Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Τα κεριά και η ιστορία τους

Το φως ήταν πάντα ένα σύμβολο της ανθρώπινης προόδου. Από θεωρητική άποψη μετακινούμαστε από το σκοτάδι στο φως. Από πρακτική άποψη κάνουμε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Αν καταφέρνουμε να παράγουμε και να ελέγχουμε το φως τότε πολλά πράγματα είναι πιθανό να καταφέρουμε. Δεν χρειάζεται πια να εξαρτόμαστε από τις εποχές, δεν χρειάζεται να περιμένουμε να ξημερώσει. Το φως μας δίνει χρόνο για δουλειά, για μελέτη, για δημιουργία. Το φως προάγει τον πολιτισμό.

Το κερί ήταν μια από τις πρώτες μορφές παραγωγής τεχνητού φωτισμού. Εύκολο να παραχθεί, να μεταφερθεί, και σε πολλές περιπτώσεις φαγώσιμο. Για δυο χιλιάδες χρόνια φώτιζε τον δρόμο στους εξερευνητές, τους στρατιώτες, τους ιερείς και τους διανοούμενους.

Πενία τέχνας κατεργάζεται, και τα πρώτα κεριά μερικές φορές πήραν παράξενες μορφές για να αξιοποιήσουν τις διαθέσιμες πηγές. Όπως ο πολιτισμός έτσι και τα κεριά εξελίχθηκαν και πολλά από τα παλιά κεριά ελάχιστα μοιάζουν με αυτά που χρησιμοποιούμε σήμερα. Η χρήση και η εξέλιξη των κεριών φαίνεται ότι ξεκινάει από την προϊστορική εποχή, ωστόσο πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά σχετικά με την καταγωγή των κεριών.
Αν και εικάζεται ότι τα πρώτα κεριά δημιουργήθηκαν από τους αρχαίους Αιγυπτίους οι οποίοι χρησιμοποιούσαν πυρσούς από καλάμια που τα βουτούσαν σε λίπος, ωστόσο αυτές οι κατασκευές δεν είχαν φυτίλι για να μπορούμε να τις θεωρήσουμε κεριά.

Ανιχνεύοντας τα κίνητρα της συμπεριφοράς μας

Στην διάρκεια σχεδόν πέντε δεκαετιών, στην προσπάθειά μου να σκιαγραφήσω ένα ερμηνευτικό πλαίσιο για τα κίνητρα της συμπεριφοράς μας, μέσα από τα εμπειρικά δεδομένα και τις θεωρητικές αναζητήσεις, εντόπισα 4 θεμελιακές έννοιες.

Σε μια συνθετική ολότητα θεωρίας και εμπειριών αυτές οι 4 έννοιες μπορούν να μας δώσουν ένα χρήσιμο ερμηνευτικό πλαίσιο ξεκινώντας από τη διαπίστωση ότι, μολονότι διαφέρουμε ως άτομα, μέσα στην ίδια κοινωνία παραμένει κοινός ο παρονομαστής της ανθρώπινης φύσης μας.

Οι 4 έννοιες, αναγνώριση, ανταπόκριση, ασφάλεια και νέες εμπειρίες παρουσιάζονται παρακάτω με το ρόλο που η κάθε μια τους διαδραματίζει στη διαμόρφωση και εκδήλωσης της συμπεριφοράς μας.

Τα υλικά αγαθά δε μας κάνουν πιο ευτυχισμένους

Όσο αυξάνονται, τόσο μειώνεται η συναισθηματική ευημερία. Η αγορά ενός καινούριου αυτοκινήτου, ή μιας τηλεόρασης 60 ιντσών τελευταίας τεχνολογίας αποτελούν το «όνειρο» πολλών στην καταναλωτική κοινωνία που ζούμε.

Ωστόσο, τέτοιου είδους επιδιώξεις καταφέρνουν τελικά να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα απ’ ό,τι αρχικά μπορεί να πίστευε κανείς.

Αντί, λοιπόν, να γίνεται κανείς πιο χαρούμενος και πιο ευτυχισμένος, η απόκτηση ολοένα και περισσότερων πραγμάτων επιφέρει… κατρακύλα!

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Motivation and Emotion, η συναισθηματική ευημερία «κάνει βουτιά» όσο πιο υλιστικός είναι κανείς.