Απ' τα όνειρα σφαγμένη

Άπειρες οι ομοιότητες των κομματικών ηγετών και σωτήρων της χώρας αλλά αυτό που τους κάνει να μοιάζουν ως σιαμαίοι είναι ότι ο μεν κυβερνάει ροχαλίζοντας, ο δε θα κυβερνήσει κοιμώμενος. Διότι ο ύπνος δεν θρέφει μόνο το παιδί αλλά και τον σωτήρα. 

Τα όνειρα και οι εφιάλτες είναι αυτά που ορίζουν την ζωή μας μέχρι σήμερα και θα συνεχίσουν να την ορίζουν και αύριο. Διότι ο σημερινός κοιμώμενος μάς είπε πριν λίγο καιρό ότι “θα μετατρέψει τους τρομακτικούς εφιάλτες σε όραμα” ενώ ο αυριανός σύντροφος του Μορφέα “τα όνειρά του θα πάρουν εκδίκηση”.

Τίποτε δεν κάνουν στον ξύπνιο τους αυτά τα παιδιά. Τα παιδιά, που δεν ξύπνησαν ποτέ από τον κομματικό αμνιακό σάκο που τα κυοφόρησε μέσα στην βαθιά ύπνωσή τους, έχουν τις τεράστιες διαφορές που είναι τα δεξιά οράματα και τα αριστερά όνειρα. Κανείς από τους δύο δεν σηκώθηκε ποτέ από το μαλακό του μαξιλάρι για να δει την πραγματική ζωή. 

10 γυναικείες ατάκες που άλλαξαν τη ροή της ιστορίας

- «Μωρό μου; Να σου καθαρίσω ένα μηλαράκι;» - Εύα

- «Και μην τολμήσεις να έρθεις αν δεν μου βρεις την ενυδατική κρέμα που σου έγραψα στον πάπυρο» – Πηνελόπη

- «Αν πεινάσεις, έχει φαγητό στο φούρνο. Εγώ και τα παιδιά θα αργήσουμε» - Μήδεια

- «Άντε τελείωνε! Πλύνε τα χέρια σου και έλα να φας πριν κρυώσει το φαγητό» – Η Μητέρα του Πόντιου Πιλάτου

- «Μωρό μου, είδα έναν υπέροχο χιτώνα. Μόνο τριάντα αργύρια!!!» – Η γυναίκα του Ιούδα !

- «Τζουτζούκο μου αυτά τα σαπουνάκια Μασσαλίας μου ξηραίνουν το δέρμα και δεν κάνουν αφρό…» - Εύα Μπράουν 1940

Η τίγρης ή το λιοντάρι

Για έναν Πνευματικό Αριστοκράτη-Πολεμιστή, έχουν τόση δύναμη οι Δημιουργοί-Θεοί και το «φως» που σου προπαγανδίζουν, όση η κατσαρίδα όταν την λιώνεις κάτω από την παντόφλα σου.

Ο κάθε δυνατός, είναι δυνατός, γιατί δεν φρόντισες να γίνεις ΕΣΥ Δυνατός. Το λιοντάρι είναι ο «βασιλιάς του δάσους» όχι γιατί είναι το δυνατότερο ζώο όλων, αλλά γιατί όλα τα υπόλοιπα ζώα (ενώ κάποια είναι πιο δυνατά, πιο ικανά και πιο έξυπνα) ταυτόχρονα είναι υποτακτικά, ταπεινά, δούλοι, πιστοί, οπαδοί κλπ. κλπ. και ταυτόχρονα το λιοντάρι ο «βασιλιάς των ζώων» φροντίζει να μένει μακριά από την τίγρη ! Αρα ξέρεις τι να κανεις και τι να μην κάνεις ! μην επαναλαμβανόμαστε!

Όλοι μας στην ίδια φυλακή βρισκόμαστε, στην ίδια θάλασσα κολυμπάμε, το μόνο που χρειάζεται για να φύγουμε από την φυλακή των Δημιουργών, αυτών που άφρονα αποκαλείς Θεούς, είναι Ε Ν Ε Ρ Γ Ε Ι Α για να πετύχουμε ένα ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΑΛΜΑ και να βγούμε έξω από την φυλακή των Θεών.

Τι είναι αυτό που κατασπαταλιέται καθημερινά με εκατοντάδες χιλιάδες ανοησίες και ειδικά στον ύπνο, όταν υποτίθεται πως αναπαύεσαι; ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Γιατί νομίζεις πως χρησιμοποιούμε τους οργονίτες του orgonodroeme;

Είσαι εκείνο που σκέφτεσαι!

- Ποιος είμαι εγώ; ρώτησε ένας νέος τον πνευματικό του δάσκαλο.

- Είσαι εκείνο που σκέφτεσαι! απάντησε ο σοφός. Θα σου το εξηγήσω μια μια ιστορία.

Μια μέρα, από τα τείχη της πόλης, στο ηλιοβασίλεμα βαθιά στον ορίζοντα, φάνηκαν δυο άνθρωποι που αγκαλιαζόντουσαν.

Είναι ο πατέρας και η μητέρα, σκέφτηκε ένα κοριτσάκι.

Είναι δυο εραστές, σκέφτηκε ένας άνδρας τρυφερός.

Είναι δυο φίλοι που συναντήθηκαν μετά από πολλά χρόνια, σκέφτηκε ένας μοναχικός άνθρωπος.

Είναι δυο έμποροι που έκλεισαν μια συμφωνία, σκέφτηκε ένας άνθρωπος άπληστος για τα χρήματα.

Είναι ένας άνθρωπος που αγκαλιάζει τον γιο του που γύρισε από τον πόλεμο, σκέφτηκε μια γυναίκα μεγαλόψυχη.

Είναι μια κόρη που αγκαλιάζει τον πατέρα της που γύρισε από το ταξίδι, σκέφτηκε ένας πονεμένος άνθρωπος που έχασε την κόρη του.

Τα συμπτώματα της διαφθοράς

Παρατηρήστε τα συμπτώματα αυτών των κοινωνικών περιστάσεων, πού είναι απαραίτητα κάπου - κάπου, και πού τα ονομάζουν «διαφθορά». ’Από τη στιγμή πού εισχωρεί κάπου ή διαφθορά, βλέπεις να βασιλεύει μια πολλαπλή δεισιδαιμονία πού απέναντι της ή πίστη πού έχει υιοθετήσει γενικά ο λαός, εξασθενίζει και γίνεται ανίκανη : γιατί ή δεισιδαιμονία είναι ένας ελεύθερος στοχασμός δεύτερης τάξεως, "Όποιος τού παραδίνεται διαλέγει ορισμένα σχήματα, ορισμένες φόρμουλες πού του αρέσουν. Δίνει στον εαυτό τον το δικαίωμα να διαλέγει.

O προληπτικός έχει κάτι το πιο «προσωπικό» από τον πιστό. Προληπτική κοινωνία θα είναι εκείνη όπου θα βρίσκουμε κιόλας πολλά άτομα και πολλή ευχαρίστηση για κάθε τι το ατομικά. ’Απ’ αυτή την άποψη ή δεισιδαιμονία δείχνει πάντα μια πρόοδο απέναντι στην πίστη, εκδηλώνει πώς ή νόηση απελευθερώνεται και απαιτεί τα δικαιώματά της.

Τότε οι οπαδοί τής παλιάς θρησκείας και τής παλιάς θρησκευτικότητας παραπονιούνται ότι υπάρχει διαφθορά — μα αυτοί ακριβώς προσδιόριζαν ως τα τώρα τη χρήση της στον τρόπο πού εκφράζονται και πού έδωσαν στη δεισιδαιμονία την κακή της φήμη, ακόμα και στους κύκλους, των πιο ελεύθερων πνευμάτων.

Τα παραμύθια «θρέφουν» τα παιδιά

Μακροπρόθεσμα οφέλη φαίνεται πως έχει η συχνή ομιλία των γονιών στα «βλαστάρια» τους όπως επίσης και η σύντομη αλλά συχνή ανάγνωση παραμυθιών, υποστηρίζουν αμερικανοί επιστήμονες.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο  Στάνφορντ, στην Καλιφόρνια, αναφέρουν ότι, πέραν της συχνής ομιλίας, η 10λεπτη ανάγνωση μιας ιστοριούλας πριν από τον ύπνο, θα μπορούσε να ενισχύσει τις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών, οδηγώντας σε καλύτερους βαθμούς στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο και μακροπρόθεσμα σε μια καλή θέση εργασίας και σε έναν ευτυχισμένο γάμο.

Οι ειδικοί  υποστηρίζουν ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης δεν προσφέρει κάτι στα μικρά παιδιά, ως προς την καλλιέργεια και την κατανόηση της γλώσσας. Αντίθετα, τα βιβλία χάρη στην πλούσια γλώσσα που περιέχουν φαίνεται να εξάπτουν την φαντασία των παιδιών, ενώ παράλληλα ενεργοποιούν τη μνήμη τους με τρόπο ώστε να είναι σε θέση να ακολουθούν την πλοκή της ιστορίας.

«Η επίδραση της ομιλίας στα μικρά παιδιά είναι τόσο σημαντική που θα πρέπει να θεωρείται ισάξια με εκείνη της διατροφής» αναφέρει χαρακτηριστικά η ψυχολόγος δρ Αν Φέρναλντ.

Οι 10 κανόνες της ασφαλούς οδήγησης!

Οι 10 κανόνες της ασφαλούς οδήγησης! Η ασφάλεια στην οδήγηση δεν αποτελεί ζήτημα μόνο για έναν οδηγό… αλλά και για τα υπόλοιπα αμάξια του δρόμου! Οι «χρυσοί κανόνες» της FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου) μπορεί να μην είναι πολλοί αριθμητικά, αλλά θεωρούνται άκρως σημαντικοί για την αποφυγή τροχαίων ατυχημάτων. 

Πρόκειται για μια «αλυσίδα» 10 κανόνων FIA, η οποία αν σπάσει μπορεί εύκολα να προκαλέσει κίνδυνο στις λεωφόρους, τις εθνικές οδούς και τα στενά δρομάκια της Αθήνας. Στόχος της FIA δεν είναι άλλος από τη μείωση των απωλειών από ατυχήματα κατά 50%, δηλαδή η σωτηρία 5 εκατ. ανθρώπων μέχρι το 2020…

Κάνε Ό,τι Θέλεις

Καταλαβαίνεις το νόημα του ελέγχου της ζωής σου; Ελάχιστα είναι αυτά που δεν μπορείς να ελέγξεις και σε αυτά τα ελάχιστα δεν περιλαμβάνεται η καθημερινότητα του υλικού κόσμου. Μπορείς να μην βρίσκεσαι εκεί που είναι τα προβλήματα, να μην πηγαίνεις εκεί που σε περιμένουν, με το δάχτυλο στην σκανδάλη.

Είσαι υπεύθυνος για ό,τι σου συμβαίνει, σταμάτα να κλαίς και ανέλαβε την ευθύνη της ζωής σου. Μπορεί να σου φαίνεται δύσκολο, σκληρό ή απίθανο, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, μόνο ο δρόμος του πολεμιστή αν θέλεις να βιώσεις μια στάλα ανεξαρτησίας.

Από την άλλη, δική σου είναι η ζωή. ΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ

Η αγάπη είναι ...

Πέντε θεωρίες από διαφορετικές σκοπιές, πάνω στο μεγάλο ερώτημα «Τι είναι Αγάπη»

«Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΧΗΜΕΙΑ» -Jim Al-Khalili, θεωρητικός φυσικός και συγγραφέας. 

Βιολογικά, η Αγάπη είναι μια έντονη νευρολογική κατάσταση, όπως η πείνα ή η δίψα, αλλά πιο μόνιμη. Λέμε για την αγάπη ότι είναι τυφλή ή άνευ όρων, με την έννοια ότι δεν την ελέγχουμε. Αλλά πάλι, αυτό δεν είναι ιδιαίτερα παράξενο, από τη στιγμή που η Αγάπη είναι κατά βάση χημικό φαινόμενο. Ενώ ο πόθος είναι μια περιστασιακή σεξουαλική επιθυμία -στη δημιουργία της οποίας εμπλέκεται η απελευθέρωση ορμονών, όπως η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα- στην πραγματική αγάπη ή στο πραγματικό δέσιμο και στην πραγματική αφοσίωση, ο εγκέφαλος απελευθερώνει έναν τεράστιο συνδυασμό ορμονών: Φερομόνες, Ντοπαμίνη, Νορεπινεφρίνη, σεροτονίνη, ωκυτοκίνη και βαζοπρεσίνη (ADH).

Ωστόσο, από την σκοπιά της εξέλιξης, η αγάπη μπορεί να αντιμετωπισθεί ως μηχανισμός επιβίωσης. Ένας μηχανισμός που έχουμε αναπτύξει, ώστε να χρειαζόμαστε τις μακροχρόνιες σχέσεις, που σημαίνουν αμοιβαία αλληλοϋπεράσπιση, φροντίδα των γονιών προς τα παιδιά και προώθηση του αισθήματος ασφάλειας και σιγουριάς.

Ο Μεγάλος Κίνδυνος του Πολιτισμού

Ο Μεγάλος κίνδυνος του πολιτισμού: Ολόκληρη η φιλολογία των ψυχοπαθών, η οποία με διάφορους επιστημονικοφανείς τίτλους της «μαρξιστικής ιδεολογίας» συγκινεί και σήμερα (ακόμη και μετά το αποτυχημένο πείραμα της Ρωσίας) μεγάλες μάζες ανθρώπων, μόνο ουτοπίες ηλιθίων περιέχει. Όλες αυτές χτίζονται πάνω στην πίστη για την ισότητα των ανθρώπων. (Ενώ ολόκληρη η φύση είναι άνιση)

Όταν ο ψυχοπαθής Ροβεσπιέρος διέταξε την καρατόμηση του μεγαλοφυούς φυσιοδίφη Λαβουαζιέ, στον οποίο τόσα οφείλει η Επιστήμη και η ανθρωπότητα, δικαιολόγησε την πράξη του αυτή ως εξής:

«Η Επιστήμη φέρει την σφραγίδα των ευγενών, η Δημοκρατία δεν έχει ανάγκη τους μορφωμένους». Εδώ θα ήθελα να γράψω για την Υπερηφάνεια της Αγνοίας, αλλά λέω να μην παρεκτραπώ κι ας το αφήσω προς το παρόν.

Ο φρενοβλαβής Μπαμπέφ, ο πρώτος που επιχείρησε να εφαρμόσει στην Γαλλία τον κομμουνισμό, έγραψε το περίφημο: «Ας χαθούν όλες οι τέχνες, αρκεί να επιτευχτεί η πραγματική ισότητα» Στον ίδιον οφείλεται και το εξής παραλήρημα: «Κατακρημνίστε αυτήν την κοινωνία, προς την οποία δεν μπορείτε να προσαρμοστείτε, αρπάξτε παντού ότι θέλετε». Ποιος πολιτισμός; Ούτε τα ζώα δεν ζουν με τέτοιον τρόπο.

Ιων Μάγγος / Η Γκρίζα Φυλή /  Πρακτικός Ιδεαλισμός του κόμη Coudenhove Kalergi

Πώς ο εγκέφαλός μας μιμείται τους άλλους

Πρωτοποριακή έρευνα, διεθνώς, για τον εγκέφαλο, από ερευνητική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και του Ινστιτούτου Υπολογιστικών Μαθηματικών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας (ΙΤΕ), αποδεικνύει για πρώτη φορά τον τρόπο με τον οποίο καταλαβαίνουμε οι άνθρωποι τη συμπεριφορά συνανθρώπων μας, με νοητική προσομοίωση που πραγματοποιεί συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου μας. Δηλαδή επαναλαμβάνει ο εγκέφαλος τη συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων.

Τα πειράματα που έγιναν σε πιθήκους κατέρριψαν την παγιωμένη αντίληψη πως οι νευρώνες-κάτοπτρα του εγκεφάλου μόνοι τους κωδικοποιούν το νόημα της υπό παρατήρησης κινητικής συμπεριφοράς των άλλων ανθρώπων και απέδειξαν, αντιθέτως, ότι η λειτουργία αυτή πραγματοποιείται με το σύνολο του εγκεφαλικού κυκλώματος που υποστηρίζει την εκτέλεση της  κίνησης.

Η παπαρούνα το ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας

Η παπαρούνα είναι το ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας, καθώς σαν παράσιτο των σιτηρών συμβόλιζε με την παρουσία της τη Δήμητρα, στα ανοιξιάτικα σπαρτά. Απαραίτητη στα Ελευσίνια Μυστήρια όπου οι πομπές στόλιζαν τα αγάλματα της θεάς με άνθη παπαρούνας. Οι αρχαίοι γνώριζαν καλά τις υπνωτικές και ναρκωτικές ιδιότητες του φυτού, καθώς οι γιοι του Άδη ο Ύπνος και ο Θάνατος παριστάνονταν να κρατούν παπαρούνες στα χέρια τους.

Είναι προφανής ο συμβολισμός της χρήσης του φυτού καθώς από τον ύπνο που μπορεί να προκαλέσει η κοινή παπαρούνα (Μήκων η Ροιάς Papaver Rhoeas) φθάνουμε στον θάνατο που μπορεί να προκαλέσει η οπιούχος παπαρούνα (Μήκων η υπνοφόρος Papaver somniferum).

Φαρμακοβιομηχανία «H Φύση»

Από το σουπερ-στάρ αντιικό φάρμακο Tamiflu ως τα νέα σκευάσματα που υπόσχονται να μας «κόψουν την πείνα» μια τεράστια γκάμα φαρμάκων έλκουν την καταγωγή τους απευθείας από δημιουργήματα της φύσης. Οι ερευνητές που κάποτε θεοποίησαν τον εργαστηριακό αυτοματισμό στρέφονται τώρα και πάλι προς το ανεξάντλητο φαρμακολογικό οπλοστάσιο των φυτών και των ζώων, αναζητώντας αποτελεσματικές θεραπείες για τις σύγχρονες μάστιγες, μόνο που η φύση δεν πατεντάρεται !!!

Φαρμακοβιομηχανία, οι σύγχρονοι «βιοθήρες» και το φαρμακευτικό Ελντοράντο. Κινεζικά μυρωδικά, αφρικανικοί κάκτοι, θαλάσσιοι μικροοργανισμοί, εξωτικά έντομα και σαλιγκάρια ίσως κρατούν το μυστικό όπλο για την καταπολέμηση ασθενειών και βακτηρίων που απειλούν την ανθρώπινη υγεία και έχουν αποδειχθεί ως τώρα ανθεκτικά ακόμη και στις πλέον εξελιγμένες προσπάθειες της φαρμακευτικής βιομηχανίας. Οι θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων, γνωστές στον άνθρωπο από τους προϊστορικούς χρόνους, επανέρχονται στο προσκήνιο και προσελκύουν ξανά το ενδιαφέρον των ερευνητών. Απόδειξη για αυτό το Tamiflu - το μόνο αντιικό φάρμακο που σημείωσε επιτυχία στην αντιμετώπιση της γρίπης των πτηνών - το οποίο έχει ως βάση του τον αστεροειδή γλυκάνισο, ένα απόλυτα «φυσικό» κινεζικό μπαχαρικό.

Η νηπενθής κοινωνία, η ουτοπία και η ελπίδα

«Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα θα είναι θρησκευόμενος ή δεν θα υπάρξει». Η προφητεία του Μαλρό δεν ήταν λανθασμένη. Η κακοδαιμονία του σύγχρονου, μη θρησκευόμενου και όλο και πιο βαθιά δυστυχισμένου και ανήμπορου ανθρώπου είναι εμφανής.

Ο Ιγνάσιο Ραμονέ αναφέρει την ιστορία ενός χρεοκοπημένου μικροεπενδυτή που κρεμάστηκε σε ένα δημόσιο πάρκο στη Μαδρίτη, καταγγέλλοντας τον κανιβαλισμό του συστήματος. Στο γράμμα που άφησε έλεγε πως έδωσε μια ύστατη ελπίδα στον Θεό: «Είχα κάτι σαν όραμα, ότι ο Θεός υπάρχει και ότι ίσως η μοίρα μου δεν ήταν η αυτοκτονία». Αγόρασε λοιπόν με όσα χρήματα του είχαν απομείνει λαχεία και Λόττο. «Για να δω αν ο Θεός θα παρενέβαινε και θα με βοηθούσε να ζήσω». Αλλά ο ουρανός παρέμεινε απελπιστικά σιωπηλός, η τύχη δεν του χαμογέλασε και ο άνθρωπος στο τέλος κρεμάστηκε.

Κανένας λόγος ανησυχίας!

Η ανεργία εκτινάσσεται.
–Γιατί εκτινάσσεται η ανεργία; Θα έπρεπε να ανησυχούμε; Δείχνει μήπως η πορεία της ότι ακολουθούμε μια εσφαλμένη πολιτική; Δείχνει ότι οι τύχες της χώρας είναι σε λάθος χέρια;

–Όχι, καθόλου! Οι τύχες τις χώρας είναι σε χέρια πολύ αξιόπιστα. Από τα διαθέσιμα, είναι τα καλύτερα που θα μπορούσαμε να έχουμε. Εφαρμόζουν τη μόνη ενδεδειγμένη πολιτική, και μάλιστα όσο πιο πιστά μπορούν. Το γεγονός ότι η ανεργία διαρκώς αυξάνεται δεν είναι απλώς κάτι το αναμενόμενο, αλλά και ζητούμενο. Πρέπει να ανέβει, πριν πέσει. Το έχουμε προβλέψει αυτό, και είναι και επιβεβλημένο. Κάποιες παρεμβάσεις εδώ κι εκεί διορθώνουν τις αστοχίες που προκύπτουν. Ως εκ τούτου δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος ανησυχίας.

Το χρέος αυξάνεται.
–Γιατί αυξάνεται το χρέος; Θα έπρεπε να ανησυχούμε; Δείχνει μήπως η πορεία του ότι ακολουθούμε μια εσφαλμένη πολιτική; Δείχνει ότι οι τύχες της χώρας είναι σε λάθος χέρια;

Ο Νου σου πρέπει ν' αδειάσει ... για να μάθεις

Ένας φιλομαθής μαθητής, αφού είχε μάθει τα πάντα από τους πιο διάσημους δασκάλους, συνεχίζοντας την αναζήτησή του, άκουσε για έναν διάσημο δάσκαλο του Ζεν, που δίδασκε την υπέρτατη σοφία.

''Θα κινήσω γη και ουρανό, να συναντήσω αυτόν τον δάσκαλο,'' σκέφτηκε.

Και πραγματικά ξεκίνησε γι αυτό το κοπιαστικό ταξίδι.Μόλις συνάντησε τον δάσκαλο, άρχισε να του μιλάει, για το πόσους διάσημους δασκάλους είχε συναντήσει στην ζωή του, και πόσα πολλά είχε μάθει από αυτούς.

Ο δάσκαλος του Ζεν, ήρεμα άρχισε να σερβίρει το τσάι. Έδωσε στον μαθητή, να κρατάει την κούπα του τσαγιού, κι ενόσω αυτός διηγούνταν τις σοφίες του, ο δάσκαλος αθόρυβα γέμιζε την κούπα, μέχρι που αυτή ξεχείλισε, και το τσάι, καυτό, χυνόταν στο χέρι του μαθητή.

''Σιγά, Δάσκαλε! Με έκαψες!'' αναφώνησε.

''Όπως και αυτό το φλιτζάνι, ο νους σου είναι γεμάτος και δεν χωράει τίποτα περισσότερο.Για να μπορέσεις να γνωρίσεις, χρειάζεται πρώτα ν’ αδειάσεις το φλιτζάνι σου!''

Το μεγαλύτερο μέρος της αντίληψης μας είναι απατηλό

Το μεγαλύτερο μέρος της αντίληψης μας, είναι απατηλό: Αισθήσεις και πραγματικότητα ή μάλλον ανθρώπινες αισθήσεις και το αδιόρατο, ισότροπο και ομογενές Σύμπαν που μας περιβάλλει. Είναι άραγε άμεσο και αληθινό αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας; Υπάρχουν στην πραγματικότητα όλα αυτά που παρατηρούμε, αγγίζουμε, γευόμαστε και βλέπουμε; Μήπως όλα είναι μια εικονική πραγματικότητα; Μήπως όλα αυτά τα οποία αντιλαμβανόμαστε με τις ατελείς ανθρώπινες αισθήσεις μας αποτελούν, όπως λέμε σήμερα, ένα matrix, δηλαδή μια πλαστή εικόνα, την οποία δημιουργεί η ανθρώπινη φυσιολογία μέσω του εγκεφάλου και των αισθητηρίων οργάνων μας;

Είναι γεγονός πλέον ότι οι νέες, πειραματικά επιβεβαιωμένες όμως, επιστημονικές απόψεις για την ύλη και τα παράγωγά της ανατρέπουν, ή πολλές φορές, ενισχύουν δόγματα τόσο επιστημονικά όσο θεολογικά και κοινωνικά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μας οδηγούν σε νέες πολιτισμικές προτεραιότητες τις οποίες θα πρέπει γνωρίσουμε και να ξέρουμε, αφού αυτές πια θα καθορίζουν και θα καθοδηγούν τη ζωή μας. Ένα ερώτημα που βασανίζει τον άνθρωπο εδώ και πολλούς αιώνες είναι η φύση αυτού που ονομάζουμε πραγματικότητα. Είναι αληθινό και υπάρχον ότι αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας ή ένα matrix; δηλαδή μια πλαστή εικόνα που δημιουργεί ανθρώπινη φυσιολογία μέσω του εγκεφάλου και των αισθητηρίων οργάνων;

Ανάμεσα σε μας και στα πράγματα μεσολαβεί η σκέψη

Ανάμεσα σε μας και στα πράγματα μεσολαβεί η σκέψη. Πάντα όταν σκεφτόμαστε, σκεφτόμαστε κάτι. Ο φιλόσοφος Παρμενίδης έλεγε: «εκείνο που σκεφτόμαστε και εκείνο που υπάρχει είναι ένα και το αυτό». Άρα, δεν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι που δεν υπάρχει (το κενό π.χ.), σύμφωνα με την άποψη αυτή, και αντιστρόφως, κάτι που δεν υπάρχει (το κενό π.χ.) δεν μπορούμε να το σκεφτούμε. Όταν υπάρχει, λοιπόν, ένα πράγμα, δύναται να το πραγματευτώ (ανάλογη (παρ-)ετυμολογική σχέση συμβαίνει και στα λατινικά με το reor (=σκέφτομαι) και το res (=πράγμα) και στα αγγλικά και γερμανικά με το think – thing και denken – ding.

Τι γίνεται, όμως, πέραν από την πραγματικότητα, την οποία προσπαθήσαμε να την ορίσουμε και να την περιγράψουμε; Υπάρχει αυτή; Και αν ναι, πώς μπορούμε να αναφερθούμε σ’ αυτήν; Μπορούμε, τέλος, με τη γλώσσα να ορίσουμε κάτι που είναι πέραν του πραγματικού; Συμβατικά μπορούμε να κάνουμε τη διάκριση σε πραγματικό κόσμο και σε α-πραγματικό κόσμο. Έτσι θα καταφέρναμε να οριοθετήσουμε κάποια πράγματα, όπως αφ’ ενός εκείνα που μπορούμε να σκεφτούμε και υπάρχουν, αφ’ ετέρου εκείνα που δεν μπορούμε να σκεφτούμε και, άρα, δε υπάρχουν.

Τα φαινόμενα δεν απατούν

 «Πιστεύουμε ότι ακολουθούμε ασταμάτητα τη ροή της φύσης, ενώ δεν κάνουμε τίποτε παραπάνω από το να στεκόμαστε και να μελετάμε τις μορφές μέσα από τις οποίες τη θαυμάζουμε.» Ludwig Wittgenstein.

Έχουμε την τάση να θεωρούμε ότι τα φαινόμενα απατούν. Λες και ισχύει η προϋπόθεση ότι η κοινωνία είναι αληθινή και γνήσια. Πολλές φορές, η ίδια η επιστήμη δεν είναι παρά μία τοπική παραπλάνηση που διαρκεί. Επιπλέον ξεχνάμε ότι όλα ερμηνεύονται από τον εγκέφαλό μας που αποτελεί, στην ουσία, το πιο κρίσιμο στοιχείο της μετάδοσης της πληροφορίας στη γνώση. Ζούμε σε μία κοινωνία όπου η απόκρυψη, η μεταμφίεση, η παραπλάνηση, η προσποίηση και το ψέμα είναι συνήθη, που δεν έχει καν νόημα να τα εντοπίζουμε. Και γι’ αυτόν το λόγο, εκ των πραγμάτων θεωρούμε ότι η αλήθεια είναι τόσο σπάνια.

Αιώνιο είναι το βάθος της στιγμής

Ελάχιστοι άνθρωποι, στον Δυτικό τουλάχιστον κόσμο, μπορούν να σταθούν χωρίς να κάνουν και να σκέφτονται απολύτως τίποτε. Είναι ό,τι πιο τρομερό γι αυτούς το να καθίσουν έστω για για λίγο μαζί με τον εαυτό τους, γι αυτό και έχουν εφεύρει όλες αυτές τις αθλιότητες που αποκαλούν «διασκέδαση». Διασκεδάζω το λεξικό αναφέρεται ως διασκορπίζω, διαλύω και αυτό ακριβώς κάνουν, Διασκορπίζονται, Διαλύονται δηλ. το ακριβώς αντίθετο από αυτό που χρειάζεται να είναι , Ολόκληροι και Άτμητοι.

Η λέξη αιώνιο στο λεξικό, αναφέρεται ως «για πάντα». Δεν είναι όμως αυτή η σημασία του αιώνιου. Η αιωνιότητα δεν είναι διάρκεια και έχει τέλος, δεν διαρκεί για πάντα. Αιώνιο είναι το βάθος της στιγμής. Η αιωνιότητα είναι μέρος του εδώ, αυτής ακριβώς της στιγμής. Η αιωνιότητα είναι το αντίθετο του μόνιμου και είναι συνώνυμο της αλλαγής.

Αν καταφέρεις να πας βαθιά μέσα στη στιγμή, αν διαλυθείς εντελώς μέσα της, έχεις μια στάλα αιωνιότητας. Όταν ζεις κάθε στιγμή ολοκληρωτικά, Άτμητος και γαλήνιος, ζεις την αιωνιότητα, εδώ και τώρα.

Κλειτοριδεκτομή στην Ευρώπη

Διάβαζα και δεν καταλάβαινα. Νόμιζα ότι κάπου αφαιρέθηκα, κάτι μου ξέφυγε. Την τρίτη φορά που ξαναδιάβασα το δημοσίευμα της «Guardian» βεβαιώθηκα ότι η φρίκη που απωθούσε το μυαλό μου, ήταν η ουσία της ανταπόκρισης. Διότι ναι, ακόμη και σήμερα, ακόμη και στην Αγγλία, παρανόμως αλλά σε ευρεία κλίμακα, ευνουχίζονται νέα κορίτσια, ξυρίζεται η κλειτορίδα τους για λόγους θρησκοληπτικής υπακοής.

Δυό κορίτσια έξι ετών, ξαδέλφες, γεννημένες στη Γαλλία με αφρικάνικη καταγωγή, ήταν έτοιμες να φύγουν απ' το Παρίσι για το Λονδίνο με τους γονείς τους, όταν συνελήφθησαν άπαντες απ' τη γαλλική αστυνομία. Για την ακρίβεια οι γονείς συνελήφθησαν και τα κορίτσια φιλοξενήθηκαν σε κάποιο κοινωνικό κέντρο ανηλίκων. Μια καταγγελία που έγινε την τελευταία στιγμή απέτρεψε το «έγκλημα» του ακρωτηριασμού των κοριτσιών και το δημοσίευμα αποκαλύπτει μια φρικτή πραγματικότητα.

Καρκινογόνα κοκτέιλ στα καλλυντικά !

Καρκινογόνα κοκτέιλ στα καλλυντικά ! Έρευνα σοκ στις HΠA, καρκινογόνα κοκτέιλ στα καλλυντικά!  Κρέμες σώματος, αφρόλουτρα, βαφές μαλλιών, σαμπουάν, αποσμητικά… Ο κατάλογος είναι μακρύς. Πόσα καλλυντικά προϊόντα χρησιμοποιείτε καθημερινά και πόσο ασφαλή είναι για την υγεία σας; Πολλά από αυτά δεν έχουν καν δοκιμαστεί ώστε να επιβεβαιωθεί ότι είναι απολύτως ακίνδυνα.

Δείτε σε αναρτημένους πίνακες για να διαβάσετε τι δηλητήρια πίνετε, τρώτε, πλένεστε εσείς και τα παιδιά σας. Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά εννέα κατά μέσο όρο είναι τα προϊόντα προσωπικής περιποίησης που χρησιμοποιείτε καθημερινά. Όλα μαζί, περιέχουν 126 διαφορετικά συστατικά. Πολλά από αυτά μάλιστα δεν έχουν δοκιμαστεί ώστε να διαπιστωθεί η αντίδραση του δέρματος – για παράδειγμα, αν προκαλούν ερυθρότητα ή εξανθήματα – και οι μακροχρόνιες επιδράσεις τους στον άνθρωπο ή στο περιβάλλον.

Η ομορφιά των μαθηματικών και ο ανθρώπινος εγκέφαλος

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Frontiers in Human Neuroscience, μία μαθηματική απόδειξη μπορεί να διεγείρει το ίδιο τμήμα του εγκεφάλου με αυτό που επηρεάζει η τέχνη και η ιδέα της ομορφιάς γενικότερα. Στην έρευνα, τρεις νευρολόγοι από πανεπιστήμια της Βρετανίας χρησιμοποίησαν ένα μαγνητικό τομογράφο με τον οποίο απεικόνισαν την εγκεφαλική δραστηριότητα 15 ανθρώπων που ασχολούνται επαγγελματικά με τα μαθηματικά.

Ο χρόνος μες στο χρόνο.

Ο άνθρωπος έχει δυο ρολόγια: το βιολογικό ρολόι και το κοινωνικό ρολόι. Ο χρόνος μες στο χρόνο. Όταν το κοινωνικό του ρολόι λειτουργεί πιο γρήγορα από το βιολογικό, τότε δημιουργείται το άγχος. Η ταχύτητα του χρόνου μέσα στον βιολογικό χωρόχρονο του ανθρώπου προκαλεί το πρόωρο γήρας. Ο βιολογικός χωρόχρονος έχει χρονική σταθερά, την οποία βιάζουν οι κοινωνίες όσο εξελίσσονται. 

Οι κοινωνίες πια δεν προχωρούν, τρέχουν προκαλώντας τον βιασμό του χρόνου του ανθρώπου, ο οποίος για να προλάβει την κοινωνία αγχώνεται. Ως αποτέλεσμα αυτού, οι βιολογικές ταχύτητες του υγρού στοιχείου του σώματος του, δεν ακολουθούν τον χωρόχρονο στον οποίο ζει, αλλά τον χρόνο που του επιβάλλουν, δημιουργώντας ταχύτερη ροή. Γι’ αυτό και το άγχος προκαλεί πίεση. Στα διαλείμματα αυτού του άγχους, το υγρό στοιχείο μειώνει την ροή του και αυτή η αυξομείωση της ροής αφυδατώνει το δέρμα και προκαλεί την γήρανση.

Μεταφυσική πραγματικότητα;

Λέμε καμιά φορά στην καθημερινή μας ζωή τη φράση «ο Χ έχει έντονες μεταφυσικές ανησυχίες» και εννοούμε, βεβαίως, ότι ο Χ προβληματίζεται έντονα πάνω σε πράγματα που ξεπερνούν τα όρια της πραγματικότητας. Ποια είναι, όμως, η πραγματικότητα για την οποία ενδεχομένως μπορούμε να μιλήσουμε; Πώς αναφερόμαστε σ’ αυτήν; Τι υπάρχει πέρα από την πραγματικότητα; Μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτήν; Και, αν ναι, τότε πώς;

Εμπειρικά θα μπορούσε να πει κανείς ότι πραγματικότητα είναι το σύνολο όλων των πραγμάτων. Αν δεχθούμε αυτόν τον ορισμό, θα πρέπει να ορίσουμε πρώτα τα ίδια τα πράγματα: υπάρχουν δηλαδή τα πράγματα ή είναι μόνο μια ψευδαίσθηση; Αν υπάρχουν, τότε πώς αποκαλύπτονται σε μας; Το τραπέζι λ.χ. που βλέπω μπροστά μου είναι αυτό το τραπέζι που βλέπω χρησιμοποιώντας την αίσθηση της όρασης ή είναι μια εικόνα που τη γεννάει ο νους μου δια των πεπερασμένων αισθήσεων μου και δεν υπάρχει στην πραγματικότητα ως τέτοιο;

Αυτό το πρόβλημα υπάρχει εξ αρχής σε περιπτώσεις πραγμάτων που δεν μπορώ να γνωρίζω την ύπαρξή τους, ακόμα κι αν οι αισθήσεις μου μου παρέχουν γι’ αυτά τις καλύτερες δυνατές προσλαμβάνουσες. Επομένως, θα πρέπει να ορίσουμε κάπως αλλιώς την πραγματικότητα. Ένας άλλος εμπειρικός ορισμός θα μπορούσε να λέγει ότι πραγματικότητα είναι όσα συμβαίνουν: συμβαίνει λ.χ. να ξημερώνει, συμβαίνει να πηγαίνω το πρωί στη δουλειά μου, συμβαίνει να είμαι ερωτευμένος με μια ωραία γυναίκα, συμβαίνει να υποστηρίζω τον Παναθηναϊκό κοκ.

Ο έρωτας είναι σαν τον κήπο: Θέλει συνεχή φροντίδα!

Τι ζητάμε όλοι στον ερωτικό τομέα; Να κάνουμε μια όμορφη σχέση με έναν άνθρωπο που να μας ταιριάζει. Είναι μια από τις βασικότερες ανθρώπινες ανάγκες. Τι κρίμα όμως που, μόλις βρούμε το κατάλληλο ταίρι, οι περισσότεροι συνήθως επαναπαυόμαστε. Η αλήθεια είναι ότι για να συνεχίσουμε να ζούμε μια όμορφη συντροφική ζωή, θα πρέπει κάθε μέρα να σκαλίζουμε και να φροντίζουμε (και οι δυο) το εύφορο χώμα, επάνω στο οποίο καλλιεργήθηκε η σχέση μας. Γιατί ο έρωτας είναι σαν τον κήπο: Θέλει συνέχεια συντήρηση.

Τι χρειάζεται ο ερωτικός κήπος:

Να ξεριζώνονται τα ζιζάνια: Οι καθημερινές μικροπαρεξηγήσεις σιγά – σιγά συσσωρεύονται και οδηγούν σε δυσαρέσκεια. Γι΄ αυτό, μόλις πάει να φυτρώσει μια νέα παρεξήγηση, καλό είναι να ξεριζώνεται επί τόπου. Η καλή θέληση μάλιστα μαραίνει τις παρεξηγήσεις από τη ρίζα.

 Να κλαδεύονται τα ξεραμένα κλαδιά, για να φυτρώσουν νέα: Η ζωή εξελίσσεται, οι άνθρωποι επίσης. Άρα παλιές συνήθειες και αντιλήψεις που έκαναν τον κύκλο τους και ολοκληρώθηκαν, θα πρέπει να φεύγουν από το προσκήνιο, για να δίνουν την ευκαιρία σε φρέσκιες ιδέες να αναπτυχθούν.

Να υπάρχει σωστή λίπανση και πότισμα: Μια σχέση είναι όπως μια γλάστρα. Αν μείνει απότιστη και χωρίς λίπασμα, θα ξεραθεί. Έτσι και η σχέση: Αν μείνει χωρίς αγάπη (που να εκδηλώνεται έμπρακτα) και χωρίς καθημερινό τρυφερό ενδιαφέρον, το παιχνίδι θα χαθεί.

ΜΙΤ σε καλλυντικά μπλοκάρει τα νευρικά κύτταρα

methylisothiazolinone (ΜΙΤ), σε καλλυντικά, μπλοκάρει τα νευρικά κύτταρα: Πειράματα που έγιναν με εγκεφαλικά κύτταρα ποντικών έδειξαν ότι η επαφή με μια χημική ουσία, η οποία περιέχεται σε πολλά προϊόντα που χρησιμοποιούμε καθημερινά, εμποδίζει την ανάπτυξη των νευρικών κυττάρων.

Πρόκειται για τη χημική ουσία methylisothiazolinone (ΜΙΤ), η οποία ανήκει σε μια ομάδα ουσιών που ονομάζονται βιοκτόνα και χρησιμοποιείται ευρέως σε κρέμες χειρός, σαμπουάν, βαφές μαλλιών κι άλλα καλλυντικά (για να αποθηκεύονται για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να αναπτύσσονται βακτήρια) ενώ ανάμεσα στα άλλα χρησιμοποιείται σε εργοστάσια παραγωγής χρωμάτων, κόλλας, καθώς και σε βιομηχανικά συστήματα ψύξης νερού για να σκοτώνει τα μικρόβια.

Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης παρουσίασε πριν από λίγες μέρες ο καθηγητής Νευροβιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, Elias Aizenman, στο ετήσιο συνέδριο της αμερικανικής εταιρείας Κυτταρικής Βιολογίας που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον.

Σε προηγούμενα πειράματα είχε βρεθεί ότι η χημική αυτή ουσία μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό σε ευαίσθητα άτομα, καψίματα στο δέρμα και δερματίτιδα, όμως ο Aizenman μάς δήλωσε σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του, ότι δεν μπόρεσε να βρει καμιά πληροφορία σχετικά με τις επιπτώσεις της χημικής αυτής ουσίας στην ανάπτυξη των νευρικών κυττάρων. «Μέχρι στιγμής δεν είχαν γίνει τέτοιου είδους πειράματα με το ΜΙΤ».

Σύμφωνα με τους Ινδιάνους, οι λευκοί είναι όλοι τρελοί.

«…Σύμφωνα με τους Ινδιάνους, οι λευκοί είναι όλοι τρελοί. Μόνο οι τρελοί επιβεβαιώνουν την σκέψη με το κεφάλι τους. Αυτή η παρατήρηση με άφησε έκπληκτο και ρώτησα τον ινδιάνο αρχηγό να μου πει με τί σκεφτόταν αυτός. Μου απάντησε ότι σκεφτόταν με την καρδιά…».

Κάρλ Γκούσταβ Γιούνγκ

Ο κόσμος,όπως τον αντιλαμβανόμαστε είναι κατασκευασμένος.

Ο Δον Χουάν δίδασκε μία συγκεκριμένη μεθοδολογία διάσπασης της ψυχολογικής κατάστασης εκείνου του μέρους της συνείδησης μας που μας κρατά αποκομμένους από την πηγή μας. Ο κόσμος, όπως τον αντιλαμβανόμαστε, είναι κατασκευασμένος και δεν είναι αληθινός. Μας δόθηκε ως αληθινός. 

Τον συντηρούμε με το ένστικτο της αντανακλαστικής επιβεβαίωσης μας μέσω των άλλων ανθρώπων, και με τον συνεχή εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό μας και με την αυτολύπησή μας. Το πιο σημαντικό πράγμα που δίδαξε ο Δον Χουάν είναι ότι όλη η προσωπική μας ενέργεια, ξοδεύεται άδικα με το να υπερασπιζόμαστε συνεχώς τον εαυτό μας. 

Όλες μας οι προσπάθειες γίνονται γι’ αυτήν την εσωτερική υπεράσπιση και είμαστε μπλεγμένοι σ’ αυτήν την συνεχή διαδικασία αυτοϋπεράσπισης για τόσο πολύ καιρό, που δεν την αντιλαμβανόμαστε καν.

“Στο Μονοπάτι της Ελευθερίας” Taisha Abelar

Ο Κάντ και η Ηθική

Η θεωρία του Καντ περί ηθικής είναι επίσης πολύ σημαντική για τη φιλοσοφική συμβουλευτική. Ο Καντ ανήκε στη δεοντολογική    (βασισμένη σε κανόνες) σχολή σκέψης, σε αντίθεση με την τελεολογική σχολή ή αλλιώς τη σχολή των συνεπειών, σύμφωνα με την οποία οι πράξεις είναι σωστές ή λανθασμένες κρινόμενες εκ του αποτελέσματος.

Για τους οπαδούς της τελεολογίας, ο Ρομπέν των Δασών είναι ήρωας γιατί, στην ουσία, οι σκοποί του (να δίνει στους φτωχούς) αγίαζαν τα μέσα που χρησιμοποιούσε (να κλέβει από τους πλούσιους). Οι οπαδοί της δεοντολογίας, σαν τον Καντ, από την άλλη, πιστεύουν ότι ο νόμος είναι νόμος και η κλοπή είναι κάτι κολάσιμο. Θα έβαζαν τον όποιον Γιάννη Αγιάννη φυλακή επειδή έκλεψε ένα καρβέλι ψωμί, ανεξάρτητα από την πεινασμένη γυναίκα και τα παιδιά του.

Η δύναμη της δεοντολογικής σχολής είναι ότι υπάρχει ένα βιβλίο κανόνων (είτε είναι η Βίβλος, το Κοράνι, το εγχειρίδιο των Προσκόπων είτε είναι το προσωπικό χειρόγραφο του καθενός) για να συμβουλευτείς, εάν προσπαθείς να βρεις τον σωστό δρόμο. Είναι συνήθως εύκολο να συμφωνήσεις στους βασικούς κανόνες.