Η ολική απορρόφηση στον κόσμο νοούμενο ως Παράσταση, μέσω της
αναπαραγωγής της πραγματικότητας από το έργο τέχνης, σώζει τον άνθρωπο από τον
κόσμο ως Βούληση, που είναι ο καθαυτό κόσμος. Η μουσική κατέχει μείζονα θέση
στην αισθητική θεώρηση του Σοπενάουερ καθώς, λόγω της αφαιρετικότητας της, δεν
βασίζεται σ’ ένα φαινομενολογικό παραστατικό μέσον.
Η μουσική αισθητικά
αναπαριστά την Βούληση καθαυτήν, αδιαμεσολάβητη, και όχι όπως αυτή
παρουσιάζεται υπό του ατομικιστικού πρίσματος. Σύμφωνα με τον Daniel Albright «ο Σοπενάουερ
πίστευε ότι η μουσική ήταν η μόνη τέχνη η οποία δεν αντέγραφε απλά ιδέες, αλλά
ήταν η ίδια η ενσάρκωση της Βούλησης».

.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)


.jpg)


.jpg)
.jpg)


.jpg)




.jpg)


.jpg)



.jpg)
