Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

10 σπάνιες γεύσεις ανεκτίμητης αξίας

Σερβίρονται σε πολυτελείς δεξιώσεις και επίσημα τραπέζια, χαρίζονται ως πολύτιμα δώρα ή τρώγονται για καθαρά προσωπική ευχαρίστηση. Το «μενού» των σπάνιων και ακριβών γευμάτων μπορεί να περιλαμβάνει, από φρούτα και άνθη της φύσης, μέχρι φωλιές πουλιών και  χρυσό.

Σίγουρα, δεν είναι πιάτα που ταιριάζουν σε καιρούς κρίσης, αλλά μια γαστριμαργική περιήγηση στα ακριβότερα και πιο σπάνια γεύματα του κόσμου, θα μας χορτάσει.


Σαφράν: Ο κρόκος ή αλλιώς σαφράν είναι το φυτό από το οποίο παράγεται, ένα από τα ακριβότερα μπαχαρικά στον κόσμο. Το σαφράν προέρχεται από τον ύπερο του άνθους του φυτού κρόκος. Για να καλλιεργηθεί το συγκεκριμένο φυτό χρειάζεται ξηρό και θερμό κλίμα, ενώ το έδαφος θα πρέπει να είναι σχεδόν άγονο, ασβεστώδες, επίπεδο, χωρίς δένδρα και κυρίως πλήρως αφυδατωμένο, ώστε να απομακρύνεται το νερό και να αποφεύγονται πιθανές προσβολές από μύκητες.

Η συγκομιδή του είναι εξαιρετικά λεπτή δουλειά και απαιτεί πολύ κόπο και χρόνο. Για να παραχθούν περίπου 500 γρ., από το πολύτιμο αυτό μπαχαρικό υπολογίζεται ότι απαιτούνται 50.000 έως 75.000 λουλούδια (υπολογίστε περίπου σε έκταση ίση με ένα γήπεδο ποδοσφαίρου γεμάτο με μικρά άνθη).

Μετά το τέλος της συγκομιδής, το σαφράν πρέπει να αποξηρανθεί προκειμένου να διατηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια, να αποθηκευτεί και να προστατευθεί από την υγρασία, το ηλιακό φως και τη θερμότητα. Όσο για το κόστος του, είναι αρκετά υψηλό και μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 5000 δολάρια για 300 γρ. κρόκου.

Καρπούζι Densuke: Όπως φαίνεται δεν υπάρχει μόνο το λαχταριστό, κατακόκκινο και δροσερό καρπούζι, που κατέχει δικαιωματικά τον τίτλο του «βασιλιά» των καλοκαιρινών φρούτων. Μπορεί τα κλασικά καρπούζια να τα βρίσκουμε σε αφθονία, υπάρχει όμως και μια άλλη ποικιλία τους περισσότερο δυσεύρετη και πολύ πιο ακριβή.

Πρόκειται για τα καρπούζια Densuke, τα οποία δεν είναι μεγάλα σε μέγεθος και παρ’ότι αποτελούνται κυρίως από νερό, κοστίζουν μια ολόκληρη περιουσία. Το εξωτερικό χρώμα τους είναι μαύρο και είναι πολύ πιο τραγανά σε σύγκριση με τα συνηθισμένα καρπούζια. Ευδοκιμούν μόνο στο βόρειο ιαπωνικό νησί, Hokkaido και συνήθως δίδονται ως εξαιρετικά σπάνια και πολύτιμα δώρα. Η ετήσια παραγωγή των καρπουζιών Densuke δεν ξεπερνά τα 65, ενώ το κόστος τους μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και τα 4.500 ευρώ.

Πεπόνι Yubari: Εμφανισιακά δεν διαφέρει και πολύ από τα συνηθισμένα πεπόνια. Η μόνη τους διαφορά είναι ότι τα πεπόνια Yubari είναι εντελώς στρογγυλεμένα με λεία εξωτερική φλούδα και με μια χαρακτηριστική γλυκύτητα στη γεύση τους. «Κατάγονται» από τη σχετικά αραιοκατοικημένη πόλη Yubari, στο νησί Hokkaido, που βρίσκεται πολύ κοντά στο Sapporo.

Η εξόχως γλυκιά και ζουμερή γεύση τους και η χυμώδης σάρκα τους οφείλεται κυρίως στην ηφαιστειακή τέφρα του εδάφους. Ως προς το κόστος τους, μπορεί να ξεκινά από τα 45 ευρώ και να καταλήγει στα 20.000.

Μανιτάρια Matsutake: Τα μανιτάρια από μόνα τους είναι εξαιρετικά μυστηριώδη. Οι ποικιλίες τους είναι αμέτρητες αφθονούν και αν νομίζετε ότι τις ξέρετε όλες, σίγουρα τα μανιτάρια Matsutake, μάλλον τα αγνοείτε. Είναι ο «βασιλιάς» των φθινοπωρινών εδεσμάτων της Ιαπωνίας και γενικότερα ο «βασιλιάς» των μανιταριών.

Ευδοκιμούν στα πεύκα της Ιαπωνίας, της Κίνας ή της Κορέας και σε ελάχιστα άλλα μέρη στον κόσμο. Δημιουργούν μια ιδιαίτερα συμβιωτική σχέση, με τις ρίζες των δέντρων και ποτέ δεν ξαναφυτρώνουν στο ίδιο μέρος. Η γεύση τους είναι μεστή, ιδιαίτερα έντονη και πικάντικη, όπως περίπου των μανιταριών Portobello, ενώ το κόστος τους είναι…«βασιλικό».

Chocopologie από την σοκολατερί Knipschildt: Χειροποίητη τρούφα σοκολάτας, με σοκολάτα Valrhona περιεκτικότητας σε κακάο 70% και μαύρη τρούφα, η Chocopologie είναι σίγουρα το απόλυτο έδεσμα της ελίτ. Η αυθεντική εκδοχή της συγκεκριμένης σοκολάτας δημιουργήθηκε από τον Fritz Knipchildt, έναν Δανό σοκολατοποιό, που εγκαταστάθηκε στην Αμερική και δημιούργησε τη γλυκόπικρη αυτή λιχουδιά, το 1996.

Κάθε λάτρης και μη της σοκολάτας, θα ήθελε να δοκιμάσει ένα κομματάκι Chocopologie. Ως προς το τίμημά της, μόνο γλυκό δεν είναι και η Chocopologie δικαιωματικά, κατέχει τον τίτλο της ακριβότερης «σοκολάτας» του κόσμου.

Μοσχάρι Kobe: Τα Wagyu είναι τα πιο «καλομαθημένα» μοσχαράκια όλου του κόσμου και ζουν στην Ιαπωνία. Οι συνθήκες ζωής τους είναι ιδανικές και αρκούντως πολυτελείς. Τρέφονται με γρασίδι υψηλής ποιότητας και πίνουν μπύρα- καθώς βοηθά στο να τους… ανοίγει η όρεξη.

Οι κτηνοτρόφοι τους κάνουν σχεδόν καθημερινά μασάζ, για να διασφαλίσουν ότι το κρέας τους θα είναι μαλακό. Το συγκεκριμένο μοσχαρίσιο κρέας, μπορεί να είναι ιδιαίτερα μαλακό, νόστιμο και ελαφρώς λιπαρό, είναι όμως και πολύ ακριβό - το κιλό μπορεί να κοστίζει πάνω από 600-700 ευρώ.


Χαβιάρι «Almas»: Το χαβιάρι είναι τα αυγά οξύρρυγχου, που ζει στη Μαύρη Θάλασσα. Αποτελεί ίσως το ακριβότερο έδεσμα στον κόσμο και έχει καταστεί σύμβολο κύρους και σήμα κατατεθέν των πλέον επίσημων γευμάτων. Το πιο σπάνιο και ακριβό χαβιάρι προέρχεται από το Ιράν και ονομάζεται «Almas», που κυριολεκτικά σημαίνει «διαμάντι». Παράγεται από τον οξύρρυγχο Almas Caviar Beluga και είναι μικροσκοπικό, ανοιχτόχρωμο και φωτεινό σαν μικρή πέρλα.

Ο χρόνος ωρίμανσης των αυγών αυτών των ψαριών μπορεί να ξεπεράσει και τις δύο δεκαετίες. Για το λόγο αυτό, είναι και εξαιρετικά σπάνιο να βρείτε το συγκεκριμένο είδος. Τα ίδια τα ψάρια, ανήκουν στους γηραιότερους πληθυσμούς του πλανήτη, με παρουσία ζωής πάνω από 120 εκατομμύρια χρόνια. Κάποιοι μάλιστα, ισχυρίζονται ότι είναι οι μοναδικοί «επιζήσαντες» από την εποχή των δεινοσαύρων. Τα ψάρια Beluga ζουν στην Κασπία θάλασσα και ο μέσος όρος ζωής τους, είναι 80 χρόνια.

Λευκή τρούφα: Ιδιαίτερα πολυτελές και ακριβό έδεσμα είναι και η λευκή τρούφα. Οι τρούφες είναι υπόγεια μανιτάρια, μεγέθους 2 με 7 εκατοστών. Συγκεκριμένα, η λευκή τρούφα είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος υπόγειου μανιταριού, η τιμή του οποίου είναι μάλλον αστρονομική.

Με έντονη γεύση και χαρακτηριστικό άρωμα, η λευκή τρούφα, έχει σχήμα ακανόνιστο (περίπου σφαιρικό) και αποτελείται από μία σαρκώδη μάζα. Για να ευδοκιμήσουν οι λευκές τρούφες χρειάζονται κοιλάδες με εξαιρετικά γόνιμο έδαφος. Επειδή τα περισσότερα ζώα, τρελαίνονται για τις τρούφες, πρέπει να περιφράσσονται οι καλλιέργειες, ώστε να αποφευχθούν οι «ανεπιθύμητοι»… επισκέπτες.

Πρόκειται δε, για μια φημισμένη αφροδισιακή τροφή, που εμφανίζεται όμως σε ελάχιστες περιοχές, όπως στην Ιταλία ή την Κροατία. Το κόστος της είναι έτσι κι αλλιώς υψηλό, απλώς για την ιστορία σας αναφέρουμε ότι η ακριβότερη λευκή τρούφα, πωλήθηκε έναντι 255.000 ευρώ.

Σούπα από φωλιά πουλιών: Είναι το «χαβιάρι της Ανατολής». Η σούπα από φωλιά πουλιών είναι δυσεύρετη και το κόστος της, μάλλον υπέρογκο. Στην Κίνα σερβίρεται εδώ και τέσσερις περίπου αιώνες. Ουσιαστικά, η συγκεκριμένη σούπα χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη τις φωλιές που χτίζουν τα πουλιά swiftlets (πετροχελίδονα), στις πλαγιές των βουνών της νοτιοανατολικής Κίνας.

Οι φωλιές διαλύονται μέσα στο νερό, ώστε να αποκτήσουν υφή «ζελατινοειδή». Είναι το πιο ακριβό τεχνητό «παράγωγο» ζώων που καταναλώνει ο άνθρωπος. Πάντως αν θέλετε να παραβλέψετε το κόστος της, αξίζει να γνωρίζετε ότι η συγκεκριμένη σούπα έχει υψηλή θρεπτική, φαρμακευτική και αφροδισιακή αξία.

Χρυσός (βρώσιμος): Όχι δεν αναφερόμαστε ούτε σε κάποια αλλόκοτη συνήθεια, ούτε στη νόσο Pica (αλλοτριοφαγία), όπου οι πάσχοντες συνηθίζουν να καταναλώνουν πλαστικό, εφημερίδες κ.ά.

Όσοι καταναλώνουν το πολύτιμο αυτό μέταλλο, ούτε πάσχουν από κάποια ασθένεια, ούτε προκαλούν παρενέργειες στον οργανισμό τους. Ο χρυσός είναι ένα από τα ακριβότερα, αν και όχι τόσο νόστιμα εδέσματα, που σερβίρονται και καταναλώνονται σε μικρές ποσότητες (νιφάδες ή φύλλα χρυσού).

Συνήθως ο βρώσιμος χρυσός αποτελεί γαρνιτούρα, σε ακριβά γεύματα και εστιατόρια και μπορεί να τον έχετε πετύχει μέσα σε ποτά ή σε  χρυσά μπισκότα που προκαλούν εντύπωση.