Ο θυμός... κληρονομείται.

Γιατί εξοργιζόμαστε γι ασήμαντους λόγους; Μια νέα έρευνα έρχεται να εξηγήσει γιατί οι άνθρωποι στις σύγχρονες κοινωνίες θυμώνουν με το παραμικρό. Κάποτε η επιθετικότητα ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανθρώπινη φύση - απαραίτητο στοιχείο του ατόμου που πάλευε για την εξασφάλιση τροφής και στέγης. Τα χρόνια πέρασαν, τα πράγματα άλλαξαν και ο σύγχρονος τρόπος ζωής πλέον ικανοποιεί τις ανάγκες μας. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η εν λόγω τάση έπαψε να είναι βαθιά ριζωμένη μέσα μας. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει η δρ Σάντι Μαν, καθηγήτρια στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Κεντρικού Λάνκασιρ.

Πώς να γίνετε καλύτεροι φίλοι

Όλοι είχαμε ή έχουμε στη ζωή μας φίλους, που αποτελούν το στήριγμά μας ή τουλάχιστον έτσι λέμε, γιατί πολλές φορές κάνουμε να τους δούμε μέρες ή και μήνες και δεν τηλεφωνούμε καν να δούμε τι κάνουν. Εκτός από τη δικαιολογία ότι πραγματικά τους αγαπάμε και τους έχουμε στην καρδιά μας ακόμα και αν δεν τους βλέπουμε, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε για να γίνουμε καλύτεροι φίλοι προς τους φίλους μας;

Κάποτε θα φύγω...

Τι είναι αυτό που σε καθηλώνει σε ένα τόπο, σε μια σχέση, σε μια κατάσταση; Είναι  φόβος για το άγνωστο; Για το μετά; Eίναι η καρδιά σου που είναι κολλημένη σε αυτά που ξέρεις, εκτιμάς και τιμάς; Είναι που δε σου αρέσουν οι αλλαγές; Μήπως είναι ότι ακόμα δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για κάτι τέτοιο; Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να φύγουν, ν' απαλλαχτούν, να πάνε μακριά από όλα και όλους και όμως μένουν πάλι πίσω, μένουν πάντα εδώ.

Τα φυτά "γνωρίζουν" κβαντομηχανική!

Τα φυτά "γνωρίζουν" κβαντομηχανική! Πώς μπορούν τα φυτά να αξιοποιούν το 95% της λιακάδας που απορροφούν στα φύλλα τους, ενώ τα φωτοβολταϊκά συστήματα περιορίζονται γύρω στο 20%; Νέα μελέτη στο «Science» προσφέρει στήριξη σε μια φαινομενικά τρελή ιδέα, σύμφωνα με την οποία η φωτοσύνθεση αξιοποιεί κβαντικά φαινόμενα.

Η Δύναμη των Συναισθημάτων

«Όσα όντα υπάρχουν γύρω μας, άλλα τα εξουσιάζουμε και άλλα όχι. Εξουσιάζουμε τη γνώμη μας, την ψυχική μας διάθεση, την επιθυμία μας για απολαύσεις, την προσπάθεια να αποφύγουμε άσχημες καταστάσεις, δηλαδή όσο εξαρτώνται από τις προσωπικές μας ενέργειες.  Δεν εξουσιάζουμε το σώμα, τα υλικά αγαθά, τη δόξα, τα αξιώματα, δηλαδή όσα δεν αποτελούν δικά μας έργα. Όσα εξουσιάζουμε είναι από τη φύση τους ελεύθερα, ανεξάρτητα, ανεμπόδιστα, εκείνα που δεν εξουσιάζουμε είναι από τη φύση τους ασθενή υποτακτικά μπορούν εύκολα...να αποτραπούν και είναι αλλότρια από εμάς» Στωiκός φιλόσοφος Επίκτητος (50 μ.κ.ε.)

Το χωριό που δεν έχει δρόμους

Το χωριό Giethoorn είναι ένα χωριό στην ολλανδική επαρχία του Overijssel. Αποκαλείται και Βενετία της Ολλανδίας και όχι άδικα αφού δεν έχει δρόμους.. έχει όμως κανάλια που φτάνουν τα 7,5 χιλιόμετρα!  Περίπου 50 μικρές ξύλινες γέφυρες περνούν πάνω από το τρεχούμενο νερό και ανάμεσα από τη καταπράσινη φύση.

Κοχύλια για καλοκαιρινή διακόσμηση

Η εποχιακή ανακαίνιση του σπιτιού, όπως και του εαυτού και της διάθεσης μας, είναι μια πολύ συναρπαστική διαδικασία και συνάμα μπορεί να είναι και μια καταπληκτική ευκαιρία για ανανέωση και χαλάρωση. Η καλοκαιρινή διακόσμηση, μας βοηθά να δημιουργήσουμε ένα δροσερό σπίτι και συγχρόνως μας προσφέρει μια χρυσή ευκαιρία να εμφανίσουμε την δημιουργικότητά μας. Τα κοχύλια έχουν την πρωτοκαθεδρία στην καλοκαιρινή διακόσμηση, μαζί με τα βότσαλα και τα ανοιχτά χρώματα.

Γονιδιακές Πατέντες

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ εκδίκασε μία σημαντική υπόθεση στο χώρο της βιοτεχνολογίας και της μοριακής βιολογίας…  Την Πέμπτη, 13 Ιουνίου, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ εκδίκασε μία σημαντική υπόθεση στο χώρο της βιοτεχνολογίας και της μοριακής βιολογίας. Η είδηση αυτή φαίνεται να μην πέρασε ούτε στα ψιλά γράμματα της εγχώριας ειδησεογραφίας, παρά το γεγονός ότι πρόκειται να επηρεάσει σημαντικά το μέλλον της ανθρώπινης υγείας. Η υπόθεση αφορούσε στο κατά πόσον η κατοχύρωση των ανθρώπινων γονιδίων σε πατέντες είναι μια πρακτική θεμιτή και νομικά αποδεκτή.

Σάμπως, άμα αλλάξω εγώ, θα τελειώσουν ποτέ οι πόλεμοι;

Προφανώς είναι αναγκαία η ύπαρξη μιας νέας γενιάς ανθρώπων, κάτι που εξαρτάται από την εκπαίδευση και άλλους παράγοντες. Μοιάζει, όμως, σχεδόν αδύνατο να βασιστεί σε όλα τα ανθρώπινα πλάσματα η δημιουργία μιας καινούργιας κοινωνίας, ενός καινούργιου πολιτισμού.

Και αφού αυτό μοιάζει αδύνατο, μπορεί να επηρεάσει την ανθρώπινη συνείδηση στο σύνολό της η μεταμόρφωση λίγων ανθρώπων;

Λίγων ανθρώπων, όχι κάποιας ελίτ, αν και δεν ξέρω γιατί πρέπει να φοβάται κανείς να χρησιμοποιεί τη λέξη «ελίτ», οι λίγοι αποτελούν πάντα μια ελίτ.

Oι ακατάλληλοι ηγέτες

"Τρία πράγματα πρέπει να θυμάται κανείς όταν βρίσκεται στην εξουσία: Ότι κυβερνάει ανθρώπους, ότι πρέπει να διαχειρίζεται την εξουσία σύμφωνα με το νόμο και ότι δεν θα κυβερνάει αιώνια". Χθες έπεσα τυχαία πάνω σε αυτά τα λόγια που ανήκουν σε ένα τραγικό ποιητή της αρχαιότητας. Αστείο και τραγικό ειδικά για την εποχή που διανύουμε και για τον τρόπο που ασκούν την εξουσία οι κυβερνώντες.

Φαγητό: Συναισθηματικό Καταφύγιο

Γιατί το φαγητό αποτελεί σήμερα το συναισθηματικό μας καταφύγιο. Μερικές φορές οι πιο έντονες λιγούρες μας συμβαίνουν όταν νιώθουμε πιο αδύναμοι συναισθηματικά: λύπη, άγχος, βαρεμάρα, απογοήτευση είναι μερικές συχνές αιτίες που οδηγούν στην -ενσυνείδητη ή υποσυνείδητη- κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφίμων.

Το ταγκό είναι, μια θλιμμένη σκέψη που χορεύεται

Το ταγκό είναι, μια θλιμμένη σκέψη που χορεύεται.

Είναι ένας καταδικασμένος έρωτας ... μια αγάπη απαγορευμένη.

Δυο βήματα μπροστά να φύγεις ...να ξεφύγεις.

Ενδοιασμοί;

Αν δεν υπήρχαν μέλισσες;

Πώς θα ήταν το σούπερ μάρκετ αν δεν υπήρχαν μέλισσες; Φυτοφάρμακα και άλλα χημικά βάζουν σε κίνδυνο τεράστιους πληθυσμούς ανά τον κόσμο. Εδώ και κάποιους μήνες έχει ξεκινήσει μια συζήτηση σχετικά με τις μέλισσες, που βρίσκονται σε κίνδυνο - ιδιαίτερα στην Ευρώπη- λόγω των φυτοφαρμάκων και άλλων χημικών.

Η ιστορία του ψυγείου.

Σαν να κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι από τα "κελάρια χιονιού" των Κινέζων του 1.000 π.Χ., τα ξύλινα δωμάτια των αρχαίων Ελλήνων αλλά και τις σχετικά πρόσφατες - μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα - κολόνες πάγου. Όμως η ιδέα του ψυγείου, όπως το ξέρουμε σήμερα, γεννήθηκε μια παγωμένη χειμωνιάτικη μέρα του 1748 στο πανεπιστήμιο της Γλασκόβης από τον Σκοτσέζο επιστήμονα William Gullen- πατέρα "των αρχών της τεχνητής ψύξης - που πειραματιζόταν με την εξάτμιση αιθυλικού αιθέρα στο κενό προ αναγγέλλοντας την ψύξη ατμού.

Η ιστορία των φαναριών

Μπαίνουμε στο αμάξι μας, γυρίζουμε τη μίζα και ξεκινάμε. Στην πρώτη διασταύρωση πρέπει να σταματήσουμε όμως, επειδή υπάρχουν... φωτάκια που μας αναγκάζουν: τα φανάρια στους δρόμους!! Μέχρι να μας το επιτρέψουν, τα παρατηρούμε ώστε να ξεκινήσουμε... Τίποτε παραπάνω από τρεις λάμπες, αλλά με τόση "οδική" δύναμη!! Η ιστορία των φαναριών ξεκινάει πριν τεθεί σε κυκλοφορία το πρώτο αυτοκίνητο. Τότε που στους δρόμους υπήρχαν μόνο κάρα και άμαξες, πεζοί και ποδήλατα!!

Το πρώτο φανάρι τοποθετήθηκε έξω από τη Βρετανική Βουλή στο Λονδίνο τον Δεκέμβρη του 1868. Το τοποθέτησε εκεί ο μηχανικός τρένων J. P. Knight. Ήταν ένα ανακατασκευασμένο σιδηροδρομικό φανάρι, με σηματοφόρους βραχίονες και με κόκκινες και πράσινες λάμπες.

Οι χτίστες και οι κηπουροί της ζωής

Κάθε άνθρωπος μπορεί να υιοθετήσει δύο στάσεις: να χτίζει ή να φυτεύει.

Οι χτίστες μπορεί να χρειαστούν χρόνια για το έργο τους, κάποτε όμως τελειώνουν αυτό που χτίζουν.

Τότε σταματούν και περιορίζονται από τους ίδιους τους τοίχους τους.

Όταν ολοκληρώνεται το χτίσιμο, η ζωή χάνει το νόημά της.

Ενα παραμύθι για το κρασί

Μια φορά κι έναν καιρό, ο θεός Διόνυσος φιλοξενήθηκε από το βασιλιά της Αιτωλίας, Οινέα. Ευχαριστήθηκε πολύ από τη φιλοξενία του και για ανταπόδοση θέλησε να του κάνει ένα δώρο. Πήρε ένα μικρό και τρυφερό κλίμα αμπελιού και τύλιξε τις ρίζες του με λάσπη για να μην ξεραθεί. Αφού βρήκε ένα μικρό κούφιο κόκαλο αηδονιού το έβαλε μέσα και ξεκίνησε.

Ο δρόμος όμως ήταν μακρινός και το αμπέλι ολοένα μεγάλωνε . Ο Διόνυσος τότε βρήκε ένα μεγαλύτερο κόκαλο, λιονταριού και το έβαλε μέσα. Περπάτησε πάλι πολύ και είδε πως το αμπέλι μεγάλωσε πάλι τόσο, που πετάχτηκε έξω από τη θήκη του. Έψαξε λοιπόν και βρήκε ένα κόκαλο γουρουνιού και έβαλε το αμπέλι μέσα.

Οι 4 πιο διάσημοι πίνακες του κόσμου

1. Mona Lisa του Leonardo Da Vinci: Ο Λεονάρντο ξεκίνησε να ζωγραφίζει τη Μόνα Λίζα το έτος 1503 ή το 1504 στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Αφότου ασχολήθηκε επί τέσσερα χρόνια με το έργο, το άφησε ημιτελές. Είναι γνωστό πως αυτή ήταν μια συνήθης συμπεριφορά του Λεονάρντο ο οποίος, αργότερα, μετάνιωσε που "δεν ολοκλήρωσε ποτέ ούτε ένα έργο". Θεωρείται πως συνέχισε να ασχολείται με τη Μόνα Λίζα για τρία χρόνια αφότου εγκαταστάθηκε στη Γαλλία και πως την 'τελείωσε' λίγο πριν πεθάνει το 1519.

Αυτό σε καθορίζει

Δυο πράγματα καθορίζουν έναν άνθρωπο.

 Η υπομονή του όταν δεν έχει τίποτα  

 και η συμπεριφορά του όταν τα έχει όλα.

Οικονομία και Φυσική: Κοινοί τόποι

Αν καθίσετε και το καλοσκεφτείτε η Οικονομία και η Φυσική έχουν κάποια βασικά σημεία κοινά. Τόσο η πρώτη στο σύνολό της, όσο και η δεύτερη σε κάποιους σημαντικούς της κλάδους, βρίσκονται αντιμέτωπες με το πρόβλημα του πώς θα περιγράψουν στο παρόν και πώς θα προβλέψουν στο μέλλον τη συμπεριφορά και τις ιδιότητες ενός συνόλου ανθρώπων που συναλλάσσονται στη μια περίπτωση, και ενός συνόλου ατόμων ή μορίων που κινούνται, στην άλλη.

Πόσο τοξικό είναι το μπάνιο σας;

Κρέμες σώματος, αφρόλουτρα, βαφές μαλλιών, σαμπουάν, αποσμητικά… Ο κατάλογος είναι μακρύς. Πόσα καλλυντικά προϊόντα χρησιμοποιούμε καθημερινά και πόσο ασφαλή είναι για την υγεία μας; Πολλά από αυτά δεν έχουν καν δοκιμαστεί ώστε να επιβεβαιωθεί ότι είναι απολύτως ακίνδυνα.
Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά εννέα κατά μέσο όρο είναι τα προϊόντα προσωπικής περιποίησης που χρησιμοποιούμε καθημερινά. Όλα μαζί, περιέχουν 126 διαφορετικά συστατικά. Πολλά από αυτά μάλιστα δεν έχουν δοκιμαστεί ώστε να διαπιστωθεί η αντίδραση του δέρματος – για παράδειγμα, αν προκαλούν ερυθρότητα ή εξανθήματα – και οι μακροχρόνιες επιδράσεις τους στον άνθρωπο ή στο περιβάλλον.

Λόγω της απουσίας αυτών των ελέγχων, η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), σε μια ενέργεια χωρίς προηγούμενο, εξέδωσε προειδοποίηση στη βιομηχανία καλλυντικών ότι… είναι καιρός να αρχίσει να ενημερώνει τους καταναλωτές ότι τα περισσότερα είδη προσωπικής φροντίδας δεν έχουν δοκιμαστεί για την ασφάλειά τους.

Γι αυτό στα παιδιά αρέσει να παίζουν

 

Τα τελευταiα χρoνια όλο και περισσότεροι επιστήμονες που ασχολούνται με τα παιδιά (από παιδαγωγούς μέχρι ψυχολόγους) κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στους γονείς που δεν παίρνουν το θέμα στα σοβαρά και τους καλούν να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να παίζουν, αυθόρμητα, φυσικά, ανεπιτήδευτα.

Πόσο αντέχεις στον θάλαμο χωρίς αντήχηση;

Το πιο ήσυχο δωμάτιο του πλανήτη! Εσείς πόσο χρόνο θα αντέχατε μέσα σε αυτό; Το πιο ήσυχο μέρος στον κόσμο είναι ένα δωμάτιο στη Μινεάπολη της Μινεσότα και το περισσότερο που έχει αντέξει κανείς κλεισμένος μέσα σε αυτό είναι 45 λεπτά! Ο «θάλαμος χωρίς αντήχηση» (anechoic chamber) στο Orfield Laboratories απορροφά περισσότερο από το 99.9% του ήχου, αφαιρώντας κυριολεκτικά κάθε ήχο, εκτός από εκείνους που κάνουν οι άνθρωποι ή τα αντικείμενα που εισέρχονται στο θάλαμο.

Πώς να καταστρέψετε την κόρη σας σε 5 εύκολα στάδια

Πώς να καταστρέψετε την κόρη σας σε 5 εύκολα στάδια! Πρώτα απ’ όλα θέλω να σας ενημερώσω, παίδες μου αγαπημένοι, ότι μελετάω εμβριθώς όλα σας τα...σχόλια για να διαπιστώσω αν μιλάω σε τσίγκινα αυτιά ή όχι. Λοιπόν, από τον έλεγχο των σχολίων της προηγούμενης εβδομάδας ένα μπήκε κατευθείαν στο μάτι μου και το εξόρυξε. Ήταν ένας χοντρός που ζούσε με τη μάνα του και περίμενε, λέει, μια ζωή να βρει ένα όμορφο και καλό κορίτσι να παντρευτεί (για να σηκωθεί να φύγει επιτέλους από τη μάνα του) αλλά δυστυχώς πέφτει συνεχώς πάνω στα κορίτσια του διπλανού πόρταλ, δηλαδή σε κάτι μυστήριες δυσκολέτες σαν τα μούτρα μου!

Λατρεμένε μου, χοντρέ φίλε, έχω δύο ερωτήσεις για σένα: 1) Δεν σου πέρασε ποτέ από το μυαλό να φύγεις από τη μάνα σου χωρίς να βρεις την όμορφη και την καλή κοπέλα που θα σε αναλάβει εργολαβικά; 2) έχεις δει εσύ καμιά χοντρή που να μένει με τη μάνα της ελπίζοντας ότι θα βρει ένα όμορφο και καλό παιδί να την κάνει κορώνα στο κεφάλι του; Γιατί εγώ δεν ξέρω καμιά τέτοια.

"Σύνδρομο του θεατή"

Το σύνδρομο του θεατή  Μια ανοιξιάτικη νύχτα του 1964, η 28χρονη Αμερικανίδα Κίτι Τζενοβέζε έπεσε θύμα επίθεσης έξω από το διαμέρισμά της στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Ενας άντρας τής επιτέθηκε και τη χτύπησε με μαχαίρι. Η γυναίκα, τραυματισμένη και έντρομη, άρχισε να φωνάζει: «Θεέ μου, με μαχαίρωσαν. Βοήθεια!». Σε αρκετά παράθυρα της γειτονιάς άναψαν φώτα και κάποιος από τους γείτονες φώναξε: «Ασε τη γυναίκα ήσυχη».

Οταν έσπαγαν πιάτα στην (αρχαία) ταβέρνα

Πηγάδι στην αρχαία αγορά γεμάτο από θραύσματα μαγειρικών σκευών, αγγείων φαγητού και ποτού, αλλά και υπολείμματα ψαριών, αποκαλύπτει τη λειτουργία ενός καπηλειού της κλασικής εποχής. Όταν ο Αριστοφάνης βάζει στο στόμα του δούλου Παφλαγόνα την αλαζονική φράση «Μόλις φάω ζεστές παλαμιδοφέτες και πιω από πάνω σκέτο κρασί,θα κάμω λιώμα εγώ τους στρατηγούς της Πύλου» κι όταν ο ρήτορας Υπερείδης σημειώνει πως «οι Αρεοπαγίτες απαγόρευαν σε οποιονδήποτε είχε γευματίσει σε καπηλείο να επισκεφθεί τον Αρειο Πάγο», μιλούν, εκτός των άλλων, για έναν λαϊκό θεσμό της αρχαίας Αθήνας ευρύτατα διαδεδομένο και δημοφιλή.

Γιατί αν η αριστοκρατία διασκέδαζε στα συμπόσια τρώγοντας και κυρίως πίνοντας, το αντίστοιχο για τους απλούς ανθρώπους ήταν οι ταβέρνες και τα καπηλειά, στα οποία ήταν ελεύθερη η είσοδος για όλους.

«Μεταξωτοί άνθρωποι»

 

«Μεταξωτοί άνθρωποι» Το είχε πει σε μια συνέντευξή του ο αείμνηστος Νίκος Καρούζος. Μιλούσε για κάποιους χωρικούς που είχε συναντήσει στη Λέσβο. Αγράμματοι ήταν, αλλά σοφοί και, προπάντων, τρυφεροί με τους άλλους. Απαλοί, χωρίς γωνίες που κόβουν, χωρίς καχυποψία, δίχως έπαρση και επιθετική ειρωνεία που πληγώνει. Μεταξωτοί άνθρωποι... Μού 'μεινε αυτός ο χαρακτηρισμός. Χαράχτηκε μέσα μου. Κι από τότε ένα νέο κριτήριο λειτουργεί στις αξιολογήσεις μου για τους ανθρώπους: η συμπεριφορά και η στάση τους σε «ασήμαντα» πεδία της καθημερινότητας.

Απο του ξεκίνησε το ποδηλάτο;

Ποδήλατο: ισορροπία σε δύο ρόδες! Μία μεγάλη εφεύρεση που τη χρησιμοποιούμε καθημερινά. Κάνουμε βόλτες, μικροί και μεγάλοι, μεταφερόμαστε από το ένα μέρος στο άλλο, ιδρώνουμε, και ενίοτε... πέφτουμε και χτυπάμε! Όλα επάνω σε μια σέλα, καβάλα στο ποδήλατο μας!!! Υπάρχουν για το βουνό, την πόλη, αναδιπλούμενα, με εξαρτήματα και gadgets, αναρτήσεις, ταχύτητες... ακόμα και χειροποίητα με παράξενα σχήματα!! Μεγάλη ποικιλία για όλα τα γούστα!! Αλλά πότε ξεκινήσαμε να... πέφτουμε με τα ποδήλατα;

Ο Άνθρωπος ως Μηχανή

Κάτι περίεργο συμβαίνει με τους ανθρώπους. Φαίνεται να πάσχουν από ένα μόνιμο «ψυχικό κρυολόγημα» χωρίς να το αντιλαμβάνονται. Το έχουν συνηθίσει, ζουν με αυτό, μια σιδερένια μέγγενη σφίγγει συνεχώς το στήθος τους, αλλά εκείνοι συνεχίζουν τυπικά τις δουλειές τους.

Και ο φόβος και η οικονομική κρίση κάνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Μήπως έχουμε πάψει τελικά να είμαστε άνθρωποι, μήπως έχουμε γίνει μηχανικά αυτόματα, προγραμματισμένα ρομπότ, απλές μηχανές. Πριν από λίγο καιρό καθόμουν σε μια πολυσύχναστη καφετέρια στο κέντρο της πόλης, αγναντεύοντας τον δρόμο απ’ έξω, πίσω από την μεγάλη τζαμαρία της.

Άρχισα να παρακολουθώ τους διαβάτες του δρόμου. Ένα πολύβουο πλήθος περνούσε απ’ έξω βιαστικό ή ράθυμο, τρέχοντας στις δουλειές του ή χασομερώντας, και έπειτα από λίγο ένιωσα την εικόνα να με υπνωτίζει. Δεν υπήρχε τίποτα το ιδιαίτερο, σχεδόν κανένα ατομικό χαρακτηριστικό, παρά μόνο τα γενικά  γνωρίσματα ενός ευρύτερου συνόλου, ενός πλήθους που χωριζόταν απλά σε μερικές ομάδες. 

Το ήξερες αυτό;

* Τον 15ο αιώνα, στη Βαυαρία, τα μέλη της ευαγγελικής σέκτας «Αδερφότητα της Μοραβίας», εξαιτίας της αποστροφής τους απέναντι στη βία και την αιματοχυσία, όταν έπρεπε να εκτελέσουν κάποιον, τον γαργαλούσαν μέχρι θανάτου!   

* Τον 18ο αιώνα στη Αγγλία, στις παράνομες λέσχες, όπου ο τζόγος ανθούσε, υπήρχε ένας υπάλληλος που η μόνη δουλειά του ήταν να καταπιεί τα ζάρια σε περίπτωση που έκανε έφοδο η αστυνομία!   

* Τον 3o αιώνα π.κ.ε. οι αρχαίοι κάτοικοι της Ιταλίας φορούσαν μασέλες φτιαγμένες από δόντια ζώων.