Περί ορέξεως ...Ευτυχία

*Την ευτυχία την απολαμβάνουν εκείνοι που έχουν χαρακτήρα και πνεύμα καλό και σε μικρό βαθμό τα υλικά αγαθά. 

*Κανένα μην θεωρείς ευτυχισμένο, πριν δεις το τέλος του. 

*Το να ζητούμε σ' αυτόν τον κόσμο επίμονα την ευτυχία, θα πει πως κατεχόμαστε από την αποτυχία. 

Στο τέλος τέλος ευτυχία είναι ό,τι σε κάνει να νοιώθεις καλά ...και Περί Ορέξεως ...Ευτυχία !

Ο ρόλος της ζωής μας

Οταν κάποιος ζει καθημερινά σ'ένα τόπο δίχως προβλήματα σιγά σιγά ξεχνά την έννοιά του. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να θυμάται την αξία του χώματος πάνω στο οποίο ζει. Η καθημερινότητα σβήνει τη μνήμη. Όλες οι μέρες είναι ίδιες. Όλες οι μέρες είναι μια. Κι αυτή η μέρα είναι ζωή. Όταν όμως κάποιος άλλος διεκδικεί τον ίδιο τόπο, το ίδιο χώμα, αυτή η μέρα γίνεται κατοχή.

 Σ'ένα ελεύθερο και δημοκρατικό πλαίσιο, κάθε γνώμη έχει την έκφρασή της. Όλες έχουν την ίδια αξία διότι τελικά ο κόσμος παραμένει αδιάφορος σ'αυτές Ο καθένας έχει το κόμμα του, την εφημερίδα του και τη ζωή του. Ο καθένας δεν είναι παρά ένα στοιχείο μιας ανώνυμης μάζας και θεωρεί τον εαυτό του ελεύθερο διότι κανείς δεν ασχολείται μ'αυτά που λέει. Σε περίοδο κρίσης όμως όλα παίρνουν μιαν άλλη σημασία. 

Στην Κύπρο, οι ακροδεξιοί μιλούν για την πατρίδα και οι ακροαριστεροί για την ιδέα. Οι υπόλοιποι γεμίζουν το κενό της πολιτικής ζωής έτσι ώστε να υπάρχει ένα ευρύ φάσμα επόψεων όταν τελικά δεν το έχουμε ανάγκη. Ο καθένας μας δεν υπάρχει παρά μόνο δίνοντας την άποψή του για έναν κόσμο που ζει δίχως αυτήν. Όμως τι σημαίνει αυτό το κενό; Τι σημαίνει η ιδέα της πατρίδας και η πατρίδα της ιδέας; Βλέπουμε ότι αν δεν υπάρξει καταλυτικό στοιχείο, οι ουσίες παραμένουν σ'ένα στάδιο αδράνειας. Δεν υπάρχει ανάγκη σκέψης, η ζωή φτάνει.

Μια μέρα, η νύχτα

Μια μέρα, η νύχτα έγινε λευκή για να διαβάσεις το νέο κείμενο που κανείς δεν είχε δει από κοντά. Το χειρόγραφο ήταν σε άλλη γλώσσα αλλά αυτό δεν αποτελούσε εμπόδιο για σένα και εισχώρησες στο βάθος του κειμένου δίχως να διστάσεις. Μόνο με την τόλμη του επαναστάτη μπορούσες ν' αντέξεις την ομορφιά που θα έσωζε τον κόσμο, αφού είχες παλέψει για την αλήθεια. Και τώρα μετά την εφημερίδα ο χρόνος, κοίταζες προσεχτικά κάθε λεπτομέρεια για να δεις τις σκέψεις του δασκάλου πριν τον στείλουν στην εξορία. 

Διότι οι Δημιουργοί δεν είχαν γεννηθεί όλοι εκείνη την εποχή. Κι ενώ σου έλεγαν ότι δεν υπήρχε τίποτα το ιδιαίτερο κι ήταν ένα κλασικό κείμενο, παρατήρησες ότι υπήρχαν ήδη μερικά στοιχεία τα οποία ήταν αναγνωρίσιμα από κάποιον που ήξερε ήδη το μέλλον.

Ο συγγραφέας είχε αφήσει στίγματα για το μέλλον, ενώ ήξερε ότι κανείς μέσα στο παρόν του δεν θα καταλάβαινε το κρυφό του μήνυμα. Εκείνη τη νύχτα λοιπόν, όταν άλλαξε η μέρα, άλλαξες κι εσύ οριστικά. Γιατί τότε έμαθες ποια ήταν η πηγή της επανάστασης λόγω του κειμένου. Έτσι μπόρεσες να κάνεις και την επόμενη κίνηση κι άναψες το τζάκι για να διαβάσεις όλο το υπόλοιπο έργο μέσα σε μια νύχτα, για να ζήσεις πια ελεύθερος από κάθε δεσμό που δεν είχε πια νόημα για την εξέλιξη της σκέψης σου μετά το πέρασμα του ορίζοντα. Αλλά ποιος άλλος μπορούσε να καταλάβει την αλλαγή σου εκτός από τον δάσκαλο που περίμενε την αναφορά του μελλοντικού μαθητή;

Το νόημα της ζωής (video)

Ποιο είναι το νόημα της ζωής, αν όχι το να ζούμε την κάθε μέρα; Πώς, όμως, το εφαρμόζουμε στην πράξη, όταν το κοινωνικό σύστημα μας μαθαίνει το αντίθετο, δηλαδή να κυνηγάμε ένα στόχο σε μόνιμη βάση;

Ο Alan Watts, συγγραφέας, φιλόσοφος και ομιλητής, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής και του έργου του στην προσπάθεια να (μας) μάθει πώς να ζούμε καλύτερα. Δηλαδή επί της ουσίας. Έγραψε πάνω από 25 βιβλία και ανέπτυξε μια μεγάλη ακουστική βιβλιοθήκη, με περισσότερες από 400 ομιλίες. Μία από αυτές αποκαλύπτει στο παραπάνω βίντεο το νόημα της ζωής, με έναν όμορφο και χιουμοριστικό παραλληλισμό.

Η δύναμη της αγάπης

«Δεν υπάρχει δυσκολία που να μην μπορεί

η αγάπη να την υπερνικήσει.

Δεν υπάρχει αρρώστια που να μην μπορεί

η αγάπη να τη θεραπεύσει.

Καμιά πόρτα που να μην μπορεί

η  αγάπη να την ανοίξει.

Κανένα χάσμα που να μην μπορεί

η αγάπη να το γεφυρώσει.

Κανένας τοίχος που να μην μπορεί

η αγάπη να τον γκρεμίσει.

Και κανένα αμάρτημα που να μην μπορεί

η αγάπη να το επανορθώσει.

Δεν έχει σημασία πόσο βαθιά βρίσκεται το πρόβλημα.

Πόσο απελπιστικές είναι οι προοπτικές.

Πόσο μπερδεμένα τα πράγματα.

Πόσο μεγάλο το λάθος.

Θα τα λύσει όλα μια μεγάλη αγάπη

που εκδηλώνεται στην πράξη.

Κι αν μπορούσες να αγαπάς αρκετά,

θα ήσουν ο ευτυχέστερος

και ο ισχυρότερος άνθρωπος στον κόσμο».

Γιατί η Νέα Υόρκη ονομάζεται «Μεγάλο Μήλο»;

Η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη των Η.Π.Α., μητρόπολη της ανατολικής ακτής τους, έλαβε το σύγχρονο όνομά της προς τιμήν του τότε δούκα της ιστορικής πόλης της Αγγλίας, της Υόρκης. Αναφέρεται όμως συχνά και ως «Μεγάλο μήλο». Γνωρίζετε γιατί;

 Αν και η ιστορία του προσωνυμίου αυτού, ήταν για πολλά χρόνια μυστήριο, η έρευνα κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες, έδωσε μια αρκετά σαφή εικόνα της ιστορίας του όρου. Παλαιότερα, είχε δοθεί μια σειρά από ψευδείς εξηγήσεις και η παλαιότερη παραπομπή στον όρο αναφέρεται το 1909 στο βιβλίο «The Wayfarer in New York», του Edward Martin.

Στις αρχές του 1920, η λέξη «μήλο» χρησιμοποιήθηκε για πολλούς αγώνες (π.χ. με άλογα) που γίνονταν γύρω από τη Νέα Υόρκη. Το «μήλο» αναφερόταν στα βραβεία που απονέμονταν και είχαν μεγάλη αξία.

Στιγμές...

Είναι οι στιγμές εκείνες που κάνουν την καρδιά να χτυπάει λιγάκι πιο δυνατά...

Οι στιγμές που δίχως να το αντιληφθείς, καθορίζουν τα βήματα σου και σε οδηγούν εκεί που εκείνες αποφασίζουν. Δίχως τη δύναμη να βρίσκεις για ν’ αντισταθείς. Δίχως να το καταλαβαίνεις. Οι μικρές, οι ασήμαντες, εκείνες που τις περισσότερες φορές δεν θυμάσαι καν πως υπήρξαν. Ένα φιλί στα πεταχτά, μια αγκαλιά, ένα δάκρυ που έρχεται χωρίς να σε προειδοποιήσει. Ένα φτερούγισμα της καρδιάς στιγμιαίο. Ένα κοκκίνισμα στο πρόσωπο σου που κανείς δεν πρόσεξε.

Κοινωνική μίμηση

Όπως και ο οπορτουνισμός, η μίμηση ως κοινωνικό εργαλείο επιτρέπει την επιβίωση δίχως τη χρήση δημιουργικών λύσεων. Μέσα σε έναν κόσμο που δεν ελέγχει το άτομο, αναπόφευκτα πρέπει να βρεθούν στρατηγικές επιβίωσης και μια από αυτές είναι η μίμηση και ειδικά η κοινωνική μίμηση. Η οποία αν και φαινομενικά παρουσιάζεται ως η έκφραση μιας ελεύθερης βούλησης, στην πραγματικότητα λειτουργεί μέσω της εξάρτησης. Διότι η μίμηση δεν γίνεται με όλα τα άτομα. Η μίμηση έχει ως πηγή τα άτομα που επηρεάζουν, αλλά και την κοινωνική αδράνεια.

Η πρώτη περίπτωση συσχετίζεται με την ιδέα της αλλαγής και η δεύτερη με εκείνη της σταθερότητας. Συνεπώς το άτομο βρίσκεται στα σύνορα δύο δεξαμενών έλξης ή μάλλον δύο κατηγοριών. Η πρώτη έχει έναν σημειακό ελκυστή ενώ η δεύτερη έχει έναν ελκυστή πολλαπλών διαστάσεων.

Η πτώση

–Ανεβαίνομεν;

 –Τουναντίον· κατεβαίνομεν. Έτι χείρον, πίπτομεν!
Ιούλιος Βερν

Η γλώσσα έπαψε να πατάει στη ζωή, ν’ ακουμπάει στο έδαφος. Πεθαίνει μαζί μας στον αέρα. Χρησιμοποιείται βέβαια. Και αυτή, όπως κι εμείς. Ασύδοτα και κατά κόρον. Αλλά τούτο δεν φτάνει για να την κρατήσει στη ζωή. Ίσα-ίσα, που της κόβει το νήμα και τη σκότωνει κάθε μέρα πιο πολύ.

Κι έγινε η γλώσσα μουσική του ασανσέρ, αδιάφορο νανούρισμα για τους ζωντανούς-νεκρούς, τους είλωτες που χτίζουν τη Βαβέλ με το βούρδουλα –από τότε που γύρισε στη χώρα μας ανάστροφα το καταπέτασμα, και κοιτάζει πλέον προς τα κάτω ο βιβλικός της πύργος, μπας και καταφέρει ν’ αγγίξει τούτη τη φορά τα έγκατα, όχι τον ουρανό.

Ο Ανταγωνιστής είναι ο καλύτερος σύμμαχος!

Ήταν ένας μαθητής που εκνεύριζε τους υπόλοιπους με σχόλια ειρωνείες αμφιβολίες κλπ. Όλοι λέγανε δάσκαλε γιατί τον κρατάς; Ο μαθητής θέλησε τότε να φύγει κι ο Γκουρτζίεφ έτρεξε και τον παρακάλεσε να μείνει, Εκείνος ήταν ανένδοτος κι ο Γκουρτζίεφ του έταξε μια μικρή αμοιβή σε περίπτωση που συνέχιζε. 

Οι μαθητές επαναστάτησαν λέγοντας ότι δεν είναι δυνατό να τον κρατάτε παρακαλώντας και με λεφτά από πάνω. Ο Γκουρτζίεφ χαμογέλασε και τους είπε ότι αυτός χωρίς να το ξέρει σας οδηγεί όλο και πιο ψηλά στο μονοπάτι γιατί σας αποκαλύπτει τον άλλο εαυτό σας.

Η μέθοδος του Γκουρτζίεφ!

Ανακαλύψτε τον εαυτό σας

Ο Νίτσε έλεγε ότι το περπάτημα μας βοηθάει να κατεβάσουμε ιδέες, να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας.

Η στιγμή που είμαστε μόνοι μας είναι η μοναδική ευκαιρία να βάλουμε σε τάξη τις σκέψεις μας, να διερωτόμαστε για τη ζωή, για το τι στ΄αλήθεια θέλουμε. Είναι η δική μας στιγμή για να δούμε φιλτράρισμα και ξεκαθάρισμα.

Είναι πολύ σημαντικό να κρατάμε ένα τμήμα της μέρας για μας. Να χαλαρώνουμε πραγματικά και να βάζουμε σε τάξη όλα αυτά που μας βαραίνουν. Έχουμε ανάγκη από έναν προσωπικό χώρο για να δραπετεύουμε εκεί από τον θόρυβο και να αδειάζουμε το μυαλό μας απ΄τα καθημερινά προβλήματα.

Χρήσιμες συμβουλές για ένα υγιεινό σπίτι

Όλοι θέλουν να ζουν μέσα σε ένα περιβάλλον που «ακτινοβολεί» λάμψη και καθαριότητα, προστατεύοντας την υγεία της οικογένειάς τους. Μακριά από νοσήματα και ρύπους. Οι παρακάτω συμβουλές θα σας βοηθήσουν να μετατρέψετε το σπίτι σας σε πιο υγιές και πιο φιλικό χώρο προς το περιβάλλον…

Αλλαγή στο σφουγγάρι καθαρισμού. Είναι πολύ άσχημο να χρησιμοποιείτε το ίδιο σφουγγάρι ή πανί για να καθαρίσετε από τον πάγκο της κουζίνας μέχρι τα πιάτα και το μπάνιο. Παράλληλα πρέπει να αντικαταστείτε το σφουγγάρι τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, καθώς τα «παγιδευμένα» σωματίδια τροφίμων και τα υγρά δημιουργούν επικίνδυνα βακτήρια που πολλαπλασιάζονται με ραγδαίο ρυθμό..

Γιατί ο βάτραχος;

Η σύγκρουση με την πραγματικότητα που σου πλασάρουν και με την δική σου συμφωνία την αποδέχεσαι … είναι οδυνηρή.

Πριν κλάψεις, γκρινιάξεις και διαμαρτυρηθείς … κοιτάξου στον καθρέφτη, να δεις τον υπεύθυνο της δικής σου κατάντιας. … και αν το καταφέρεις αναρωτήσου.

Γιατί ο βάτραχος δεν χρειάζεται να είναι δούλος για να ζήσει;

Είναι ο ίππος, άλογο;

Από τα βάθη των αιώνων ο ίππος υπήρξε φίλος, βοηθός, συνοδός του ανθρώπου. Τόσο πολύ συνυφάνθηκαν οι ζωές τους, που από αυτήν την ταύτιση δημιουργήθηκαν οι Κένταυροι, μισοί άνθρωποι-μισοί ίπποι, ρωμαλαίοι, γενναίοι, ευφυείς.

Οι απολιθωμένοι σκελετοί, που βρέθηκαν σε διάφορα γεωλογικά στρώματα της ευρώπης, αποδεικνύουν ότι ο ίππος ζούσε στα μέρη αυτά πολύ προτού εμφανισθεί ο άνθρωπος και συνεχίζει να ζει ακόμη. Πράγμα που σημαίνει ότι ο ίππος είναι σθεναρό ζώο που ανθίσταται ακόμη και στις γεωλογικές ανακατατάξεις…

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ώτα του, που μπορούμε να πούμε ότι είναι ο καθρέφτης της ψυχής του. Από τη θέση τους μπορεί να καταλάβει κανείς την ψυχική κατάσταση του ζώου και από την κίνησή τους το βαθμό της νευρικής του υπερδιέγερσης.

Ωτα προτεταμένα εκφράζουν φόβο, ώτα ανορθωμένα προδίδουν ανησυχία, ώτα κατεβασμένα σημαίνουν ηρεμία, ώτα στραμμένα προς τα έξω μαρτυρούν οργή. Οι κινήσεις του ίππου είναι λεπτές και εκδηλώνουν ευγένεια, υπερηφάνεια αλλά και ισχύ. Η νοημοσύνη, η αντίληψη και η καλωσύνη του είναι μεγάλες.

Ο σοφός στη δυσκολία φαίνεται

Η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η χρήση της Αρετής στην ελπίδα και τη δυστυχία. Πρέπει, πραγματικά, να θεωρείται ο πιο άτυχος των ανθρώπων εκείνος που δεν έχει μάθει πως να αντέχει τη δυστυχία.

Κανένα ανθρώπινο ατύχημα δεν πρέπει να είναι απρόσμενο από εκείνους που είναι προικισμένοι με διάνοια. Να αντιμετωπίζεις τις ατυχίες σου με δύναμη και πολλή αξιοπρέπεια. Μη βλασφημείς και μην παραπονιέσαι αν η τύχη δεν σε έχει ευνοήσει, ή αν τα πράγματα έχουν πάει στραβά. Αυτά μόνο τείνουν να κάνουν τα πράγματα χειρότερα και όχι να τα βελτιώσουν. Σταμάτησε τα δάκρυά σου, διαφύλαξε την ηρεμία σου και κάνε ότι περνάει από το χέρι σου για να επανορθώσεις. Είναι μεγάλο πράγμα να είσαι σοφός εκεί όπου οφείλεις, σε καταστροφικές συνθήκες.

Συχνά, οι ανόητοι γίνονται σοφοί, κάτω από την πίεση των δυστυχιών. Εφ’ όσον είμαστε άνθρωποι δεν πρέπει να περιγελούμε αλλά να θρηνούμε για τις συμφορές των άλλων. Πάνω απ’ όλα τα πράγματα, να σέβεσαι τον εαυτό σου.

Να συμπεριφέρεσαι όπως ταιριάζει σ’ ένα Γιό του Θεού .Και ως τέτοιος, μη σκέφτεσαι με μικροπρέπεια ούτε με εκφυλισμό, σχετικά με τον εαυτό σου, ούτε να κρύβεις σκοτεινές σκέψεις. Εκείνος που έχει Φως μέσα του έχει μια λαμπρή μέρα, αν και περιβάλλεται από το σκοτάδι. Στον ευγενή όλα τα πράγματα είναι αγνά. Όλα τα σημεία του ανθρώπου, όπως εκείνα ενός αγάλματος, οφείλουν να είναι όμορφα.

Δεν μπορείς να είσαι τέλειος γι΄όλους

Κάποιοι άνθρωποι νιώθουν άγχος και πολλές φορές ενοχές όταν δεν καταφέρνουν να ικανοποιήσουν τους ανθρώπους γύρω τους.

Το κάνουν άραγε από πραγματική ανάγκη ή μήπως καθοδηγούνται από υποσυνείδητες ανασφάλειες; Μήπως δηλαδή στην προσπάθεια τους να ικανοποιήσουν τα θέλω των άλλων, προσπαθούν να αποσπάσουν κάποια μπράβο, τα όποια θα τονώσουν την αυτοπεποίθησή τους;

Οι άνθρωποι που είναι πάντα πρόθυμοι στο να καλύψουν τις ανάγκες των άλλων δυσκολεύονται να πουν σε κάποιον όχι, γιατί πιστεύουν πως αν δε το κάνουν θα τον απογοητεύσουν. Το θέμα όμως αυτό δημιουργεί χειρότερα προβλήματα, από το να πει κανείς «όχι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό». Το άτομο που πιέζεται να εξυπηρετήσει τους άλλους, νιώθει συχνά ματαιοδοξία και αδικία. Πιστεύει πως είναι δέσμιο στο να υπηρετεί τις ανάγκες των γύρω του σε βάρος των δικών του επιθυμιών.

Πώς επιλέγει κανείς να παίξει το ρόλο του «θύματος»; Συνήθως, το πρόβλημα πηγάζει από την παιδική ηλικία. Τα παιδιά που είχαν ως κίνητρο να ικανοποιούν και να ευχαριστούν τους γονείς τους, προσπαθώντας να είναι καλοί μαθητές ή υπάκουα παιδιά, αυτό θα μάθουν να κάνουν και αργότερα. Σιγά σιγά ο φόβος της απογοήτευσης μετατρέπεται σε φόβο της απόρριψης. Στο σημείο αυτό είναι που το άτομο αρχίζει να βιώνει κάτι πολύ επώδυνο και καταστροφικό. Αν δεν κάνω τι χάρη αυτή στον άντρα μου ή στα παιδιά μου, τότε δεν θα μ΄αγαπούν πια; ή δεν θα με εκτιμούν;

Οι Έλληνες, οι γκρινιάρηδες!

Όταν μας λένε γκρινιάρηδες νομίζουμε ότι μας κατηγορούν, ενώ στην πραγματικότητα αναγνωρίζουν την κατηγορία μας. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι οι πιο έμπειροι φαντάροι του Ναπολέοντα ήταν οι γκρινιάρηδες. Έτσι τους ονόμαζε ο ίδιος, διότι διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες που υπήρχαν στην εκστρατεία.

Ήταν όμως οι πιο πιστοί και οι πιο αποτελεσματικοί για να καταλάβουν μια θέση και να την κρατήσουν όσο δυνατός και να ήταν ο εχθρός. Οι άλλοι τους ονόμαζαν: οι παλιοί της παλιάς. Δηλαδή οι παλιοί φαντάροι της παλιάς φρουράς.

Πλουτάρχου Περί Παίδων Αγωγής

Πρέπει λοιπόν να μην επιτρέπουμε το ελεύθερο παιδί να μην ακούει και μην παρακολουθεί όλα τ’ άλλα τα αποκαλούμενα εγκύκλια μαθήματα, αλλά αυτά μεν να τα μαθαίνει επιτροχάδην, έτσι που να πάρει μια γεύση (διότι είναι αδύνατο το τέλειο σε όλα), με τη φιλοσοφία όμως (πρέπει) να ασχολείται σοβαρά. Και μπορώ βέβαια με μια εικόνα να κάνω παραστατική τη γνώμη μου' όπως δηλαδή είναι καλό να περιηγηθεί κάποιος πολλές πόλεις, χρήσιμο όμως είναι να κατοικήσει στην άριστη...

Ακόμη, ο Βίων ο φιλόσοφος με χαριτωμένο τρόπο έλεγε ότι, όπως οι μνηστήρες, επειδή δεν μπορούσαν να πλησιάσουν την Πηνελόπη συνευρίσκονταν με τις υπηρέτριες της, έτσι και οι αδυνατούντες να φθάσουν τη φιλοσοφία, ματαιοπονούν σε άλλα μαθήματα μηδαμινής αξίας. Γι’ αυτόν το λόγο επιβάλλεται να καταστήσουμε τη φιλοσοφία ένα είδος συγκεφαλαίωσης της υπόλοιπης παιδείας.

Δηλαδή, για μεν τη φροντίδα του σώματος οι άνθρωποι βρήκαν δύο επιστήμες, την Ιατρική και τη Γυμναστική, εκ των οποίων η μεν πρώτη εξασφαλίζει την υγεία και η δεύτερη την ευεξία· των ασθενειών όμως της ψυχής και των παθών μόνο η φιλοσοφία είναι φάρμακο.

Διότι από αυτήν και με αυτήν είναι δυνατό να μάθουμε τι είναι καλό, τι αισχρό, τι δίκαιο, τι άδικο, τι γενικά είναι προτιμητέο, τι άξιο αποφυγής· πώς πρέπει να φερόμαστε στους θεούς, πώς στους γονείς, πώς στους γεροντότερους, πώς στους νόμους, (πώς στους ξένους), πώς στους άρχοντες, πώς στους φίλους, πώς στις γυναίκες, πώς στα τέκνα, πώς στους δούλους· ότι δηλαδή πρέπει τους μεν θεούς να σεβόμαστε, τους δε γονείς να τιμάμε, τους γεροντότερους να ντρεπόμαστε, στους νόμους να πειθαρχούμε, στους άρχοντες να υπακούουμε,

Ο πολύτιμος χρόνος

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει έως τώρα. Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.  Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Πότε έχεις μια ευτυχισμένη ζωή;

Μια έρευνα διάρκειας 75 ετών διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο του Harvard με κεντρικό ερώτημα τι χρειάζετομαστε στη ζωή μας για να είμαστε ευτχισμένοι. Το συμπέρασμα είναι πολύ πιο απλό απ' όσο φαντάζεστε... Σύμφωνα με τους ερευνητές "Ευτυχία είναι η αγάπη"

Το project ξεκίνησε το 1938. Στο μικροσκόπιο των ερευνητών μπήκαν οι ζωές 268 φοιτητών του Harvard για τα επόμενα 75 χρόνια. Η μελέτη έγινε με άξονα τα ψυχολογικά, ανθρωπολογικά και φυσικά χαρακτηριστικά τους, από τον τύπο της προσωπικότητάς τους έως το IQ, τις συνήθειες ποτού και τις οικογενειακές σχέσεις, σε μία προσπάθεια να αποσαφηνιστούν οι παράγοντες που συμβάλλουν περισσότερο στην ευημερία και την ευτυχία ενός ατόμου.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2009 με τίτλο “Grant Study”. Προσφάτως, ο George Vaillant, ο οποίος διηύθυνε την έρευνα για περισσότερο από τρεις δεκαετίες, δημοσιοποίησε μία σύνοψη των συμπερασμάτων με τίτλο Triumphs of Experience.

Οι αποφάσεις για το νέο Έτος ...κάνουν κακό

Ο καθένας μας έχει μια λίστα από συνήθειες που θα ήθελε να αλλάξει και το νέο έτος φαίνεται σαν μια τέλεια στιγμή για να ξεκινήσει. «Νέο έτος, νέος εαυτός» είναι μια φράση που θα δείτε να επαναλαμβάνεται ακόμα και στα έντυπα. Αλλά πρόκειται μόνο για ρητορική. Μόνο και μόνο επειδή μας ακούγεται σωστό δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα και αληθινό. Το έτος είναι βέβαιο ότι θα αλλάξει, αλλά κατά πάσα πιθανότητα εσείς θα είστε ο ίδιος την 1 Ιανουαρίου του 2014, όπως στις 31 Δεκεμβρίου 2013.

Οι στατιστικές είναι δυσοίωνες : μόνο το 8% των ανθρώπων που παίρνουν αποφάσεις για το νέο έτος τις εφαρμόζει, και όσοι τις τηρούν τις εγκαταλείπουν συνήθως μια εβδομάδα μετά. Οι εξωπραγματικές αποφάσεις είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε άμεσα μια συνήθεια που έχουμε από χρόνια. Αλλά είναι αυτό απαραιτήτως επιβλαβές;

Υπάρχει μια πιθανότητα να είναι. Αν η απόφαση για το νέο Έτος είναι να τρώτε λιγότερο, αλλά δεν έχετε κανένα σχέδιο σε ισχύ – ή ακόμα και αν έχετε ένα σχέδιο και αποτύχει – αυτό το γεγονός θα είναι επιζήμιο στην αυτοπεποίθησή σας. Αν έχετε ήδη μια περίπλοκη σχέση με τα τρόφιμα, πιθανότατα αυτό θα σας οδηγήσει στην κατανάλωση περισσότερου φαγητού.

Περί Βλακείας

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΚΑΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ, με τη βοήθεια της οποίας θα μπορούσα να επιχειρήσω να λυτρώσω τον κόσμο. Ακόμα και μέσα στα όρια της επιστημονικής επιφυλακτικότητας, δε βρήκα κάποια έρευνα με τέτοιο αντικείμενο ούτε καν μια ταύτιση γνωμών όσον αφορά στην έννοιά της, όπως θα μπορούσε καλώς ή κακώς να προκύψει από τη μελέτη συναφών θεμάτων.

Μπορεί αυτό να οφείλεται στην άγνοιά μου, αλλά το πιθανότερο είναι πως το ερώτημα «Τι είναι η βλακεία;» ανταποκρίνεται ελάχιστα στις συνθήκες της σημερινής διανόησης, όπως τα ερωτήματα τι είναι καλό, τι είναι ωραίο ή τι είναι ηλεκτρισμός. Εντούτοις είναι αρκετά ελκυστική η επιθυμία να προσδιοριστεί επιτέλους αυτή η έννοια και να δοθεί μία όσο το δυνατόν πιο νηφάλια απάντηση σε ένα τόσο πρωταρχικό ερώτημα κάθε ύπαρξης.

ΕΤΣΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΤΑΠΙΑΣΤΗΚΑ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΒΛΑΚΕΙΑ και όχι όπως εμφανίζεται -μια περιγραφή που θα αποτελούσε για μένα μάλλον ένα επαγγελματικό κίνητρο και μια αποστολή. Και καθώς δεν ήθελα να καταφύγω στη λογοτεχνία ούτε μπορούσα να το κάνω με επιστημονικό τρόπο, το επιχείρησα εντελώς απλοϊκά, όπως είναι πάντα το ευκολότερο σε τέτοιες περιπτώσεις, ξεκινώντας απλώς από τη χρήση της λέξης «βλακεία» και των συναφών της, αναζητώντας τα πιο κοινά παραδείγματα και φροντίζοντας να τα βάλω σε μια σειρά μόλις τα σημείωνα.

Ο Τίγρης

Τίγρη, τίγρη, φλεγόμενη λάμψη
στης νυκτός τα δάση:
Ποιο αθάνατο χέρι η ματιά
μπορεί να παραστήσει τη τρομακτική σου συμμετρία;

Σε τι απύθμενα βάθη η ουρανούς
έκαιγε η φωτιά των ματιών σου;
Με τι φτερά αποθαρρευεται να σε γυρεύει;
Ποιο το χέρι π' αποτολμά ν' αναμετρήσει τη φωτιά;

Και ποιοι είναι οι ώμοι και ποια η τέχνη
Που θα λύγιζαν το σφρίγος της καρδιάς σου;
Και άμα τούτη η καρδιά αρχίζει να πάλλεται,
Ποιο τρεμάμενο χέρι; Και ποια τρεμάμενα πόδια;

Ποιο το σφυρί; Ποια η αλυσίδα;
Σε ποιο καμίνι χωνεύτηκε το μυαλό σου;
Ποιο το αμόνι; Ποια τρομερή λαβή;
Τολμά τους θανατηφόρους φόβους της να σου περάσει;

Όταν τ’ άστρα έριξαν τα δόρατά τους
Και πότισαν τα ουράνια με τα δάκρυά τους:

H λίμνη είναι ο Ιδανικός σου Εαυτός κι όχι το ποτήρι.

H λίμνη είναι ο Ιδανικός σου Εαυτός κι όχι το ποτήρι. Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας σοφός δάσκαλος toy Zen είχε κουραστεί να ακούει τον μαθητή του να γκρινιάζει, να δυσανασχετεί και να πονάει συνεχώς επί παντός θέματος.

Αποφάσισε να αναλάβει δράση και έστειλε μαθητή να του φέρει αλάτι. Όταν εκείνος γύρισε πίσω, ο δάσκαλός του είπε να ρίξει μια γερή δόση σε ένα ποτήρι και μετά να το πιεί.

«Τι γεύση έχει;» ρώτησε ο δάσκαλος.
«Πικρή» είπε ο μαθητής.

Μπορεί να πιάνεις πουλιά, μα όχι το κελαηδητό τους.

Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους.

Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας, και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δεν του ’χει από μιας αρχής δοθεί;

Ελύτης

Δύο πολύ δυνατές λέξεις "προίκα" στο παιδί σου

Υπάρχουν δύο πολύ δυνατές λέξεις που μπορείς να πεις στο παιδί σου και να είσαι σίγουρος -η πως είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις γι αυτό, όλη η περιουσία που θα του προσφέρεις, κάθε αξία, κάθε καλό, κάθε εφόδιο για να ανταπεξέλθει ...βρίσκεται σ' αυτές τις δύο λέξεις.

"Σ' Αγαπάω"

Να τις υποστηρίζεις και να τις δείχνεις εμπράκτως όλη την ημέρα κάθε δευτερόλεπτο.

Μην ξεχνάς να Αγαπάς με το μυαλό και όχι με την καρδιά. Όλη η αποτυχία της ανθρωπότητας βρίσκεται στο ότι "ἁγαπάει" με την καρδιά  και όχι με το μυαλό.

Επικοινωνία ή Γκρίνια; Ρώτησε τους Ινδιάνους

Οι ινδιάνοι και όχι μόνο της Αμερικής, είχαν πολύ έξυπνους τρόπους να χειρίζονται καθημερινά ζητήματα. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά αφού ήταν άνθρωποι που είχαν πολύ καλή επαφή με τον φυσικό κόσμο, όντας κυνηγοί και πολεμιστές. Είχαν το πολύτιμο στοιχείο της παρατηρητικότητας.

Πως θα μπορούσαν διαφορετικά να ανταπεξέλθουν στις σκληρές συνθήκες διαβίωσης. Είδαν λοιπόν πως όταν οι τραυματισμένοι κυνηγοί επικοινωνούσαν, για τα τραύματα τους, δηλ. γκρίνιαζαν συνεχώς, τα τραύματα τους αργούσαν να γιατρευτούν. Όχι μόνο αυτό, αλλά αυτή η συνεχής γκρίνια, επεκτεινόταν και στην υπόλοιποι ομάδα με αποτέλεσμα η φυλή να έχει πολλούς αγιάτρευτους κυνηγούς, και λίγους ικανούς. Με όλα τα άσχημα συνεπακόλουθα. Με έναν πολύ απλό τρόπο έλυσαν το πρόβλημα.

Όποιος ήθελε να επικοινωνήσει για τα τραύματα του, σωματικά ή ψυχικά, γινόταν ΜΟΝΟ ΔΗΜΟΣΙΑ. Η φυλή μαζευόταν και τον άκουγε με προσοχή και κατανόηση, τον συμβούλευαν τι να κάνει ή τι να μην κάνει, για να περάσει ο πόνος και να γιατρευτούν τα τραύματα. Αυτό μπορούσε να το κάνει κάποιος ΜΟΝΟ τρείς φορές. Αν επέμενε να συνεχίζει πέρα από τις τρείς επιτρεπόμενες φορές, η φυλή του γύριζε την πλάτη και δεν επιτρεπόταν σε κανέναν να τον ακούει.

Τυρί Φέτα:Το έδεσμα του Πολύφημου

Η φέτα είναι είδος τυριού στην άλμη, τις ρίζες της οποίας τις βρίσκουμε χιλιάδες χρόνια πριν στην Αρχαία Ελλάδα. Παρασκευάζεται αποκλειστικά από γάλα προβάτου ή αιγοπρόβειο, δηλαδή μείγμα με έως 30% γάλα κατσίκας.

Πιστεύεται ότι το βυζαντινό όνομα της φέτας ήταν "πρόσφατος" (δηλ. τυρός). Το όνομα φέτα είναι ιταλικής προέλευσης (<fetta) και προέρχεται από μια αναφορά του 17ου αιώνα στο είδος αυτού του τυριού που κοβόταν σε φέτες για να τοποθετηθεί στα βαρέλια.  Στην Κύπρο συνηθίζεται να γράφεται με δύο <Τ>, όπως άλλωστε προφέρεται και στην κυπριακή Διάλεκτο.

Η χρήση της φέτας είναι ευρέως γνωστή σε όλο τον κόσμο ως κύριο συστατικό της χωριάτικης σαλάτας. Εκτός από την χωριάτικη σαλάτα είναι κύριο συστατικό της τυρόπιτας, καθώς και πολλών άλλων εδεσμάτων που συνοδεύουν την Ελληνική κουζίνα. Από πολλούς έχει συνδεθεί κύρια με την μεσογειακή κουζίνα και αποτελεί ορόσημό της σε όλο τον κόσμο.

Σε μας εδώ μετράει το αποτέλεσμα.

Ένας ιερέας πεθαίνει και βρίσκεται στην είσοδο του Παραδείσου. Μπροστά του βρίσκεται ένας τύπος με μαύρο γυαλί, τζιν παντελόνι, φανταχτερό πουκάμισο και μυστήριο ύφος ...

Έρχεται ο άγιος Πέτρος και ρωτάει τον πρώτο:

- Ποιος είσαι, τέκνο μου εσύ;

- Ο Μητσάρας να 'ουμ'. 40 χρόνια ταξί, πρώτος στην πιάτσα Βαρδάρη-Λαχαναγορά, βασικά.

- Έλα, τέκνο μου, λέει ο άγιος Πέτρος. Πάρε αυτή τη μεταξωτή ρόμπα με τα χρυσά κοσμήματα και έλα στο βασίλειο των Ουρανών...

Ο Μήτσος περνάει λοιπόν στον Παράδεισο και έρχεται η σειρά του ιερέα.

Ποιοί κόπροι του Αυγεία;

«Τα λεφτά δεν κάνουν την ευτυχία, αλλά σε γλυτώνουν από πολλές δυστυχίες» αυτό λέει ο σοφός λαός. Και όταν μιλάει αυτός ο λαός, το έχει τσεκάρει πρώτα στο πετσί του.

Η ζωή έτσι κι αλλιώς έχει τόσες ματαιώσεις, τόσες μεταβάσεις, τόσες απώλειες και τόσα τραύματα, που για να τα διαχειριστεί κάποιος χρειάζεται όλους τους φιλοσόφους μαζί σε συνέδριο, όλους τους βούδες σε διαλογισμό, και τους καλλιτέχνες σε ντελίριο δημιουργικότητας.

Επιπλέον, δεν γεννιούνται και όλοι στις καλύτερες συνθήκες. Κάποιο πένθος κουβαλάνε με το καλημέρα σας, κάποιο χωρισμό γονιών, ή κάποια χρόνια ασθένεια αγαπημένου προσώπου, ακόμα και προσωπική, δική τους.

Όλα αυτά αν προσθέσεις και την αγωνία της επιβίωσης, όπως και τις απογοητεύσεις, τις συνεχείς δυσκολίες εναλλαγής ευθυνών, εκπαιδεύσεων, εργασιών, γίνονται ένα εκρηκτικό μείγμα… ζωής, από συνεχείς κρίσεις, δηλαδή συνεχείς αλλαγές.