Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

Ο Nibiru σε Ανατολίτικο Χαλί

Όταν το 1976 εμφανίστηκε το βιβλίο του Zechariah Sitchin με τον τίτλο ο «Δωδέκατος πλανήτης», ήταν επόμενο να προκαλέσει ιδιαίτερα έντονες εντυπώσεις στο αναγνωστικό κοινό. 

Ο συγγραφέας είναι αρχαιολόγος, αλλά και μελετητής των εβραϊκών κειμένων, όντας και ο ίδιος Εβραίος στο θρήσκευμα. Μελέτησε τη λέξη Νεφιλίμ, που σημαίνει στα εβραϊκά «εκείνοι που πηγαίνουν κάτω από τον ουρανό » και την βρήκε σε κείμενα παλαιότερα κατά χίλια χρόνια των κειμένων που αποδίδονται στον Μωυσή, τον συγγραφέα της Γένεσης.

 Μελέτησε λεπτομερώς μυθολογικά κείμενα και διάφορες παραδόσεις σε ολόκληρο τον κόσμο και έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η σημερινή ανθρωπότητα, ήταν μια δημιουργία εξωγήινων αστροναυτών.

Η θεωρία στηρίχτηκε στην ύπαρξη ενός ακόμα άγνωστου πλανήτη του ηλιακού συστήματός μας, στον οποίο έδωσε το παράξενο όνομα «Nibiru». Αυτό το όνομα δανείστηκε πραγματικά από τον πολιτισμό των Σουμέριων: σημαίνει «ο πλανήτης της μετάβασης». Οι Σουμέριοι αποκαλούσαν με το όνομα αυτό τον δέκατο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος και θεωρούσαν πως κάνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον Ήλιο σε μία διάρκεια 3.600 ετών.

Ο πλανήτης αυτός παρουσιάζεται με διαφορετικές ονομασίες από λαό σε λαό, για τους Βαβυλώνιους και τους Μεσοποτάμιους, λέγεται «Μαρντούκ» δηλαδή, «το μεγάλο άστρο των ουρανών, ο βασιλιάς των ουρανών». Για τους Έλληνες, ονομαζόταν «Νέμεσις». Για τους Αιγυπτίους και τους αρχαίους Εβραίους, σχεδιαζόταν σαν ένας δίσκος με φτερά, λόγω της περιστροφικής του ελλειπτικής κίνησης, ενώ οι Προφήτες τον αποκάλεσαν «Κόκκινο πλανήτη» ή « Σταυρό του Πεπρωμένου», συνδέθηκε δε με την έννοια του Μοιραίου.

Όσον αφορά στους σύγχρονους ερευνητές και αστρολόγους, η Alice Bailey και ο Rundyar, λέγεται πως του έδωσαν ένα άλλο όνομα, Proserpine (το λατινογενές της Περσεφόνης), που θα αντιστοιχούσε στην υψηλότερη οκτάβα Δία (του Ηφαίστου μάλλον, που αφορά το μαύρο ήλιο ή τον κεντρικό ήλιο). Αλλά δεν κατέληξε η αστρολογική κοινότητα σε μία κοινή απόφαση.

Σύμφωνα με Sitchin, η άφιξη αυτού του αστεριού είναι καταγεγραμμένη σε πολλές παραδόσεις, όπως αυτή των Ινδιάνων Χόπι, των Σουμέριων, των κειμένων της Βίβλου. Βεβαιώνει στο βιβλίο του, ότι οι κάτοικοι αυτού του μυστηριώδους πλανήτη θεωρήθηκαν ως Θεοί από τους προγόνους μας. Πείθεται ότι οι Νεφιλίμ, στο βιβλίο της Γένεσης είναι πραγματικά οι Annunakis, στους αναφέρονται τα σουμεριανά κείμενα, δηλ. οι επισκέπτες από τον πλανήτη Nibiru.

Θα πρέπει να είχαν αποικίσει τη γη 450.000 έτη πριν, (κάτι που αντιστοιχεί μόνο σε 125 έτη για τους εξωγήινους αυτούς, δεδομένου ότι ο πλανήτης τους θέλει 3600 φορές περισσότερο χρόνο από τον δικό μας για να επιτύχει την ηλιακή επιστροφή του). Θα πρέπει να ήταν για μια φυλή γιγάντων που θα μετρούσαν μεταξύ 3 και 4.80 μέτρων στο ύψος (αυτό μας θυμίζει τους Τιτάνες της δικής μας μυθολογίας). Σύμφωνα με Sitchin, είχαν έρθει στη γη μόνο με έναν στόχο: για ορισμένους πόρους τους (χρυσό, πυρίτιο και κρύσταλλο ιδιαίτερα) και για την άσκηση των πειραμάτων, να κλωνοποιήσουν τα ανθρώπινα όντα, προκειμένου να δημιουργηθεί μια ανθρώπινη ελίτ που θα είναι ευνοϊκή για τις ανάγκες τους και υποταγμένη στις επιθυμίες τους.

Σύμφωνα με τις διάφορες μετρήσεις που λήφθηκαν από τη NASA, από το 1995, ήταν ήδη αρκετά κοντά στον πλανήτη μας για να τον επηρεάσει από το μαγνητισμό της. Και καθώς μας πλησίασε, η ακτινοβολούσα επίδραση του μαγνητικού πεδίου της γης αυξήθηκε. Ορισμένοι ερευνητές βλέπουν εκεί έναν συσχετισμό με το φαινόμενο που παρατηρείται αυτήν την περίοδο της επιτάχυνσης της αντήχησης Schumann που μετρά τη συχνότητα της γης.

Επειδή αυτή η δονητική επιτάχυνση συσχετίζεται στην απώλεια προοδευτικής πυκνότητας του πλανήτη μας και της βαρύτητας και τις ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές που την συνοδεύουν. Εντούτοις, η διείσδυση ενός ξένου σώματος στο πλανητικό σύστημά μας προκάλεσε προφανώς τις ηλεκτρομαγνητικές αναταραχές στο επίπεδο της ιονόσφαιρας, οι οποίες, με τη σειρά τους, ενοχλούν την ισορροπία των επίγειων μαγνητικών πόλων. Η δυνατότητα του περάσματος του διάσημου Σημείου Μηδέν και μιας ταλάντευσης των πόλων, συσχετίζεται ίσως έτσι άμεσα με την άφιξη του Nibiru!

Λέγεται πως οι Αμερικανοί υπεύθυνοι των προγραμμάτων αεροδιαστημικής, έχουν αρχίσει να μελετούν τις εναλλακτικές λύσεις των απίστευτων σεναρίων 2 και 3, που λειτουργούν από τα έτη της δεκαετίας του 1960.

Για όσους έχουν διαβάσει το βιβλίο «Η 3η εναλλακτική λύση», γνωρίζουν τι εννοώ.

Τα Ανατολίτικα Χαλιά: Μπορεί πριν μια παγκόσμια καταστροφή οι αστρονόμοι και άλλοι επιστήμονες να αποφάσισαν να διατηρήσουν την γνώση της καταστροφής για τις επερχόμενες γενεές. Μοτίβα χρησιμοποιήθηκαν με σκοπό να διατηρήσουν εικόνες αστρονομικών γεγονότων, χαρτών κλπ, για τις επόμενες γενιές όταν θα ξανά συνέβαινε. Είναι πιθανόν να είμαστε ΕΜΕΙΣ αυτή η γενιά.

Έτσι οι εικόνες τοποθετήθηκαν στα χαλιά με τέτοιο τρόπο, ώστε να υπάρχουν σε τέσσερα η δέκα αντίγραφα σε κάθε χαλί. Τότε ελαχιστοποιούνταν οι πιθανότητες λάθος αντιγράφων. Έτσι έχουμε κάποια ανατολίτικα χάλια με την μαρτυρία χιλιάδων ετών, ενός χαμένου πολιτισμοί.