Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Ο άλλος

Ἂν θέλεις νὰ χαρεῖς
τὴ λεφτεριά, νωρὶς
γίνε προδότης, γίνε!
Τιμή, ντροπὴ δὲν εἶναι.
Θά ῾ναι μαζί σου οἱ νόμοι
κι ἡ πλερωμένη γνώμη!

Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου
κι ἀπ᾿ τὸν ἀφέντη πιάσου!
Κι ἅμα σὲ φτύνει ἀφτός,
νὰ κάθεσαι σκυφτὸς
καὶ θά ῾χεις τὰ πρωτεῖα
στὴ σάπια πολιτεία.

Κώστας Βάρναλης 

Τι σημαίνει πιστεύω

Το να πιστεύω σημαίνει να ξέρω ότι κάθε μέρα είναι μια καινούργια αρχή, σημαίνει πως είμαι σίγουρος ότι γίνονται θαύματα και ότι τα όνειρα βγαίνουν αληθινά.

Πιστεύω και έτσι βλέπω αγγέλους να χορεύουν ανάμεσα στα σύννεφα, τον κατάσπαρτο με αστέρια ουρανό και τη σοφία του ανθρώπου να περιδιαβαίνει πάνω στο φεγγάρι.

Πιστεύω θα πει να ξέρω πόσο αξίζει μια καρδιά που νοιάζεται,
η αθωότητα των παιδικών ματιών και η σοφία ενός ηλικιωμένου χεριού, επειδή μέσα από τα διδάγματα τους μαθαίνω την αγάπη.

Πιστεύω σημαίνει να βρω τη δύναμη και το κουράγιο μέσα μου,
όταν έρθει η ώρα, να μαζέψω τα κομμάτια μου και να αρχίσω ξανά.

Ποια χρώματα μας φτιάχνουν τη μέρα μας

Ο κόσμος μας είναι γεμάτος από χρώματα που μας εμπνέουν. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι το χρώμα ενεργοποιεί τη δράση των
ορμονών που ρυθμίζουν τη διάθεσή μας στο κεντρικό νευρικό σύστημα του οργανισμού.

Δείτε ποια είναι τα χρώματα μπορούν να μας γεμίσουν όμορφα συναισθήματα κ να μας χαλαρώσουν.

Μπλε: Έχει αποδειχθεί πως οι αποχρώσεις του μπλε ρίχνουν τους καρδιακούς παλμούς και μειώνουν την πίεση.

Πράσινο: Το πράσινο μας χαλαρώνει. Το κατ’ εξοχήν χρώμα της φύσης μας βοηθά να διώξουμε το στρες και να ανανεωθούμε.

Κίτρινο: Το κίτρινο συμβολίζει τη χαρά και τη ζωντάνια. Μας αναζωογονεί και μας ανεβάζει.

Διακωμώδησε τη ζωή!

«Η τέχνη του γιατρού έγκειται στο να προσφέρει διασκεδαστική απασχόληση στον ασθενή, όσο η φύση θεραπεύει την ασθένεια». Αυτό υποψιάστηκαν και οι σύγχρονοι ερευνητές και έσπευσαν να επαληθεύσουν την αιρετική ρήση του Βολταίρου θέτοντας τις βάσεις για την επιστήμη που ονομάζεται Γελωτολογία, δηλαδή τη μελέτη του χιούμορ, του γέλιου και της θεραπευτικής επίδρασής του στο ανθρώπινο σώμα. 

Παράλληλα διαπίστωσαν σημαντικές εφαρμογές του χιούμορ στην τέχνη της διδασκαλίας, καθώς και στην επικοινωνία ασθενή και νοσηλευτή. Δες λοιπόν την επιβεβαίωση όσων κατά βάθος όλοι γνωρίζουμε, μέσα από τα λόγια των ίδιων των επιστημόνων:

* «Ένα χαχανητό την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα. Το χιούμορ και το γέλιο έχουν αναγνωριστεί ως ευεργετικά εργαλεία της ολιστικής ιατρικής σε όλο τον κόσμο». Λόγια της κλινικής ψυχιάτρου Catherine M. MacDonald (Naval Medical Center του San Diego).

* Οι μέχρι τώρα έρευνες προτείνουν το χιούμορ ως ευεργετικό για τη σχέση μεταξύ νοσοκόμας και ασθενή. Όμως το θεραπευτικό χιούμορ μπορεί να λειτουργήσει επίσης ως μοχλός για την αποτελεσματική πανεπιστημιακή και κλινική εκπαίδευση, ιδίως σε τομείς μεγάλης πίεσης και υψηλών απαιτήσεων.

Εμπιστοσύνη, τι σπάνιο πράγμα

Πόσο εύκολα μπορείτε να εμπιστευτείτε κάποιον άλλον; Πόσο εύκολα σας εμπιστεύονται οι άλλοι;

Η εμπιστοσύνη κερδίζετε. Οι πράξεις σας είναι αυτές που θα σας χαρακτηρίσουν ως έντιμο άνθρωπο ή όχι. Πώς μπορείτε λοιπόν να καλλιεργήσετε την εμπιστοσύνη; Δεν υπάρχει λόγος να μιλάτε συνεχώς για την αξία σας. Είναι προτιμότερο να χτίζει κανείς σιωπώντας, παρά να μιλά συνεχώς για τα έργα του.

Βρείτε τα σημαντικά σας σημεία. Κάθε άνθρωπος έχει τις δικές τους δεξιότητες και ικανότητες, που μπορεί να εκμεταλλευτεί προς όφελος τόσο δικό του όσο και των άλλων. Συνειδητοποιείστε ποια είναι τα δικά σας δυνατά σημεία και αναδείξτε τα.

Kuat και Lae: ήλιος και φεγγάρι

Οι Mamaiurans είναι μια φυλή Ινδιάνων του Αμαζονίου, στην Βραζιλία. Λατρεύουν τον θεό του ήλιου, τον Kuat και τον θεό του φεγγαριού, τον Lae.

Σύμφωνα με τον μύθο, στην αρχή του χρόνου υπήρχαν τόσα πολλά πουλιά στον ουρανό, που τα φτερά τους κάλυπταν τον ουρανό κι εμπόδιζαν το φως της ημέρας. Ήταν πάντα νύχτα και οι άνθρωποι ζούσαν συνεχώς με το φόβο της επίθεσης από τα άγρια ζώα.

Δύο ήρωες των Mamaiurans, τα αδέλφια Lae και Kuat, αποφάσισαν να εξαναγκάσουν τον βασιλιά των πουλιών, τον Urubutsin, να τους δώσει λίγο από το φως της ημέρας. Τα δύο αδέλφια κρύφτηκαν μέσα στο νεκρό σώμα ενός ζώου και περίμεναν μέχρι να πλησιάσουν τα πουλιά. Όταν πλησίασε ο Urubutsin και ακούμπησε στο έδαφος, ο Kuat τον άρπαξε από το πόδι.

Η σιωπή των σειρήνων

Ο Ποσειδώνας καθόταν στο γραφείο του και λογάριαζε.

Η διακυβέρνηση όλων των υδάτων του κόσμου τον έκανε να δουλεύει ασταμάτητα. Θα μπορούσε να έχει όση βοήθεια ήθελε, και είχε αρκετή, επειδή όμως είχε πάρει πολύ σοβαρά τα καθήκοντά του, λογάριαζε τα πάντα ακόμα μια φορά, κι έτσι κανείς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει ικανοποιητικά. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι του 'κανε κέφι να δουλεύει. Προσπαθούσε να τελειώσει επειδή ήταν υποχρεωμένος.

Μα, φυσικά, και είχε προσπαθήσει να βρει μια πιο χαρούμενη εργασία - αυτή ήταν η έκφρασή του -, αλλά πάντοτε, όταν του γινόντουσαν διάφορες προτάσεις, έδειχνε να μην τις δέχεται όπως τα μέχρι τώρα καθήκοντά του. Εκτός αυτού, ήταν πάρα πολύ δύσκολο βρεθεί κάτι άλλο για κείνον. Ήταν απίθανο να του ανατεθεί μια ορισμένη θάλασσα. Εξάλλου, η δουλειά που έκανε τώρα δεν ήταν μικρότερη μονάχα, αλλά ευτελής.

Ο Μεγάλος Ποσειδώνας δεν μπορούσε ν' αναλάβει παρά μονάχα μια πολύ υψηλή θέση. Κι αν του πρόσφερε κανείς μια θέση έξω από τα νερά του, και μόνο στην ιδέα αρρώσταινε, η θεϊκή του αναπνοή κοβόταν και το σεβάσμιο στήθος του έτρεμε. Παρ' όλ' αυτά κανείς δεν έπαιρνε τις δυσκολίες του στα σοβαρά.