Πριν από την εμφάνιση του μπικίνι

Τα μπικίνι συρρικνώνονται με επικίνδυνους ρυθμούς τα τελευταία χρόνια και κανείς πλέον δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό. Το αντίθετο μάλιστα.

Έχετε, όμως, αναρωτηθεί τι φορούσαν οι γυναίκες στις παραλίες της Ευρώπης 100 και πλέον χρόνια πριν;

Το 1900 και νωρίτερα οι γυναίκες φορούσαν φορέματα και μεγάλα σορτσάκια, φουστάνια ολόκληρα και φακιόλια, ολόσωμα κορμάκια, μέχρι κάτω από το γόνατο, ριγέ bathing suits που θυμίζουν  στολές φυλακισμένων, μακρυμάνικα ρούχα και γενικά ό,τι άκομψο μπορείτε να φανταστείτε είχε την τιμητική του στις πλαζ.

Πού μπορείς να χαλαρώσεις; Στη φύση!

Οι πρώτες εικόνες που έρχονται στο μυαλό κάπου είναι σε κάποια εξωτική παραλία με λευκή άμμο και τιρκουάζ νερά ή σε ένα λιβάδι με λουλούδια.

Με άλλα λόγια επιστροφή στη φύση.  Το γεγονός ότι νιώθουμε τόσο ευχάριστα στη φύση οφείλεται στο ότι αυτή δεν έχει γνώμη για εμάς.

Οι άνθρωποι του 21 αιώνα είμαστε ξεκομμένοι από τη φύση κι αυτό συχνά μας κάνει να αισθανόμαστε σαν εξωγήινοι στον ίδιο μας τον πλανήτη.

Ακόμα, κι αν πιστεύουμε ότι η παιδεία και ο πολιτισμός έχουν αναπληρώσει το πιο ζωώδες και ενστικτώδες μέρος του εαυτού μας, εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε την επαφή με το φυσικό περιβάλλον.

Η πρώτη πισίνα της Αθήνας έγινε το 1880

Το θαλασσινό μπάνιο μπήκε σταδιακά στη ζωή των Αθηναίων μετά το 1870, ως τότε ήταν κατακριτέο. Ελάχιστοι ήταν οι τολμηροί κολυμβητές αφού η μόνη γνωστή παραλία ήταν στο Πασαλιμάνι και μέσα μεταφοράς δεν υπήρχαν.

Μια παράτολμη ιδέα εμπνεύστηκε ο μαθηματικός Αντώνιος Δαμασκηνός, με σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Σορβόνη ενώ εξέδωσε για ένα μικρό διάστημα μια μικρή εφημερίδα την Καρτερία. Δίδασκε Τριγωνομετρία στο τότε Σχολείο των Τεχνών, τον πρόδρομο του σημερινού Πολυτεχνείου και μη όντας ικανοποιημένος από τον μισθό της σχολής βάζει σε εφαρμογή ένα μεγαλόπνοο σχέδιο το 1880.

Γιατί δεν πρέπει να μοιράζεστε τη χαρά σας

Η συζήτηση για μια επώδυνη εμπειρία συνήθως βοηθά τους ανθρώπους να την αντιμετωπίσουν και να βρουν κάποιο νόημα σ’ αυτή. Δεν είναι λοιπόν παράλογο να υποθέτετε ότι το να αναλύετε με λεπτομέρειες ένα ευτυχές γεγονός αυτό θα μεγιστοποιήσει τη χαρά σας. 

Εξάλλου έχουμε την τάση να μιλάμε για τις θετικές εμπειρίες πιο πολύ από τις αρνητικές. Δυστυχώς, οι ερευνητές διαπιστώνουν πλέον ότι η διήγηση των χαρούμενων αναμνήσεων μπορεί να μειώσει τη χαρά σας. Ακόμα και η αναφορά του γεγονότος μπορεί να:

Αμβλύνει τα συναισθήματα: Η συζήτηση για μια αισθητήρια ή συναισθηματική εμπειρία –η γεύση της μηλόπιτας της μητέρας σας, η ομορφιά του ηλιοβασιλέματος- μπορεί να μειώσουν τα συναισθήματα που σχετίζονται με αυτή, σύμφωνα με την επιθεώρηση Journal of Consumer Research. Το να εκφράζετε τα συναισθήματά σας είναι ουσιαστικά αναλυτική και η επανεξέταση μιας συναισθηματικής εμπειρίας με αναλυτικό τρόπο τη μεταβάλλει θεμελιακά.

Το λιοντάρι είναι δυνατό, γιατί τα άλλα ζώα είναι αδύναμα

Το λιοντάρι είναι δυνατό, γιατί τα άλλα ζώα είναι αδύναμα. Το λιοντάρι τρώει το κρέας των άλλων, γιατί τα άλλα το αφήνουν να τα φάει. Το λιοντάρι δεν σκοτώνει με τα νύχια ή με τα δόντια. Το λιοντάρι σκοτώνει κοιτάζοντας. 

Στην αρχή πλησιάζει σιγά σιγά, αθόρυβα, γιατί έχει σύννεφα στα πόδια που σκοτώνουν το θόρυβο. Κατόπιν πηδά και αναποδογυρίζει το θύμα, μια επίθεση που ποντάρει πιο πολύ στον αιφνιδιασμό απ’ ό,τι στη δύναμη.

Κατόπιν στέκεται και το κοιτάζει. Κοιτάζει τον αιχμάλωτό του, τον καρφώνει στα μάτια. Το καημένο το ζωάκι που θα πεθάνει απομένει να κοιτάζει μονάχα, κοιτάζει το λιοντάρι που το κοιτάζει.

Αρκεί μια στάλα στη φωτιά

Στη διάρκεια μιας πυρκαγιάς στο δάσος, όλα τα ζώα τρέχουν για να σωθούν. Υπάρχει όμως ένα πουλί που δεν αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο την κατάσταση.

Είναι τo κολιμπρί, το μικρότερο πουλί στον κόσμο (το μήκος του σώματός του είναι περίπου 2,5 εκατοστά.)

Παίρνει μια στάλα νερό στο ράμφος του και πετάει προς τη φωτιά.

«Τι νομίζεις ότι κάνεις; Είσαι τρελός, δεν θα σταματήσεις την φωτιά!», του φωνάζει ένας ελέφαντας.

«Το ξέρω», απαντά το κολιμπρί, «κάνω όμως αυτό που μου αναλογεί».

Μεγάλες προσδοκίες

«Ήταν μια αξιομνημόνευτη μέρα για μένα, γιατί προκάλεσε μέσα μου μεγάλες αλλαγές. Όμως το ίδιο συμβαίνει με ολόκληρη τη ζωή. Φανταστείτε μια επιλεγμένη μέρα, αποσπασμένη από τις υπόλοιπες, και σκεφτείτε πόσο διαφορετική θα ήταν χωρίς αυτήν η πορεία της ζωής σας. 

Εσείς που διαβάζετε όλα αυτά, σταματήστε μια στιγμή και σκεφτείτε τη μακριά αλυσίδα από σίδερο ή χρυσάφι, από αγκάθια ή λουλούδια, που δε θα σας είχε ποτέ δέσει αν δεν είχε σχηματιστεί ο πρώτος κρίκος, κάποια αξιομνημόνευτη μέρα»

Να ζεις ν' αγαπάς και να μαθαίνεις

Να ζεις ν' αγαπάς και να μαθαίνεις - Leo Buscaglia: «Τι κρίμα για σένα, αν πιστεύεις ότι υπάρχει μόνο ό,τι μπορεί να μετρηθεί στατιστικά. Πραγματικά σε λυπάμαι αν διευθύνει τη ζωή σου μόνο αυτό που μπορεί να μετρηθεί, γιατί εμένα με κεντρίζει το απροσμέτρητο. Με κεντρίζουν τα όνειρα, όχι μόνο αυτό που είναι μπροστά μου. 

Δε δίνω δεκάρα γι’ αυτό που βρίσκεται μπροστά μου. Αυτό το βλέπω. Αν θες να περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, είναι δικαίωμά σου, εμένα όμως με ενδιαφέρει αυτό που βρίσκεται πιο έξω. Υπάρχουν τόσα που δε βλέπουμε, δεν πιάνουμε, δε νιώθουμε, δεν καταλαβαίνουμε.

Υποθέτουμε πως η πραγματικότητα είναι αυτό το κουτί που μας βάλανε μέσα, κι όμως σας βεβαιώνω πως δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα κάποτε και κοιτάξτε τι υπάρχει έξω. Το όνειρο του σήμερα θα είναι η πραγματικότητα του αύριο. Κι όμως έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε». «Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που αγαπάει είναι ότι αγαπάει τον εαυτό του.

Γοργόνες μυθικά πλάσματα της θάλασσας

Γοργόνα,το μυθικό πλάσμα της θάλασσας, το οποίο έχει μορφή γυναίκας (με κορμό, χέρια και κεφάλι, από τη μέση και πάνω) και ψαριού (με λέπια και ουρά, από τη μέση και κάτω). Σε όλες τις χώρες του κόσμου, στη λαογραφία, στη λογοτεχνία, στον πολιτισμό, θα συναντήσουμε τις γοργόνες.

Θρύλοι και μύθοι έχουν δημιουργηθεί γύρω από αυτό το πλάσμα, που εξάπτει την φαντασία του ανθρώπου. Αγάλματα που αναπαριστούν γοργόνες υπάρχουν σε πολλά μέρη του κόσμου.

Στην ελληνική λαογραφία η Γοργόνα είναι θαλάσσιος δαίμονας που αρπάζει από τα πλοία τους ναύτες και μετά τα βυθίζει, υπεύθυνη για τους ανεμοστρόβιλους στη θάλασσα.  Ήταν αδελφή του Μέγα Αλέξανδρου που ήπιε το αθάνατο νερό και εμφανίζεται σε ανθρώπους μεσάνυχτα Σαββάτου.

Τα λόγια καταστρέφουν τους δρόμους της αγάπης

«…Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή όταν τα λες οι λέξεις μειώνουν την σημασία τους – νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα, οι λέξεις τα συρρικνώνουν δίνοντας τους μια καθημερινή συνηθισμένη διάσταση…  Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη έτσι δεν είναι;

Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι που δείχνουν το δρόμο προς τα μύχια της ψυχής, σαν σημάδια πάνω στο χάρτη ενός θησαυρού που οι εχθροί σου θα ‘ θελαν να βάλουν στο χέρι.

Και έρχονται πολλές φορές που κάνεις εκμυστηρεύσεις που σου κοστίζουν πολύ, μόνο και μόνο, για να δεις τους άλλους να σε κοιτάνε παράξενα, μην καταλαβαίνοντας τίποτα απ΄ όσα τους είπες ή το λόγο για τον οποίο τα θεώρησες τόσο σημαντικά ώστε σχεδόν δάκρυσες την ώρα που τα έλεγες. Αυτό είναι το χειρότερο πράγμα πιστεύω.

Η πρώτη οδοντόβουρτσα

Παραδόξως, η οδοντόβουρτσα δεν δημιουργήθηκε από τους οδοντιάτρους σε ένα εργαστήριο. Διάφοροι πολιτισμοί ανά τους αιώνες, σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, δοκίμασαν διάφορους τρόπους καθαρισμού των δοντιών, από το δάχτυλο μέχρι το μάσημα των κλαδιών, ώσπου ένα τυχαίο γεγονός αλλά και η υπομονή ενός κρατουμένου στις βρετανικές φυλακές να φέρουν στο μπάνιο μας την οδοντόβουρτσα στη σημερινή της μορφή.

1. Κλαδιά δέντρων για μάσημα: Η πρώτη μορφή «οδοντόβουρτσας» έκανε την εμφάνισή της στην αρχαία Αίγυπτο και ήταν  ένα απλό κλαδί δέντρου το οποίο οι άνθρωποι καθάριζαν από τα φύλλα και στη συνέχεια μασούσαν τη μία άκρη του μέχρι να «ξεφτίσει», καθαρίζοντας παράλληλα τα δόντια τους.

Τι ρωτούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες την Πυθία

Τα πιο συχνά ερωτήματα που ήθελαν να απαντήσουν οι πρόγονοί μας όταν επισκέπτονταν μαντεία, αποκάλυψε καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι και όπως αποδεικνύεται δεν  απέχουν πολύ από αυτά που διερωτώνται και οι σύγχρονοι άνθρωποι.

Θα ευτυχήσω με τη γυναίκα που θα παντρευτώ; Θα αποκτήσω παιδιά στον γάμο μου; Θα κινδυνεύσω στο επικείμενο ταξίδι μου στις αποικίες; Σε ποιους θεούς να απευθύνω θυσίες για να έχω καλή υγεία;

Γαλήνη ή Αλήθεια;

«Οι αισθήσεις δεν τον βοηθούν καθόλου, διότι δεν του είναι χρήσιμες παρά μόνο για να παρατηρεί ένα μικρό μέρος του κόσμου και όχι για να κατανοήσει τον κόσμο. Είμαστε περιορισμένοι από τις αισθήσεις μας. Το καλό και τα κακό υπάρχουν μόνο μέσα στον άνθρωπο και όχι έξω του. Ο σοφός άνθρωπος πρέπει να ξεχωρίζει το κακό μέσα στους ανθρώπους και να το αποφεύγει. Το καλό πρέπει να το βρει μέσα του και όχι να το περιμένει από τον έξω κόσμο.

Αν ο άνθρωπος θέλει τη γαλήνη, πρέπει να ζήσει μια ζωή τακτική, με ολιγάρκεια, χωρίς πολλές προσδοκίες, με στοχασμό, και με αγάπη προς τους άλλους.

Αν αναζητεί τη γνώση και την αλήθεια, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να περάσει από πολύ μεγάλες ταλαιπωρίες και βάσανα και μοναξιά και μεγάλες θυσίες, με αμφίβολα αποτελέσματα» Δημόκριτος

Να κυνηγάς πάντα το λευκό σου

Είναι δύσκολο να αφήνεις πίσω το παρελθόν σου 

Αν η ζωή ήταν χρώμα θα ήταν γκρί, όλοι έχουμε παρελθόν, κάτι μαύρο που θέλουμε να ξεχάσουμε 

ή κάτι λευκό που αναπολούμε.

Αλλά η μαγκιά είναι αλλού,να κυνηγάμε πάντα το λευκο που μας επιφυλάσσει το μέλλον, 

γιατί εμείς φτιάχνουμε το μέλλον μας

Η ζωή είναι γκρί.

Να κυνηγάς πάντα το λευκό σου.

Αν δεν κυνηγήσεις εσύ το λευκό που σου ανήκει, στο μέλλον όλα μαύρα θα είναι.

Η βεντάλια σύμβολο της γυναικείας κομψότητας

Λέγεται και “ριπίδιον”, το υποκοριστικών της λέξεως ριπίς (εν ριπή οφθαλμού). Είναι το γνωστότατο μικρό πτυχωτό αξεσουάρ της γυναικείας φιλαρέσκειας, κομψότητας αλλά και χρησιμότητας, η οποία ανάγεται στους αρχαιότατους χρόνους. Στην αρχή χρησιμοποιούσαν τα πλατιά φύλλα του φοίνικα, του λωτού και της στρουθοκαμήλου ή άλλων πτηνών, αργότερα του χαρτιού ή χονδρού υφάσματος.

Κατά τον Μεσαίωνα οι βεντάλιες είχαν σχήμα σημαίας αποτελούμενο από τεμάχιο υφάσματος ή μεμβράνης, ορθογώνιου οχήματος με διάφορες παραστάσεις.

Ο πρώτος σεφ της αρχαιότητας

Ο φημισμένος Συρακούσιος ποιητής και φιλόσοφος του 4ου αι π.κ.ε. Αρχέστρατος θεωρείται ο πατέρας της Γαστρονομίας. Ήταν ο πρώτος που αντιμετώπισε τη μαγειρική ως τέχνη και μάλιστα έγραψε το περίφημο ποίημα «Ηδυπάθεια», στο οποίο αποκαλύπτει τα μυστικά της αρχαιοελληνικής κουζίνας. 

Στο έργο του αυτό κάνει εκτενείς αναφορές στο ψάρι, στα όσπρια και στο κρασί, δηλαδή στα τρόφιμα που εκτιμούσαν ιδιαίτερα οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και τα οποία χαρακτηρίζουν μέχρι σήμερα την υγιεινή ελληνική διατροφή.

Σπάνια μπουκάλια, σπουδαία αποστάγματα

Οι 8 φιάλες που ακολουθούν ξεχωρίζουν και εντυπωσιάζουν όχι μόνο σε εμφάνιση αλλά και σε περιεχόμενο.

1.Bowmore 1957: Οι 12 φιάλες του Bowmore κυκλοφόρησαν το 2011 ωστόσο περιέχουν το παλαιότερο Islay Sigle Malt που φτιάχθηκε ποτέ, και που μας πηγαίνει χρόνια πίσω στο 1957. Κάθε φιάλη τιμολογείται στις 100.000 λίρες.

Πού είναι η Επιτυχία;

Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα όχι μόνον να ζει ελεύθερος, αλλά να ζει και πλούσια. Ο πλούτος είναι θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου, γιατί μόνον έτσι χτίζεται η ιδανική κοινωνία. Ελεύθεροι φτωχοί γίνονται εύκολα δούλοι για το χρήμα. Ελεύθεροι πλούσιοι δεν γίνονται ποτέ δούλοι.

Τα Φάρμακα της Φύσης

Χρήσιμα φυσικά γιατροσόφια που κάποια τα γνωρίζουμε αλλά καλό είναι να ξαναθυμηθούμε και να τα γνωστοποιήσουμε στους φίλους μας. Μπορεί να σώσουν μια ζωή.  Ας τα δουμε. 

· Για χτύπημα στο κεφάλι βάζουμε βούτυρο όχι πάγο.
· Βρεγμένη μπατονέτα με πιπέρι στο αυτί για τον πονόδοντο.
· Σε ένα λίτρο βραστό νερό βάζουμε 10 φακελάκια τσάι μέντα, το αφήνουμε στο ψυγείο και πίνουμε ένα σφηνάκι κάθε βράδυ πριν τον ύπνο για 1 εβδομάδα (SOS: μαύρα ούρα το πρωί) κάνει αποτοξίνωση στον οργανισμό.
· Βρασμένη ρίγανη και κανέλα για τον πυρετό
· Βρασμένη ρίγανη για διάρροια και γαστρεντερολογικά

Είμαστε οι σκέψεις μας

«Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε.

Όλα όσα βλέπουμε, ξεπροβάλλουν μαζί με τις σκέψεις μας.

Όλα όσα καταλαβαίνουμε, είναι οι σκέψεις μας.

Είμαστε οι σκέψεις μας.

Με τις σκέψεις μας δημιουργούμε τον κόσμο...»

Ο αργαλειός του φόβου. Που σε υφαίνει.

Αν μπορείς να κάτσεις ακίνητος, κάτσε· ακίνητος και νιώσε.

Από την κοιλιά ξεκινά. Αν είναι πολύς, καμιά φορά κι από τις φτέρνες.

Συνήθως όμως από την κοιλιά. Χαμηλά. Κάτι σαν λίγωμα.

Ή μούδιασμα. Ή ανακάτεμα. Σαν ανακάτεμα με κουτάλα.

Κι ύστερα ανεβαίνει.

Από μπροστά και πίσω. Φουσκώνει τους πνεύμονες. Ο θώρακας γίνεται γρήγορος. Το πρόσωπο καίει. Και η σκέψη πήζει.

Έφτασε στο κεφάλι.

Ο χρόνος είναι το νόμισμα της ζωής σου

Ο χρόνος είναι το νόμισμα της ζωής σου.

 Είναι το μοναδικό νόμισμα που έχεις,

 και μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις πώς θα το ξοδεύεις.

 Πρόσεχε μόνο μην αφήνεις άλλους ανθρώπους να το ξοδεύουν αυτοί για σένα.

2025 το τέλος του χρήματος.

Μέχρι το 2025 τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα θα καταργηθούν και θα αντικατασταθούν από έξυπνα λειτουργικά των smartphones. Την άποψη αυτή υποστηρίζουν οι ειδικοί στο μεγάλο συνέδριο Mobile World Congress που έγινε στη Βαρκελώνη.

Τα νέα συστήματα που είναι ήδη έτοιμα να τεθούν σε λειτουργία θα ρίξουν το κόστος του χρήματος για τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, θα παρέχουν μεγαλύτερη ασφάλεια για τον καταναλωτή, και καλύτερο έλεγχο της φοροδιαφυγής και του μαύρου χρήματος στο κράτος.

Το μενού των αρχαίων

Τραχανά, πλιγούρι, αρακά, φακή αλλά και φρούτα όπως βατόμουρα, σύκα, σταφύλια περιελάμβανε η διατροφή των αρχαίων στη βόρεια Ελλάδα κατά τη Νεολιθική εποχή (6500 έως περίπου 3000 π.κ.ε.). Από τα δημητριακά ξεχώριζε ένα είδος σιταριού, που σήμερα καλλιεργείται μόνο στην περιοχή του Καυκάσου, ενώ το λινάρι και η κοκκορεβιθιά χρησιμοποιούνται και για φαρμακευτικούς σκοπούς κατά τους Προϊστορικούς χρόνους.

  

Μιλώντας για τη διατροφή των αρχαίων, ειδικά στις περιοχές της βόρειας Ελλάδας σήμερα, η επίκουρη καθηγήτρια του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, Τάνια Βαλαμώτη, ανέφερε ότι σημαντικές πληροφορίες έδωσαν τα υπολείμματα των τροφών που βρέθηκαν κρυμμένα μέσα στο χώμα της ανασκαφής σε δάπεδα σπιτιών, εστίες, φουρνάκια, μέσα σε αγγεία, αλλά και σε λάκκους απορριμμάτων.

Πόσο μεγάλο genie είσαι;

Ήταν ένα πολύ ωραίο ζευγάρι. Η γυναίκα γύρω στα 32, όμορφη, ψηλή πραγματική καλλονή. Κι ο άντρας πολύ εμφανίσιμος, γύρω στα 37. Το ζευγάρι έπαιζε γκολφ σε μια περιοχή με πολύ ακριβά σπίτια. Κατα λάθος ρίχνει η γυναίκα μια στην μπάλα και σπάει την πολύ ακριβή τζαμαρία μιας βίλας. Το ζευγάρι μπαίνει μέσα για να ζητήσει συγγνώμη. Μέσα στο σπίτι βλέπει ένα περίεργο τύπο, μαυριδερό με ανατολίτικα χαρακτηριστικά και ντύσιμο. Λίγο πιο κει ήταν ένα παλιό περσικό βάζο σπασμένο. - Χίλια συγνώμη, λέει το ζευγάρι. Θα θέλαμε να σας αποζημιώσουμε για το τζάμι και το βάζο που σπάσαμε.

- Κάθε άλλο, λέει με ενθουσιασμό ο περίεργος οικοδεσπότης. Δεν είμαι άνθρωπος. Είμαι τζίνι. Ημουν 2000 χρόνια φυλακισμένος στο βάζο που σπάσατε. Και για να σας δείξω την ευγνωμοσύνη μου που με ελευθερώσατε θα σας δώσω υγεία και θα πραγματοποιήσω και από μια ευχή στον καθένα σας.

Το δέντρο που έδινε συνέχεια

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά και αγαπούσε ένα αγοράκι. Κάθε μέρα το αγοράκι πήγαινε και μάζευε τα φύλλα της και τα έπλεκε στεφάνι κι έπαιζε το βασιλιά του δάσους. Σκαρφάλωνε στον κορμό της κι έκανε κούνια στα κλαδιά της κι έτρωγε μήλα. Παίζανε και κρυφτό. Κι όταν το αγόρι κουραζόταν, αποκοιμιόταν στον ίσκιο της Και το αγόρι αγαπούσε τη μηλια, πάρα πολύ. Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη ! Μα πέρασαν τα χρόνια Και το αγόρι μεγάλωσε. Και πολλές φορές η μηλιά έμενε μοναχή. 

Kόσμος χωρίς μέλισσες;

Τα έντομα και ο αέρας είναι οι δύο παράγοντες που εξασφαλίσουν την ύπαρξη των φυτών με την γονιμοποίησή τους. Μια διαδικασία, που τη μάθαμε από το σχολείο μας, την επικονίαση. Η γύρη μεταφέρεται από τους ανθήρες ενός άνθους στο στίγμα του ίδιου ή άλλου άνθους του ίδιου είδους φυτού. Στην συνέχεια συντελείται η εκβλάστηση του γυρεόκοκου, η γονιμοποίηση του άνθους και η ανάπτυξη του καρπού.

Πέταξε τα όνειρά σου στο άπειρο

Πέταξε τα όνειρά σου στο άπειρο σαν χαρταετό,

και δεν ξέρεις τι θα φέρουν πίσω,

μια καινούργια ζωή, έναν καινούργιο φίλο,

μια καινούργια αγάπη ή μια καινούργια χώρα.

Η ειρήνη δίδει τροφή

 

Η ειρήνη δίδει τροφή στον γεωργό,

 ακόμα και όταν αυτός βρίσκεται εν μέσω βράχων,

 ο πόλεμος, τουναντίον, 

 φέρει σ' αυτόν δυστυχία,

 κι όταν ακόμα βρίσκεται εν μέσω πεδιάδας.

Ευγνωμοσύνη

Υπάρχει μια λέξη που συμπυκνώνει όλη την ανθρώπινη σοφία; 'Ενας βασιλιάς διέταξε μια μέρα τους αυλικούς του να του φέρουν στο παλάτι όλα τα βιβλία που μπορούσαν να βρουν στο βασίλειό του. Τα βιβλία βρέθηκαν και γέμισαν το μισό παλάτι.