Το γράψιμο κάνει καλό στην υγεία!

Σας αρέσει η μουσική και γράφετε στίχους από χόμπι όταν είστε σπίτι; Κρατάτε καθημερινά ημερολόγιο; Γράφετε ποιήματα για προσωπική σας ευχαρίστηση; Ότι από αυτά κι αν κάνετε, να ξέρετε ότι ωφελούν...την υγεία σας! 

Όσοι πάλι είστε από αυτούς που χρησιμοποιείτε το κινητό σας τηλέφωνο και το πληκτρολόγιο για να γράψετε, πιάστε χαρτί και μολύβι γιατί με αυτόν τον τρόπο θα κάνετε καλό στην υγεία σας. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι όταν κάποιος γράφει αυτό έχει θετικό αντίκτυπο στον εγκέφαλο.

Το σύμπαν να είναι ένα απλό... ολόγραμμα.

Σύμφωνα με τη θεωρία που πρωτοεμφανίστηκε το 1997 από τον Αργεντινό θεωρητικό φυσικό Χουάν Μαλκαντένα, όλα όσα βλέπουμε είναι μια απλή προβολή και στα αλήθεια δεν έχει φυσική υπόσταση. Όταν είχε πρωτοεκφραστεί η θεωρία του φυσικού, δεν είχε ιδιαίτερη απήχηση.

Το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής κοινότητας θεώρησε υπερβολικά «τραβηγμένο» το σενάριο του Αργεντινού, το οποίο έμεινε πίσω στις μελέτες επειδή πολύ απλά δεν χωράει εύκολα στο μυαλό ακόμα και των ειδικών.

Οι 5 νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας

Σημαντικοί επιστήμονες κινδυνεύουν μερικές φορές να γίνουν γνωστοί για μια δημοφιλή δημοσίευσή τους η οποία δεν είχε στενή σχέση με την επιστήμη τους. Ο Ιταλός Κάρλο Τσιπόλα (1922-2000), διάσημος καθηγητής του Μπέρκλεϊ, δημοσίευσε σημαντικά βιβλία Οικονομικής Ιστορίας, αλλά κανένα από αυτά δεν είχε τη διάδοση του δοκιμίου του Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας (1976).

Κατά τον Τσιπόλα υπάρχουν πέντε «νόμοι» της ανθρώπινης ηλιθιότητας.

Πρώτον, πάντοτε και αναπόφευκτα όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλιθίων μέσα σε έναν πληθυσμό.

Δεύτερον, η πιθανότητα κάποιος να είναι ηλίθιος είναι ανεξάρτητη από τη χαμηλή ή υψηλή επίδοσή του σε οποιονδήποτε τομέα. Επιπλέον, το ποσοστό των ηλίθιων είναι το ίδιο σε κάθε κοινωνική ομάδα. Οπως λέει ο Τσιπόλα, υπάρχουν ηλίθιοι τόσο μεταξύ στρατηγών όσο και μεταξύ καθηγητών πανεπιστημίου.

Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει

Charles Warnke:  Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club. Όπου και να την βρεις φρόντισε να είναι με το χαμόγελο στα χείλη και σιγουρέψου ότι αυτό γίνεται πλατύτερο όταν η παρέα της στρέφει αλλού την προσοχή της. Στην πορεία, απασχόλησε την με ελαφριά κουβεντούλα, διάλεξε «πεσιματικές» ατάκες χαμογελώντας αμυδρά και με νόημα. 

Και ενώ η νύχτα μπαίνει για τα καλά οδήγησε την στην πόρτα της εξόδου. Μην δώσεις σημασία στην όποια αβάσταχτη κούραση μπορεί προς στιγμήν να σε λυγίζει. Φίλησε την κάτω από την τρεμάμενη λάμψη της λάμπας του δρόμου ενώ βρέχει, όπως έχεις δει στις ταινίες, υποκρινόμενος ωστόσο ότι η σκηνή δεν έχει και κάποια ιδιαίτερη σημασία. Πήγαινε την στο διαμέρισμα σου και απάλλαξε τον εαυτό σου από τον ψυχαναγκασμό του «κάνω έρωτα». Απλά πήδηξε την.

Στη πορεία άσε το βιαστικό συμβόλαιο που υπέγραψες –ούτε που κατάλαβες πως- να εξελιχθεί αργά και βασανιστικά σε σχέση. Βρες κοινά ενδιαφέροντα και θέματα προς συζήτηση όπως το σούσι ή η μουσική. Φρόντισε να κτίσεις γύρω από αυτό ένα πολύ γερό οικοδόμημα, πασπαλισμένο με την αίσθηση της αίγλης του ιερού χώρου στον οποίο καταφεύγεις κάθε φορά που η ατμόσφαιρα μεταξύ σας γίνεται χλιαρή και τα βράδια ατελείωτα.

Η δύναμη της καθημερινότητας

Είναι γνωστός ο διχασμός που βιώνει ο άνθρωπος ανάμεσα στην ιδιωτική καθημερινότητά του και στον κοινωνικό και δημόσιο βίο του. Είναι εξαιρετικά παράδοξο το φαινόμενο αυτού του διχασμού και δεν θα μπορούσε να επιλυθεί, αν το άτομο δεν κατανοήσει τη δύναμη που έχει η καθημερινότητά του και τις δυνάμεις που την κυβερνούν. Απόλυτη γνώση δεν είναι δυνατόν να υπάρχει, αλλά ορισμένες αδρές γραμμές κατεύθυνσης ήδη είναι ορατές. Και φυσικά οι ατομικές διαφορές είναι αναρίθμητες και μη προσεγγίσιμες απόλυτα.

1. Ποια η αντίληψη του ανθρώπου για την κοινωνία

Ένα βασικό χαρακτηριστικό της αντίληψης που έχει ο άνθρωπος για την κοινωνία είναι ότι αυτή αποτελεί τον «άλλον», ο οποίος είναι εν δυνάμει εχθρός αλλά και μέτρο σύγκρισης και φορέας αποδοχής του ίδιου. Όλοι οι φόβοι του εστιάζονται στον κίνδυνο που απορρέει από την ύπαρξη του εχθρού, χωρίς λογικά να μπορεί κανείς να αρνηθεί την επικινδυνότητα αυτή και γι’ αυτό εξάλλου είναι τόσο καλά θεμελιωμένη αυτή η αντίληψη.

Ένα δεύτερο στοιχείο είναι ότι η κοινωνία γίνεται το χωνευτήρι της δικής του ατομικής ευθύνης λόγω του μεγέθους της, δηλαδή μέσα σε αυτήν οι δικές του ευθύνες για την κατάσταση τόσο της κοινωνίας όσο και τη δική του αναμειγνύονται με τις ευθύνες όλων των άλλων και χάνονται μέσα τους με αποτέλεσμα να αισθάνεται αποενοχοποίηση.

Η γέννηση στην Αρχαία Ελλάδα

Σκοπός του γάμου ήταν η απόκτηση παιδιών. Η επίσημη φράση που έλεγε ο μελλόνυμφος στην εγγύηση ήταν: ¨έπ΄αρότω παίδων άγομαι γαμετήν”, δηλαδή παντρεύομαι για να αποκτήσω παιδιά. Τα αρσενικά παιδιά αποτελούσαν τιμητικό και λαμπρό απόκτημα, γιατί ο γιός συνέχιζε την οικιακή λατρεία και την επιμέλεια των ψυχών των προγόνων.

Από την ομηρική ήδη εποχή πλήθος ιεροτελεστίες συνόδευαν και ακολουθούσαν τον ερχομό του νέου ανθρώπου στον κόσμο και την ένταξή του στην κοινωνική ομάδα. Σεβάσμιες θεές βοηθούσαν την μητέρα στον τοκετό, απαράλλακτα όπως τη Λητώ, τη μητέρα του Απόλλωνος, στη Δήλο: η Διώνη, η Ρέα, η Αμφιτρίτη, η Ειλείθυια. Σε ολόκληρη την Ελληνική αρχαιότητα, όταν έφτανε ο καιρός του τοκετού, πρόσφεραν θυσίες και δώρα στις θεότητες και άλειφαν με πίσσα το σπίτι, για να αποτρέψουν τα κακά πνεύματα.

Μόλις το παιδί ερχόταν στον κόσμο, το έλουζαν με χλιαρό νερό και το άλειφαν με λάδι, ενώ στη Σπάρτη το έλουζαν με κρασί, για να δοκιμάσουν την κράση του. Σπαργάνωναν στην αρχαία Ελλάδα το νεογέννητο σφικτά: μόνο οι Σπαρτιάτισσες άφηναν τα μέλη του ελεύθερα, χωρίς σπάργανα.

Για την αποτροπή της βασκανίας κρεμούσαν στα παιδιά φυλακτά και στην πόρτα κλαδί ελιάς, όταν ήταν αγόρι, και μια μάλλινη ταινία, αν ήταν κορίτσι.

Οι εθισμένοι στα ναρκωτικά, είναι χαμένοι γι’ αυτή τη ζωή.

Τα ναρκωτικά, στη καλύτερη περίπτωση, ανοίγουν απλώς ένα παράθυρο στο αστρικό πεδίο. Σπάζουν το αιθερικό τείχος και εξαναγκάζουν τη συνείδηση να περάσει μέσα απ’ αυτό το άνοιγμα στον αστρικό κόσμο, έναν κόσμο φανταστικό, γεμάτο θυμαπάτες, απατηλά χρώματα και μορφές.  Κανένα ναρκωτικό δεν μπορεί να ανεβάσει τη συνείδηση ψηλότερα από το αστρικό πεδίο. Γνωρίζουμε ότι το αστρικό είναι το πεδίο της αυταπάτης και οποιοσδήποτε αιχμαλωτίζεται εκεί, δυσκολεύεται να επιστρέψει στο φως της πραγματικότητας.

Μερικοί άνθρωποι λένε ότι μετά από χρήση ναρκωτικών έγιναν δημιουργικοί. Ισχυρίζονται ότι έλαβαν καινούργια έμπνευση και κουράγιο να την εκφράσουν. Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά δεν γνωρίζουν από ποιο πεδίο και από ποια πηγή προέρχεται αυτή η έμπνευση. Μπορεί να προέρχεται από τον μηχανικά αντιδραστικό νου, όπου είχε καταγραφεί. Τα όσα διαβάζουμε και ακούμε συχνά εγγράφονται μηχανικά στον αντιδραστικό νου μας και αργότερα εκφράζονται με νέες μορφές και χρώματα. «Ναρκωνόμαστε» με νοητικές μαγνητοφωνήσεις.

Μερικοί ναρκομανείς λένε ότι αντιλαμβάνονται μια τέτοια ομορφιά μορφών και χρωμάτων, που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια. Αυτό είναι αλήθεια. Βλέπουν «ανεξήγητες» μορφές και χρώματα, γιατί η συνείδησή τους δεν είναι ακόμα έτοιμη να λειτουργήσει στο πεδίο όπου έχουν εισέλθει.

Πότε ξεκίνησε η ζωή στο Σύμπαν; NASA

Η ιδέα πως το Σύμπαν είναι έτσι ρυθμισμένο ώστε να επιτρέπει την ανάπτυξη ζωής καλείται ανθρωπική αρχή και απασχολούσε ανέκαθεν τους επιστήμονες, αφού πέρα από επιστημονικές έχει και φιλοσοφικές προεκτάσεις.

Σύμφωνα με μία νέα έρευνα τα 15 εκατομμύρια χρόνια που ακολούθησαν τη Μεγάλη Έκρηξη ίσως να ήταν αρκετά ώστε το Σύμπαν να αναπτύξει τις απαραίτητες συνθήκες για την εμφάνιση ζωής.

Εμπνευστής της ιδέας είναι ο αστροφυσικός Άμπραχαμ Λεμπ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Χάρβαντ, ο οποίος προσπάθησε να απαντήσει σε ένα από τα πιο καίρια ερωτήματα της αστροβιολογίας με μια διαφορετική προσέγγιση.

Τέρμα στις «ανεξάρτητες» καλλιέργειες

Η Μονσάντο αγοράζει την Αφρική την στιγμή που η Κένυα ανακαλύπτει το μεγαλύτερο κοίτασμα νερού! Πριν από λίγες ημέρες, η Κένυα ανακοίνωσε την ανακάλυψη του μεγαλύτερου κοιτάσματος νερού στην Αφρική. Ικανό από μόνο του σύμφωνα με το BBC, να καλύψει τις ανάγκες ολόκληρης της χώρας, για τα επόμενα 70 χρόνια!

Αμερικανικοί κολοσσοί επενδύουν στην αγροτοβιομηχανία στην Αφρική, δείχνοντας το “μέλλον” της αγροτικής παραγωγής. Τέρμα στα μικρά κτήματα και τις «ανεξάρτητες» καλλιέργειες.

Οι πολυεθνικές θα σπέρνουν, οι πολυεθνικές θα θερίζουν, οι πολυεθνικές θα κερδίζουν και η Αφρική μας δείχνει το δρόμο. Τεράστιες μονοκαλλιέργειες μεταλλαγμένων, συσκευασμένα και πανάκριβα αγροτικά προϊόντα, φτωχοί εργάτες σύγχρονοι δούλοι, στα «τσιφλίκια» των πολυεθνικών!

Όχι Αρχηγός μα Υπηρέτης

Κείνος που στ' αληθινά αγαπά το Λαό δε γίνεται ποτέ αρχηγός του, γίνεται υπηρέτης του.

Το άπλυτο κορμί το πλένεις. Καθαρίζει. Η βρόμικη ψυχή πώς πλένεται; Εάν βυθισθώμεν... ας βυθισθώμεν εις τον ωκεανόν! Ουχί εις την σκάφην!

Καλύτερα μάτια δακρυσμένα παρά μάτια κλειστά.

Όλες οι συμφορές στον κόσμο απ' τα παρακάλια έγιναν.

Τι τσινιάρικη φοράδα είν' αυτή η Ελλάδα και δεν μποράνε να την κάνουν ζάφτι;

Η μαγεία του κομπολογιού

Με κρατάς ανάμεσα στα δάχτυλά σου κι ονειρεύεσαι… Δεν είναι μόνο η ομορφιά μου που ρουφάς με τα μάτια σου. Ούτε μονάχα η τέχνη που είχαν τα όποια χέρια έφτιαξαν τις χάντρες μου και τις πέρασαν σε μια μεταξωτή κλωστή.

  

Είναι κι η μουσική που χαρίζω στ’ αυτιά σου. Οι μυστικές μελωδίες της θάλασσας στις κοραλλένιες χάντρες μου. Οι ψίθυροι του κεχριμπαριού, που φέρνουν τις αύρες και τις μυρωδιές πανάρχαιων δασών, που πέτρωσαν τα ρετσίνια τους. Οι ρυθμικοί ήχοι των πετραδιών από τόπους μακρινούς, που έγιναν κι αυτά χάντρες και το τραγούδι τους σου κρατά τώρα συντροφιά…

Κι είναι το χάδι μου… Αυτή η απτή παρουσία στη μοναξιά σου, στη χαρά σου, στη λύπη σου. Παίρνοντας ζεστασιά απ’ την παλάμη σου, σ’ αγγίζω απαλά, γλιστρώ τρυφερά ανάμεσα στα δάχτυλά σου, γλυκαίνω όλες τις στιγμές σου.Μα πάνω απ’ όλα, γλυκαίνω την ψυχή σου. Αδημονείς, σε υπομονεύω. Αγωνιάς, σε γαληνεύω. Γλεντάς, σου κάνω παρέα. Έχεις καημό, σε παρηγορώ.

Έργο τέχνης και φίλος μαζί. Κομμάτι συλλογής πολύτιμο, μα και συνήθεια καθημερινή που δεν μπορείς να στερηθείς! Είμαι – λες καμιά φορά - το μεράκι σου. Όχι μόνο. Είμαι κάτι παραπάνω απ’ αυτό: Έτσι που έχουμε δεθεί, εσύ κι εγώ, είμαι ένα κομμάτι από τον ίδιο τον εαυτό σου.

Το να βρίσκεσαι σε «σωστή σχέση» με τα πάντα

Πέρα απο τον χωροχρόνο. Οι ζωές μας του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος δεν έχουν γραμμική θέση στον χρόνο, αλλά συμβαίνουν όλες ταυτόχρονα. Επειδή όμως εμείς είμαστε όντα του γραμμικού χρόνου και επειδή βιώνουμε τις ζωές μας με όρους «παρελθόντος», «παρόντος» και «μέλλοντος», νιώθουμε σαν όλες οι ζωές μας να συμβαίνουν με μια διαδοχή. Θα ήθελα τώρα να ασχοληθώ με το θέμα του χρόνου σε σχέση με τις προηγούμενες ζωές. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί πιστεύω ότι η όλη θεώρηση μας για τον χρόνο θα αλλάξει σύντομα.

Φανταστείτε μια σφαίρα με πρισματική επιφάνεια, η οποία κρέμεται από την οροφή μιας αίθουσας χορού και αντανακλά το φως παντού τριγύρω. Καθώς η σφαίρα αυτή περιστρέφεται, οι αντανακλάσεις μετακινούνται τριγύρω. Επιλέξτε μια αντανάκλαση και συγκεντρωθείτε σ' αυτήν. Φανταστείτε ότι η συγκεκριμένη αυτή αντανάκλαση στην οποία έχετε επικεντρωθεί είστε εσείς και η τωρινή σας ζωή.

Φαίνεται ότι κινείστε «προς τα εμπρός». Οι σκηνές τριγύρω σας μεταβάλλονται, καθώς εσείς φαίνεστε να «κινείστε στον χρόνο». Μπροστά αλλά και πίσω σας υπάρχουν κι άλλες αντανακλάσεις της πρισματικής σφαίρας. Εκείνες που φαίνονται «πίσω» σας καθώς κινείστε κυκλικά στην αίθουσα είναι οι προηγούμενες ζωές σας. Και είναι «προηγούμενες» γιατί φαίνονται να είναι «πίσω» σας. Εκείνες που «προηγούνται» είναι οι «μελλοντικές» σας ζωές. Φαίνονται κι αυτές ότι «κινούνται στον χρόνο».

Δεν Θα Πεθάνουμε Ποτέ!

Δεν Θα Πεθάνουμε Ποτέ! - Πώς η σύγχρονη Αστροφυσική ακυρώνει το Φαινόμενο του Θανάτου!

Η γεωμετρία του Σύμπαντος: Όταν αναφερόμαστε σε μια γεωμετρία, θεωρούμε αυτονόητη την ύπαρξη ενός χώρου μέσα στον οποίο αυτή αναπτύσσεται και τις ιδιότητες του οποίου περιγράφει. Στα μαθηματικά, στο μαθηματικό Κόσμο, η έννοια του χώρου είναι ιδεατή -νοητή και δεν έχει καμία μα καμία σχέση με την υλική πραγματικότητα. Ομοίως και τα γεωμετρικά σχήματα που μορφοποιούνται εντός του είναι ιδεατά – νοητά και άυλα και δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με την υλική πραγματικότητα. Τα σχήματα και οι μορφές που σχηματοποιούνται μέσα σε αυτούς τους μαθηματικούς χώρους είναι ταυτόσημα με τα 4 Πλατωνικά στερεά : το κανονικό 8-εδρο, το κανονικό 20-εδρο, το κανονικό 4-εδρο και το κανονικό 6-εδρο.

Ποιό βιβλίο είναι Κλασικό;

«...Κλασικά είναι τα βιβλία για τα οποία ακούμε συνήθως να λένε: « Τα ξαναδιαβάζω…» και ποτέ « Τα διαβάζω…» Κλασικά λέγονται τα βιβλία που συνιστούν ένα πλούτο για όποιον τα έχει διαβάσει και αγαπήσει. Συνιστούν όμως εξ ίσου έναν εξ ίσου σημαντικό πλούτο για όποιον κρατάει για τον εαυτό του την τύχη να τα διαβάσει για πρώτη φορά στις καλύτερες για να τα απολαύσει συνθήκες.

Κλασικά είναι τα βιβλία που ασκούν μια ιδιαίτερη επίδραση τόσο όταν επιβάλλονται ως αλησμόνητα όσο και όταν κρύβονται στις πτυχές της μνήμης με τη μορφή του συλλογικού ή ατομικού ασυνείδητου. 

Κάθε νέα ανάγνωση ενός κλασικού βιβλίου είναι μια ανάγνωση ανακάλυψης όπως η πρώτη.  Σ’ ένα κλασικό βιβλίο κάθε πρώτη ανάγνωση είναι στην πραγματικότητα μια νέα ανάγνωση.

Κλασικό είναι το βιβλίο που δεν έπαψε ποτέ να λέει όσα έχει να πει.

Πολύ Σωστά είναι ο Άνθρωπος Ανελεύθερος

Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ (1712-1778) γράφει στο βιβλίο του Το Κοινωνικό Συμβόλαιο: «Ο άνθρωπος γεννήθηκε ελεύθερος, αλλά παντού βρίσκεται αλυσοδεμένος. Ακόμη κι αυτός που πιστεύει ότι είναι αφέντης των άλλων, δεν παύει να είναι πιο σκλάβος απ’ αυτούς τους άλλους. Πως έγινε αυτή η αλλαγή; Ποιος μπόρεσε να την καταστήσει νόμιμη;

Αν είχα κατά νου μόνο την εξουσία και τις επιπτώσεις που προέρχονται απ’ αυτή θα έλεγα: Από την στιγμή που ένας λαός εξαναγκάζεται (και συμφωνεί να εξαναγκαστεί) να υπακούει, να προσκυνάει, να σκύβει, και υπακούει, προσκυνάει και σκύβει, τότε καλά κάνει και είναι ανελεύθερος ...

Μπορώ ..

"Είμαι ένας, ναι μόνο ένας. 

Δεν μπορώ να κάνω τα πάντα, όμως μπορώ να κάνω κάτι, κάτι σημαντικό.
 
Και επειδή δεν μπορώ να κάνω τα πάντα,
δεν θα αρνηθώ να κάνω αυτό το κάτι που μπορώ..."

Αν δεν αντισταθούμε, σε λίγο δεν θα υπάρχουμε...

Τελικά, στην Ευρώπη μπήκαμε. Μπήκαμε, μας μπάσανε... Γεγονός πάντως, είναι, ότι είμαστε μέσα με τα τίμπερλαντ. Τα τσαρούχια ξεχάστε τα! Σε λίγο θα περπατάμε ξυπόλητοι!

Αυτό, όμως, που με απασχολεί είναι αν και κατά πόσο θα κατορθώσει η Ευρώπη να μπει στην Ευρώπη!

Κάτι μου λέει, πως θα περάσουνε αρκετά χρόνια για συμβεί κάτι τέτοιο, αν ποτέ συμβεί... Γιατί όλα δείχνουν ότι μάλλον πολύ δύσκολα θα μπει, τελικά, η Ευρώπη στην Ευρώπη!

Και πως να μπει άλλωστε; Είναι δυνατόν να επιτρέψει κάτι τέτοιο ο Big Brother που μας έβαλε στο γκεζί και μας έχει από κοντά με 50 κάμερες κι άλλα τόσα μικρόφωνα πάνω από το κεφάλι μας και ξέρει απ’ έξω κι ανακατωτά πότε φάγαμε, πότε ήπιαμε και πότε κατουρήσαμε;

Τη Δύναμή μου στα Χέρια επήρα .

Τη Δύναμή μου στα Χέρια επήρα 

Και κόντρα στον Κόσμο επήγα 

Δεν ήταν πολλή  όση του Δαυίδ

Μα ήμουν εγώ - διπλά τολμηρή

Έριξα το Χαλίκι μου  μα αυτή

Που 'πεσε χάμω ήμουν μόνον Εγώ

Ήταν ο Γολιάθ  τόσο πελώριος

Ή ήμουν εγώ  τόσο μικρή;

Η ενήλικη γοητεία των παραμυθιών.

«Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»… Από την τρυφερότερη των ηλικιών, τότε που το παραμύθι είχε ψυχαγωγικό ή και νανουριστικό ρόλο, μέχρι τα βαθιά μας γεράματα, οι ιστορίες, οι πριγκίπισσες και τα βασιλόπουλα, οι κακές μάγισσες και οι μητριές παραμένουν σύμβολα συναισθημάτων, καταστάσεων και γεγονότων που συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή…

Μια φορά κι έναν καιρό δύο βασιλοπούλες τρύπησαν το δαχτυλάκι τους. Τρεις σταγόνες αίμα κύλησαν στο πάτωμα και η πρώτη πραγματοποίησε την ευχή της και απέκτησε μια κόρη, τη Χιονάτη, ενώ η δεύτερη έπεσε με τον τρόπο αυτόν θύμα μιας κατάρας και έγινε για 100 χρόνια η Ωραία Κοιμωμένη. Τρεις «Χιονάτες» είδαμε τα τελευταία χρόνια στο σινεμά και μια πολλά υποσχόμενη και σούπερ διαφημιζόμενη «Ωραία Κοιμωμένη» θα εμφανιστεί στους κινηματογράφους την επόμενη άνοιξη με πρωταγωνίστρια την Αντζελίνα Τζολί στον ρόλο της κακιάς μάγισσας.

Πρόσεξε την ψυχή σου…

Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς, ο οποίος είχε ένα άσωτο γιο. Έχοντας χάσει κάθε ελπίδα για αλλαγή προς το καλύτερο, ο πατέρας καταδίκασε τον γιο του σε θάνατο. Του έδωσε ένα μήνα περιθώριο για να προετοιμαστεί. Πέρασε ο μήνας, και ο πατέρας ζήτησε να παρουσιασθεί ο γιος του...

Προς μεγάλη του έκπληξη, παρατήρησε πως ο νεαρός ήταν αισθητά αλλαγμένος: το πρόσωπό του ήταν αδύνατο και χλωμό, και ολόκληρο το κορμί του έμοιαζε να είχε υποφέρει.

«-Πώς και σου συνέβη τέτοια μεταμόρφωση, γιέ μου;», ρώτησε ο πατέρας.

«-Πατέρα μου και κύριέ μου», απάντησε ο γιος, «πώς είναι δυνατόν να μην έχω αλλάξει, αφού η κάθε μέρα με έφερνε πιο κοντά στον θάνατο;».

Το ασύλληπτο, αυτό που δεν μπορεί να γνωσθεί υπάρχει.

" Όσοι ψάχνουν για χρυσάφι, πολλή γη σκάβουν και λίγο βρίσκουν."  Ηράκλειτος

Αυτοί οι γνώστες, οι σοφοί, πολύ χώμα σκάβουν μα λίγο χρυσάφι βρίσκουν. Τί καταφέρνουν; Είναι σαν τους χρυσοθήρες. Πολλή προσπάθεια κι ό,τι βγει απλώς μοιάζει πολύτιμο. Γι’ αυτό ο Ηράκλειτος χρησιμοποιεί τη λέξη «χρυσάφι», γιατί, τί αξία έχει το χρυσάφι; Έχει ουσιαστική αξία; Η αξία που του δίνουν οι άνθρωποι είναι συμβατική. Την αξία στο χρυσάφι τη δίνουμε εμείς∙ το χρυσάφι δεν έχει δική του, σύμφυτη αξία. Αν δεν υπήρχε ο άνθρωπος, πιστεύετε πως το χρυσάφι θα είχε αξία;

Τα ζώα δεν νοιάζονται, τα πουλιά δεν ενδιαφέρονται για το χρυσάφι. Αν μπροστά σ’ ένα σκύλο ακουμπήσεις ένα κομμάτι χρυσάφι κι ένα κόκαλο, θα διαλέξει το κόκαλο. Το χρυσάφι σου δεν τον ενδιαφέρει.

Για την ελευθερία

Η ελευθερία όχι μόνο ως αξία ή ως στόχο αλλά σαν αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης που συνεπάγεται την κοινωνική υπευθυνότητα.

«Ο άνθρωπος ισούται με τη λέξη άγχος. Ο άνθρωπος, συνεπώς, που εκλέγει και δεσμεύει και που έχει την συναίσθηση πως δεν είναι μόνο αυτό που διάλεξε να είναι, αλλά κι ένας νομοθέτης που εκλέγει για τον εαυτό του και την ανθρωπότητα ολόκληρη, δεν είναι δυνατόν να ξεφύγει από το συναίσθημα της πλήρους και βαθιάς του ευθύνης…»

«Είμαι καταδικασμένος να είμαι ελεύθερος.»

«Αυτό που μου αρέσει στην τρέλα μου είναι που με προστάτεψε, από την πρώτη μέρα, από τους πειρασμούς της «Ελίτ» : δεν πίστεψα ποτέ τον εαυτό μου ευτυχή κάτοχο ενός ταλέντου, μόνη μου έγνοια ήταν να σωθώ -με άδεια τα χέρια κι άδειες τις τσέπες – χάρη στην δουλειά και την πίστη.

Μεμιάς, η καθαρή μου αυτή εκλογή δεν με ύψωνε πάνω από κανέναν : δίχως εξοπλισμό, δίχως σύνεργα, ρίχτηκα ολόκληρος στη δουλειά για να σωθώ ολόκληρος. Αν βάλω την αδύνατη Σωτηρία στην αποθήκη των αχρήστων, αυτό που απομένει είναι ένας ακέραιος άνθρωπος, καμωμένος από όλους τους ανθρώπους, που αξίζει όσο όλοι και που είναι ίσος με τον οποιονδήποτε…»

Μικρά και μεγάλα ψέματα

“Το χειρότερο είδος ανθρώπου είναι οι ψεύτες”. “Δεν αντέχω το ψέμα”. Τα δύο αυτά κλισέ είμαι σίγουρος πως όλοι μας τα έχουμε αναπαράγει σε συζητήσεις. ΟΚ. Το να λέμε ψέματα είναι άσχημο. Είναι “ανέντιμο” και μαυρίζει το κάρμα μας. Ταυτόχρονα, είναι αναγκαίο και πολλές φορές ο εύκολος  δρόμος. Υπάρχουν στιγμές που η μοναδική διέξοδος είναι το ψέμα.

*Οι σχέσεις περνάνε κρίσεις μικρές ή έντονες. Προσπαθείς να λύσεις το πρόβλημα με τη φίλη/ο – συνάδελφο – whatever, αλλά διαπιστώνεις πως αν υποστηρίξεις την δική σου αλήθεια τα πράγματα μάλλον θα οδηγηθούν σε μεγαλύτερη καταστροφή. Αναγκαστικά λοιπόν δαγκώνεις τη γλώσσα σου, και λες μισές αλήθειες ή μικρά αθώα ψέματα τα οποία θα γλιτώσουν, τόσο εσένα όσο και τον συνομιλητή σου από δυσάρεστα συναισθήματα.

*Μη πεις ψέματα στο δικαστήριο, στην εφορία για τα περιουσιακά σου στοιχεία ή πως λεφτά υπάρχουν. Σε αυτές τις περίπτωσεις καλό είναι να το ξανασκεφτείς.

Ποιες είναι οι άλλες χρήσεις της εφημερίδας;

Πώς μπορεί να μας βοηθήσει σε καθημερινές μας εργασίες η εφημερίδα; Η εφημερίδα, είναι ένα πολύ απορροφητικό προϊόν και αυτό γιατί πρέπει να απορροφά το μελάνη. Αυτό σημαίνει επίσης ότι είναι εξοπλισμένη για να απορροφήσει όλα τα είδη της υγρασίας. 

Και αυτό δεν το λέμε εμείς, αλλά ο Chris Morrissey , ο αντιπρόεδρος του μάρκετινγκ της «Sun Chemical’, του μεγαλύτερου τυπογραφείου του κόσμου. 

1. Απόσμηση των δοχείων τροφίμων. Γεμίστε ένα μπολ τροφίμων με κομμάτια εφημερίδας, σφραγίστε και αφήστε το να καθίσει όλη τη νύχτα. 

2. Ωρίμανση ντομάτας. Τυλίξτε τις ντομάτες την κάθε μια με ένα φύλλο εφημερίδας και αφήστε τα σε θερμοκρασία δωματίου για να ωριμάσουν. 

3. Πακετάρετε εύθραυστα αντικείμενα. Τυλίξτε τα εύθραυστα αντικείμενα με πολλά κομμάτια εφημερίδας, και τσαλακώστε μερικά ακόμη για να γεμίσετε τον κενό χώρο στο κουτί. 

4. Καθαρίστε τις επιφάνειες από γυαλί. Χρησιμοποιήστε εφημερίδα με υγρό καθαρισμού για τον καθαρισμό καθρεφτών και παραθύρων .

Οι 30 καλύτερες ατάκες για την Ελλάδα σε κρίση

1. Ευχαριστούμε τους Αμερικανούς (Κ. ΣΗΜΙΤΗΣ…αυτό ήταν η αρχή…)

2. Λεφτά υπάρχουν (Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ)

3. Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας (ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ)

4. Μαζί τα φάγαμε (Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ)

5. Ευτυχώς που είμαστε υπό τον έλεγχο του Δ.Ν.Τ. (Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ)

6. Άμα τα πάρω,θα πάρω φορά κ θα σας ταράξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα (ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ)

7. Σκέφτονται να κατέβουν στο Σύνταγμα για διαμαρτυρία οι ληστές και οι λωποδύτες.

8. Κατηγορούν τη κυβέρνηση για μονοπωλιακές τακτικές στο επάγγελμα…

9. Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Που κάνω καταγγελία;

10. Ένας μέσος εργαζόμενος παίρνει τη μέρα 23€ … τα 2 πάνε στο ΙΚΑ, τα 2n στα κοινόχρηστα, τα 6 στη ΔΕΗ και τα 10 στην εφορία! Μένουν 3! ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ!

Γείωση, η επαφή με την γη

Αν πάσχετε από φλεγμονές και χρόνιους πόνους. Βγείτε έξω και πατήστε ξυπόλητοι πάνω στη γη (χώμα, χόρτο) μόλις για μία ώρα. 

Αρχικά νιώστε την ενέργεια που αρχίζει να κυκλοφορεί από τη γή στο σώμα σας μέσα από τα πόδια. Μετά από μόλις μια ώρα θα αρχίσετε να αισθάνεστε σημαντική μείωση στους πόνους στο σώμα σας. Μπορεί να εκπλαγείτε!!!

O Αδαμάντινος κανόνας

Όλοι μας έχουμε ακούσει το "Χρυσό Κανόνα" :

να συμπεριφέρεστε στους άλλους όπως εσείς

θέλετε να σας συμπεριφέρονται.

Ο Χρυσός Κανόνας ειναι σπουδαίος κανόνας.

Όμως ο "Αδαμάντινος Κανόνας" είναι ακόμα καλύτερος.

Ο Αδαμάντινος Κανόνας λέει:

"να συμπεριφέρεστε στους άλλους με

το μοναδικό εκείνο τρόπο που

αυτοί θέλουν να τους συμπεριφέρεστε!".

Όπως ένα κιλό διαμάντια είναι πιο πολύτιμο από ένα κιλό χρυσάφι,

έτσι κι ο Αδαμάντινος Κανόνας είναι πολύ πιο πολύτιμος  από το Χρυσό Κανόνα.

Γιατί;

Επειδή ο Αδαμάντινος Κανόνας έχει σχεδιασθεί

για να αναγνωρίζει και  να σέβεται

τη μοναδικότητα του κάθε ατόμου.

Και όταν επιτυγχάνεται αυτό,

η αξία των σχέσεων μας εκτοξεύεται

στα ύψη!

Ο πλανήτης που δεν έπρεπε να υπάρχει!

Έναν ακόμη εξωπλανήτη ανακάλυψαν οι αστρονόμοι αλλά αυτή τη φορά πρόκειται για μια ιδιαίτερη περίπτωση αφού οι ειδικοί λένε ότι κανονικά αυτός ο πλανήτης δεν έπρεπε να υπάρχει. Τα χαρακτηριστικά του και ειδικά το μέγεθός του σε σχέση με τη θέση στην οποία βρίσκεται πονοκεφαλιάζουν τους επιστήμονες.

Την ανακάλυψη έκανε διεθνής ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Αριζόνα. Ο πλανήτης που εντόπισαν έλαβε την κωδική ονομασία HD 106906b. Πρόκειται για έναν πλανήτη βρέφος αφού σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητών δημιουργήθηκε μόλις πριν από 13 εκατομμύρια έτη όταν η Γη μας είναι αισίως… 4,5 δισ. ετών.

Ο HD 106906b είναι ένας γίγαντας με μάζα 11 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Δία. Αυτό που έχει κάνει τους επιστήμονες να απορούν είναι η θέση στην οποία βρίσκεται στο πλανητικό σύστημα που ανήκει. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι βρίσκεται περίπου 650 φορές πιο μακριά από το μητρικό του άστρο από ό,τι η Γη από τον Ήλιο.

Κοιμισμένοι και Ξύπνιοι

Τοις εγρηγορόσιν ένα και κοινόν κόσμον είναι, των δε κοιμωμένων έκαστος εις ίδιον αποστρέφεσθαι

(Για τους ξύπνιους υπάρχει ένας και ο ίδιος κόσμος, ενώ οι κοιμισμένοι στρέφονται ο καθένας σε ένα δικό του, υποκειμενικό κόσμο). ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Είναι αξιόπιστη η άποψη του πλήθους;

Μολονότι το πλήθος συχνά είναι σοφό, μπορεί κάποιες φορές να κάνει και μεγάλα λάθη στη λήψη αποφάσεων. Η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο άκρων (για παράδειγμα, μεταξύ μιας ομαλής εκλογή και μιας οργισμένης εξέγερσης) έχει μεγάλη σχέση με τη διαδρομή της ροής πληροφορίας μέσα στα δίκτυα. Το κατά πόσον ομάδες ανθρώπων μπορούν να φθάσουν σε μια σωστή απόφαση για κάτι (την αξία ενός προϊόντος, τον αριθμό των φασολιών που περιέχονται σε ένα βάζο, το βάρος ενός μοσχαριού) εξαρτάται από το αν οι προβλέψεις γίνονται ταυτόχρονα ή ακολουθιακά. Αν μια ομάδα ανθρώπων αποφασίζει για την τιμή ενός αγαθού με τα μέλη της να κάνουν ανεξάρτητες εκτιμήσεις, τότε η μέση εκτίμησή τους είναι πιθανότατα ένας καλός δείκτης της αγοραίας αξίας του προϊόντος. 

Ωστόσο, αν αυτοί κάνουν τις εκτιμήσεις τους ο ένας μετά τον άλλο γνωρίζοντας τις εκτιμήσεις όσων προηγήθηκαν (όπως στο παιχνίδι του «χαλασμένου τηλεφώνου») -αν η πληροφορία μεταφέρεται από τον καθένα στον επόμενο-, τότε μπορεί να φθάσουν οι τυφλοί να οδηγούν τους τυφλούς. Μόλις ένας κρίσιμος αριθμός ατόμων οδηγηθεί σε μια απόφαση, οι υπόλοιποι απλώς ακολουθούν, σκεπτόμενοι ότι δε είναι δυνατόν όλοι οι άλλοι να κάνουν λάθος . Επομένως, το αν η σοφία του πλήθους είναι αξιόπιστη εξαρτάται από το αν τα άτομα αλληλεπιδρούν ταυτόχρονα και ανεξάρτητα ή ακολουθιακά και σε αλληλοσύνδεση.