεάζει έντονα την ψυχολογία των ανθρώπων εντείνοντας τις ψυχικές τους διαταραχές.

Μπορεί κάποιοι να προτείνουν για σήμερα την παραμονή στο σπίτι αποφεύγοντας τις πολλές κοινωνικές συναναστροφές και τις τυχόν συγκρούσεις υπό την επήρεια της πανσελήνου με τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή με έναν… λυκάνθρωπο, αλλά οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο σεληνιασμός δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί επιστημονικά.

Κομπόστες: Φρουτένιοι πειρασμοί

Οι κομπόστες είναι ένας ιδανικός τρόπος να απολαύσουμε τα φρούτα στην πιο γλυκιά τους εκδοχή! Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ένα από τα πιο αρωματικά γλυκά είναι αυτό που γίνεται με φρούτα.

Ελαφρύ και δροσερό επιδόρπιο, οι κομπόστες δεν μας επιβαρύνουν με πολλές θερμίδες και λιπαρά. Γίνονται εύκολα με φρέσκα φρούτα εποχής, αλλά και με αποξηραμένα. Όσο γι’ αυτές που θα φτιάξουμε εμείς στο σπίτι, είναι σαφώς ανώτερες από τις κομπόστες σε κονσέρβα.

Δείτε λοιπόν κάποιες απλές στην παρασκευή αλλά πλούσιες σε γεύση κι αρώματα κομπόστες.

Ο κόσμος δεν είναι τέλειος.

Ο κόσμος δεν είναι τέλειος. Το να επιλέξεις όμως, πως ΕΣΥ θέλεις να τον δεις είναι η μοναδική πραγματική δύναμη που έχεις.

T. L. Hayden

Ο Λιθοξόος

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας λιθοξόος που παραπονιόταν διαρκώς για τη ζωή του. Μια μέρα, πηγαίνοντας στο σπίτι ενός πλούσιου εμπόρου για να πουλήσει ένα αγαλματίδιο που είχε φτιάξει, παρατήρησε με ζήλια τη χλιδή μέσα στην οποία ζούσε ο έμπορος και ελεεινολογώντας τον εαυτό του, ευχήθηκε να γίνει σαν αυτόν. 

Προς μεγάλη του έκπληξη, η ευχή του ως δια μαγείας εκπληρώθηκε κι ο άνθρωπός μας ευτυχισμένος, ζούσε μέσα στην πολυτέλεια, απολαμβάνοντας τα πλούτη και την εκτίμηση των συνανθρώπων του.

Για την ομορφιά

Η αρετή είναι σαν μια πολύτιμη πέτρα, που δείχνει καλύτερα σε ένα απλό κόσμημα και σίγουρα η αρετή είναι καλύτερη σε ένα σώμα που είναι καλοφτιαγμένο, αλλά χωρίς λεπτά χαρακτηριστικά, και επιβλητικό μάλλον παρά όμορφο. Ούτε παρατηρείται γενικά, ότι οι πολύ ωραίοι άνθρωποι διαθέτουν κατά τα άλλα εξαιρετική αρετή.

Είναι σαν η φύση να προσπάθησε περισσότερο να αποφύγει κάποιο λάθος, παρά να δημιουργήσει το τέλειο. Και γι’ αυτό αποδεικνύονται ικανοί, αλλά χωρίς μεγάλο και υψηλό πνεύμα, και μελετούν τους τρόπους συμπεριφοράς μάλλον, παρά την αρετή.

Αλλά αυτό δεν είναι πάντα αλήθεια διότι ο Αύγουστος Καίσαρ, ο Τίτιος Βεσπασιανός, ο Φίλιππος ο Ωραίος της Γαλλίας, ο Εδουάρδος Δ’ της Αγγλίας, ο Αλκιβιάδης των Αθηνών, ο Σάχης Ισμαήλ Σοφή της Περσίας, ήταν όλοι υψηλά και μεγάλα πνεύματα, και εν τούτοις οι ωραιότεροι άνδρες των καιρών τους.

Στην ομορφιά, τα χαρακτηριστικά έχουν μεγαλύτερη σημασία από το χρώμα, και μια ευγενική και ευχάριστη έκφραση είναι πιο σημαντική από τα χαρακτηριστικά. Αυτή είναι το σημαντικότερο μέρος της ομορφιάς, που ένας πίνακας δεν μπορεί να εκφράσει, κι όχι μόνο, αλλά ούτε καν μπορεί να διακρίνει κανείς, την πρώτη φορά που αντικρίζει το ζωντανό άνθρωπο.

Η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον...

Η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον, και όποιος απελευθερώνεται από το μέλλον δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.

Ο άνθρωπος που σκύβει πάνω στη μοτοσυκλέτα του δεν μπορεί να συγκεντρωθεί παρά μόνο στην παρούσα στιγμή της πτήσης του. Γαντζώνεται πάνω σ'ενα κλάσμα χρόνου αποκομμένο και από το παρελθόν και από το μέλλον. Αποσπάται από τη συνέχεια του χρόνου, είναι εκτός χρόνου - με άλλα λόγια, βρίσκεται σε κατάσταση έκστασης.

Σ'αυτή την κατάσταση, δεν ξέρει τίποτα για τη γυναίκα του, τίποτα για τα παιδιά του, τίποτα για τις σκοτούρες του, και ως εκ τούτου δεν φοβάται - διότι: η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον, και όποιος απελευθερώνεται από το μέλλον δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.

H κοινωνία της δυστυχίας

«Τα έχετε όλα σήμερα, τι άλλο θέλετε;» λένε συχνά οι μεγαλύτεροι, επιρρίπτοντας εμμέσως ευθύνες σε όποιον παραπονείται ότι δεν αισθάνεται χαρά καίτοι ζει στην κοινωνία της υπερκατανάλωσης. Πράγματι, έχουμε πολλά, πολύ περισσότερα από τις προηγούμενες γενιές, ακόμα και τις μεταπολεμικές. Ζούμε στην κοινωνία της αφθονίας και ταυτόχρονα της «δυστυχίας».

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη ανακοίνωση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για την κατάσταση του κόσμου και την ψυχική υγεία, η υφήλιος βρίσκεται στα πρόθυρα άλλης μιας πανδημίας, μιας «σιωπηλής» αλλά βασανιστικής επιδημίας.

Μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια, η κλινική κατάθλιψη θα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι υγειονομικοί φορείς. Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 450 εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη πάσχουν από ψυχικά νοσήματα, με πρώτες τις διαταραχές της διάθεσης. Ο διεθνής υγειονομικός οργανισμός, εξάλλου, επισημαίνει ότι η κατάθλιψη είναι πολύ πιο διαδεδομένη από άλλα νοσήματα, όπως παραδείγματος χάριν ο καρκίνος, ο διαβήτης κ. ο. κ., τα οποία, όμως, προκαλούν πολύ μεγαλύτερο φόβο.

Γιατί το Facebook είναι μπλε;

Δέκα χρόνια τώρα, δισεκατομμύρια άνθρωποι περιπλανώνται στη συγκεκριμένη σελίδα. Υπάρχουν ακόμη πράγματα που δεν ξέρει κανείς για το facebook και τον "δημιουργό" του, τον Μαρκ Ζούκερμπεργκ; Αν κάποιος δεν γνωρίζει γιατί το περίφημο σήμα είναι μπλε, ότι μπορεί να δει τη σελίδα... ανάποδα ή δεν έχει ακούσει για το "Σύνταγμα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης" τότε η απάντηση είναι καταφατική.

Το περίφημο μπλε. Σύμφωνα με το techit.gr, το σήμα του Facebook είναι μπλε γιατί ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ δεν διακρίνει το κόκκινο και το πράσινο. «Το μπλε είναι το πιο πλούσιο χρώμα για μένα», έχει πει ο ίδιος. Το χρώμα έχει γίνει τόσο διάσημο, που το κατάστημα στο κάμπους του Facebook πουλάει ακόμη και μανό με ακριβώς την ίδια απόχρωση.

Η ζωή ενός παιδιού χωρίς το σχολείο

Τι κάνει ένα παιδί όλη μέρα όταν δεν πηγαίνει σχολείο;

Οι περισσότεροι θα έχετε αυτήν την εμπειρία όταν τα σχολεία κλείνουν για διακοπές αλλά όχι συνεχόμενα και καθημερινά. Αλλά αυτά τα διαστήματα "ενδιάμεσα" σπάνια φανερώνουν την αλήθεια.

Η προσωπική μου είναι ότι αυτό είναι ένα θέμα που με συναρπάζει και με διαφωτίζει καθημερινά. Η πρόκληση είναι περισσότερο δική μας, των γονιών, και όχι τόσο των παιδιών, που φαίνεται να προσαρμόζονται πολύ πιο εύκολα απ’ όσο εμείς πιστεύουμε, προτού τολμήσουμε την απόφαση αυτή.

Η μουσική του Voyager

Εδώ και 37 χρόνια, από το 1977, τα δίδυμα σκάφη Voyager ταξιδεύουν ακλόνητα στο διαστημικό κενό. Το Voyager 1, το οποίο ξεκίνησε πρώτο, έχει ήδη βγει από το ηλιακό μας σύστημα ενώ το Voyager 2, το οποίο έφυγε ένα μήνα μετά, ακολουθεί διαφορετική πορεία και δεν έχει ακόμη περάσει τα ηλιακά μας «σύνορα». 

Σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τους και οι δυο «εξερευνητές» στέλνουν ανελλιπώς τα δεδομένα τους πίσω στη Γη. Αυτά τα δεδομένα μετατράπηκαν από έναν φυσικό σε νότες για να συνθέσουν ένα μουσικό κομμάτι. Το πρωτότυπο εγχείρημα δεν έχει μόνο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον – η σύνθεση ακούγεται απρόσμενα καλή όπως μπορείτε να διαπιστώσετε στο ηχητικό απόσπασμα – αλλά μπορεί επίσης να βοηθήσει τους επιστήμονες να ανιχνεύσουν «κρυφές¬ πλευρές  του Σύμπαντος.

Tό όμορφο είναι ασύλληπτο

Το να δώσεις φόρμα σέ μιά διάρκεια είναι απαίτηση τής ομορφιάς μά καί τής μνήμης. Διότι τό όμορφο είναι ασύλληπτο, μή άπομνημονευσιμο Υπάρχει κρυφός σύνδεσμος μεταξύ βραδύτητας καί μνήμης, μεταξύ ταχύτητας καί λήθης - ό βαθμός τής βραδύτητας είναι ευθέως ανάλογος μέ τήν έντασή της μνήμης ό βαθμός τής ταχύτητας είναι ευθέως άνάλογος μέ τήν ένταση τής λήθης.

Δεν βρίσκουμε πουθενά περιγραφή της εξωτερικής εμφάνισης της μαντάμ ντέ Τ. στό εργο τοΰ Ντενόν. Eνα πράγμα ομως μου φαίνεται σίγουρο, αποκλείεται νά είναι λεπτοκαμωμένη.

Yποθέτω πώς έχει σώμα «στρόγγυλο καί εύκαμπτο» (μ’ αϋτές τίς λέξεις χαρακτηρίζει ό Λακλό τό πιό λαχταριστό γυναικείο σώμα στίς 'Επικίνδυνες σχέσεις) καί πώς ή καθαρότητα των καμπύλων γραμμών του σώματος γέννα τήν καθαρότητα καί τη βραδύτητα των κινήσεων καί των χειρονομιών.

Καταδικασμένος στην Απομόνωση

Το ανθρώπινο μυαλό, τα συναισθήματα και οι ανάγκες μας αναπτύχθηκαν σε ένα περιβάλλον χωρίς καμία από τις σύγχρονες ανέσεις.

Μία από τις πιο βασικές συναισθηματικές ανάγκες του ανθρώπου, η ανάγκη για επικοινωνία και συνεργασία, η οποία όπως είπαμε αποτελούσε όρο επιβίωσης για τους προγόνους μας, παραμένει σήμερα «ορφανή».

Ο άνθρωπος συνεπώς, γενετικά διαμορφωμένος για σχέσεις εμπιστοσύνης με τους ομοίους του, ζει σε μια κοινωνία που τον καταδικάζει στην απομόνωση.

«Μηδέν βαθμοί ενσυναίσθησης»

Από πού πηγάζει η ανθρώπινη κακία; Μια επιστημονική προσέγγιση της «νόσου». Εδώ και αιώνες, η κακία θεωρείται ότι ανήκει στην αρμοδιότητα της θρησκείας. Για να χαρακτηριστεί κακή μια πράξη πρέπει να είναι σαφώς λανθασμένη και το άτομο που προβαίνει σ’ αυτήν να έχει πλήρη επίγνωση της βλαβερότητάς της. Στο βιβλίο «Zero Degrees of Empathy» «Μηδέν βαθμοί ενσυναίσθησης» ο ψυχολόγος και ψυχίατρος Σάιμον Μπάρον-Κοέν υποστηρίζει ότι μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά το γιατί κάποιοι άνθρωποι ενεργούν με τρόπο που φαίνεται κακός. Πιστεύει ότι είναι άρρωστοι και ότι μπορούν να αντιμετωπιστούν θεραπευτικά.

Το παρελθόν έχει προσφέρει όλων των ειδών τις δύσοσμες θεωρίες για την ανθρώπινη συμπεριφορά, οι οποίες έχουν εισαχθεί στην ιατρική επικράτεια με ολέθρια αποτελέσματα. Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα, την ευγονική στείρωση διάφορων «ανεπιθύμητων» κοινωνικών ομάδων. Ωστόσο, ο Σ. Μπάρον-Κοέν είναι φιλελεύθερος και τα επιχειρήματά του αξίζουν προσοχής.

Μπορεί ένα παιδί να γεννηθεί κακό; ΄Η μήπως ο λανθασμένος τρόπος ανατροφής εξηγεί γιατί το αγγελούδι γίνεται μεγαλώνοντας κακοποιό στοιχείο;

Πενθεσίλεια η Βασίλισσα των Αμαζόνων

Πενθεσίλεια η Βασίλισσα των Αμαζόνων: Στην ελληνική μυθολογία η Πενθεσίλεια ήταν βασίλισσα των Αμαζόνων, κόρη του θεού του πολέμου Άρη και της Οτρήρης. Η βασιλεία της ανάγεται στην εποχή του Τρωικού Πολέμου, ενώ στην (υποτίθεται προγενέστερη) εποχή του Ηρακλέους βασίλισσα των Αμαζόνων ήταν η Ιππολύτη. Μετά τον θάνατο του Έκτορα στον Τρωικό Πόλεμο, η Πενθεσίλεια ήρθε «από τον αλαργινό Πόντο» να βοηθήσει τους Τρώες επικεφαλής στρατού από Αμαζόνες.

Σύμφωνα με κάποια εκδοχή είχε αναγκασθεί να εγκαταλείψει τη χώρα της μετά από κάποιο φόνο που διέπραξε άθελά της, ή ήθελε να εξαγοράσει το κρίμα. Συγκεκριμένα, είχε σκοτώσει κατά λάθος την αδελφή της στο κυνήγι κι έλπιζε βοηθώντας τους Τρώες, που τους προστάτευε η θεά Άρτεμη, προστάτιδα και του κυνηγιού, ότι θα τη συγχωρούσε η θεά.Ο βασιλιάς της Τροίας, ο Πρίαμος, δέχθηκε την Πενθεσίλεια σα να ήταν πραγματική κόρη του και ετοίμασε πλούσιο τραπέζι γι' αυτή.

Για να μην μας φάνε κάποια μέρα τα παιδιά μας !

Σύμφωνα με μια κλασσική αισθητική αντίληψη η τέχνη μιμείται την φύση. Η αισθητική ενός λαού θεωρείται το απόσταγμα του πολιτισμού του, η υλοποίηση της συλλογικής φαντασίας που έρχεται να οριοθετήσει τα πλαίσια της κοινωνικής ταυτότητας, η γλώσσα μιας αισθησιαρχίας που…μεταφράζει τα ερεθίσματα του φυσικού περιβάλλοντος και της ιστορίας σε χρήσιμη δομική ύλη της καθημερινότητας.

Αυτή η σχολαστική θεώρηση της αισθητικής όμως, όπως και σχεδόν οτιδήποτε άλλο μαθαίνουμε στα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων, ανατρέπεται στην σουρεαλιστική και απρόβλεπτη πραγματικότητα της σύγχρονης «ύπαρξης εν κατανάλωση».

Στην χώρα μας, και όχι μόνο βέβαια, η τέχνη της καθημερινότητας και η προϋπόθεση της ύπαρξης της, η αισθητική, θυμίζει αυτιστικό άτομο που ομφαλοσκοπεί μπροστά σε παραμορφωτικό καθρέφτη.