Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2013

Οι Συνήθειες των τυχερών ανθρώπων

Έχουμε την τάση να θεωρούμε την τύχη ως μια ακαθόριστη δύναμη καλοσύνης που έρχεται από το σύμπαν. Μερικές φορές τα πράγματα είναι όντως έτσι, όμως πολλά πράγματα που χαρακτηρίζουμε «μοιραία» μπορεί να μην οφείλονται στην τύχη. Αντιθέτως, είναι το άμεσο αποτέλεσμα των πράξεών μας. Ακόμη και για να κερδίσουμε το λαχείο, άλλωστε, πρέπει πρώτα να αγοράσουμε το λαχνό.

Έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα που θεωρούν τον εαυτό τους τυχερά συμπεριφέρονται διαφορετικά από όσους πιστεύουν πως είναι άτυχοι. Η τύχη δεν είναι πορεία ζωής αλλά στάση ζωής, την οποία μπορούμε να αλλάξουμε. Μάθετε πώς σκέφτονται οι τυχεροί άνθρωποι και δείτε τι μπορούμε να διδαχθούμε από αυτούς. 

1. Εκμεταλλεύονται σωστά το χρόνο: Αδράξτε τη μέρα, γιατί ο χρόνος είναι αδυσώπητος. Οι τυχεροί άνθρωποι κάνουν το χρόνο σύμμαχό τους και δεν αφήνουν τις ευκαιρίες να πηγαίνουν χαμένες εξαιτίας του φόβου της αποτυχίας.

Τα ζώδια στην αρχαία Ελλάδα

Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ή ακόμα και αποδείξεις, πως αυτό που σήμερα ονομάζουμε αστρολογία, ήταν παραδεκτή έστω σε ορισμένους μυημένους κύκλους και, ίσως, σε κάποια Μυστήρια.

Εν τω μεταξύ, αν και ο Θεόφραστος διευκρινίζει πως «οι Στωικοί, και ειδικά ο Ποσειδώνιος, είναι υπεύθυνοι για την εισαγωγή της αστρολογίας στην Ελλάδα» από τους Χαλδαίους, είμαστε σε θέση να επισημάνουμε, πως η αστρολογία ήταν γνωστή μερικούς αιώνες πιο νωρίς, αφού στους Ορφικούς Ύμνους διαβάζουμε ότι οι «αστερισμοί ορίζουν το πεπρωμένο, ρυθμίζουν τη μοίρα αλλά και τη ζωή των ανθρώπων».

Ο Ησίοδος, μάλιστα, πολύ πριν τους Στωικούς, συνιστούσε (εκείνη την εποχή) «οι γάμοι να γίνονται όταν ο πλανήτης Δίας είναι στο ζώδιο των Ιχθύων». Ο πατέρας της ιατρικής Ιπποκράτης και ο μεταγενέστερος μεγάλος γιατρός Γαληνός αναφέρουν τις επιρροές που δεχόμαστε από την κίνηση ορισμένων άστρων και πλανητών, οι οποίες συμβάλλουν στην υγεία των ανθρώπων.

Μέχρι τον προπάππο του

Μέχρι τον προπάππο του (ισπανικά: Asta su abuelo) είναι το τριακοστό ένατο (39ο) από τη σειρά 80 χαρακτικών Τα Καπρίτσια (Los Caprichos) του Ισπανού καλλιτέχνη Φρανθίσκο Γκόγια. Ο Γκόγια δημιούργησε τα χαρακτικά αυτά κατά τα έτη 1797 και 1798, και τα δημοσίευσε σαν μία συλλογή έργων το 1799. 

Περιγράφοντας αυτή τη σειρά έργων, ο καλλιτέχνης ανέφερε ότι απεικονίζει τις αμέτρητες ιδιορρυθμίες και ανοησίες που υπάρχουν σε κάθε πολιτισμένη κοινωνία, και τις κοινές προκαταλήψεις και τις παραπλανητικές πρακτικές που τα έθιμα, η αμάθεια, ή η ιδιοτέλεια τις έχουν καταστήσει συνήθεις.

Το αντικείμενο του έργου: Κατά τη χρονική περίοδο που έζησε ο Γκόγια στην Ισπανία ήταν ιδιαίτερα έντονο το φαινόμενο των ιδαλγών (hidalgos). Κατά λέξη hidalgo σημαίνει γιος κάποιου (hijo de algo). Το γεγονός ότι κάποιος μπορούσε να αναφέρει τα ονόματα ορισμένων προγόνων του, αρκούσε για να θεωρηθεί αυτομάτως μέλος μιας, κατώτερης έστω, αριστοκρατίας και του έδινε την απαραίτητη δικαιολογία για να μην εργάζεται-τουλάχιστον χειρωνακτικά.

Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2013

Η Αρχή του Κενού

Πρακτικά πως σε βοηθάει η έννοια του Κενού στην καθημερινότητα σου; Ας δουμε ένα απόσπασμα από την «Η Αρχή του κενού» του JOSEPH NEWTON

[...Έχεις τη συνήθεια να φυλάς άχρηστα πράγματα, πιστεύοντας πως μια μέρα (άγνωστο πότε) θα τα χρειαστείς; Έχεις τη συνήθεια να κρατάς χρήματα, μόνο και μόνο για να μην τα ξοδέψεις, γιατί μπορεί να σου λείψουν στο μέλλον;

Έχεις τη συνήθεια να φυλάς ρούχα, παπούτσια, έπιπλα, οικιακές συσκευές και άλλα πράγματα του νοικοκυριού που δεν χρησιμοποιείς εδώ και πολύ καιρό; Και μέσα σου; Έχεις τη συνήθεια να κρατάς κακίες, στεναχώριες, φόβους και άλλα; Αυτό να μην το κάνεις ποτέ! Είναι αντίθετο με την ευημερία σου!

Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα

Μέσα στη διάχυτη βουβαμάρα εγκλείεται φόβος. Φόβος για το παρόν, φόβος για το μέλλον. Οσα συμβαίνουν, κι όσα δεν συμβαίνουν, τροφοδοτούν διαρκώς αυτό τον φόβο του παρόντος, μια σταθερή δυσφορία, μια αίσθηση ανοικειότητας με την ίδια μας τη ζωή. Διότι απλούστατα δεν γνωρίζουμε πού μάς βγάζει ο δρόμος, δεν έχουμε καμία βεβαιότητα, αισθανόμαστε ανήμποροι να προγραμματίσουμε στοιχειωδώς τον βίο. Αισθανόμαστε να μας πλακώνει ένα ανοίκειο παρόν.

Κοιτάμε λοιπόν διαρκώς προς τα πίσω, στα τετελεσμένα, για να αντλήσουμε ολίγο νόημα, μήπως και με το νόημα του παρελθόντος φωτίσουμε τον ζόφο του παρόντος και φωτίσουμε τη σκολιά οδό προς το μέλλον.

Το ξαναδιάβασμα του παρελθόντος μπορεί να είναι προωθητικό το ίδιο και η επαναπροσέγγιση της παράδοσης, η οικείωσή της στη συγχρονία. Ετσι προχωρούν κοινωνίες και πολιτισμοί συναναστροφή με τους νεκρούς το έλεγε ο Ιωάννης Συκουτρής.

Λόγος και Νόημα

Κάθε λέξη έχει ένα νόημα, κάτι σημαίνει. Η λέξη πένα και η λέξη μολύβι είναι συγγενείς, αλλά η κάθε μια έχει το δικό της νόημα. Πένα, σημαίνει γράψιμο με μελάνι, καλλιγραφία, σοβαρότητα και προσοχή. Μολύβι σημαίνει πρόχειρο γράψιμο, που μπορείς να κάμεις λάθη, να σβήσεις και να ξαναγράψεις. Είναι λέξεις που σου δημιουργούν σαφείς εικόνες. Προσπάθειας, σκοπού, συγκέντρωσης, αυτοπειθαρχίας.

Κάποτε η εξέλιξη έφερε το στυλό. Γεμίζεις με μελάνι, δεν βουτάς συνέχεια στο μελανοδοχείο, λιγότερες μουτζούρες και περιορισμένη δυνατότητα καλλιγραφίας. Ακολούθησε το στυλό διαρκείας και καταλήξαμε στο «bic». Τυποποίηση χωρίς πολλές απαιτήσεις, γρήγορο γράψιμο σε βάρος του αποτελέσματος, γιατί η ευκολία καταγραφής, περιορίζει τα νοήματα.

Ἀνυπόφορη ὀμορφιὰ

Τὸ ἔχω προσέξει καὶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις, χωρὶς νὰ μπορῶ νὰ προσδιορίσω ἀκριβῶς τὴν αἰτία του. Ὅταν δὲν εἶσαι καλὰ μὲ τὸν ἑαυτό σου, μὲ τὴν ἐσωτερική σου ζωή, τὸ νὰ βρεθεῖς σὲ περιβάλλον ὡραῖο, σὲ καταστάσεις εὐτυχισμένες, ἀκόμη καὶ σὲ ἐπιτυχίες δικές σου ποὺ δὲν αἰσθάνεσαι πὼς δίκαια ἐσὺ πέτυχες, πὼς ἄξια σοῦ ἀνήκουν, περισσότερο γκρεμίζεσαι ψυχολογικὰ παρὰ ἀνυψώνεσαι. Μιὰ χαμηλὴ φωνὴ ἐντός σου ὑποβάλλει τὴν ἐρώτηση: «Μὰ τί θέλω ἐγὼ ἐδῶ; Πῶς συνταιριάζομαι;»

Θυμᾶμαι ἕνα ταξίδι στὸ Ζάλσμπουρκ τῆς Αὐστρίας, στὸ τέλος κάποιου Μαΐου μαζὶ μὲ οἰκογένεια φίλων. Τὸ Ζάλσμπουρκ εἶναι πόλη γοητευτική, θαυμάσια καὶ παράξενα φορτισμένη. Κουβαλάει ἕναν περίπλοκο ψυχισμὸ στοὺς παραμυθένιους δρόμους του, στὰ σκιερὰ σοκάκια καὶ στὰ γραφικὰ ἀλπικὰ δάση ποὺ τὸ περιβάλλουν.

Σιτάρι: Aπό την αρχαιότητα εώς σήμερα

Η Διατροφη στην αρχαια Ελλαδα: Τις διατροφικές συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων χαρακτήριζε η λιτότητα, κάτι που αντικατόπτριζε τις δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες διεξάγετο η ελληνική γεωργική δραστηριότητα. Θεμέλιο τους ήταν η λεγόμενη «μεσογειακή τριάδα»: σιτάρι, λάδι και κρασί.

Στη βάση της διατροφής των αρχαίων Ελλήνων συναντούμε τα δημητριακά, ζεία και σε περιπτώσεις ανάγκης μείγμα κριθαριού με σιτάρι, από το οποίο παρασκευαζόταν ο άρτος.  Με το σιτάρι που χρησιμοποιείται σήμερα οι αρχαίοι τάιζαν τα ζώα. Τα δημητριακά συνοδεύονταν από οπωροκηπευτικά (λάχανα, κρεμμύδια, φακές και ρεβίθια).

Η κατανάλωση κρέατος και θαλασσινών σχετιζόταν με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας, αλλά και με το αν κατοικούσε στην πόλη, στην ύπαιθρο ή κοντά στη θάλασσα. Οι Έλληνες κατανάλωναν  τα γαλακτοκομικά και κυρίως το τυρί. Το βούτυρο ήταν γνωστό, αλλά αντί αυτού γινόταν χρήση κυρίως του ελαιόλαδου. Το φαγητό συνόδευε κρασί (κόκκινο, λευκό ή ροζέ) αναμεμειγμένο με νερό.

Ηδονική Πείνα

Έχετε ποτέ παρατηρήσει πώς η επιβράβευση για κάτι και η υπερβολική κατανάλωση φαγητού πάνε χέρι χέρι; Οι άνθρωποι διασκεδάζουν σε γιορτές, αναπάντεχες επιτυχίες και άλλες ευχάριστες αφορμές συνήθως με την κατανάλωση άφθονης τροφής. Εν μέρη για να ικανοποιήσουν το εγώ τους και εν μέρη για να ικανοποιήσουν τις ανασφάλειες τους και λιγότερο για να ικανοποιήσουν την πείνα τους, να τραφούν για να επιβιώσουν.

Σήμερα έρευνες δείχνουν ότι ο εγκέφαλός είναι συνδεδεμένος με χημικό τρόπο ώστε να επιβραβεύει συνεχώς τον εαυτό του ο άνθρωπος, με υπερβολική τροφή ανεξάρτητα από το πόσο πεινασμένος είναι. Αυτόν τον σκοπό εξυπηρετούν τα εκατοντάδες σουπερ μάρκετ και οι λαχταριστές βιτρίνες με τα ψεύτικα γλυκά, οι διαφημίσεις και ο μιμητισμός. 

Γιατί μπορεί οι έρευνες επίσημα να ανακοινώνονται σήμερα, αλλά οι επικυρίαρχοι ξέρουν από χιλιάδες χρόνια πριν, τι να κάνουν για να κρατήσουν τον άνθρωπο υπό έλεγχο και να παίζουν μαζί του. Άλλωστε δημιουργήματα τους είμαστε και είναι εξπέρ στην γεννετική. Μία Ιταλική ομάδα επιστημόνων έκανε μία πολύ μικρή έρευνα σε αυτό που ονομάζεται «ηδονική πείνα.» Στην έρευνα συμμετείχαν μόνο οκτώ άτομα και επομένως και οι ίδιοι οι ερευνητές παραδέχονται ότι τα συμπεράσματά τους είναι ακόμα στο αρχικό στάδιο. 

Ένας δηλητηριώδης κήπος.

Ο κήπος Poison Garden Alnwick ανήκει στο ομώνυμο κάστρο που βρίσκεται στο Northumberland της Βρετανίας και διαθέτει στο εσωτερικό του μερικά από τα πιο επικίνδυνα φυτά στον κόσμο, εξ ου και η ονομασία του!

Πάνω από 100 ποικιλίες διάφορων φυτών, που η καλλιέργειά τους θεωρείται παράνομη ή είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο, προκαλώντας ακόμη και θάνατο, μπορούν οι επισκέπτες να βρουν σε αυτόν τον παράξενο κήπο, συμπεριλαμβανομένων ναρκωτικών ουσιών και γνωστων δηλητηρίων.

Καφετέρια με… χρονοχρέωση στη Γερμανία!

Ένα νέο café άνοιξε τις πύλες του στο γερμανικό κοινό και πιο συγκεκριμένα στην πόλη Βισμπάντεν με το όνομα «Slow Café», παρουσιάζοντας στους επισκέπτες ένα πραγματικά ευρηματικό concept: χρεώνει τον χρόνο που περνά κάποιος στην καφετέρια και όχι τον καφέ που θα πάρει.

Όταν ο πελάτης επισκέπτεται το café, παίρνει ένα βραχιολάκι, όπου αναγράφεται η ώρα που μπήκε στον χώρο και χρεώνεται στη συνέχεια για 2 ευρώ περίπου την πρώτη μισή ώρα που θα παραμείνει εκεί.

Βασικές Συμβουλές Ζωής

Αναγνώριση, επαγγελματική επιτυχία, οικονομική εξασφάλιση. Όποιες και αν είναι οι προσωπικές μας φιλοδοξίες, υπάρχει ένας πλούτος γνώσης για να μας βοηθήσει να τις κατακτήσουμε. Αν, ωστόσο, ο υπέρτατος στόχος μας είναι να έχουμε μια ισορροπημένη και ήρεμη ζωή, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αναζητήσουμε τη σοφία που θα μας βοηθήσει να καλλιεργήσουμε στενές και υγιείς σχέσεις.

Οι άνθρωποι που απολαμβάνουν στενούς κοινωνικούς δεσμούς με τους φίλους και την οικογένειά τους είναι πιο ευτυχισμένοι, έχουν λιγότερα προβλήματα υγείας και διαχειρίζονται καλύτερα το άγχος των καιρών μας.

Οι καλές κοινωνικές σχέσεις είναι σημαντικές σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, αφού όταν στερούμαστε ένα σταθερό και υποστηρικτικό περιβάλλον αυξάνονται οι πιθανότητες να αντιμετωπίσουμε προβλήματα, όπως η κατάθλιψη, που μπορούν να μας επηρεάζουν σε κάθε τομέα. Επιπλέον, οι κοινωνικοί δεσμοί προσφέρουν ευκαιρίες για εξέλιξη και προσωπική ανάπτυξη, αφού κάθε σχέση μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία για να πειραματιστούμε και να μάθουμε κάτι για τον εαυτό μας, τον σύντροφό μας και τις δυνατότητες που υπάρχουν μεταξύ μας.

Ευτυχία δεν νοείται κάθε τι που προσφέρει ευχαρίστηση

Εφόσον οι προσωπικές σου αξίες καθορίζονται από την πραγματικότητα της ύπαρξής σου σαν λογικός άνθρωπος, ο αγώνας για να τις πετύχεις είναι ο ίδιος ο αγώνας για τη ζωή σου. Αλλά η φιλοδοξία και η προσπάθεια να βιώσεις τη ζωή σου ως άνθρωπος, είναι απλώς η υπαρξιακή μορφή της φιλοδοξίας (σε μορφή ψυχολογική) για να είσαι ευτυχισμένος.

"Ευτυχία δεν νοείται κάθε τι που προσφέρει ευχαρίστηση. Το προσωπικό συμφέρον πρέπει να διακατέχεται από τη λογική (κι όχι τον λογισμό) και μόνον. Γιατί μόνο αυτό που είναι κατάλληλο για ένα λογικό ον είναι καλό και η βάση της πραγματική ευτυχίας. Για αυτό το λόγο είναι αντίθετο στον παραδοσιακό ηδονισμό ο οποίος πρεσβεύει λανθασμένα, ότι αυτό που έχει αξία είναι ό,τι σου δίνει ευχαρίστηση." 

Βάσει αυτού του ορισμού, αντιλαμβανόμαστε και ότι η προσωπική ευτυχία είναι ο υψηλότερος ηθικός στόχος του ανθρώπου.

«Ευτυχία, είναι μια κατάσταση μη αντιφατικής χαράς, μιας χαράς, χωρίς καμία τιμωρία ή ενοχή, μια χαρά που δεν συγκρούεται με κάποια από τις αξίες σου και δεν λειτουργεί για τη δική σου καταστροφή».

Αυτό επίσης δεν σημαίνει ότι κάθε συναίσθημα υψώνεται πάνω από τη φύση της πραγματικότητας καθοδηγώντας τις επιλογές μας.

Εξελίξου Όπως η Κάμπια που Γίνεται Πεταλούδα

Καθημερινά υιοθετούνται νόμοι και διατάξεις που λαμβάνουν λίγο ή καθόλου υπόψη την απώλεια της ελευθερίας των επιμέρους πολιτών. Κυβερνήσεις και λαοί προσηλώνουν εξίσου το βλέμμα στους διακηρυγμένους στόχους τους και ελάχιστη σημασία δίνουν στις ελευθερίες που καταπατούνται στη διάρκεια της πορείας τους προς τον εκάστοτε στόχο.

Ο ωφελιμιστικός τρόπος σκέψης των κυβερνώντων, απανταχού του πλανήτη μας, όσον αφορά στην επιλογή των μέσων για την επίτευξη κάθε στόχου θεωρούν ότι πρόκειται για θέμα μόνο υπολογιστικό, αποκλείοντας έτσι κάθε έννοια διαφορετικής βούλησης ή ρύθμισης και αλληλεγγύης. Δρουν σαν κάπως από την θεωρία του Τόμας Χομπς (1588-1679), ο οποίος στο έργο του Λεβιάθαν περιγράφει τη «φυσική κατάσταση της ανθρωπότητας» ως μια συνθήκη «πολέμου όλων εναντίον όλων»

…καθώς το εγωιστικό, ιδιοτελές και ωφελιμιστικό άτομο επιδίδεται σε αγώνα ζωής ή θανάτου για την προστασία των συμφερόντων του. Για να επιτύχει αυτό το στόχο αδιαφορεί για τα άλλα άτομα εφόσον δεν του είναι χρήσιμα και σε αντίθετη περίπτωση προσπαθεί είτε δια της βίας και του εξαναγκασμού είτε δια της απάτης και του προσωρινού προσεταιρισμού του –«διαίρει και βασίλευε»– να προωθήσει και να προστατέψει τα συμφέροντά του.

Ποιός Φταίει για όλα; ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΟΥ

«Ταράσσει τους ανθρώπους ου τα πράγματα,
αλλά τα περί των πραγμάτων δόγματα».

«δεν ευθύνονται τα γεγονότα για ό,τι μας συμβαίνει
αλλά οι απόψεις μας για αυτά».

Επίκτητος Περίπου 2.500 χρόνια μετά τους Στωικούς Φιλοσόφους και τον Επίκτητο αναδύθηκε η γνωσιακή θεωρία, κεντρική θέση της οποίας είναι ότι  «δεν ευθύνονται τα γεγονότα για ό,τι μας συμβαίνει αλλά οι απόψεις μας για αυτά».

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013

Τα παράθυρα Κ.ΚΑΒΑΦΗΣ

Σ' αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ
μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ
για νάβρω τα παράθυρα.

- Όταν ανοίξει
ένα παράθυρο θάναι παρηγορία.

-Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ να τάβρω. 

Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.
Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.

Ποιος ξερει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.
Κ. Π. Καβάφης

Ποσότητα φαγητού …και το μέγεθος μετράει

Η παχυσαρκία αποτελεί πλέον έναν από τους κύριους παράγοντες που ευθύνονται για την εμφάνιση χρόνιων παθήσεων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ κ.ά. Τα ποσοστά παχυσαρκίας, τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά, έχουν αυξηθεί δραματικά παγκοσμίως, σε σημείο που πλέον έχει χαρακτηρισθεί ως παγκόσμια επιδημία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα υγείας που έχει να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα, αφού πρώτα την δημιούργησε και την γαλούχησε επί μακρόν.

Οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας ακόμη και για τα παιδιά, με το βεβαρυμένο πρόγραμμα στο σχολείο, σε συνδυασμό με τις πολύωρες εξωσχολικές δραστηριότητες και τον ελλιπή ελεύθερο χρόνο, ευνοούν την υιοθέτηση λανθασμένων συνηθειών διατροφής και ζωής γενικότερα, τείνοντας έτσι να ταυτιστούμε με πρότυπα δυτικής νοοτροπίας, όπως π.χ. να καταναλώνουμε τα γεύματα μας μπροστά από μια οθόνη, εγκαταλείποντας αξίες, παραδόσεις και ιδιαίτερα τη σημασία του να γευματίζει όλη η οικογένεια μαζί.

Να γιατί πιάνεσαι κορόιδο.

Πραγματικά, αγαπημένη μου, πόσες φορές δεν βρέθηκες θύμα εξαπάτησης ή ψεύδους χωρίς καν να υποψιαστείς το τι γίνεται; Πόσες φορές αφού κατάλαβες καθυστερημένα το τι έγινε, δεν έπιασες τον εαυτό σου να λέει «μα πόσο ηλίθια είμαι τελικά»;

Άφησε τις ενοχές και την αυτολύπηση! Άφησε τα τώρα αμέσως γιατί δεν φταίει ότι είσαι εσύ ηλίθια, φταίει ότι υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι ...ψυχολογικοί παράγοντες που σχεδόν σε ωθούν στο να πιαστείς κορόιδο!

Η προκατάληψη της εμπιστοσύνης. Οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα και ως τέτοια σε όλη τη διάρκεια της εξέλιξης του είδους μας, ήταν απολύτως απαραίτητο να συνεργαστούμε για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μέσα στους αιώνες να προγραμματιστούμε στο να εμπιστευόμαστε του άλλους ανθρώπους γύρω μας.

Μήνυμα του Μπρεχτ προς τους νέους…

Εσείς οί νέοι άνθρωποι των εποχών πού έρχονται
Καί της καινούργιας χαραυγής πάνω στίς πολιτείες
Πού δέ χτίστηκαν ακόμα, καί σεις
Πού δέ γεννηθήκατε, άκούστε τώρα
Τη φωνή τή δική μου, πού πέθανα
Όχι δοξασμένα….Αλλά
Σάν τόν αγρότη πού δέν όργωσε τό χωράφι του
Καί τόν χτίστη πού ξετσίπωτα τό ‘βαλε στά πόδια
Σάν είδε την τρύπια στέγη,Έτσι κ’ εγώ,
Δέ βάδισα μέ τήν εποχή μου, ξόδεψα τίς μέρες μου,

Καί τώρα πρέπει νά σας παρακαλέσω
Νά πείτε εσείς αυτά πού δέν ειπώθηκαν,
Νά κάνετε αυτά πού δέν έγιναν, καί μένα
Γρήγορα νά μέ ξεχάσετε, σας παρακαλώ,
Γιά νά μήν παρασύρει καί σας

Τό δικό μου κακό παράδειγμα.
Αχ, γιατί κάθησα στων στείρων τό τραπέζι
Τρώγοντας τό φαΐ
Πού αυτοί δέν ετοίμασαν;

Ζητήστε Ξεχάστε

Κάνετε σαν κακομαθημένα παιδιά! Αυτό δεν είναι παρατήρηση, είναι παρότρυνση! Ναι! Να κάνετε σαν κακομαθημένα παιδιά! Γι’ αυτό είμαστε εδώ, για να σας κάνουμε τα χατίρια, ενοίοτε δε και τα καπρίτσια! Ζητήστε! Ζητήστε! Ζητήστε! Λάβετε! Λάβετε! Λάβετε! Αλλά πως θα Λάβετε αν δεν Ζητήσετε πρώτα;

Ζητήστε μας, ζητήστε στο Σύμπαν να φέρει ό,τι χρειάζεστε! Γιατί ζητάτε μόνο πόνο, λύπη, αγωνία, φόβο; Βιώνετε την Αγάπη και μετά τον φόβο ότι θα την χάσετε. Βιώνετε την Αφθονία και μετά τον φόβο ότι θα την στερηθείτε. Βιώνετε την Ευτυχία και μετά ο νους σας πηγαίνει πάλι στις στιγμές δυστυχίας και τι καλά που είστε τώρα… Μα καλά, αυτό είναι βίτσιο! Ένα βίτσιο που πηγάζει από την μικρή αντίληψη που έχετε για το Είναι Σας.

Οι αποθήκες μας (εννούμε ΜΑΣ, οι δικές ΜΑΣ αποθήκες, δικές Σας και δικές Μας) είναι γεμάτες με συναισθήματα χαράς, ευτυχίας, ελπίδας! Και οι αποθήκες μας δεν αδειάζουν ποτέ γι’ αυτό μην φοβάστε ότι θα τελειώσουν, φοβηθείτε μονάχα ότι θα ζείτε για πάντα μέσα σ’ αυτό που θα ζητήσετε, τη μία ζωή μετά την άλλη!

Ζητήστε – Πιστέψτε και μετά Ξεχάστε! Είναι τυχαίο που βάζουμε κεφαλαίο Ξ? Μετά, απλά, Ξεχάστε. Είναι πιο σημαντικό και από το να ζητήσετε. Γιατί έτσι απελευθερώνετε την δύναμη του Δημιουργού μέσα σας, έτσι μας λύνετε τα χέρια για ν’ ανοίξουμε αυτές τις ανεξάντλητες αποθήκες Ευτυχίας.

Νέμεσις: η προσωποποίηση της θείας δίκης.

Η Νέμεσις ήταν θεότητα και συγχρόνως η προσωποποίηση της θείας δίκης.

Ήταν κόρη της Νύκτας και αναφέρουν πως κάποτε την είχε ερωτευτεί ο Δίας κι εκείνη μεταμορφωνόταν συνεχώς για να τον αποφύγει. Στο τέλος είχε πάρει τη μορφή χήνας, αλλά δεν είχε καταφέρει να σωθεί γιατί ο Δίας μεταμορφώθηκε την ίδια στιγμή σε κύκνο κι ενώθηκε μαζί της. Τα αβγό που είχε γεννήσει η Νέμεση το είχαν μαζέψει κάποιοι βοσκοί και το είχαν δώσει στη Λήδα. Από εκείνο το αβγό είχαν γεννηθεί η Ελένη και οι Διόσκουροι.

Ως θεότητα η Νέμεσις απέδιδε στον καθένα την ευτυχία ή δυστυχία που αντιστοιχούσε στην αξία του. Ο ρόλος της ήταν συγγενικός με αυτόν των Μοιρών. Μόνο που οι Μοίρες είχαν σχέση με την ειμαρμένη, προαποφάσιζαν τη μοίρα των ανθρώπων πριν ακόμη γεννηθούν, ενώ η Νέμεσις επιβράβευε ή τιμωρούσε κάποιον με γνώμονα το δίκαιο.

Ήταν η προσωποποίηση της θείας εκδίκησης, όπως οι Ερινύες, αλλά δεν τιμωρούσε μόνο το έγκλημα, αλλά και κάθε "υπερβολή" και αλαζονεία. Τιμωρούσε τους υπερόπτες και προσπαθούσε να φέρει την ισορροπία ανάμεσα στην τύχη των ανθρώπων.

Έτσι ο Κροίσος, γεμάτος πλούτη και αλαζονεία, οδηγήθηκε από την Νέμεση στην εκστρατεία εναντίον του Κύρου και καταστράφηκε.

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

“Γενίτσαροι”

Οι διοικητικοί υπάλληλοι των πανεπιστημίων κρατάνε ομήρους τους φοιτητές λέει η κυβέρνηση και υπερθεματίζουν οι πολλαπλασιαστές των Μέσων Ενημέρωσης. Τα “παιδιά δεν φταίνε τίποτε να πληρώνουν την αδιαλλαξία των υπαλλήλων και να χάσουν το εξάμηνο” φωνάζουν από τα παράθυρα.

Πρέπει να πάρουν το πτυχίο τους γρήγορα- γρήγορα οι φοιτητές για να βγουν ένα εξάμηνο νωρίτερα στην ανεργία και να προστεθούν στο 60%. Αλλά αυτό δεν αφορά τους πολιτικούς και τους τηλεσχολιαστές. Αδιαφορούν για την έκπτωση του δημοσίου πανεπιστημίου λες και όλοι τους σπούδασαν στο Χάρβαρντ.

Τι μας στενοχωρεί χωρίς να το καταλαβαίνουμε!

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους υπάρχουν πολλές επιλογές που κάνουμε κάθε μέρα, οι οποίες μπορεί να μην επηρεάζουν άμεσα την υγεία μας, ωστόσο χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε επιδρούν στην ψυχολογία μας και μας κάνουν δυστυχισμένους. Ποια είναι όμως τα οκτώ λάθη που κάνουμε, που δεν μας επιτρέπουν να είμαστε χαρούμενοι;

- Το να αποφεύγουμε τις σχέσεις και τη στενή συναναστροφή με άλλα άτομα
- Να καθόμαστε στο σπίτι, ενώ έχουμε τη δυνατότητα να βγούμε έστω και για περπάτημα
- Να μη συμμετέχουμε σε ομαδικές δραστηριότητες, επειδή πιστεύουμε ότι δεν θα τα καταφέρουμε
- Να αγνοούμε τις ικανότητές μας και να μην εκφραζόμαστε

Το περίφημο τσάι (Yogi Tea) του Yogi Bhajan

Τσάι με εξαιρετικές ιδιότητες. Είναι ενεγειακό, αντιοξειδωτικό, καθαρίζει το αίμα, κατά της γρίπης, τονώνει το νευρικό σύστημα. Η συνταγή έχει δοθεί από τον Yogi Bhajan.

Συστατικά:
4 λίτρα νερό
30 γαρύφαλα
30 ολόκληρους σπόρους κάρδαμο
30 κομμάτια πιπέρι μαύρο ολόκληρο
4 - 5 ξυλάκια καννέλα
10 λεπτές φετούλες πιπερόριζα
1 κουταλάκι του γλυκού μαύρο τσάι


Γιατί νοσταλγούμε τα παλιά

Το ζούμε όλοι! Να νοσταλγούμε τις παλιές καλές μέρες, ακόμα κι αν τον καιρό που τις ζούσαμε δεν ήταν πάντα καλότυχες.

Να όμως που όσο περισσότερο περνάει ο καιρός τόσο μεγαλύτερη νοσταλγία νιώθουμε για το παρελθόν μας.
Σύμφωνα με την αμερικάνικη ιατρική επιθεώρηση journal of personality, όταν ανακαλούμε στη μνήμη μας δυσάρεστα γεγονότα, έχουμε την τάση να τα ωραιοποιούμε.

Τα βλέπουμε δηλαδή περισσότερο θετικά από τη στιγμή που συνέβαιναν!

Ίσως για αυτό τον λόγο συχνά νιώθουμε μέσα μας πως «κάθε πέρυσι και καλύτερα»!

Έλληνας και τίποτε άλλο!

Το όνομα Ρωμιός που πολλοί το χρησιμοποιούν με μεγάλη ευκολία δεν διαφέρει καθόλου από το ραγιάς! Όπως οι Ρωμαίοι μας απαγόρευσαν να έχουμε έθνος έτσι αργότερα το παρέλαβαν και το συνέχισαν οι Οθωμανοί.

Στην ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, οι Ιουδαίοι, οι Βούλγαροι, οι Σλάβοι, οι Γότθοι, οι Αρμένιοι, όλοι οι υπήκοοι αυτής της αχανούς πολυπολιτισμικής αυτοκρατορίας είχαν το δικαίωμα του εθνικού προσδιορισμού. Όλοι πλην ενός! Των Ελλήνων και ο λόγος απλός. Η λέξη και μόνο Έλλην ήταν το αντίθετο της δεσποτικής αυτοκρατορίας ενός ανθρώπου και ενός θεού. Αυτό που επέβαλε η μεσαιωνική τάξη πραγμάτων. Επειδή δε, αυτός ο λαός δεν έπρεπε πλέον να φέρει το πανάρχαιο όνομά του ονομάστηκε Ρωμιός! Δηλαδή υπήκοος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και μόνο. Χωρίς όνομα, χωρίς έθνος, χωρίς ιστορία! Ένας Ρομά, ένας γύφτος, όπως θα μας το θυμίσει εύστοχα ο Κωστής Παλαμάς αργότερα.

Αυτό τον όρο θα χρησιμοποιήσουν οι Οθωμανοί συνοδευόμενο από το όνομα ραγιάς! Δηλαδή έναν απλά υποταγμένο λαό. Πριν στους Ρωμαίους, τώρα στους Οθωμανούς! Αργότερα που η διαφώτιση του 18ου αιώνα θα θυμίσει στον λαό αυτό, την ιστορία του και την καταγωγή του, τότε αυτός ο λαός  θα αποκτήσει και την δύναμη να επαναστατήσει. Να αποκτήσει ξανά ταυτότητα. Το όνομα των εξανθρωπιστών του κόσμου. Των Ελλήνων!

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013

Αγαπώ εκείνους που αγαπούν τη ζωή

 Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές… Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου .

Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου,την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου. Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς…

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Μα κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη Ζωή. Που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα,γιατί δεν μαθαίνονται όλα. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.

Γιατί Το Ψέμα γίνεται Αλήθεια και η Αλήθεια Ψέμα;

Μια φορά και έναν καιρό ήταν κάποτε η Αλήθεια , ήταν μια πανέμορφη γυναίκα. Όλος ο κόσμος την αγαπούσε και την έβαζε στο σπίτι του. Από την άλλη μεριά, ένα κακάσχημο τέρας, που μόνο στην όψη του τρόμαζε τους ανθρώπους, αναγκαζόταν να ζει κρυμμένο στις σπηλιές, πάντα έβρισκε τις πόρτες του κόσμου κλειστές για αυτό.

Έτσι λοιπόν αποφάσισε να κηρύξει πόλεμο στην αλήθεια… Βρέθηκαν σε ένα ξέφωτο έτοιμοι για Μάχη.  Δέκα μέρες και δέκα νύχτες πάλευαν ασταμάτητα, τα σπαθιά τους έβγαζαν φλόγες, τίποτα δεν σταμάταγε το Ψέμα  μέχρι να υπάρξει κάποιος νικητής.

Η Αλήθεια πάλευε με όλη της την δύναμη. Η κούραση ήταν χαραγμένη στα πρόσωπα τους, αλλά κανείς νικητής κανείς νικημένος ακόμα.

Για μια στιγμή βρήκαν το κουράγιο να σηκώσουν και οι δυο τα σπαθιά τους, η ένταση ήταν στο ζενίθ της, ο στόχος ήταν το κεφάλι του αλλουνού. Τι τραγική σύμπτωση όμως η Αλήθεια κατάφερε να κόψει το κεφάλι του Ψέματος και το Ψέμα να κόψει το κεφάλι της Αλήθειας...

Οι Ενοχές της Ελίτ

Ο ελληνιστής Ρόμπερτ Νοξ έγραψε κάποτε πως μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι κλασικές σπουδές στην Αγγλία ήταν το διαβατήριο όσων ήθελαν να σταδιοδρομήσουν στη δημόσια διοίκηση. Στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, η κατάσταση άλλαξε σταδιακά, με αποτέλεσμα σήμερα η μελέτη του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού, όταν δεν αποτελεί... καταφύγιο κάποιων εκκεντρικών μυαλών, να χαράζει κάτι δύσβατα μονοπάτια.

Η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ εντόπισε το ίδιο ακριβώς φαινόμενο με διαφορετικά λόγια. Είπε πως ώς το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα ο κλασικός πολιτισμός άγγιζε τη συλλογική ευαισθησία των Ευρωπαίων. Μετά, έγινε μια υπόθεση που αφορά μόνον ειδικούς μελετητές.

Άνδρας: Οι 10 εντολές

Οι κανόνες της ανδρικής φροντίδας για το πρόσωπο, το σώμα και τα μαλλιά. Τηρήστε τους και θα έχετε μια άψογη εμφάνιση για πάντα.

*Γνωρίστε τις ανάγκες του δέρματός σας. Δεν έχει νόημα να χρησιμοποιείτε προϊόντα που δεν αρμόζουν στις απαιτήσεις της επιδερμίδας σας.

*Χρησιμοποιήστε μια καταπραϋντική κρέμα αν έχετε ευαισθησία, μια σμηγματορρυθμιστική αν το πρόβλημά σας είναι η λιπαρότητα ή μια αντιρυτιδική αν δείτε τις πρώτες σας ρυτίδες.

*Χρειάζεται συνέπεια! Εφαρμόστε σταθερά το καθημερινό πρόγραμμα περιποίησης, γιατί μόνο έτσι θα εξασφαλίσετε το μέγιστο αποτέλεσμα.

*Μην είστε βιαστικοί στο ξύρισμα.Οι βιαστικές κινήσεις είναι η αιτία για ερεθισμούς, κοψίματα και τρίχες που γυρνάνε προς τα μέσα.