Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Nicolaus Copernicus: Ένας επαναστάτης στη μελέτη του Ουρανού

Ο πρώτος εκφραστής της ηλιοκεντρικής θεωρίας, μετά τους αρχαίους Έλληνες, και αστρολόγος του 16ου αιώνα Νικόλαος Κοπέρνικος σαν σήμερα το 1543 πέθανε άσημος, προτού προλάβει να δει το έργο του «Περί των Περιστροφών των Ουράνιων Σφαιρών» να εκδίδεται, έργο για το οποίο η Εκκλησία τον κήρυξε αιρετικό.

Πέντε αιώνες μετά τον θάνατο του, το 2008, ξανακηδεύτηκε με τιμές ήρωα στον καθεδρικό ναό του Φρόμπορκ στην Πολωνία.

Ο Κοπέρνικος στο βιβλίο του «De Revolutionibus Orbium Coelestium Libri VI» («Έξι Βιβλία για τις Περιστροφές των Ουράνιων Σφαιρών») υποστήριξε την ηλιοκεντρική θεωρία, την άποψη δηλαδή ότι η Γη και τα άλλα σώματα του Ηλιακού Συστήματος περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο, σε αντίθεση με την τότε επίσημη γεωκεντρική θεωρία, που ήθελε τη Γη ακίνητη και κέντρο του κόσμου.

99 μαθήματα σοφίας για μια ευτυχισμένη ζωή εδώ και τώρα

Άγγελος ή δαίμονας; Αμφισβητίας, στιγματισμένος από τη βικτωριανή ηθική, συμπορευόμενος με την ηδονισμό ή τη δική του φιλοσοφία των αισθήσεων. Δανδής και αδιάφορος ως προς συμπεριφορές ξένες με τη δική του, κυκλοφορεί με εξεζητημένο ντύσιμο και μπλαζέ ύφος, κάτι που γινόταν αποδεκτό μόνο σε ορισμένους κύκλους του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα.

Ο Ουάιλντ αντιλαμβανόταν ότι η εποχή που ζούσε ήταν γεμάτη ασχήμιες. Μη μπορώντας να τις αντιμετωπίσει, προτιμούσε να βυθιστεί στο δικό του ηδονιστικό κόσμο, ναρκισσιστής και γεμάτος αφορισμούς για οτιδήποτε οι άλλοι δεν κατανοούσαν. Από τη μία ήθελε να ασκήσει κριτική στην κοινωνία και από την άλλη επεδίωκε με αυτόν τον τρόπο η ίδια κοινωνία να τον θαυμάσει. Βιτριολικός και πνευματώδης, λέγεται πως τα τελευταία του λόγια, κοιτώντας τους τοίχους του δωματίου του ήταν: «ή θα φύγει αυτή η ταπετσαρία ή θα φύγω εγώ».

Στα 99 μαθήματα σοφίας για μια ευτυχισμένη ζωή εδώ και τώρα, ο Άλλαν Πέρσυ μεταφέρει τις σκέψεις του Ουάιλντ σε σημερινές καταστάσεις δίνοντάς μας έναν τρόπο να αντιμετωπίσουμε αυτά που θεωρούμε εσφαλμένα αδιέξοδα και να αντλήσουμε τη μεγαλύτερη δυνατή απόλαυση από τη ζωή. Απολαυστικό το κείμενο, διαβάζεται απνευστί ξανά και ξανά, ακολουθώντας την αρίθμηση των σελίδων ή και με εντελώς τυχαία σειρά. Όπως και να γίνει η ανάγνωσή του, είναι σίγουρα η αφορμή να σκεφτούμε πόσο οι αφορισμοί αυτοί είναι κάτι που ενστερνιζόμαστε ή όχι.