Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014

Nicolaus Copernicus: Ένας επαναστάτης στη μελέτη του Ουρανού

Ο πρώτος εκφραστής της ηλιοκεντρικής θεωρίας, μετά τους αρχαίους Έλληνες, και αστρολόγος του 16ου αιώνα Νικόλαος Κοπέρνικος σαν σήμερα το 1543 πέθανε άσημος, προτού προλάβει να δει το έργο του «Περί των Περιστροφών των Ουράνιων Σφαιρών» να εκδίδεται, έργο για το οποίο η Εκκλησία τον κήρυξε αιρετικό.

Πέντε αιώνες μετά τον θάνατο του, το 2008, ξανακηδεύτηκε με τιμές ήρωα στον καθεδρικό ναό του Φρόμπορκ στην Πολωνία.

Ο Κοπέρνικος στο βιβλίο του «De Revolutionibus Orbium Coelestium Libri VI» («Έξι Βιβλία για τις Περιστροφές των Ουράνιων Σφαιρών») υποστήριξε την ηλιοκεντρική θεωρία, την άποψη δηλαδή ότι η Γη και τα άλλα σώματα του Ηλιακού Συστήματος περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο, σε αντίθεση με την τότε επίσημη γεωκεντρική θεωρία, που ήθελε τη Γη ακίνητη και κέντρο του κόσμου.

99 μαθήματα σοφίας για μια ευτυχισμένη ζωή

Άγγελος ή δαίμονας; 

Αμφισβητίας, στιγματισμένος από τη βικτωριανή ηθική, συμπορευόμενος με την ηδονισμό ή τη δική του φιλοσοφία των αισθήσεων. Δανδής και αδιάφορος ως προς συμπεριφορές ξένες με τη δική του, κυκλοφορεί με εξεζητημένο ντύσιμο και μπλαζέ ύφος, κάτι που γινόταν αποδεκτό μόνο σε ορισμένους κύκλους του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα.

Ο Ουάιλντ αντιλαμβανόταν ότι η εποχή που ζούσε ήταν γεμάτη ασχήμιες. Μη μπορώντας να τις αντιμετωπίσει, προτιμούσε να βυθιστεί στο δικό του ηδονιστικό κόσμο, ναρκισσιστής και γεμάτος αφορισμούς για οτιδήποτε οι άλλοι δεν κατανοούσαν. Από τη μία ήθελε να ασκήσει κριτική στην κοινωνία και από την άλλη επεδίωκε με αυτόν τον τρόπο η ίδια κοινωνία να τον θαυμάσει. Βιτριολικός και πνευματώδης, λέγεται πως τα τελευταία του λόγια, κοιτώντας τους τοίχους του δωματίου του ήταν: «ή θα φύγει αυτή η ταπετσαρία ή θα φύγω εγώ».

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2014

Eν αρχή ην το Kung Fu.

Tai Chi Chuan χορέψτε πολεμικά, ζήστε αιώνια: Eν αρχή ην το Kung Fu. Aυτό στη συνέχεια αναπτύχθηκε γύρω από τρεις γεωγραφικούς πυρήνες,: τη βόρεια, τη νότια και την κεντρική Kίνα. Tα παραδοσιακά στυλ που δημιουργήθηκαν στη βόρεια και στη νότια περιοχή, αν και ανέπτυξαν διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους, διατήρησαν την ονομασία Kung Fu. Tο στυλ που αναπτύχθηκε στην κεντρική Kίνα, όμως, πήρε άλλο δρόμο. Πρόκειται για μια πολεμική τέχνη εσωτερική, με κινήσεις ομαλές, κυκλικές και ήπιες, που μοιάζουν εκπληκτικά με αργές χορογραφίες. Έτσι γεννήθηκε επίσημα το Tai Chi Chuan στις αρχές της Δυναστείας των Tσινγκ (1644-1911).

Η εναρμόνιση των αντιθέσεων: H πολεμική τέχνη συνδέθηκε απευθείας με τον ταοϊσμό, καθώς το διαλογιστικό της μέρος είναι βασισμένο στις θεωρίες των ενεργειακών μεσημβρινών και των δυνάμεων Γιν και Γιανγκ. Σύμφωνα με τη θεωρία του Tai Chi, η ισορροπία επιτυγχάνεται μέσα από την εναρμόνιση των αντίθετων δυνάμεων που κρύβονται μέσα μας. Η εκμάθηση της πολεμικής τέχνης στο μη μαχητικό της κομμάτι χαρακτηρίζεται από ρευστές, απλές και φυσικές κινήσεις, που στο σύνολό τους ονομάζονται «φόρμες».  Παραδόξως, όμως, όταν ο εκπαιδευόμενος είναι έτοιμος, η πρακτική της εφαρμογή είναι αστραπιαία.

Tο Tai Chi Chuan στη χώρα μας είναι οργανωτικά αναγνωρισμένο από τη Γενική Γραμματεία Aθλητισμού μέσω της Eλληνικής Oμοσπονδίας Wu Shu - Kung Fu. Στους Oλυμπιακούς του Πεκίνου, το 2008, θα το δούμε ενταγμένο μέσα στο Wu Shu, το οποίο και θα παρουσιαστεί ως άθλημα επίδειξης.

Το μάθημα της γάτας στον άνθρωπο

- Βασίλισσα; Είναι βασίλισσα αυτή η γάτα;

- Όλες οι γάτες είναι βασίλισσες.

Οι γάτες είναι οντότητες, που έχουν κατακτήσει τα πάντα. Έχουν κατακτήσει το σκοτάδι και το έχουν κάνει φως. Τη δυσκολία, την έχουν κάνει ευκολία. Την εξάρτηση, ανεξαρτησία. Το φόβο, θάρρος. Όλες οι γάτες πάνω στη γη δείχνουν συνεχώς στον άνθρωπο, πόσο εύκολα μπορεί να τα έχουν όλα. Πως η τροφή τους, είναι πάντα εκεί για αυτές. Πως όλο το Σύμπαν, κυριολεκτικά υπάρχει για να προσφέρει στη γάτα.

Δε θέλω να πάω στον παράδεισο...

To να πιστεύουμε σε μια άλλη ζωή, όπου θα αποζημιωθούμε για τα επίγεια βάσανα είναι θεμιτό, αυτό δεν πρέπει όμως να χρησιμεύει ως πρόφαση για να χάνουμε τη μοναδική ζωή που έχουμε τώρα στα χέρια μας: αυτήν εδώ.

Ήδη από τον 5ο αιώνα, ο Ρωμαίος στοχαστής Boήθιος κατέβαλε προσπάθεια να φέρει τη ζωή στο επίπεδο των θνητών, λέγοντας πως «ο άνθρωπος που μοναδική του επιθυμία είναι να πάει στον ουρανό δε θα πάει ποτέ εκεί. Υπάρχει δουλειά που πρέπει να γίνει στη γη».

Άλλες σκέψεις αυτού του κλασικού συγγραφέα που με την Παραμυθία της φιλοσοφίας επηρέασε ολόκληρο τον Μεσαίωνα, είναι οι ακόλουθες:

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014

Σέλερι ένα αρωματικό και φυσικό φάρμακο

Σέλερι είναι φυτό ιδιαίτερα αρωματικό και ένα φυσικό γιατρικό. Το σέλερι έχει μακριά και πλατιά πράσινα κοτσάνια που ενώνονται στη βάση. Είναι ιδιαίτερα τραγανό και αρωματικό. Χρησιμοποιείται συχνά σαν αρωματικό πρόσθετο σε ζωμούς, σούπες και σάλτσες, συνήθως με τη συνοδεία του κρεμμυδιού και του καρότου. Επίσης χρησιμοποιείται σε διάφορα μείγματα για σαλάτες, γεμίσεις κ.λπ.

Παραμένει φρέσκο σε πλαστική σακούλα τροφίμων για 7 ημέρες στο ψυγείο. Είναι πλούσιο σε ριβοφλαβίνη, βιταμίνη Β6, ασβέστιο, μαγνήσιο και φωσφόρο, καλή πηγή φυτικών ινών, καλίου και μαγγανίου, καθώς και βιταμινών Α, C και Κ επομένως το σέλερι,είναι ένα φυσικό φάρμακο! Το σέλερι είναι γνωστό από παλιά, καθώς τα φύλλα του χρησιμοποιούνται στην ασιατική κουζίνα εδώ και χρόνια, για να δίνουν γεύση στα φαγητά. Επίσης το σέλερι προστίθεται συχνά σε κοκτέιλς, αλλά και σε σάντουιτς, σούπες και σαλάτες.

Πρωτότυπες κατασκευές με παλλέτες

Είναι απίστευτο το τι μπορεί να κατασκευάσει κάποιος με μια παλιά άχρηστη παλέτα. Με όπλα τη φαντασία και την εφευρετικότητα και με την προϋπόθεση φυσικά να «πιάνουν» και λίγο τα χέρια σας μπορείτε να δημιουργήσετε καναπέδες, κρεβάτια, γραφεία, συρτάρια, κούνια για μωρά, ακόμη και ένα μικρό αλλά πολύ όμορφο σπιτάκι! Δεν υπάρχει όριο!

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ξεμείνετε με μια παλιά παλέτα, μην την πετάξετε.. Ρίξετε μια ματιά στις φωτογραφίες που ακολουθούν, πάρτε ιδέες και κατασκευάστε κάτι χρήσιμο για το σπίτι σας!

Ακόμα και οι Θεοί...

Άκουσε Ντούα, της είπε. Κάθε φορά που λιώνουμε, κάθε φορά που λιώνει η τριάδα, γινόμαστε ένας Σκληρός. Ο Σκληρός είναι τρεις μέσα σε έναν και γι αυτό ακριβώς είναι Σκληρός. Όταν χάνουμε τις αισθήσεις μας στη διάρκεια του λιωσίματος έχουμε μεταμορφωθεί σε Σκληρό. 

Πρόκειται όμως για μια προσωρινή κατάσταση που δεν την θυμόμαστε μετά. Δεν έχουμε περιθώρια να παραμείνουμε σαν σκληροί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Είμαστε υποχρεωμένοι να επιστρέφουμε.

Υπήρξε μια εποχή, πριν από πολλές εκατοντάδες χρόνια όταν το λιώσιμο δεν ήταν πάρα μια τοποθέτηση των ατόμων του σώματος στη σωστή θέση. Η εξέλιξη όμως δημιούργησε με τον καιρό και τον νου.

Όλη η ζωή είναι επιλογές

Όλη η ζωή είναι επιλογές, μόνο στη μοναχικότητα δεν υπάρχει επιλογή. Επιλογή, οποιουδήποτε είδους, σημαίνει σύγκρουση. Στην επιλογή υπάρχουν αναπόφευκτα αντιθέσεις. Αυτές οι αντιθέσεις, εσωτερικές και εξωτερικές, γεννάνε σύγχυση και δυστυχία. Για να ξεφύγει κανείς από αυτή τη δυστυχία, κάνει να μοιάζουν οι θεοί, τα πιστεύω, ο εθνικισμός και η αφοσίωση σε διάφορα μοντέλα δραστηριότητας, σαν πραγματικές ανάγκες.

Ξεφεύγοντας με αυτές τις κάνεις να αποκτήσουν πολύ μεγάλη σημασία, αλλά η φυγή είναι ο δρόμος της ψευδαίσθησης και τότε εμφανίζονται ο φόβος κι η ανησυχία. Ο δρόμος της επιλογής είναι ο δρόμος της θλίψης όπου ο πόνος δεν έχει τέλος. Η επιλογή, η εκλογή, θα υπάρχει πάντα όσο υπάρχει εκείνος που επιλέγει -που είναι η συσσωρευμένη μνήμη πόνου και ευχαρίστησης- και κάθε εμπειρία επιλογής, το μόνο που κάνει είναι να δυναμώνει τη μνήμη, που η αντίδρασή της γίνεται σκέψη και συναίσθημα.

Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014

Μην αφήνετε τη ζωή να περνά άσκοπα

Μην αφήνετε τη ζωή να περνά χωρίς να την ζήσετε.

Γιατί να μην μείνουμε για πάντα νέοι; Γεμάτοι ενέργεια, ομορφιά, πάθος, γοητεία, νιάτα, ξεγνοιασιά και όλα αυτά σε ένα νέο, σφριγηλό σώμα. Κάποτε ένας ποιητής έλεγε «Δεν φοβάμαι το θάνατο αλλά το γήρας».

Ξαφνικά, νιώθεις αδύναμος, πολύ μεγάλος για να κάνεις πράγματα. Δεν έχεις αντοχές και κουράγια. Ίσως, όσο περνάνε τα χρόνια να θέλουμε όλοι να γίνουμε σαν το «Βenjamin Button».

Η ευτυχία είναι εθελοντική υπόθεση.

Πέντε τακτικές «που μπορούν να μας κάνουν πιο ευτυχισμένους» Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα επίπεδα ευτυχίας μας ελέγχονται κυρίως από γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που βρίσκονται πέρα από τον έλεγχό μας. Αλλοι, όμως, υποστηρίζουν ότι εντόπισαν στη βιβλιογραφία πέντε τακτικές που έχουν το δυναμικό να ενισχύσουν την αίσθηση ευημερίας.

«Παρά τα ευρήματα που δείχνουν ότι η ευτυχία είναι εν μέρει γενετικά καθορισμένη, και παρά τα ευρήματα που δείχνουν ότι οι καταστάσεις της ζωής έχουν μικρότερη επιρροή στην ευτυχία μας από ό,τι νομίζουμε, εμείς υποστηρίζουμε ότι, παρόλα αυτά, υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι της ευτυχίας που έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε» δήλωσε η ψυχολόγος Σόνια Λιουμπομίρσκι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ρίβερσαϊντ.

Γι αυτό οι άνθρωποι γελούν

Γελούν γιατί πονούν, γιατί το γέλιο είναι το μόνο που μπορεί να σταματήσει τον πόνο. Σκεφτείτε όταν πάτε να δείτε μια παράσταση, πότε γελάτε... Όταν ο κωμικός κάνει μια γκάφα, όταν μπερδεύεται, όταν πέφτει ή με οτιδήποτε κάνει που δεν είναι καλοσύνη. Βρείτε κάτι που σας έκανε να γελάσετε πολύ, όχι απλώς να χαμογελάσετε. Τότε θα δείτε αν δεν υπάρχει κάπου κάποιο κακό, και αν θα γελούσατε στην περίπτωση που δεν θα υπήρχε.

Σκεφτείτε διάφορα ανέκδοτα που θυμάστε και που σας έκαναν να γελάστε πολύ. Έπειτα διάφορες πραγματικές ιστορίες. Και φάρσες. Ειδικά οι φάρσες δικαιώνουν τη θεωρία ότι γελάμε για να σταματήσουμε τον πόνο... Αλλά και τα ανέκδοτα... Και οι πραγματικές ιστορίες... Απ' ό,τι φαίνεται, το κλασικό πέσιμο πάνω στα πισινά μας είναι ένα απ' τα κορυφαία αστεία. Το “αστείο” δεν είναι κάτι καλό. Ούτε είναι αστείο για το άτομο στο οποίο συμβαίνει. Είναι γενναιότητα... και μοίρασμα... ενάντια στον πόνο και τη θλίψη και την ήττα.

Η άγνωστη ψυχοθεραπευτική τέχνη του Ηράκλειτου

Ο Νόμος της Εναντιοδρομίας,η Άγνωστη Ψυχοθεραπευτική Τέχνη του Ηράκλειτου που μπορεί να θεραπεύσει τη Δυσαρμονία που βασιλεύει στον Ψυχικό μας Κόσμο αλλά και στην Κοινωνία.
Ηράκλειτος , απόσπ. 45

Σε μια τόσο σύντομη φράση, όπως η παραπάνω, ο μεγάλος Εφέσιος φιλόσοφος Ηράκλειτος – ο αποκαλούμενος σκοτεινός φιλόσοφος του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος – μπόρεσε να συλλάβει την αλήθεια για την ανθρώπινη ψυχή, διατυπώνοντάς την με μια απέριττη αλλά και συγκλονιστική σαφήνεια.

Ο Ηράκλειτος κατέχει μια ξεχωριστή θέση όχι μόνο στην αρχαία Ελληνική φιλοσοφία, αλλά και στο χώρο της -γιουνγκιανής κυρίως– ψυχοθεραπείας , αφού η ηρακλειτική φιλοσοφία επηρέασε φανερά τον Ελβετό ψυχίατρο και μύστη της ψυχολογίας , Carl G.Jung. Ο Jung ενσωμάτωσε στο φιλοσοφικό του σύστημα αλλά και στις μεθόδους ψυχοθεραπείας που εφάρμοσε, τον περίφημο Νόμο της Εναντιοδρομίας ο οποίος βασίζεται στη φιλοσοφία του Ηράκλειτου περί αρμονίας των αντιθέτων.

Τα κακά της μνησικακίας

Ένα από τα επίκεντρα του φιλοσοφικού στοχασμού στον 17ο αιώνα αποτελούσαν τα λεγόμενα “πάθη της ψυχής”. Η μελέτη τους ενοποιούσε μελήματα που αργότερα διαφοροποιήθηκαν, διαμορφώνοντας τους κλάδους της ψυχολογίας, της πολιτικής επιστήμης και της εφαρμοσμένης ηθικής. Ήταν τα “πάθη της ψυχής” που φιλοδοξούσαν να θεμελιώσουν με ενιαίο τρόπο και την ατομική συμπεριφορά και τους όρους που διαμορφώνουν πολιτικούς συσχετισμούς και τις συνιστώσες του ορθώς πράττειν σε κάθε περίσταση.

Μνησικακία δημιουργείται όταν εκλαμβάνω ένα συμβάν ως προσωπική μείωση, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγω με κάθε τρόπο να το αντιμετωπίσω απευθείας

Τουλάχιστον για τον Σπινόζα, τα “πάθη της ψυχής” διακρίνονταν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: στα “χαρούμενα πάθη”, που προίκιζαν με προωθητική δύναμη και άνοιγαν στην απεραντοσύνη του κόσμου, και στα “λυπημένα πάθη”, που συρρίκνωναν τον κόσμο και οδηγούσαν σε άγονη εσωστρέφεια. Για τον Νίτσε, μεταγενέστερα, το περισσότερο επιβλαβές από τα “λυπημένα πάθη” αποτελούσε η μνησικακία.

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014

Απ' τα όνειρα σφαγμένη

Άπειρες οι ομοιότητες των κομματικών ηγετών και σωτήρων της χώρας αλλά αυτό που τους κάνει να μοιάζουν ως σιαμαίοι είναι ότι ο μεν κυβερνάει ροχαλίζοντας, ο δε θα κυβερνήσει κοιμώμενος. Διότι ο ύπνος δεν θρέφει μόνο το παιδί αλλά και τον σωτήρα. 

Τα όνειρα και οι εφιάλτες είναι αυτά που ορίζουν την ζωή μας μέχρι σήμερα και θα συνεχίσουν να την ορίζουν και αύριο. Διότι ο σημερινός κοιμώμενος μάς είπε πριν λίγο καιρό ότι “θα μετατρέψει τους τρομακτικούς εφιάλτες σε όραμα” ενώ ο αυριανός σύντροφος του Μορφέα “τα όνειρά του θα πάρουν εκδίκηση”.

Τίποτε δεν κάνουν στον ξύπνιο τους αυτά τα παιδιά. Τα παιδιά, που δεν ξύπνησαν ποτέ από τον κομματικό αμνιακό σάκο που τα κυοφόρησε μέσα στην βαθιά ύπνωσή τους, έχουν τις τεράστιες διαφορές που είναι τα δεξιά οράματα και τα αριστερά όνειρα. Κανείς από τους δύο δεν σηκώθηκε ποτέ από το μαλακό του μαξιλάρι για να δει την πραγματική ζωή. 

10 γυναικείες ατάκες που άλλαξαν τη ροή της ιστορίας

- «Μωρό μου; Να σου καθαρίσω ένα μηλαράκι;» - Εύα

- «Και μην τολμήσεις να έρθεις αν δεν μου βρεις την ενυδατική κρέμα που σου έγραψα στον πάπυρο» – Πηνελόπη

- «Αν πεινάσεις, έχει φαγητό στο φούρνο. Εγώ και τα παιδιά θα αργήσουμε» - Μήδεια

- «Άντε τελείωνε! Πλύνε τα χέρια σου και έλα να φας πριν κρυώσει το φαγητό» – Η Μητέρα του Πόντιου Πιλάτου

- «Μωρό μου, είδα έναν υπέροχο χιτώνα. Μόνο τριάντα αργύρια!!!» – Η γυναίκα του Ιούδα !

- «Τζουτζούκο μου αυτά τα σαπουνάκια Μασσαλίας μου ξηραίνουν το δέρμα και δεν κάνουν αφρό…» - Εύα Μπράουν 1940

Η τίγρης ή το λιοντάρι

Για έναν Πνευματικό Αριστοκράτη-Πολεμιστή, έχουν τόση δύναμη οι Δημιουργοί-Θεοί και το «φως» που σου προπαγανδίζουν, όση η κατσαρίδα όταν την λιώνεις κάτω από την παντόφλα σου.

Ο κάθε δυνατός, είναι δυνατός, γιατί δεν φρόντισες να γίνεις ΕΣΥ Δυνατός. Το λιοντάρι είναι ο «βασιλιάς του δάσους» όχι γιατί είναι το δυνατότερο ζώο όλων, αλλά γιατί όλα τα υπόλοιπα ζώα (ενώ κάποια είναι πιο δυνατά, πιο ικανά και πιο έξυπνα) ταυτόχρονα είναι υποτακτικά, ταπεινά, δούλοι, πιστοί, οπαδοί κλπ. κλπ. και ταυτόχρονα το λιοντάρι ο «βασιλιάς των ζώων» φροντίζει να μένει μακριά από την τίγρη ! Αρα ξέρεις τι να κανεις και τι να μην κάνεις ! μην επαναλαμβανόμαστε!

Όλοι μας στην ίδια φυλακή βρισκόμαστε, στην ίδια θάλασσα κολυμπάμε, το μόνο που χρειάζεται για να φύγουμε από την φυλακή των Δημιουργών, αυτών που άφρονα αποκαλείς Θεούς, είναι Ε Ν Ε Ρ Γ Ε Ι Α για να πετύχουμε ένα ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΑΛΜΑ και να βγούμε έξω από την φυλακή των Θεών.

Τι είναι αυτό που κατασπαταλιέται καθημερινά με εκατοντάδες χιλιάδες ανοησίες και ειδικά στον ύπνο, όταν υποτίθεται πως αναπαύεσαι; ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Γιατί νομίζεις πως χρησιμοποιούμε τους οργονίτες του orgonodroeme;

Είσαι εκείνο που σκέφτεσαι!

- Ποιος είμαι εγώ; ρώτησε ένας νέος τον πνευματικό του δάσκαλο.
- Είσαι εκείνο που σκέφτεσαι! απάντησε ο σοφός. Θα σου το εξηγήσω μια μια ιστορία.

Μια μέρα, από τα τείχη της πόλης, στο ηλιοβασίλεμα βαθιά στον ορίζοντα, φάνηκαν δυο άνθρωποι που αγκαλιαζόντουσαν.

Είναι ο πατέρας και η μητέρα, σκέφτηκε ένα κοριτσάκι.
Είναι δυο εραστές, σκέφτηκε ένας άνδρας τρυφερός.
Είναι δυο φίλοι που συναντήθηκαν μετά από πολλά χρόνια, σκέφτηκε ένας μοναχικός άνθρωπος.
Είναι δυο έμποροι που έκλεισαν μια συμφωνία, σκέφτηκε ένας άνθρωπος άπληστος για τα χρήματα.
Είναι ένας άνθρωπος που αγκαλιάζει τον γιο του που γύρισε από τον πόλεμο, σκέφτηκε μια γυναίκα μεγαλόψυχη.

Είναι μια κόρη που αγκαλιάζει τον πατέρα της που γύρισε από το ταξίδι, σκέφτηκε ένας πονεμένος άνθρωπος που έχασε την κόρη του.

Τα συμπτώματα της διαφθοράς

Παρατηρήστε τα συμπτώματα αυτών των κοινωνικών περιστάσεων, πού είναι απαραίτητα κάπου - κάπου, και πού τα ονομάζουν «διαφθορά». ’Από τη στιγμή πού εισχωρεί κάπου ή διαφθορά, βλέπεις να βασιλεύει μια πολλαπλή δεισιδαιμονία πού απέναντι της ή πίστη πού έχει υιοθετήσει γενικά ο λαός, εξασθενίζει και γίνεται ανίκανη : γιατί ή δεισιδαιμονία είναι ένας ελεύθερος στοχασμός δεύτερης τάξεως, "Όποιος τού παραδίνεται διαλέγει ορισμένα σχήματα, ορισμένες φόρμουλες πού του αρέσουν. Δίνει στον εαυτό τον το δικαίωμα να διαλέγει.

O προληπτικός έχει κάτι το πιο «προσωπικό» από τον πιστό. Προληπτική κοινωνία θα είναι εκείνη όπου θα βρίσκουμε κιόλας πολλά άτομα και πολλή ευχαρίστηση για κάθε τι το ατομικά. ’Απ’ αυτή την άποψη ή δεισιδαιμονία δείχνει πάντα μια πρόοδο απέναντι στην πίστη, εκδηλώνει πώς ή νόηση απελευθερώνεται και απαιτεί τα δικαιώματά της.

Τότε οι οπαδοί τής παλιάς θρησκείας και τής παλιάς θρησκευτικότητας παραπονιούνται ότι υπάρχει διαφθορά — μα αυτοί ακριβώς προσδιόριζαν ως τα τώρα τη χρήση της στον τρόπο πού εκφράζονται και πού έδωσαν στη δεισιδαιμονία την κακή της φήμη, ακόμα και στους κύκλους, των πιο ελεύθερων πνευμάτων.

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2014

Τα παραμύθια «θρέφουν» τα παιδιά

Μακροπρόθεσμα οφέλη φαίνεται πως έχει η συχνή ομιλία των γονιών στα «βλαστάρια» τους όπως επίσης και η σύντομη αλλά συχνή ανάγνωση παραμυθιών, υποστηρίζουν αμερικανοί επιστήμονες.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο  Στάνφορντ, στην Καλιφόρνια, αναφέρουν ότι, πέραν της συχνής ομιλίας, η 10λεπτη ανάγνωση μιας ιστοριούλας πριν από τον ύπνο, θα μπορούσε να ενισχύσει τις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών, οδηγώντας σε καλύτερους βαθμούς στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο και μακροπρόθεσμα σε μια καλή θέση εργασίας και σε έναν ευτυχισμένο γάμο.

Οι ειδικοί  υποστηρίζουν ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης δεν προσφέρει κάτι στα μικρά παιδιά, ως προς την καλλιέργεια και την κατανόηση της γλώσσας. Αντίθετα, τα βιβλία χάρη στην πλούσια γλώσσα που περιέχουν φαίνεται να εξάπτουν την φαντασία των παιδιών, ενώ παράλληλα ενεργοποιούν τη μνήμη τους με τρόπο ώστε να είναι σε θέση να ακολουθούν την πλοκή της ιστορίας.

«Η επίδραση της ομιλίας στα μικρά παιδιά είναι τόσο σημαντική που θα πρέπει να θεωρείται ισάξια με εκείνη της διατροφής» αναφέρει χαρακτηριστικά η ψυχολόγος δρ Αν Φέρναλντ.

Οι 10 κανόνες της ασφαλούς οδήγησης!

Οι 10 κανόνες της ασφαλούς οδήγησης! Η ασφάλεια στην οδήγηση δεν αποτελεί ζήτημα μόνο για έναν οδηγό… αλλά και για τα υπόλοιπα αμάξια του δρόμου! Οι «χρυσοί κανόνες» της FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου) μπορεί να μην είναι πολλοί αριθμητικά, αλλά θεωρούνται άκρως σημαντικοί για την αποφυγή τροχαίων ατυχημάτων. 

Πρόκειται για μια «αλυσίδα» 10 κανόνων FIA, η οποία αν σπάσει μπορεί εύκολα να προκαλέσει κίνδυνο στις λεωφόρους, τις εθνικές οδούς και τα στενά δρομάκια της Αθήνας. Στόχος της FIA δεν είναι άλλος από τη μείωση των απωλειών από ατυχήματα κατά 50%, δηλαδή η σωτηρία 5 εκατ. ανθρώπων μέχρι το 2020…

Κάνε Ό,τι Θέλεις

Καταλαβαίνεις το νόημα του ελέγχου της ζωής σου; Ελάχιστα είναι αυτά που δεν μπορείς να ελέγξεις και σε αυτά τα ελάχιστα δεν περιλαμβάνεται η καθημερινότητα του υλικού κόσμου. Μπορείς να μην βρίσκεσαι εκεί που είναι τα προβλήματα, να μην πηγαίνεις εκεί που σε περιμένουν, με το δάχτυλο στην σκανδάλη.

Είσαι υπεύθυνος για ό,τι σου συμβαίνει, σταμάτα να κλαίς και ανέλαβε την ευθύνη της ζωής σου. Μπορεί να σου φαίνεται δύσκολο, σκληρό ή απίθανο, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, μόνο ο δρόμος του πολεμιστή αν θέλεις να βιώσεις μια στάλα ανεξαρτησίας.

Από την άλλη, δική σου είναι η ζωή. ΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ

Η αγάπη είναι ...

Πέντε θεωρίες από διαφορετικές σκοπιές, πάνω στο μεγάλο ερώτημα «Τι είναι Αγάπη»

«Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΧΗΜΕΙΑ» -Jim Al-Khalili, θεωρητικός φυσικός και συγγραφέας. 

Βιολογικά, η Αγάπη είναι μια έντονη νευρολογική κατάσταση, όπως η πείνα ή η δίψα, αλλά πιο μόνιμη. Λέμε για την αγάπη ότι είναι τυφλή ή άνευ όρων, με την έννοια ότι δεν την ελέγχουμε. Αλλά πάλι, αυτό δεν είναι ιδιαίτερα παράξενο, από τη στιγμή που η Αγάπη είναι κατά βάση χημικό φαινόμενο. Ενώ ο πόθος είναι μια περιστασιακή σεξουαλική επιθυμία -στη δημιουργία της οποίας εμπλέκεται η απελευθέρωση ορμονών, όπως η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα- στην πραγματική αγάπη ή στο πραγματικό δέσιμο και στην πραγματική αφοσίωση, ο εγκέφαλος απελευθερώνει έναν τεράστιο συνδυασμό ορμονών: Φερομόνες, Ντοπαμίνη, Νορεπινεφρίνη, σεροτονίνη, ωκυτοκίνη και βαζοπρεσίνη (ADH).

Ωστόσο, από την σκοπιά της εξέλιξης, η αγάπη μπορεί να αντιμετωπισθεί ως μηχανισμός επιβίωσης. Ένας μηχανισμός που έχουμε αναπτύξει, ώστε να χρειαζόμαστε τις μακροχρόνιες σχέσεις, που σημαίνουν αμοιβαία αλληλοϋπεράσπιση, φροντίδα των γονιών προς τα παιδιά και προώθηση του αισθήματος ασφάλειας και σιγουριάς.

Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014

Ο Μεγάλος Κίνδυνος του Πολιτισμού

Ο Μεγάλος κίνδυνος του πολιτισμού: Ολόκληρη η φιλολογία των ψυχοπαθών, η οποία με διάφορους επιστημονικοφανείς τίτλους της «μαρξιστικής ιδεολογίας» συγκινεί και σήμερα (ακόμη και μετά το αποτυχημένο πείραμα της Ρωσίας) μεγάλες μάζες ανθρώπων, μόνο ουτοπίες ηλιθίων περιέχει. Όλες αυτές χτίζονται πάνω στην πίστη για την ισότητα των ανθρώπων. (Ενώ ολόκληρη η φύση είναι άνιση)

Όταν ο ψυχοπαθής Ροβεσπιέρος διέταξε την καρατόμηση του μεγαλοφυούς φυσιοδίφη Λαβουαζιέ, στον οποίο τόσα οφείλει η Επιστήμη και η ανθρωπότητα, δικαιολόγησε την πράξη του αυτή ως εξής:

«Η Επιστήμη φέρει την σφραγίδα των ευγενών, η Δημοκρατία δεν έχει ανάγκη τους μορφωμένους». Εδώ θα ήθελα να γράψω για την Υπερηφάνεια της Αγνοίας, αλλά λέω να μην παρεκτραπώ κι ας το αφήσω προς το παρόν.

Ο φρενοβλαβής Μπαμπέφ, ο πρώτος που επιχείρησε να εφαρμόσει στην Γαλλία τον κομμουνισμό, έγραψε το περίφημο: «Ας χαθούν όλες οι τέχνες, αρκεί να επιτευχτεί η πραγματική ισότητα» Στον ίδιον οφείλεται και το εξής παραλήρημα: «Κατακρημνίστε αυτήν την κοινωνία, προς την οποία δεν μπορείτε να προσαρμοστείτε, αρπάξτε παντού ότι θέλετε». Ποιος πολιτισμός; Ούτε τα ζώα δεν ζουν με τέτοιον τρόπο.

Ιων Μάγγος / Η Γκρίζα ΦυλήΠρακτικός Ιδεαλισμός του κόμη Coudenhove Kalergi

Πώς ο εγκέφαλός μας μιμείται τους άλλους

Πρωτοποριακή έρευνα, διεθνώς, για τον εγκέφαλο, από ερευνητική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και του Ινστιτούτου Υπολογιστικών Μαθηματικών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας (ΙΤΕ), αποδεικνύει για πρώτη φορά τον τρόπο με τον οποίο καταλαβαίνουμε οι άνθρωποι τη συμπεριφορά συνανθρώπων μας, με νοητική προσομοίωση που πραγματοποιεί συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου μας. Δηλαδή επαναλαμβάνει ο εγκέφαλος τη συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων.

Τα πειράματα που έγιναν σε πιθήκους κατέρριψαν την παγιωμένη αντίληψη πως οι νευρώνες-κάτοπτρα του εγκεφάλου μόνοι τους κωδικοποιούν το νόημα της υπό παρατήρησης κινητικής συμπεριφοράς των άλλων ανθρώπων και απέδειξαν, αντιθέτως, ότι η λειτουργία αυτή πραγματοποιείται με το σύνολο του εγκεφαλικού κυκλώματος που υποστηρίζει την εκτέλεση της  κίνησης.

Η παπαρούνα το ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας

Η παπαρούνα είναι το ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας, καθώς σαν παράσιτο των σιτηρών συμβόλιζε με την παρουσία της τη Δήμητρα, στα ανοιξιάτικα σπαρτά. Απαραίτητη στα Ελευσίνια Μυστήρια όπου οι πομπές στόλιζαν τα αγάλματα της θεάς με άνθη παπαρούνας. Οι αρχαίοι γνώριζαν καλά τις υπνωτικές και ναρκωτικές ιδιότητες του φυτού, καθώς οι γιοι του Άδη ο Ύπνος και ο Θάνατος παριστάνονταν να κρατούν παπαρούνες στα χέρια τους.

Είναι προφανής ο συμβολισμός της χρήσης του φυτού καθώς από τον ύπνο που μπορεί να προκαλέσει η κοινή παπαρούνα (Μήκων η Ροιάς Papaver Rhoeas) φθάνουμε στον θάνατο που μπορεί να προκαλέσει η οπιούχος παπαρούνα (Μήκων η υπνοφόρος Papaver somniferum).

Φαρμακοβιομηχανία «H Φύση»

Από το σουπερ-στάρ αντιικό φάρμακο Tamiflu ως τα νέα σκευάσματα που υπόσχονται να μας «κόψουν την πείνα» μια τεράστια γκάμα φαρμάκων έλκουν την καταγωγή τους απευθείας από δημιουργήματα της φύσης. Οι ερευνητές που κάποτε θεοποίησαν τον εργαστηριακό αυτοματισμό στρέφονται τώρα και πάλι προς το ανεξάντλητο φαρμακολογικό οπλοστάσιο των φυτών και των ζώων, αναζητώντας αποτελεσματικές θεραπείες για τις σύγχρονες μάστιγες, μόνο που η φύση δεν πατεντάρεται !!!

Φαρμακοβιομηχανία, οι σύγχρονοι «βιοθήρες» και το φαρμακευτικό Ελντοράντο. Κινεζικά μυρωδικά, αφρικανικοί κάκτοι, θαλάσσιοι μικροοργανισμοί, εξωτικά έντομα και σαλιγκάρια ίσως κρατούν το μυστικό όπλο για την καταπολέμηση ασθενειών και βακτηρίων που απειλούν την ανθρώπινη υγεία και έχουν αποδειχθεί ως τώρα ανθεκτικά ακόμη και στις πλέον εξελιγμένες προσπάθειες της φαρμακευτικής βιομηχανίας. Οι θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων, γνωστές στον άνθρωπο από τους προϊστορικούς χρόνους, επανέρχονται στο προσκήνιο και προσελκύουν ξανά το ενδιαφέρον των ερευνητών. Απόδειξη για αυτό το Tamiflu - το μόνο αντιικό φάρμακο που σημείωσε επιτυχία στην αντιμετώπιση της γρίπης των πτηνών - το οποίο έχει ως βάση του τον αστεροειδή γλυκάνισο, ένα απόλυτα «φυσικό» κινεζικό μπαχαρικό.

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

Η νηπενθής κοινωνία, η ουτοπία και η ελπίδα

«Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα θα είναι θρησκευόμενος ή δεν θα υπάρξει». Η προφητεία του Μαλρό δεν ήταν λανθασμένη. Η κακοδαιμονία του σύγχρονου, μη θρησκευόμενου και όλο και πιο βαθιά δυστυχισμένου και ανήμπορου ανθρώπου είναι εμφανής.

Ο Ιγνάσιο Ραμονέ αναφέρει την ιστορία ενός χρεοκοπημένου μικροεπενδυτή που κρεμάστηκε σε ένα δημόσιο πάρκο στη Μαδρίτη, καταγγέλλοντας τον κανιβαλισμό του συστήματος. Στο γράμμα που άφησε έλεγε πως έδωσε μια ύστατη ελπίδα στον Θεό: «Είχα κάτι σαν όραμα, ότι ο Θεός υπάρχει και ότι ίσως η μοίρα μου δεν ήταν η αυτοκτονία». Αγόρασε λοιπόν με όσα χρήματα του είχαν απομείνει λαχεία και Λόττο. «Για να δω αν ο Θεός θα παρενέβαινε και θα με βοηθούσε να ζήσω». Αλλά ο ουρανός παρέμεινε απελπιστικά σιωπηλός, η τύχη δεν του χαμογέλασε και ο άνθρωπος στο τέλος κρεμάστηκε.

Κανένας λόγος ανησυχίας!

Η ανεργία εκτινάσσεται.
–Γιατί εκτινάσσεται η ανεργία; Θα έπρεπε να ανησυχούμε; Δείχνει μήπως η πορεία της ότι ακολουθούμε μια εσφαλμένη πολιτική; Δείχνει ότι οι τύχες της χώρας είναι σε λάθος χέρια;

–Όχι, καθόλου! Οι τύχες τις χώρας είναι σε χέρια πολύ αξιόπιστα. Από τα διαθέσιμα, είναι τα καλύτερα που θα μπορούσαμε να έχουμε. Εφαρμόζουν τη μόνη ενδεδειγμένη πολιτική, και μάλιστα όσο πιο πιστά μπορούν. Το γεγονός ότι η ανεργία διαρκώς αυξάνεται δεν είναι απλώς κάτι το αναμενόμενο, αλλά και ζητούμενο. Πρέπει να ανέβει, πριν πέσει. Το έχουμε προβλέψει αυτό, και είναι και επιβεβλημένο. Κάποιες παρεμβάσεις εδώ κι εκεί διορθώνουν τις αστοχίες που προκύπτουν. Ως εκ τούτου δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος ανησυχίας.

Το χρέος αυξάνεται.
–Γιατί αυξάνεται το χρέος; Θα έπρεπε να ανησυχούμε; Δείχνει μήπως η πορεία του ότι ακολουθούμε μια εσφαλμένη πολιτική; Δείχνει ότι οι τύχες της χώρας είναι σε λάθος χέρια;

Ο Νου σου πρέπει ν' αδειάσει ... για να μάθεις

Ένας φιλομαθής μαθητής, αφού είχε μάθει τα πάντα από τους πιο διάσημους δασκάλους, συνεχίζοντας την αναζήτησή του, άκουσε για έναν διάσημο δάσκαλο του Ζεν, που δίδασκε την υπέρτατη σοφία.

''Θα κινήσω γη και ουρανό, να συναντήσω αυτόν τον δάσκαλο,'' σκέφτηκε.

Και πραγματικά ξεκίνησε γι αυτό το κοπιαστικό ταξίδι.Μόλις συνάντησε τον δάσκαλο, άρχισε να του μιλάει, για το πόσους διάσημους δασκάλους είχε συναντήσει στην ζωή του, και πόσα πολλά είχε μάθει από αυτούς.

Ο δάσκαλος του Ζεν, ήρεμα άρχισε να σερβίρει το τσάι. Έδωσε στον μαθητή, να κρατάει την κούπα του τσαγιού, κι ενόσω αυτός διηγούνταν τις σοφίες του, ο δάσκαλος αθόρυβα γέμιζε την κούπα, μέχρι που αυτή ξεχείλισε, και το τσάι, καυτό, χυνόταν στο χέρι του μαθητή.
''Σιγά, Δάσκαλε! Με έκαψες!'' αναφώνησε.

''Όπως και αυτό το φλιτζάνι, ο νους σου είναι γεμάτος και δεν χωράει τίποτα περισσότερο.Για να μπορέσεις να γνωρίσεις, χρειάζεται πρώτα ν’ αδειάσεις το φλιτζάνι σου!''