Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Βρείτε τη δική σας «nirvana»

Είναι γεγονός πως μέσα στην καθημερινότητα όλοι τρέχουμε και είναι πολλές οι στιγμές που αναζητούμε μία στιγμή ηρεμίας. Μια στιγμή nirvana. Αλλά έχει σχέση με την πραγματική σημασία της;

Σύμφωνα με τον ινδουισμό, η nirvana είναι η ένωση με το απόλυτο. Αντίθετα, ο βουδισμός περιγράφει τη nirvana ως μια κατάσταση πιο ασαφή και πιο δύσκολη να ορισθεί. Όταν εγκαταλείπουμε το αντίθετο της nirvana, τη samsara, μπαίνουμε σ΄έναν ποταμό πληρότητας που περιέχει όλες τις απαντήσεις.

Ο ποταμός είναι ένα φυσικό στοιχείο στο οποίο έχει αποδοθεί μια πλούσια γκάμα συμβολισμών. Ήδη ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Ηράκλειτος τον χρησιμοποίησε για να εξηγήσει την οικουμενική ροή των όντων, την ιδέα «τα πάντα ρει», τα πάντα ρέουν. Με τη φράση «κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να κολυμπήσει δύο φορές στο ίδιο ποτάμι», επισημαίνει τη ρευστότητα των πραγμάτων γύρω μας και πως όλα αλλάζουν. Και το νερό συμβολίζει την ύπαρξη, τη ροή της ζωής και του κόσμου και, ταυτόχρονα, την ενότητά τους.

Το ποτάμι βοηθάει τον Σιντάρτα να κατανοήσει την αλήθεια που τον κυνηγάει καθ΄όλη την πνευματική του αναζήτηση. Είναι η μουσική της ζωής, κουβαλάει μέσα του ό,τι υπάρχει, ό,τι έχει υπάρξει.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τη φύση μας και να παρακολουθήσουμε με ηρεμία την εξέλιξή μας. Πώς αλλάζουμε; Τι μαθαίνουμε; Πώς αξιοποιούμε τις εμπειρίες μας; Πώς το κάθετι είναι μέρος της πραγματικότητας μας.

Ο Έρμαν Έσσε, στον αποκαλυπτικό πρόλογο του Ντέμιαν, μιλάει γι΄αυτόν ακριβώς το δρόμο της ολοκλήρωσης που αρχίζει ο άνθρωπος με τη γέννηση του:

«Κανένας άνθρωπος δεν υπήρξε ποτέ εξολοκλήρου ο εαυτός του, όμως όλοι φιλοδοξούν να το κατορθώσου, κάποιοι με τρόπο σκοτεινό, άλλοι με πιο καθαρό, καθένας όπως μπορεί. Όλοι κουβαλάνε ως το τέλος υπολείμματα και τσόφλια απ΄το αυγό του αρχικού κόσμου. Ορισμένοι δε φτάνουν ποτέ να γίνουν άνθρωποι και συνεχίζουν να είναι βάτραχοι, σαύρες, μυρμήγκια. Κι άλλοι είναι άνθρωποι από τη μέση και πάνω, κι απ΄τη μέση και κάτω ψάρια. Ωστόσο ο καθένας συνιστά κι ένα άλμα της φύσης προς τον άνθρωπο. Όλοι έχουμε κοινή καταγωγή: τις μάνες, όλοι ερχόμαστε απ΄την ίδια άβυσσο αλλά καθένας μας -προσπάθεια και άλμα εκ βαθέων- τείνει προς την τελείωσή του. Μπορούμε να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο, αλλά καθένας μας μόνο τον εαυτό του μπορεί να εξηγήσει.»