Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

Λικερ σπιτικά και άλλα

Από τα πολύτιμα κρυστάλλινα –καλά φυλαγμένα στον μπουφέ– ποτήρια, εκεί όπου έμπαινε το σπιτικό λικέρ για το κέρασμα των γιορτών, για να τραταριστεί ο σπουδαίος καλεσμένος, μέχρι το εμφιαλωμένο που κάποιος καπετάνιος έφερνε από την Ευρώπη, έως τα πρωτοποριακά σημερινά κοκτέιλ, ηθογραφείται η σύγχρονη ιστορία των λικέρ από τη δεκαετία του ’40 ως τις μέρες μας.

Το λικεράκι, το αγαπημένο των μαμάδων, των vintage τύπων, των εναλλακτικών, μπαίνει σε πρώτη θέση στις σύγχρονες μπάρες. Ανοίγει όλες τις κατηγορίες του και φλερτάρει με τα κοκτέιλ.

Το λικέρ έχει μια στερεότυπη εικόνα στη συλλογική συνείδηση. Πρακτικά όμως οι κατηγορίες του είναι πολλές· και μάλιστα κάποιες μπράντες, που φιγουράρουν στις προτιμήσεις ή στις εμπορικές μας επιλογές, δεν είναι καταχωρισμένες ως λικέρ.

Η αφρόκρεμα των λικέρ: Τα περισσότερο δημοφιλή λικέρ είναι των φρούτων, αλλά δεν είναι τα μόνα. Μεγάλη κατηγορία κατέχουν, σε συνέχεια, τα κρεμώδη λικέρ φρούτου, τα καθαρά κρεμώδη λικέρ, αλλά κι άλλα διάσημα –μεν– ανένταχτα σε συλλογικές κατηγορίες –δε– όπως τα λικέρ τζίντζερ, λουλουδιών ή τα πασίγνωστα Amaretto. Βολτάροντας στη γευστική παντοδυναμία τους, πρώτα αριβάρει η ομάδα των κρεμωδών. Crème de la crème, παρέα αυτή ένα είδος, που όμως δεν πρέπει να συνδέεται με τα κρεμώδη, τα οποία έχουν βρετανικές καταβολές, ενώ τα crèmes είναι εκ Γαλλίας. 

Πολλοί –και όχι αδίκως– τα ονομάζουν γαλακτούχα λικέρ, κάτι που σημαίνει ότι τα συστατικά των ποτών αυτών πρέπει να ομογενοποιηθούν προτού αναμειχθούν σε μια ενιαία μάζα. Τα γαλλικά crèmes συνήθως αναφέρονται στην υφή με τον χαρακτηρισμό αυτό, είναι πηχτά και βελούδινα λικέρ φρούτων και παραδόξως είναι πιο γλυκά από τα καθαυτά λικέρ φρούτων, παρόλο που τα δεύτερα έχουν περισσότερη περιεκτικότητα σε ζάχαρη.

Στα κρεμώδη, αγαπημένο εκατέρωθεν είναι το λικέρ καφέ: παντοδύναμο γευστικό και αρωματικό σημείο αναφοράς. Tia Maria, Jamaica, Kalua, τα πλέον ευπώλητα και διάσημα. Γεύση ξηρή, σκούρο καφέ χρώμα, προϊόν που παρασκευάζεται από ζυμωμένο καφέ ή καβουρδισμένους κόκκους καφέ, με περιεκτικότητα 20%-25% αλκοόλ και μια σοφή προσθήκη μπαχαρικών για την αμυδρή αίσθηση του πικάντικου χαρακτήρα.

Η σοκολάτα αγαπιέται περισσότερο από τον καφέ, ωστόσο το λικέρ σοκολάτας είναι πιο δημοφιλές. Αν και περιμένει κάποιος μια ισοπεδωτική γλύκα, παρ’ όλα αυτά το λικέρ σοκολάτας είναι πιο ισορροπημένο. Έχει ως βάση το μπράντι, το κονιάκ ή το ρούμι, περιεκτικότητα σοκολάτας 200-200 γραμμάρια ανά λίτρο και αλκοολική δύναμη –όπως προείπαμε– 20-25 βαθμών.

Η πληθωρικότητά τους απαγορεύει ρόλο απεριτίφ, διότι κόβουν την όρεξη. Δροσερά όμως, σερβιρισμένα σε ποτήρι του λικέρ ή του ουίσκι, είναι ιδανικός παρτενέρ για τον καφέ ή αποτελούν σημαντικό συντελεστή σε κοκτέιλ.

Ο όρος λικέρ χαρακτηρίζει τα grosso modo ποτά με προσθήκη ζάχαρης, μαζί με άλλα αρωματικά στοιχεία, από φυτά, βότανα, καρπούς ή αποστάγματα. Στα λικέρ φρούτων υπογραμμίζεται αυτονόητα το φρούτο αυτό καθαυτό, ολόκληρο, ο χυμός ή τα αιθέρια έλαια που αναπαύονται στη φλούδα του.

Τα λικέρ φρούτων παλαιότερα λατρεύονταν από το γυναικείο κοινό, ωσότου το μάρκετινγκ τα τοποθετήσει στο σέικερ και σαρώσουν σε προτιμήσεις. Η μόδα στα προς πόσιν αντιμετωπίζει τα λικέρ φρούτων ως την πλέον δημιουργική πλατφόρμα για την ανάπτυξή της.

Δεν είναι τυχαίο που τα πρώτα signature cocktails ορίστηκαν από τη βιομηχανία των λικέρ.

Η γλύκα είναι το νομοτελειακό σημείο αναφοράς. Καθορίζει τη γεύση, η οποία, εκτός από το φρούτο ως πρωταγωνιστή, προσδιορίζεται και από την περιεκτικότητα σε ζάχαρη. Ο νόμος ορίζει τουλάχιστον εκατό γραμμάρια ανά λίτρο. Σκέτη γλύκα, όνομα και πράγμα. Τα λικέρ φρούτων είναι τριών κατηγοριών: από χυμούς φρούτων, από μπράντι φρούτων και με άρωμα φρούτων.

Ως προς τα προερχόμενα από χυμό, η νομοθεσία ορίζει να φέρουν 20% συμμετοχή χυμού στο λικέρ και να κυμαίνονται από 20% σε 25% αλκοολική δύναμη. Ανανάς, φράουλες, κεράσια, μούρα, σταφίδες, αγριοβατόμουρα έχουν την τιμητική τους. Ανάλογα με τη γλυκαντική ισχύ τού φρούτου προστίθεται ή όχι κάποια ποσότητα από σταφίδες.

Το φρούτο συνθλίβεται σε πρέσα, συγκεντρώνεται ο χυμός, αφήνεται να ζυμωθεί για λίγο μέχρι να ενταθούν το χρώμα, το άρωμα και η γεύση, ενώ η ζύμωση αποφεύγεται σε πιο ντελικάτα φρούτα, προκειμένου να μην ισοπεδωθούν τα φινετσάτα αρώματά τους. Τα λιγότερα ποιοτικά δείγματα της κατηγορίας προκύπτουν από συμπυκνωμένους χυμούς φρούτων, λιγότερο χρόνο και κόστος· μα και φινέτσα.

Τα λικέρ από μπράντι φρούτων παίρνουν τη γεύση τους από το απόσταγμα του εν λόγω φρούτου. Το τελικό ποτό πρέπει να περιέχει τουλάχιστον πέντε λίτρα ανά 40% μπράντι, το οποίο έχει αποσταχθεί από το αντίστοιχο φρούτο για κάθε εκατό λίτρα λικέρ. Τάδε έφη το νομικό πλαίσιο. Φυσικά, δεν αποκαλούνται μπράντι φρούτων, προς αποφυγή σύγχυσης με το ομώνυμο απόσταγμα. Το όνομα του φρούτου πρέπει να αναγράφεται στην ετικέτα, ως άλλο δημόσιο πρόσωπο, με ίδια γραμματοσειρά και ίδιο χρώμα με τον παρακείμενο χαρακτηρισμό μπράντι. Αλκοολικά βρίσκεται περίπου στο 30%.

Στα λικέρ με άρωμα φρούτων υπάρχει ελάχιστη περιεκτικότητα σε χυμό, εξ ου και το γεγονός ότι αυτή η κατηγορία αναδεικνύει τα λιγότερο ζουμερά φρούτα. Τυπικό παράδειγμα, τα βερίκοκα, τα αχλάδια, τα ροδάκινα, τα κυδώνια, μα και οι καρποί όπου ανθούν οι αγριοτριανταφυλλιές.

Μύθοι και μάρκετινγκ: Τα παλιά τα χρόνια, των προηγούμενων αιώνων, όπου τα βότανα και τα κάθε λογής μαντζούνια ξεπερνούσαν την πανάκεια και άγγιζαν τη μεταφυσική, κάθε καρπός και βότανο έμπαινε στο μπουκάλι, με την πεποίθηση ότι οι ιαματικές του ιδιότητες μεταφέρονται σε αυτόν που άδειαζε το ποτήρι στον ουρανίσκο του.

Η ζάχαρη ήταν ένα φυσικό συντηρητικό. Υπάρχουν στον Μεσαίωνα εκδοχές λικέρ όπου γίνεται χρήση μελιού αντί της ζάχαρης, η οποία εμφανίστηκε για τα καλά στα ευρωπαϊκά δρώμενα με την ανάπτυξη της αποικιοκρατίας.

Amaretto: Κι όμως η πικρή αλλά ταυτόχρονα λατρεμένη γοητεία του κατατάσσει το εν λόγω δημοφιλές λικέρ στα λικέρ φρούτων. Από άποψη βοτανολογίας είμαστε εντάξει, αφού το ιταλικό λικέρ έχει ως βάση του το αμύγδαλο.

Φτιάχνεται από πικραμύγδαλα ή πυρήνες από βερίκοκα, βότανα, βανίλια και μπαχαρικά. Το Disaronno κρατά τα σκήπτρα, ως το πιο παλιό και διάσημο ιταλικό λικέρ. Η συνταγή του είναι ίδια εδώ και πολλές δεκαετίες, επτασφράγιστο μυστικό· ωστόσο, σε γενικές γραμμές, περιλαμβάνει, εκτός από τα αμύγδαλα και τη ζάχαρη, καθαρή αλκοόλη, δεκαεπτά διαφορετικά μπαχαρικά και φρούτα, όλα διατηρημένα στωικά σε έλαιο από βερίκοκο.

Cointreau: Ο Γάλλος αντίποδας στη διασημότητα, που φτιάχνεται από γλυκά πορτοκάλια Σεβίλλης και την ευλαβική τεχνική ανάδειξης του αιθέριου ελαίου που αναδίδει το πορτοκάλι στη φλούδα του. Κομψό, ντελικάτο, μοναδικό και άκρως βελούδινο, κρατά μια ιστορία αίγλης και ποιότητας από το 1849. Αποθεώνεται σε κοκτέιλ· αλλά και σκέτο με πάγο έχει ουκ ολίγους οπαδούς.

Στα crèmes φρούτων τα φώτα: Η ναυαρχίδα της ομάδας είναι το περιώνυμο Crème de Cassis, από τη γαλλική Dijon, με συναρπαστικό πορφυρό χρώμα, συνδυασμός αποστάγματος και χυμού μαύρων σταφίδων. Φυσικά όλοι το απολαμβάνουν μαζί με σαμπάνια στο Kir Royal.

Το Blue Curaçao και το Grand Marnier είναι δύο κατηγορίες μόνα τους

Το πρώτο είναι λικέρ από το ομώνυμο φρούτο –για την ακρίβεια τον φλοιό του– έχει έντονο χαρακτήρα πορτοκαλιού και η χρωματική του ιδιαιτερότητα προκύπτει από την προσθήκη χρωστικών.

Το Grand Marnier προέρχεται από τα πιο φίνα κονιάκ, φλοιό από εκλεκτά πορτοκάλια και άνθη πορτοκαλιάς. Δημιούργημα του πιονιέρου Alexandre Marnier Lapostolle, το έτος 1880, έχει signature cocktails, αλλά φλερτάρεται και από πλείστες άλλες συνταγές.

Η τελευταία λέξη της μόδας: Είναι λικέρ από αγριολούλουδα, τζίντερ, σπάνιο βότανα: η σπανιότητα εδώ αφορά την απόλυτη αρωματική ένταση, σε συνδυασμό με την αδιαπραγμάτευτη φινέτσα.

Το ποτό που αιχμαλωτίζει όλα τα αρώματα της φύσης από φρούτα και βότανα μέχρι μπαχαρικά, παραδοσιακά αποτελεί το καλύτερο κέρασμα, που φέρει μάλιστα εύκολα και δημιουργικά την υπογραφή μας… Ας το γνωρίσουμε από κοντά κι ας δοκιμάσουμε τις συνταγές των experts...

Τα σπιτικά λικέρ βγήκαν στην σκηνή: Πέρα από την χαρά που μας δίνουν γιατί τα φτιάχνουμε μόνοι μας, είναι και απολαυστικά. Μπορούν να συνοδεύσουν γλυκά, να σερβιριστούν ως χωνευτικά, να παντρευτούν με ορεκτικά, να εμπλουτίσουν ροφήματα, όπως το καφέ, το τσάι, την σοκολάτα, να αναδείξουν χυμούς, να δημιουργήσουν δροσιστικά κοκτέιλ, απλά όπως με ένα αφρώδες ή πιο πολύπλοκα και φυσικά να νοστιμεύσουν σάλτσες, να σβήσουν κρεατικά της κατσαρόλας, να φρεσκάρουν σαλάτες και να αποτελέσουν βάση για τη δημιουργία γλυκών.

Είναι πολύ πιο εύκολο απ' ό,τι μοιάζει: Τα λικέρ είναι εύκολα στην παρασκευή τους. Αυτό που χρειάζεται μόνο είναι υπομονή και φαντασία. Υπομονή γιατί απαιτείται ένας εύλογος χρόνος, μέχρι η αλκοόλη να ρουφήξει τα αρώματα και τα χρώματα του φρούτου ή του αρωματικού φυτού που επιλέξαμε και φαντασία γιατί πρακτικά, αλλά και ουσιαστικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όποια πρώτη ύλη επιθυμούμε από το πλούσιο εργαστήριο της φύσης. 

Το μυστικό είναι να επιλέξουμε μια  ουδέτερη αλκοολική βάση όσο γίνεται καλύτερη,  τη ζάχαρη και να παίξουμε με τα υλικά και τις ποσότητες, ώστε να προκύψουν οι ιδανικές αναλογίες και ισορροπίες. Συνήθως η αλκοολική βάση που χρησιμοποιείται είναι το τσίπουρο (το οποίο βέβαια συχνά αφήνει φυτικές νότες στο τελικό προϊόν),  η βότκα ή το gin. Η ζάχαρη είναι επίσης απαραίτητη και έχει πολλαπλή δράση. Από τη μια είναι αυτή που ενεργοποιεί τη ζύμωση και ζυμώνει και από την άλλη προσδίδει τη γνωστή γλυκιά της αίσθηση.

Οι κατηγορίες των λικέρ: Για το λικέρ, το εύρος και οι δυνατότητες είναι πάρα πολλές: από ένα λικέρ από πορτοκάλι μέχρι από φασκόμηλο, ginger, κανέλα ή αρμπαρόριζα ή από πολλά βότανα και φρούτα μαζί ή με αρώματα μπαχαρικών. Είναι σημαντικό, λοιπόν, για να διευκολυνθούμε στην δημιουργία τους να ξεχωρίσουμε ορισμένες κατηγορίες.

Με βάση τα φρούτα:  Σε αυτή την ομάδα σημαντική υποκατηγορία είναι τα εσπεριδοειδή. Λεμόνια, πορτοκάλια, λάιμ, μανταρίνια, περγαμόντο, κουμ κουάτ. Στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιούμε την φλούδα τους και όχι ολόκληρο το φρούτο. Μάλιστα αφαιρούμε την φλούδα αρκετά προσεχτικά, ώστε να βγάλουμε από αυτή το εσωτερικό άσπρο υπόστρωμα.

Αυτό το κάνουμε γιατί είναι αρκετά πικρό και δεν το θέλουμε στο λικέρ μας. Στη συνέχεια, βυθίζουμε τις φλούδες σε ένα ουδέτερο απόσταγμα που βρίσκεται σε ένα καθαρό και στεγνό βάζο. Για να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα πρέπει να αφήσουμε τις φλούδες περίπου 3 εβδομάδες με ένα μήνα. Τότε θα δούμε ότι το απόσταγμα θα έχει πάρει το χρώμα του φρούτου. Ένα tip για να βεβαιωθούμε ότι η διαδικασία έχει τελειώσει είναι να εξετάσουμε μια από τις φλούδες. Θα πρέπει να είναι άσπρη και σκληρή.

Αν, τώρα, το φρούτο μας είναι φράουλες ή κεράσια ή αβοκάντο, τότε πρώτα καθαρίζουμε το φρούτο και το κόβουμε κομματάκια . Μετά η διαδικασία είναι η ίδια. Σε αυτή την περίπτωση δεν χρειάζεται παραμονή του φρούτου μέσα στο αλκοόλ πάνω από μια εβδομάδα. 

Με βάση μπαχαρικά, βότανα, μυρωδικά ή άνθη: Πρόκειται για  λικέρ που γίνονται από δυόσμο, κάρδαμο, γιασεμί, χαμομήλι, ginger, βανίλια, μέντα, φασκόμηλο και ένα σωρό άλλα και  έχουν ιδιαίτερο γευστικό ενδιαφέρον. Ένας τρόπος να τα φτιάξουμε είναι ο εξής: σε βάζο που κλείνει αεροστεγώς προσθέτουμε το δυόσμο ή το χαμομήλι, για παράδειγμα, μαζί με ζάχαρη και με αλκοόλη και τα αφήνουμε για 10-12 ημέρες.

Στη συνέχεια σουρώνουμε σε άλλο βαζάκι το περιεχόμενο και περιμένουμε για άλλες 15-20 ημέρες. Διαφορετικά, μπορούμε να βράσουμε το δυόσμο ή το χαμομήλι με 1 lt νερό και 1 lt ζάχαρη. Να περιμένουμε να παγώσει ( 4-5 ώρες , όχι όμως περισσότερο γιατί πικρίζει) και μετά να το ρίξουμε σε ένα βάζο που περιέχει 800ml αλκοόλ.

Με βάση τα κουκούτσια:  Σε όλα τα μέρη της Ελλάδας υπάρχει  παράδοση σε λικέρ αυτού του τύπου και σίγουρα όλοι θυμάστε το βάζο με τα κουκούτσια -της μαμάς ή της γιαγιάς- που περίμενε υπομονετικά στον ήλιο… Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα κουκούτσια από κεράσι, από βερίκοκα ή και πικραμύγδαλα 

Το μυστικό όπως μας είπε η κ. Χρυσούλα Σιώζου, που παρασκευάζει λικέρ στην οικοτεχνία της  "Παραδοσιακά προϊόντα της Χρυσούλας" στα Τζουμέρκα,  είναι να σπάσουμε μερικά από αυτά, ώστε να απελευθερωθούν πιο εύκολα τα αρώματα. Από εκεί και πέρα η διαδικασία είναι περίπου η ίδια. Σε μια αποστειρωμένη φιάλη του 1 lt βάζουμε 120 κουκούτσια, για παράδειγμα από κεράσια ( όπου τα 20-40 περίπου τα έχουμε σπάσει) και το υπόλοιπο το γεμίζουμε με ζάχαρη.

Στη συνέχεια προσθέτουμε δυο ποτήρια από το αλκοόλ που επιλέξαμε και αφήνουμε για 2-3 ημέρες. Στη συνέχεια, γεμίζουμε όλη τη φιάλη με την ίδια αλκοόλη και αφήνουμε για 40 ημέρες περίπου στον ήλιο. Καλό είναι κάθε ημέρα να ανακατεύουμε καλά, ώστε να διαλύεται η ζάχαρη. Με τον ίδιο τρόπο σύμφωνα με τη Χρυσούλα Σιώζου, γίνεται το ονομαστό λικέρ κράνο.

Σε αυτή την περίπτωση όμως έχουμε μείγμα από το φρούτο και τα κουκούτσια και επίσης φροντίζουμε τα κράνα που θα χρησιμοποιήσουμε να είναι ώριμα και μαύρα.

Ο γνωστός σεφ Εκτορας Μποτρίνι έχει αδυναμία στα σπιτικά λικέρ, που έχουν σημαντική θέση στο βραβευμένο εστιατόριό του  Etrusco. Μοιράζεται μαζί μας τις πιο απολαυστικές συνταγές του για να τις φτιάξουμε στο σπίτι.

Λικέρ φράουλα
Υλικά
Φράουλες καθαρισμένες 1 kg
Βότκα 700ml
Ζάχαρη καστανή 500gr

Εκτέλεση: κόβουμε τις φράουλες στη μέση και τις βάζουμε σε ένα βαθύ μπολ. Τις περιχύνουμε με την βότκα και βάζουμε το μπολ στο ψυγείο και το αφήνουμε 3 ημέρες. Στο διάστημα αυτό οι φράουλες ασπρίζουν.

Μετά αφαιρούμε τις φράουλες, σουρώνουμε το υγρό και προσθέτουμε τη ζάχαρη. Ανακατεύουμε πολύ καλά και αφήνουμε το μπολ 2 ημέρες σε σκιερό μέρος. 2 με 3 φορές την ημέρα φροντίζουμε να ανακατεύουμε το περιεχόμενο. Μετά από 2 ημέρες το λικέρ είναι έτοιμο. Σουρώνουμε και το βάζουμε σε γυάλινα μπουκάλια. 

Λικέρ χαμομήλι
Υλικά: Λουλουδάκια χαμομηλιού 2 κουταλιές της σούπας
Αποξηραμένες φλούδες πορτοκαλιού 20gr
Τσίπουρο 750ml
Ζάχαρη καστανή 250gr
Καρφάκια γαρύφαλλο 5

Συνδυάζουμε όλα τα  υλικά μαζί και να φτιάχνουμε πολύ εύκολα ένα λικέρ. Η διαδικασία είναι πολύ απλή: τα τοποθετούμε όλα μαζί σε ένα βαζάκι και τα αφήνουμε για δυο εβδομάδες περίπου. Μετά τα σουρώνουμε σε ένα άλλο μπουκάλι και σε δέκα με δεκαπέντε ημέρες απολαμβάνουμε το αρωματικό λικέρ.

Λικέρ λεμόνι ή πορτοκάλι ή μανταρίνι
Υλικά
Λεμόνια 8
Αλκοόλη 1 λίτρο
Ζάχαρη καστανή 800gr
Νερό 1200gr

Εκτέλεση: Πλένουμε πολύ καλά τα λεμόνια και κρατάμε τις φλούδες. Τις τοποθετούμε σε ένα μεγάλο βάζο και προσθέτουμε το οινόπνευμα ώστε να καλύπτονται όλες καλά. Αφήνουμε έτσι για μια εβδομάδα.

Τότε φτιάχνουμε το σιρόπι. Σε μια κατσαρόλα βράζουμε το νερό με την ζάχαρη για πέντε λεπτά και αφήνουμε να κρυώσει τελείως. Σουρώνουμε ύστερα το οινόπνευμα που έχει πάρει πλέον την μυρωδιά και το χρώμα των λεμονιών και το προσθέτουμε στο σιρόπι. Το λικέρ μας είναι έτοιμο και μπορούμε να κάνουμε ακριβώς την ίδια συνταγή με τα πορτοκάλια ή τα μανταρίνια.

Κοκτέιλ και άλλα με βάση το λικέρ, της Καίτης Ντιναπόγια: Μερικές από τις πρωτότυπες συνταγές της για κοκτέιλ με βάση λικέρ  μας δίνει η κυρία Καίτη Ντιναπόγια, που παρασκευάζει εμπνευσμένα λικέρ από φρούτα, βότανα και μπαχαρικά στο εργαστήριό της στο Ασήμι του Ηρακλείου της Κρήτης. 

“Le Kir Dinapoja”
Υλικά
Dinapoja λικέρ ρόδι με τσίλι σε ποτήρι σαμπάνιας 20-30ml
σαμπάνια ή προσέκο 10 ml
Εκτέλεση : Στο ποτήρι σαμπάνιας βάζουμε το λικέρ και γεμίζουμε με το αφρώδες.
Λικέρ με χυμό πορτοκαλιού

Υλικά
 λικέρ Dinapoja πορτοκάλι  40ml
 χυμό πορτοκαλιού 80ml
 παγάκια 2
Εκτέλεση: Τα προσθέτουμε απευθείας σε ένα ψηλό ποτήρι με παγάκια

Φραπέ με λικέρ
Υλικά
 Λικέρ αρμπαρόριζα  20ml
 Γάλα 70ml
 μπάλα παγωτό κρέμα 1
Ετκέλεση: Χτυπάμε στο μίξερ και σερβίρουμε με παγάκια

Ρόφημα με γιαούρτι
Υλικά
 σιρόπι 125 ml
 γιαούρτι 150ml
 Λικέρ μύρτο  100ml
 κρέμα γάλακτος (15%) 100ml
Εκτέλεση: Χτυπάμε στο μίξερ, αραιώνουμε με ανθρακούχο νερό και σερβίρουμε με παγάκια

Κοκτέιλ με λικέρ και με σαμπάνια
Υλικά
 Λεμόνι 1 φέτα
 λικέρ εσπεριδοειδή με τσίλι 20-40ml
 μέντα ή βασιλικό 2 φύλλα
 σαμπάνια, προσέκο ή λευκό κρασί 150ml
 παγάκια
Εκτέλεση: Τα ανακατεύουμε όλα μαζί καλά στο σέικερ. Σερβίρουμε σε ποτήρι σαμπάνιας και συμπληρώνουμε με λίγη σόδα

Αρωματικό ξύδι – Ανακύκλωση μπουκαλιού λικέρ
Σε ένα άδειο μπουκάλι του λικέρ, χωρίς να πλυθεί, προσθέτουμε λίγες σκελίδες σκόρδο και 3 κλωνάρια βασιλικό. Γεμίζουμε με ξύδι και αφήνουμε το μπουκάλι σε φωτεινό μέρος για 2 εβδομάδες.

Αφαιρούμε το σκόρδο και το βασιλικό. Το λικέρ έχει αφήσει μια ελαφριά, γλυκιά γεύση, η οποία ταιριάζει υπέροχα με το σκόρδο και το βασιλικό.

------
Τα σπιτικά λικέρ με τους απλούς και λιτούς τρόπους παρασκευής τους μπορούν να σας μετατρέψουν από επαίτη άνεργο σε δραστήριο επαγγελματία free lancer, επικοινωνήστε στο business life να συζητήσουμε τρόπους για να υλοποιηθεί αυτή ή όποια άλλη επαγγελματική ιδέα έχετε.