Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014

Επιστήμονες «βλέπουν» τα όνειρά μας μέσω υπολογιστή

Ιάπωνες νευροεπιστήμονες ανακοίνωσαν ότι κατάφεραν να «δουν» σε ένα βαθμό τα όνειρα ανθρώπων με τη βοήθεια υπολογιστών, κάνοντας ένα ακόμα βήμα για αυτό που μερικοί θεωρούν μεγάλο επίτευγμα και άλλοι μεγάλο εφιάλτη: κάποια στιγμή τα μηχανήματα θα μπορούν να «διαβάζουν» τα όνειρα του καθενός.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιουκιγιάσου Καμιτάνι των Εργαστηρίων Υπολογιστικής Νευροεπιστήμης ATR στο Κιότο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Science, σύμφωνα με το BBC (δείτε το σχετικό βίντεο), χρησιμοποίησαν την απεικονιστική τεχνική της λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fMRI), σε συνδυασμό με ειδικό λογισμικό ηλεκτρονικού υπολογιστή, και κατόρθωσαν να «διαβάσουν» με ποσοστό ακρίβειας 60% τις ονειρικές εικόνες που οι εθελοντές του πειράματος έβλεπαν, καθώς κοιμούνταν.

Μπορεί ο «πατέρας» της ψυχανάλυσης Ζίγκμουντ Φρόιντ να έδινε τεράστια σημασία στα όνειρα, όμως το γιατί ονειρεύονται οι άνθρωποι παραμένει ακόμα μυστήριο για την επιστήμη. «Δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτε για τη λειτουργία του ονείρου» παραδέχτηκε η νευροεπιστήμονας Μασάκο Ταμάκι.

Θα έφτιαχναν οι θεοί έναν κόσμο με τόση δυστυχία;

Οι μαθητές του Κήπου αρνούνται κάθε θεία παρέμβαση στη δημιουργία του κόσμου και κάθε τελολογική ερμηνεία:

«Λοιπόν, μέσα σ’ ετούτο το αχανές μήκος και πλάτος και ύψος, υπάρχει χώρος για την άπειρη ποσότητα ατόμων που -παρ’ ότι τα χωρίζει το κενό- συνδέονται μεταξύ τους και σχηματίζουν τις ενώσεις από τις οποίες αποτελούνται οι μορφές όλων των πραγμάτων που εσείς νομίζετε πως δεν μπορούν να δημιουργηθούν παρά μόνο με τη βοήθεια φυσερών και αμονιών, και μας φορέσατε σαμάρι έναν Αιώνιο Αφέντη που πρέπει μέρα νύχτα να τον φοβόμαστε· γιατί ποιος δεν θα φοβόταν έναν θεό που ανακατεύεται παντού, που προβλέπει, προνοεί και παρατηρεί τα πάντα, και κρίνει πως τον αφορά το κάθε τι;

Συνέπεια της θεολογίας αυτής, πριν απ’ όλα υπήρξε το δόγμα σας της Αναγκαιότητας ή της Ειμαρμένης· η θεωρία σας ότι κάθε συμβάν είναι αποτέλεσμα μιας αιώνιας αλήθειας και ότι αποτελεί μέρος μιας αδιάσπαστης αλυσίδας αιτιοτήτων. Όμως τι αξία μπορεί να έχει μια φιλοσοφία που νομίζει ότι το κάθε τι συμβαίνει γιατί έτσι είναι γραμμένο από τη μοίρα; Αυτά τα πιστεύουν οι γριές, και μάλιστα οι αμόρφωτες γριές!

H Εμπάθεια

H Εμπάθεια (μέσα από ένα έργο του Ομήρου)

Ο Όμηρος μέσα από δυο έργα, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, κάνει ένα σχολειό ζωής. Στην Ιλιάδα καταλήγει ότι τις πόλεις τις παίρνουν με σύμβολα οι πονηροί, βασισμένοι στο άλογο του ενστίκτου. Στην Οδύσσεια εξετάζει το ταξίδι του πρωταγωνιστή της ζωής, ταξιδευτή ανθρώπου.

Ένας σταθμός του ταξιδιού, του πρωταγωνιστή Οδυσσέα, ο οποίος έχει ξεκινήσει σαν δευτεραγωνιστής στην Ιλιάδα, είναι και η συνάντησή του με τον Κύκλωπα, ο χώρος του οποίου μπορεί να λεχθεί και «προ-πλατωνική σπηλιά». Εκεί, το ανθρωπόμορφο κτήνος που έβλεπε τη ζωή με το ένα μάτι, μη στερεοσκοπικά, και έτρωγε ζωντανούς ανθρώπους, συμβολίζει, κατ εμέ, το Δόγμα και την Εμπάθεια.

Η ιστορία είναι λίγο - πολύ γνωστή, και αναφέρω «λίγο – πολύ» όσον αφορά τις επεκτάσεις της. Το τυπικό πλαίσιο είναι σαφώς γνωστό. Όταν ο Πολύφημος αρχίζει και τρώει τους συντρόφους του Οδυσσέα, εκείνος τον μεθάει και όταν κοιμάται του σβουρίζει στο ανεγκέφαλο μάτι ένα παλούκι, το οποίο έχει πελεκήσει τα βράδια καθώς το κτήνος του έχει πει πως λόγω της προσφοράς του κρασιού θα τον φάει τελευταίο. Το κτήνος φυσικά δεν σκοτώνεται, γιατί δύσκολα σκοτώνονται οι ανεγκέφαλοι.

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014

Οι παρενέργειες του νυχτερινού φωτός

Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, ο άνθρωπος ξυπνούσε την αυγή και έπεφτε για ύπνο με το ηλιοβασίλεμα. Ύστερα όμως ήρθε ο γλόμπος, η τηλεόραση και οι υπολογιστές.

Έρευνα του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς σε πειραματόζωα έρχεται τώρα να προστεθεί στις ενδείξεις για τις παρενέργειες της ζωής μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες: η έκθεση στο φως στη διάρκεια της νύχτας φαίνεται ότι αυξάνει τα επίπεδα μιας ορμόνης του στρες, η οποία με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη και μαθησιακές δυσκολίες.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο βρετανικό περιοδικό Nature, αφορά τα εξειδικευμένα κύτταρα του αμφιβληστροειδή τα οποία αντιλαμβάνονται το φως και βοηθούν στη ρύθμιση του βιολογικού ρολογιού. Τα κύτταρα αυτά, γνωστά ως γάγγλια ipRGC, δεν σχετίζονται με τη λειτουργία της όρασης, ωστόσο είναι γνωστό ότι επικοινωνούν με περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη διάθεση, τη μνήμη και τη μάθηση.

Οι ερευνητές γνώριζαν εξάλλου ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν τη λεγόμενη εποχική κατάθλιψη λόγω της μειωμένης διάρκειας της ημέρας το χειμώνα. Ορισμένοι από τους ασθενείς αυτούς βελτιώνονται μάλιστα με φωτοθεραπεία σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας.

Πως πάμε στο διάστημα;

Οι 5 πιο απίστευτοι τρόποι με τους οποίους η ανθρωπότητα έχει προσπαθήσει και προσπαθεί ακόμη να ταξιδέψει στο διάστημα.

Ενδεχομένως να μην είναι γνωστό στη μεγάλη μάζα των αναγνωστών, αλλά η χρήση πυραύλων με σκοπό την πρόσβαση στο διάστημα και τη θέση επανδρωμένων και μη διαστημικών σκαφών σε τροχιά γύρω από τη γη θεωρείται και είναι ο χειρότερος και πιο κοστοβόρος τρόπος μετάβασης! Οι αρμόδιες υπηρεσίες ανά τον κόσμο (συμπεριλαμβανομένης της NASA) το γνωρίζουν εδώ και χρόνια, πιο συγκεκριμένα από τότε που η ανθρωπότητα ξεκίνησε να ταξιδεύει στο διάστημα.

Από το σύστημα Skylon μέχρι το περίφημο Project Orion και από εκεί στην επαναστατική ιδέα του μεξικανού φυσικού Μιγκέλ Αλκουμπιέρε (Miguel Alcubierre) που το 1994 είχε δείξει ότι είναι δυνατή η επίτευξη υπερφωτεινής ταχύτητας στο πλαίσιο της Θεωρίας της Σχετικότητας ακόμη και χωρίς το τρικ του «συντομότερου δρόμου» της κοσμικής σήραγγας – συνεπώς ότι μπορούμε να ταξιδέψουμε στο διάστημα μέσω σκουληκότρυπας ή στρέβλωσης του χωροχρόνου – ιδού οι πέντε πιο παράξενοι τρόποι με τους οποίους η ανθρωπότητα έχει προσπαθήσει και προσπαθεί ακόμη να στείλει τεχνολογικό υλικό στο διάστημα.

Δείτε το πολύ ενδιαφέρον βίντεο που ακολουθεί:

Η αξία των "άνευ υποδημάτων" χώρων

Η δημιουργία χώρων άνευ υποδημάτων είναι ιδιαίτερα ευνοική για την υγεία και ευεξία των χρηστών, ειδικά στον οικιακό χώρο. Τα οφέλη είναι ποικίλα, σε διαφορετικά επίπεδα, και σχετίζονται με τα παρακάτω:

1. Μειωμένη έκθεση σε τοξίνες. Τα υποδήματα μεταφέρουν τοξίνες και χημικές ουσίες από τον εξωτερικό στον εσωτερικό χώρο, όπως τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα και οι βιομηχανικοί ρύποι.

Αυτά τα υπολείμματα αποτελούν πηγές επανειλημμένης έκθεσης σε παιδιά ή κατοικίδια ζώα που παίζουν στο πάτωμα. Η EPA (Environmental Protection Agency) διεξήγαγε μια "μελέτη doormat", που έδειξε ότι ο καθαρισμός των υποδημάτων σε χαλάκι εισόδου μείωσε τη σκόνη, το μόλυβδο και άλλες επιβλαβείς χημικές ουσίες που εισέρχονται στο σπίτι, κατά 60%. Φυσικά αφήνοντας τα υποδήματα εκτός χώρου εξασφαλίζεται η εξάλειψη των τοξικών καταλοίπων στον χώρο κατά το μέγιστο δυνατό βαθμό.

Το ένστικτο του κοπαδιού κυριαρχεί στο…πέρασμα του δρόμου !

Οι άνθρωποι διασχίζουν το δρόμο ακολουθώντας τυφλά τους άλλους σαν τις…πάπιες!

Όταν φτάσει η στιγμή να κατέβουν από το πεζοδρόμιο και να διασχίσουν το δρόμο, οι περισσότεροι άνθρωποι συμπεριφέρονται μάλλον σαν πάπιες παρά σαν ορθολογικά όντα, καθώς τείνουν ενστικτωδώς να ακολουθούν τυφλά τους άλλους πεζούς που είναι δίπλα ή μπροστά τους, σύμφωνα με μια νέα βρετανογερμανική επιστημονική μελέτη, η οποία αναδεικνύει τους κινδύνους (ακόμα και για τη ζωή) που πηγάζουν από αυτή τη νοοτροπία κοπαδιού.

Η Δύναμη του Λόγου

Ο άνθρωπος μπορεί να καταλάβει την δύναμη που έχει η αύρα, ο νους, τα συναισθήματα. Τις ενέργειες τους τις βλέπει να υλοποιούνται στο γύρω περιβάλλον του ή ακόμα και μέσα στον ίδιο του τον εαυτό, οπότε ως ένα βαθμό έχει την επίγνωση των αποτελεσμάτων τους.

 Ίσως εκείνο που ακόμα δεν έχει αντιληφθεί είναι η δύναμη του λόγου, όλων αυτών που εκφράζει και λεκτικοποιεί προς τα έξω για να πάρουν σάρκα και οστά κάποια στιγμή. Η φωνή και η ικανότητα ομιλίας θεωρείται κάτι δεδομένο και καθημερινό, τόσο που έχει χάσει πια την πραγματική του ουσία αλλά και την ενεργειακή δύναμη που προσφέρει ο λόγος.

Η φωνή του καθενός είναι ο άμεσος τρόπος να εκφραστεί η ποικιλλομορφία των εσωτερικών καταστάσεων που βιώνονται κάθε στιγμή. Κάθε τι που επιλέγει ο άνθρωπος να μοιραστεί έχει συνήθως μία σύνδεση με ένα συναίσθημα, μία σκέψη ή μία ποιότητα που έχει μεγαλύτερη δυναμική την εκάστοτε στιγμή.

Η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον...

Η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον, και όποιος απελευθερώνεται από το μέλλον δεν έχει να φοβηθεί τίποτα

Ο άνθρωπος που σκύβει πάνω στη μοτοσυκλέτα του δεν μπορεί να συγκεντρωθεί παρά μόνο στην παρούσα στιγμή της πτήσης του. Γαντζώνεται πάνω σ'ενα κλάσμα χρόνου αποκομμένο και από το παρελθόν και από το μέλλον. Αποσπάται από τη συνέχεια του χρόνου, είναι εκτός χρόνου - με άλλα λόγια, βρίσκεται σε κατάσταση έκστασης. Σ'αυτη την κατάσταση, δεν ξέρει τίποτα για τη γυναίκα του, τίποτα για τα παιδιά του, τίποτα για τις σκοτούρες του, και ως εκ τούτου δεν φοβάται - διότι: η πηγή του φόβου βρίσκεται στο μέλλον, και όποιος απελευθερώνεται από το μέλλον δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.

Η ταχύτητα είναι μορφή έκστασης που την έκανε δώρο στον άνθρωπο η τεχνολογική επανάσταση. Σε αντίθεση με τον μοτοσικλετιστή, ο δρομέας είναι πάντοτε παρών στο σώμα του, αφού είναι αναγκασμένος να σκέφτεται ασταμάτητα τις φουσκάλες του, το λαχάνιασμα του όταν τρέχει. Αισθάνεται το βάρος του, την ηλικία του, έχοντας όσο ποτέ άλλοτε συνείδηση του εαυτού του και του χρόνου της ζωής του.

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014

Το τρένο της σοφίας

Η σοφία δεν έχει καμία αντιστοιχία με τις γνώσεις ενός ανθρώπου. Στην πραγματικότητα, σοφία είναι όλα εκείνα που μένουν από τις γνώσεις κάποιου, όταν ο ίδιος αποποιείται όλα αυτά που έχει μάθει. Ξεκινάμε από ένα σταθμό που ονομάζεται άγνοια.

Είναι ο σταθμός, στον οποίο μένουν όλοι εκείνοι που ούτε καν γνωρίζουν ότι δεν γνωρίζουν και, επομένως, δεν έχουν καμία ανάγκη να μάθουν.

Αν κάποιος αποφασίσει ν’ ανέβει στο τρένο, είναι επειδή κάποιος του έχει απλώσει το χέρι. Αν ανέβει στο τρένο, και ακολουθήσει το σωστό δρόμο, θα φτάσει στον τόπο των ερευνητών.

Η διαμάχη ανάμεσα στο σωστό και στο λάθος

Ο τέλειος δρόμος δεν έχει δυσκολίες, αρκεί να αποφύγει κανείς να πιαστεί και να διαλέξει.
Μόνο όταν σταματήσεις να σε ευχαριστούν και να σε δυσαρεστούν, θα γίνουν όλα εντελώς κατανοητά.

Μια διαφορά μισής τρίχας, και αμέσως διαχωρίζονται ο ουρανός από τη γη!

Αν θέλεις να βρίσκεσαι στην αλήθεια, αδιαφόρησε για το σωστό και το λάθος.

Η διαμάχη ανάμεσα στο σωστό και στο λάθος είναι η αρρώστια του νου. 

Ζεν

Έτσι εξαφανίζονται οι ραγάδες.

Σπάει» το δέρμα, «ανοίγει» και εμφανίζονται γραμμές με κόκκινο χρώμα που σταδιακά ασπρίζει και γίνεται ουλώδης ιστός. Οι ραγάδες ταλαιπωρούν όλο και περισσότερες γυναίκες -αλλά και άντρες- που θέλουν να τις ξεφορτωθούν! Μάθετε πώς μπορείτε να τις προλάβετε ή να βελτιώσετε την όψη τους.

Οι ραγάδες προκαλούνται από απότομη αύξηση βάρους, από την έλλειψη της ελαστικότητας της επιδερμίδας λόγω της κακής ποιότητας κολλαγόνου και ελαστίνης σε συνδυασμό με ορμονικούς και κληρονομικούς παράγοντες και εμφανίζονται σε μηρούς, γλουτούς, κοιλιά, στήθος, βραχίονες.

Πώς θα προλάβετε τις ραγάδες: Αποφύγετε τις αυξομειώσεις στο βάρος σας. Εμπλουτίστε το διαιτολόγιό σας με τροφές που περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β οι οποίες συντελούν στην ανάπλαση της επιδερμίδας (άπαχα γαλακτοκομικά, κοτόπουλο), βιταμίνη Α η οποία δίνει ελαστικότητα στο δέρμα (συκώτι, λαχανικά), βιταμίνη C που ενισχύει το κολλαγόνο και βοηθά στη σφιγηλότητα του δέρματος (πορτοκάλι, φράουλες κ.λπ.), βιταμίνη Ε και σελήνιο που είναι αντιοξειδωτικά (ελιές, σπόροι, δημητριακά), φλαβονοειδή που μειώνουν τη φλεγμονή (κόκκινο κρασί, μαύρη σοκολάτα, πράσινο τσάι, σταφίδες).

«Το μόνο Σίγουρο είναι η Εικασία»

Οι  «μεγάλοι επιστήμονες» λεν πως «Αν δεν παρατηρήσεις κάτι, αυτό δεν υπάρχει και υπάρχει από την στιγμή που ο παρατηρητής, παρατηρεί το παρατηρούμενο.» Ναι αλλά αν δεν το παρατηρήσει, ο παρατηρητής,  αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει, απλά δεν υπάρχει ΜΟΝΟ για τον συγκεκριμένο παρατηρητή. Επομένως πρόσεχε τι παρατηρείς αν δεν θέλεις να του δώσεις υπόσταση.

Αν κοιτάς την Άβυσσο, σε λίγο θα σε κοιτάξει κι αυτή κι αν δεν είσαι ικανός να την αντιμετωπίσεις… φίδι κολοβό που σε περιμένει ! και το θέμα δεν είναι να την  παρατηρείς εσύ, δεν τρέχει και τίποτα, το μεγάλο παιχνίδι αρχίζει όταν σε πάρει πρέφα αυτή κι αρχίζει να σε παρατηρεί… Βαράτε βιολιτζήδες τότε !!!

Δεν αναφέρθηκα καθόλου στο Χάος, ναι σε αυτό το σαγηνευτικό, το ελεύθερο, το αρχέγονο, μαγευτικό, δημιουργικό, εύπλαστο, άμορφο, πέρα από τις σκέψεις και λέξεις, αυτό το Χάος απ όπου ο Νους μας αντλεί σκέψεις ενέργεια, λέξεις και πλάθει πραγματικότητες.

12 Μαργαριτάρια Λογικής

1) Σε ποια μάχη σκοτώθηκε ο Λεωνίδας; -Στην τελευταία του
2) Πού υπογράφηκε η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας; -Στο κάτω μέρος της σελίδας.
3) Ποια είναι η κύρια αιτία διαζυγίων; -Ο γάμος.
5) Τι μοιάζει περισσότερο με μισό μήλο; -Το άλλο μισό.
6) Τι δεν μπορείς να φας ποτέ για πρωινό; -Γεύμα και δείπνο.

7) Αν ρίξεις ένα βότσαλο σε μια λίμνη, τι θα συμβεί; -Θα βραχεί.
8) Πώς μπορεί κάποιος να ζήσει 8 ημέρες άυπνος; -Κανένα πρόβλημα. Θα κοιμάται τις νύχτες.

9) Πώς μπορείς να σηκώσεις έναν ελέφαντα με ένα χέρι; -Δεν θα βρεις ποτέ έναν μονόχειρα ελέφαντα.

10) Αν έχεις στο ένα χέρι 3 μήλα και 4 πορτοκάλια και στο άλλο χέρι 4 μήλα και 3 πορτοκάλια, τι έχεις; -Πολύ μεγάλα χέρια.

11) Εάν πάρει 10 ώρες σε 8 άντρες να χτίσουν έναν τοίχο, πόση ώρα θα πάρει σε 4 άντρες για να τον χτίσουν; -Μηδέν χρόνο, γιατί είναι ήδη χτισμένος.

12) Πώς μπορείς να πετάξεις ένα αυγό σε τσιμεντένιο πάτωμα χωρίς να το σπάσεις; -Με όποιο τρόπο θέλεις, τα τσιμεντένια πατώματα δεν σπάζουν.

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου

Είμαι ένας άνθρωπος γελοίος. Τώρα με λένε τρελό. Θα ήταν τίτλος τιμής αν γι’αυτούς δεν εξακολουθούσα να είμαι το ίδιο γελοίος. Αλλά δεν δυσανασχετώ πια, όλος ο κόσμος μου είναι αρκετά συμπαθής, ακόμη κι όταν με κοροϊδεύουν και θα έλεγε κανείς, πως τότε ίσα ίσα μου είναι συμπαθής.

Θα γελούσα κι εγώ μαζί με αυτούς ευχαρίστως, όχι τόσο για μένα, αλλά για να τους κάνω ευχαρίστηση, αν δεν δοκίμαζα τόση θλίψη κοιτάζοντάς τους. Θλίψη να βλέπω πώς δεν γνωρίζουν την αλήθεια, αυτή την αλήθεια που γνωρίζω εγώ. Τι σκληρό είναι να την γνωρίζεις μόνος εσύ! Αλλα δεν θα καταλάβουν.. όχι, δεν πρόκειται να καταλάβουν..

Άλλοτε υπέφερα πολύ να περνώ για γελοίος δεν φαινόμουν. Ήμουνα. Υπήρξα πάντα γελοίος και ξέρω ότι αναμφίβολα είμαι από γεννησιμιού μου. Θα μουν δε θα μουν επτά μόλις χρονών όταν κατάλαβα πως ήμουνα γελοίος.

 Ύστερα σπούδασα στο πανεπιστήμιο –και όσο σπούδαζα τόσο περισσότερο καταλάβαινα πόσο ήμουν γελοίος. Έτσι που όλη η πανεπιστημιακή μου μόρφωση φαινόταν να μην υπάρχει παρά για να μου δείξει και να μου εξηγήσει, όσο εντρυφούσα σ’αυτήν, πως ήμουν γελοίος. Χρόνο το χρόνο, βεβαιωνόμουνα όλο και περισσότερο ότι από κάθε άποψη παρουσίαζα ένα γελοίο πρόσωπο.

Μια Λέξη Ενάντια Σε Όλα

«Δως μου μια λέξη και θα σου πλάσω έναν κόσμο», είπε ο ονειροπόλος. Οι πεφωτισμένοι του έδωσαν τον κόσμο έτοιμο. Έτσι ο ονειροπόλος είχε δικαίωμα να γράψει μόνο μια λέξη.

Έπρεπε να διαλέξει. Ποια λέξη είχε αρκετή δύναμη για να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στα πάντα;

Να γράψει «ελπίδα;» Δε θα ‘ταν αρκετό.
Να γράψει «αγάπη;» Θα τον θεωρούσαν γραφικό.
Να γράψει «επανάσταση;» «πάθος;» «ελευθερία;» «δικαιοσύνη;» «αγώνας;» «θάνατος;» Τι θα μπορούσε να γράψει;

Δε θυμόταν καν το όνομα του. Έτσι έγραψε: «Εγώ».

Τα χέρια των ανθρώπων

Σύμφωνα με την επιστήμη, ο αντιτακτός αντίχειρας ήταν που έδωσε στον άνθρωπο τη δυνατότητα της εξέλιξης: την ικανότητα να κατασκευάζει και να χρησιμοποιεί εργαλεία, να ανάβει φωτιά, να θάβει τους νεκρούς του.

Με τα ίδια τούτα χέρια χτίστηκαν οι πόλεις και τα μνημεία της αρχαιότητας, μ’ αυτά κατασκευάστηκαν τα πρώτα όργανα και χάρη στους νυγμούς των δακτύλων τους ήχησαν οι πρώτες μουσικές φωνές και πήρε ψυχή το λαξευμένο ξύλο.

Όμως τα αληθινά μεγαλειώδη έργα των χεριών είναι και τα απλούστερα, κι αυτά που ενώνουν τον άνθρωπο με τον άνθρωπο: τα χεράκια των μωρών που σφίγγουνε στα τυφλά τον μαστό για να θηλάσουν, τα ίδια μικροσκοπικά αυτά χέρια στο μπουσούλημα, το παιχνίδι, και στην πρώτη εξερεύνηση του κόσμου° τα χέρια ως μέσον για τους ανεκτίμητους θησαυρούς του χαδιού και του κάθε αγγίγματος, κι άλλοτε ως εργαλεία που μέσω της γραφής ή όποιας άλλης τέχνης ανταμώνουν σαν ακροδάχτυλα που ψαύουνε στο χάος τις ψυχές.

Μηχανισμός Αντικυθήρων σε ρολόι χειρός

H Hublot Watch ανακατασκευάζει τον μηχανισμό των Αντικυθήρων για ρολόι χειρός. Η Ελβετική εταιρεία κατασκευής ρολογιών πολυτελείας Hublot «στρίμωξε» τον μηχανισμό των Αντικυθήρων–τον εξαιρετικής ακριβείας υπολογιστή της Αρχαίας Ελλάδας- -σε ένα μοναδικό χειροποίητο ρολόι χειρός.

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων είναι ένας εξελιγμένος μηχανισμός που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα τον τελευταίο αιώνα π.Κ.Ε. Τότε, χάθηκε για τα επόμενα 2000 χρόνια, όταν ένα Ρωμαϊκό πλοίο βυθίστηκε κοντά στις ακτές των Αντικυθήρων ώσπου οι δύτες επιτέλους τον ανακάλυψαν ξανά το 1901.

Οι ιστορικοί και οι αρχαιολόγοι εντυπωσιάστηκαν με την πολυπλοκότητά του και την ακρίβειά του–παρόμοιοι μηχανισμοί που χρησιμοποιούνται στην αστρονομία έκαναν να εμφανιστούν ξανά τον 14ο αιώνα μ.Κ.Ε.–αλλά ο βαθμός της διάβρωσής του και ο αριθμός των κομματιών που του έλειπαν κατέστησαν δύσκολη την εξακρίβωση της λειτουργίας του για ακόμα έναν αιώνα.

Τι είναι τελικά τα όνειρα;

Προβλέπουν το μέλλον, ή απλά μας υπενθυμίζουν στιγμές και σκηνές του παρελθόντος; Προσπαθώντας να κατανοήσουν γιατί βλέπουμε όνειρα, οι επιστήμονες ελπίζουν να βρουν τι σημαίνει η… νυχτερινή πομπή εικόνων που εμφανίζεται στον ύπνο μας κάθε βράδυ.

Από τότε που ο Sigmund Freud δημοσίευσε τις αμφιλεγόμενες θεωρίες του γύρω από τη σημασία των ονείρων το 1900, ο άνθρωπος εξακολουθεί να παραμένει γοητευμένος από το συνονθύλευμα εμπειριών που φαίνεται να ζει… ενώ κοιμάται.

Ο Freud ήταν πεπεισμένος ότι τα όνειρα αντιπροσωπεύουν ανεκπλήρωτες επιθυμίες ή ευχές, ενώ αργότερα οι ερευνητές άρχισαν να υποστηρίζουν την άποψη ότι "εμπεριέχουν" μια πιο πραγματιστική "ποιότητα", κάτι σαν αντανάκλαση της "ζωντανής ζωής".

Καμία από αυτές τις θεωρίες, ωστόσο, δεν στηριζόταν σε αντικειμενικά δεδομένα, γράφει η Francine Russo στο Time.

Η ουσία της ύπαρξής μας

Το μόνο σίγουρο όταν γεννιόμαστε είναι, ότι μια μέρα θα φύγουμε από το σώμα αυτό επειδή είναι απολύτως προσωρινό.

Μπορεί να φύγουμε μετά από μερικές μέρες, μήνες ή μετά από λίγα χρόνια ή μετά από πολλά χρόνια. Όμως θα φύγουμε. Τι θα γίνει από την μέρα που αναλαμβάνουμε το σώμα, μέχρι την μέρα που θα το εγκαταλείψουμε, είναι άγνωστο.

Μπορεί να είναι ευχάριστο ή δυσάρεστο – μπορεί να είμαστε πλούσιοι ή άποροι, ανήθικοι ή ηθικοί, ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι, υγιείς ή άρρωστοι, αρτιμελείς ή με σωματικές δυσκολίες.

Όλα αυτά διαφέρουν από άτομο σε άτομο ανάλογα με τις επιλογές της ψυχής, εκτός από την τελική απελευθέρωση μας από το προσωρινό σώμα κάποια στιγμή, συνήθως πριν από τα 100 χρόνια της ζωής.

Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2014

“Το παρελθόν, το μέλλον, ο φυσικός χώρος...

“Το παρελθόν, το μέλλον, ο φυσικός χώρος...
και τα άτομα δεν είναι παρά ονόματα, σκεπτομορφές,
λέξεις για κοινή χρήση,
επιπόλαιες απόψεις για το πραγματικό”.

Βούδας,

Αν η ανάπτυξη εμποδιστεί, προκύπτει ο έφηβος

Ο σημερινός έφηβος των πόλεων και της καλοπέρασης, είναι γνωστό ότι είναι κυκλοθυμικός, ανασφαλής, παρορμητικός, απερίσκεπτος και "επαναστατικός". Οι έφηβοι χαρακτηρίζονται επίσης από περίεργα μοτίβα ύπνου, ξαφνική ανάπτυξη, ακμή και σνομπ συμπεριφορά. Είναι επίσης γνωστό ό,τι ο έφηβος που ανήκει σε φυλές, που ζουν με αξίες και κοντά στους φυσικούς νόμους, όλα αυτά δεν ισχύουν. Μόνον σε υπό εξαφάνιση φυλές και σε κλειστά συστήματα υπάρχουν αυτές οι εκφυλισμένες συμπεριφορές.

Τα ζώα, αλλά και οι πίθηκοι, που τόσο τους μοιάζει ο άνθρωπος, δεν έχουν καν αυτό το στάδιο που εμείς αποκαλούμε "εφηβία" Αναπτύσσονται φυσιολογικά από την παιδική ηλικία στην πλήρη ενηλικίωση, άλλωστε η ζωή στην φύση δεν επιτρέπει καπρίτσια και πολυτέλειες, ο αδύναμος απλά πεθαίνει για να μην μολύνει την φύση και να ταΐσει τους δυνατούς και άξιους.

Αν έχεις καλό εαυτό !

Συχνά οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δε γνωρίζουν καλά τον εαυτό τους, τα δυνατά και τ’ αδύνατα σημεία τους και νιώθουν ότι τους συμβαίνουν άσχημα πράγματα τα οποία δεν μπορούν να τα ελέγξουν. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που συμβαίνει σε αυτά τα άτομα είναι ότι τελικά δε γνωρίζουν τον ίδιο τους τον εαυτό.

Τι είναι η αυτογνωσία; Είναι η ικανότητα του ατόμου να γνωρίζει καλά όλες τις πτυχές του εαυτού του. Όταν έχουμε μια άσχημη αντίδραση και λέμε «αυτός δεν ήταν ο εαυτός μου» ή, αντίθετα, όταν κάνουμε κάτι καλό και μας φαίνεται τόσο παράξενο που το σχολιάζουμε μέσα μας «μπα! Αυτό δεν μπορεί να το έκανα εγώ» είναι δύο από τις κλασικές περιπτώσεις που δείχνουν ότι δεν έχουμε αυτογνωσία.

Συχνά οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δε γνωρίζουν καλά τον εαυτό τους, τα δυνατά και τ’ αδύνατα σημεία τους και νιώθουν ότι τους συμβαίνουν άσχημα πράγματα τα οποία δεν μπορούν να τα ελέγξουν, όπως το να πέφτουν διαρκώς στο λάθος άτομο σε μια σχέση, να ξεκινούν φιλίες και να τις διαλύουν μετά από καβγά ή να μη μπορούν να βρουν το κατάλληλο επάγγελμα.

Το άκακο στοιχείο στη μοχθηρία

Η μοχθηρία δεν αποβλέπει στο βάσανο του άλλου καθ’ εαυτό, αλλά στη δική μας απόλαυση, για παράδειγμα στην απόλαυση του αισθήματος της εκδίκησης ή μιας έντονης διέγερσης των νεύρων. Κάθε πείραγμα δείχνει πως μας δίνει ευχαρίστηση να απελευθερώνουμε τη δύναμή μας πάνω στον άλλο και πως δοκιμάζουμε ένα πολύ ευχάριστο συναίσθημα υπεροχής. Είναι λοιπόν ανήθικο το να αντλείς ευχαρίστηση πάνω στη βάση της απαρέσκειας των άλλων;

Είναι διαβολική η Schadenfreude (χαιρέκακη ευχαρίστηση με τον πόνο του άλλου), όπως λέει ο Σοπενάουερ; Λοιπόν, μέσα στη φύση αντλούμε ευχαρίστηση σπάζοντας κλαδιά, πετώ­ντας πέτρες, παλεύοντας με άγρια ζώα, προκειμένου να αποκτήσουμε επίγνωση της δύναμής μας.

Είναι λοιπόν η γνώση ότι κάποιος άλλος υποφέρει από μας αυτή που κάνει ανήθικο το ίδιο πράγμα για το οποίο νιώθουμε σε άλλη περί­πτωση ανεύθυνοι; Μα αν δεν είχε κανείς αυτή τη γνώση, δεν θα είχε αυτήν την ευχαρίστηση με την ανωτερότητά του, την οποία μπορεί να ανακαλύψει μόνο στο βάσανο του άλλου, στο πείραγμα λόγου χάρη. Κάθε ευχαρίστηση καθ’ εαυτή δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή από πού έρχεται η απόφαση ότι για να ‘χει ευχαρίστηση ο άνθρωπος πρέπει να μην προκαλεί απαρέσκεια στους άλλους;

Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014

Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο

Δεν υπάρχει γνώμη, όσο παράλογη κι αν είναι που οι άνθρωποι να μην είναι έτοιμοι να την ασπαστούν μόλις πειστούν πως είναι κοινώς αποδεκτή. Το παράδειγμα των άλλων επηρεάζει τόσο τη σκέψη τους όσο και τις πράξεις τους. Είναι σαν πρόβατα που ακολουθούν τον αρχηγό του κοπαδιού όπου τους οδηγήσει. Θα προτιμούσαν να τον ακολουθήσουν στο θάνατο παρά να σκεφτούν από μόνοι τους.

Είναι πολύ περίεργο που η γενική απήχηση μιας γνώμης έχει για τους ανθρώπους τόση βαρύτητα. Η ίδια τους η εμπειρία είναι σε θέση να τους διδάξει πως η αποδοχή μια γνώμης γίνεται ακριτα και είναι αποτέλεσμα μίμησης. Παρόλα αυτά οι ίδιοι δεν το αντιλαμβάνονται ποτέ, καθώς δεν κατέχουν αυτογνωσία. μόνο οι εκλεκτοί σύμφωνα με τον Πλάτωνα: "τις πολλοίς πολλά δοκεί"  που σημαίνει πως ο κόσμος μπορεί να σκέφτεται αμέτρητες ανοησίες, και δεν είναι δυνατό ν ασχοληθούμε με όλες.

Ευδαιμονία!

“Δες η ζωή τι παιχνίδια παίζει, μία η πίκρα, μια το πετιμέζι”, λέει ένα άσμα…

Η ευτυχία και η δυστυχία, η χαρά και η λύπη, το γέλιο και το δάκρυ, η γέννα και ο χαμός. Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Όσο υπάρχει το ένα, θα υπάρχει και το άλλο. Δεν είναι μια ευθεία γραμμή η ζωή.

Δες τη φύση, έχει κοιλάδες & βουνά, δες τη θάλασσα έχει φουρτούνα και νηνεμία. Τα πάντα κινούνται ανάμεσα σε δύο πόλους. Το ζήτημα βέβαια είναι ότι ο άνθρωπος, νιώθει ευτυχία ή δυστυχία, σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν γύρω του. Δηλαδή: έχεις μια σχέση νιώθεις ευτυχισμένος, αν τελειώσει, τσουπ να η δυστυχία. Πέτυχες στις εξετάσεις; χαίρεσαι. Δεν τα κατάφερες; λυπάσαι. Πιστεύω όμως, ότι ο άνθρωπος δεν είναι πιο μικρός από τα γεγονότα, ώστε να εξαρτάται από αυτά. Μπορεί να τα υπερβεί. Να πάει πάνω από αυτά.

Και εκεί υπάρχει ένας τρίτος δρόμος, που ελάχιστοι έχουν περπατήσει. Η Ευδαιμονία. Εκεί δεν εξαρτάσαι από το έξω, δεν σε μετακινεί όπου θέλει εκείνο. Εκεί το μέσα σου βλέπει τα πάντα γύρω σου από άλλη οπτική. Όχι πιο αισιόδοξη, αλλά με βαθειά καταννόηση για όλα όσα συμβαίνουν. Εκεί νιώθεις πληρότητα, και είσαι στο δικό σου κέντρο. Δεν πετάς στα σύννεφα, αλλά ούτε πέφτεις από αυτά.

Εγώ ... και η (οικονομική) Κρίση

Ο Karl Marx (Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, ιστορικός, πολιτικός οικονομολόγος) γράφει σε μια επιστολή του:

"Ό,τι υπάρχει για μένα μέσω του χρήματος, ό,τι μπορώ να πληρώσω, δηλ. μπορεί το χρήμα να αγοράσει, είμαι εγώ ο ίδιος, ο κάτοχος του χρήματος."

Η φράση του Marx ισχύει σήμερα κατά μείζονα λόγο. Αρχές του '80 ο ιδιοκτήτης ενός μίνι-μάρκετ στην Ύδρα μου είπε για τους τουρίστες: "Και η ανάσα τους είναι τζίρος". Τούτο δεν ισχύει μόνο για τους τουρίστες της Ύδρας αλλά για όλους μας.

Ποια τρόφιμα κάνουν καλό στο μυαλό.

Τα φαγητά που κάνουν καλό στο μυαλό περιέχουν συστατικά τα οποία βοηθάνε τον εγκέφαλο να βρίσκεται σε επαγρύπνηση, να είναι γεμάτος ενέργεια και ικανός να συγκεντρωθεί. Ίσως είναι και από τα πιο κρίσιμα πράγματα όταν έχετε διάβασμα ή γενικά όταν κάνετε κάποια εργασία που απαιτεί αρκετή σκέψη.

Τέτοια φαγητά που βοηθάνε πνευματικά - κάνουν καλό στο μυαλό είναι τα αυγά, τα ψάρια, οι ξηροί καρποί, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, το μπρόκολο, τα μούρα, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και η μαύρη σοκολάτα. Αυτά είναι και τα "πολεμοφόδια" για να αντιμετωπίσουμε την πνευματική κόπωση.

Όταν ο θεός δημιούργησε τον άνθρωπο. Ας Γελάσουμε !

Όταν ο Θεός δημιούργησε το γάιδαρο του είπε: - "Θα δουλεύεις από το πρωί ως το βράδυ και θα κουβαλάς βαριά πράγματα στην πλάτη σου. Θα τρως χόρτο και θα έχεις πολύ λίγη νοημοσύνη. Θα ζεις 50 χρόνια". Τότε ο γάιδαρος του απάντησε:

- "50 χρόνια τέτοια ζωή είναι πολύ σκληρό. Δώσε μου μόνο 30 χρόνια".
'Eτσι κι έγινε.

Μετά ο Θεός δημιούργησε το σκύλο και του είπε:
- "Σαν σκύλος θα φιλάς την ... ιδιοκτησία του ανθρώπου και θα είσαι ο πιο αφοσιωμένος φίλος του. Θα τρως ότι περισσεύει από τον άνθρωπο και θα ζεις για 25 χρόνια".
Ο σκύλος απάντησε:
- "Θεέ μου, 25 χρόνια τέτοια ζωή δεν αντέχεται. Δώσε μου μόνο 10 χρόνια".
'Ετσι κι έγινε.

Η ευτυχία είναι μεταδοτική

Η ευτυχία είναι μεταδοτική και εξαπλώνεται από τον έναν άνθρωπο στον άλλο, σε κοινωνικές ομάδες.  Έρευνα που έγινε σε 5.000 ενήλικους υποδεικνύει ότι η ευτυχία ενός ατόμου εξαρτάται από την ευτυχία των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω του. Ένας ευτυχισμένος φίλος που ζει λιγότερο από ένα μίλι μακριά αυξάνει την πιθανότητα ευτυχίας σας κατά 25%, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα.

Ωστόσο, η διάθεση των συναδέλφων δεν φάνηκε να έχει επίδραση, σύμφωνα με την έρευνα, επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία ενηλίκων που έλαβαν μέρος στην αμερικανική έρευνα Framingham Heart Study, η οποία διενεργήθηκε για να εξετάσει τους παράγοντες που οδηγούν σε μελλοντική καρδιοπάθεια, μεταξύ του 1971 και του 2003.