Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Η απληστία της τελειότητας

Η ανάγκη να κάνεις τα πράγματα σύμφωνα με τις απαιτήσεις του περιβάλλοντός σου και κατά το δυνατόν τέλεια, αλλά και οι σκέψεις αμφιβολίας, συχνά συναντώνται στο πλαίσιο της ιδεοψυχαναγκαστικής συμπτωματολογίας, κύριο χαρακτηριστικό της οποίας είναι σκέψεις που προκαλούν άγχος και το άτομο δεν μπορεί να ελέγξει.

Πολλοί άνθρωποι αναγνωρίζουν τέτοιου είδους σκέψεις, αλλά πρόβλημα στοιχειοθετείται μόνο όταν οι σκέψεις και οι συμπεριφορές που συνδέονται με αυτές τις σκέψεις προκαλούν δυσαρέσκεια στο άτομο ή καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του. Οι περισσότεροι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα κατανοούν ότι οι σκέψεις αυτές δε βασίζονται σε πραγματικές ανάγκες ή ερεθίσματα, αλλά δεν τους είναι εύκολο να απαλλαγούν από αυτές.

Συνεχίζουν να ζουν τη ζωή τους, εγκλωβισμένοι σε ρόλους και πρέπει. Πρέπει να είμαι καλός γονιός, καλός εργαζόμενος, καλός σύζυγος. Ποτέ όμως δεν είναι πραγματικά ευτυχισμένο ένα τέτοιο άτομο. Γιατί απλά δεν υπάρχει τελειότητα. Αντιθέτως, υπάρχει ένα απέραντο περιθώριο βελτίωσης. Τα λάθη είναι ανθρώπινα όσο τετριμένο κι αν σας ακούγεται.

Η ψευδαίσθηση του αισθητού κόσμου (video)

Η ψευδαίσθηση του αισθητού κόσμου; Αισθήσεις και πραγματικότητα ή μάλλον ανθρώπινες αισθήσεις και το αδιόρατο, ισότροπο και ομογενές Σύμπαν που μας περιβάλλει. Είναι άραγε άμεσο και αληθινό αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας; Υπάρχουν στην πραγματικότητα όλα αυτά που παρατηρούμε, αγγίζουμε, γευόμαστε και βλέπουμε;

Μήπως όλα είναι μια εικονική πραγματικότητα; Μήπως όλα αυτά τα οποία αντιλαμβανόμαστε με τις ατελείς ανθρώπινες αισθήσεις μας αποτελούν, όπως λέμε σήμερα, ένα matrix, δηλαδή μια πλαστή εικόνα, την οποία δημιουργεί η ανθρώπινη φυσιολογία μέσω του εγκεφάλου και των αισθητηρίων οργάνων μας; 

Είναι γεγονός πλέον ότι οι νέες, πειραματικά επιβεβαιωμένες όμως, επιστημονικές απόψεις για την ύλη και τα παράγωγά της ανατρέπουν, ή πολλές φορές, ενισχύουν δόγματα τόσο επιστημονικά όσο θεολογικά και κοινωνικά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μας οδηγούν σε νέες πολιτισμικές προτεραιότητες τις οποίες θα πρέπει γνωρίσουμε και να ξέρουμε, αφού αυτές πια θα καθορίζουν και θα καθοδηγούν τη ζωή μας.

Ένα ερώτημα που βασανίζει τον άνθρωπο εδώ και πολλούς αιώνες είναι η φύση αυτού που ονομάζουμε πραγματικότητα. Είναι αληθινό και υπάρχον ότι αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας ή ένα matrix; δηλαδή μια πλαστή εικόνα που δημιουργεί ανθρώπινη φυσιολογία μέσω του εγκεφάλου και των αισθητηρίων οργάνων;

Είναι η Γη η εξορία των ανθρώπων;

Μοιάζει με σενάριο από επεισόδιο των «X-Files», είναι όμως η ανατρεπτική και σίγουρα ιδιαίτερα ευφάνταστη θεωρία που ανέπτυξε ένας αμερικανός επιστήμονας. Όπως υποστηρίζει, ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε στη Γη αλλά σε άλλον πλανήτη, γι' αυτό και εμφανίζει μια σειρά «δυσλειτουργίες» που σε περίπτωση που ήταν γήινο «προϊόν» δεν θα είχε.

Εκτιμά ότι είμαστε από τη φύση μας απείθαρχα και επιθετικά όντα και γι' αυτό κάποιοι εξωγήινοι συγκέντρωσαν τον ανθρώπινο πληθυσμό και τον εξόρισαν στη Γη.

Εξωγήινη καταγωγή: Την εξαιρετικά... προωθημένη αλλά σίγουρα ενδιαφέρουσα θεωρία ανέπτυξε ο καθηγητής Οικολογίας Ελις Σίλβερ. Τα «σημάδια» της εξωγήινης καταγωγής μας είναι αρκετά σύμφωνα με αυτήν. Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής, ο άνθρωπος αντιμετωπίζει προβλήματα με την πλάτη του και έχει συχνά πόνους επειδή το είδος μας κατάγεται από έναν πλανήτη με χαμηλότερη βαρύτητα από αυτήν της Γης.

Η κρίσιμη καμπή

Σ’ αυτή τη αδιάκοπη πορεία, υπάρχει πάντα μια κρίσιμη καμπή. Μπορείς να το πεις «η σκοτεινή νύχτα της ψυχής». Εκεί, οι εσωτερικοί σου σύμμαχοι για κάποιο λόγο σε εγκαταλείπουν. Πρέπει να πορευτείς μονός. Νιώθεις ότι χρειάζεται κάπου να ακουμπήσεις. Χρειάζεσαι ένα στήριγμα. Τα εσωτερικά στηρίγματα έχουν καταρρεύσει.

Μπορεί να είναι απλά κάποιος συνοδοιπόρος για τα επόμενα εκατό μέτρα της πυκνής ομίχλης στη διαδρομή. Έστω γι’ αυτά τα εκατό μέτρα αυτής της κρίσιμης καμπής. Και είναι ευλογία αυτό να σου συμβεί.  Και πάντα συμβαίνει με τον ένα η τον άλλο τρόπο. Είναι μια κατάσταση που δεν υπάρχουν περιθώρια για αλλού, δεν έχει αλλιώς, μόνο εδώ. Καμιά δυνατότητα διαφυγής. Η μόνη επιλογή που έχεις είναι να αγκαλιάσεις την αβεβαιότητα και το γεγονός ότι έχεις χάσει τη μπάλα…

Οι τροφές που λεπταίνουν, σύμφωνα με τους αρχαίους

Οι γιατροί της αρχαιότητας γνώριζαν ποιες τροφές είναι κατάλληλες για δίαιτα; Αν ανατρέξουμε στα αρχαία συγγράμματα, θα δούμε ότι κατέτασσαν τις τροφές σε κατηγορίες, ανάλογα με την επίδρασή τους στο ανθρώπινο σώμα. 

Μια από αυτές τις κατηγορίες ήταν και οι τροφές που λεπταίνουν ή που αδυνατίζουν, όπως θα λέγαμε σήμερα. Βέβαια ο όρος αδυνατίζουν είναι λανθασμένος, αφού πρόκειται για τρόφιμα που στην κυριολεξία δυναμώνουν, δηλαδή διαθέτουν μεγάλη διατροφική δύναμη. 

 Ρίχνοντας μια ματιά, για παράδειγμα, στον κατάλογο των διαιτητικών τροφών που συνέταξε ο Γαληνός, ο φημισμένος Έλληνας γιατρός της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, θα βρούμε τα σκόρδα, τα κρεμμύδια, τα πράσα, το κάρδαμο και το σινάπι (από όπου παράγεται η μουστάρδα).

Το γράψιμο κάνει καλό στην υγεία!

Σας αρέσει η μουσική και γράφετε στίχους από χόμπι όταν είστε σπίτι; Κρατάτε καθημερινά ημερολόγιο; Γράφετε ποιήματα για προσωπική σας ευχαρίστηση; Ότι από αυτά κι αν κάνετε, να ξέρετε ότι ωφελούν...την υγεία σας! 

Όσοι πάλι είστε από αυτούς που χρησιμοποιείτε το κινητό σας τηλέφωνο και το πληκτρολόγιο για να γράψετε, πιάστε χαρτί και μολύβι γιατί με αυτόν τον τρόπο θα κάνετε καλό στην υγεία σας. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι όταν κάποιος γράφει αυτό έχει θετικό αντίκτυπο στον εγκέφαλο.

Το σύμπαν να είναι ένα απλό... ολόγραμμα.

Σύμφωνα με τη θεωρία που πρωτοεμφανίστηκε το 1997 από τον Αργεντινό θεωρητικό φυσικό Χουάν Μαλκαντένα, όλα όσα βλέπουμε είναι μια απλή προβολή και στα αλήθεια δεν έχει φυσική υπόσταση. Όταν είχε πρωτοεκφραστεί η θεωρία του φυσικού, δεν είχε ιδιαίτερη απήχηση.

Το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής κοινότητας θεώρησε υπερβολικά «τραβηγμένο» το σενάριο του Αργεντινού, το οποίο έμεινε πίσω στις μελέτες επειδή πολύ απλά δεν χωράει εύκολα στο μυαλό ακόμα και των ειδικών.

Οι 5 νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας

Σημαντικοί επιστήμονες κινδυνεύουν μερικές φορές να γίνουν γνωστοί για μια δημοφιλή δημοσίευσή τους η οποία δεν είχε στενή σχέση με την επιστήμη τους. Ο Ιταλός Κάρλο Τσιπόλα (1922-2000), διάσημος καθηγητής του Μπέρκλεϊ, δημοσίευσε σημαντικά βιβλία Οικονομικής Ιστορίας, αλλά κανένα από αυτά δεν είχε τη διάδοση του δοκιμίου του Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας (1976).

Κατά τον Τσιπόλα υπάρχουν πέντε «νόμοι» της ανθρώπινης ηλιθιότητας.

Πρώτον, πάντοτε και αναπόφευκτα όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλιθίων μέσα σε έναν πληθυσμό.

Δεύτερον, η πιθανότητα κάποιος να είναι ηλίθιος είναι ανεξάρτητη από τη χαμηλή ή υψηλή επίδοσή του σε οποιονδήποτε τομέα. Επιπλέον, το ποσοστό των ηλίθιων είναι το ίδιο σε κάθε κοινωνική ομάδα. Οπως λέει ο Τσιπόλα, υπάρχουν ηλίθιοι τόσο μεταξύ στρατηγών όσο και μεταξύ καθηγητών πανεπιστημίου.