Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Σάμπως, άμα αλλάξω εγώ, θα τελειώσουν ποτέ οι πόλεμοι;

Προφανώς είναι αναγκαία η ύπαρξη μιας νέας γενιάς ανθρώπων, κάτι που εξαρτάται από την εκπαίδευση και άλλους παράγοντες. Μοιάζει, όμως, σχεδόν αδύνατο να βασιστεί σε όλα τα ανθρώπινα πλάσματα η δημιουργία μιας καινούργιας κοινωνίας, ενός καινούργιου πολιτισμού.

Και αφού αυτό μοιάζει αδύνατο, μπορεί να επηρεάσει την ανθρώπινη συνείδηση στο σύνολό της η μεταμόρφωση λίγων ανθρώπων;

Λίγων ανθρώπων, όχι κάποιας ελίτ, αν και δεν ξέρω γιατί πρέπει να φοβάται κανείς να χρησιμοποιεί τη λέξη «ελίτ», οι λίγοι αποτελούν πάντα μια ελίτ.

Oι ακατάλληλοι ηγέτες

"Τρία πράγματα πρέπει να θυμάται κανείς όταν βρίσκεται στην εξουσία: Ότι κυβερνάει ανθρώπους, ότι πρέπει να διαχειρίζεται την εξουσία σύμφωνα με το νόμο και ότι δεν θα κυβερνάει αιώνια". Χθες έπεσα τυχαία πάνω σε αυτά τα λόγια που ανήκουν σε ένα τραγικό ποιητή της αρχαιότητας. Αστείο και τραγικό ειδικά για την εποχή που διανύουμε και για τον τρόπο που ασκούν την εξουσία οι κυβερνώντες.

Φαγητό: Συναισθηματικό Καταφύγιο

Γιατί το φαγητό αποτελεί σήμερα το συναισθηματικό μας καταφύγιο. Μερικές φορές οι πιο έντονες λιγούρες μας συμβαίνουν όταν νιώθουμε πιο αδύναμοι συναισθηματικά: λύπη, άγχος, βαρεμάρα, απογοήτευση είναι μερικές συχνές αιτίες που οδηγούν στην -ενσυνείδητη ή υποσυνείδητη- κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφίμων.

Το ταγκό είναι, μια θλιμμένη σκέψη που χορεύεται

Το ταγκό είναι, μια θλιμμένη σκέψη που χορεύεται.
Είναι ένας καταδικασμένος έρωτας ... μια αγάπη απαγορευμένη.
Δυο βήματα μπροστά να φύγεις ...να ξεφύγεις.
Ενδοιασμοί;